tag:blogger.com,1999:blog-26140604586299160942012-01-27T02:48:49.827-08:00ျမစ္ကေတာ့ စီးလာမယ္ ပင္လယ္ေတြ ၾကိဳၾကဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.comBlogger4061100tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-39860641405488925322012-01-26T21:07:00.000-08:002012-01-27T02:48:49.855-08:00<span style="color: rgb(102, 0, 204);">တစ္ခါေမြးရံုနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">တစ္သံသရာလံုးစာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လံုေလာက္ပါ့မလား....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဖြဖြေလးေျပာျပခ်င္တာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကြ်န္ေတာ့္အေၾကာင္းျဖစ္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မေတာ္တဲ့ ၀တ္စံုနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ပြပြေယာင္းေယာင္းျဖစ္ေနရတာကိုပဲ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကြ်န္ေတာ္က</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">နာက်င္စြာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ရယ္ေမာခဲ့ပါတယ္..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကြ်န္ေတာ့္အမွားနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဘယ္သူ႕ကိုမွ မကိုးကားခဲ့ပါဘူး..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဘေလာ့ခ္လစ္စ္ထဲက</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ခ်စ္သူစစ္စစ္ေတြအေၾကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အျမဲနားစြင့္မိေသးရင္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကြ်န္ေတာ့္အတြက္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">၀ဋ္ေၾကြးထမ္းစကၠန္႕တိုင္းဟာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">တပ္မက္ဖို႕ေကာင္းေနဆဲပါပဲ..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကြ်န္ေတာ္ကေလ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">သံသာေလကမ္းတိုင္အိပ္ပ်က္ညေတြ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">တိုးတိတ္စြာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">သို၀ွက္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အမွန္တရားရဲ႕ ႏွင္းဆီျပာေတြသာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">တစ္ခ်ပ္စီ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ျဖဴေဇာ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(၂၆-၀၁-၂၀၁၂)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3986064140548892532?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-6360621530418506202012-01-21T18:00:00.001-08:002012-01-21T18:28:06.499-08:00<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">(၁၂)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနာပင္စည္ကို လဲျပိဳေစရန္ အားထုတ္ၿပီဆိုေသာအခါ ၀ိနည္းစည္းကမ္းဟူေသာအသက္ကို ရက္စက္စြာ သတ္၍ သင္ယူပို႕ခ်မႈပရိယတၱိဟူေသာ အျမစ္ကိုလည္း ေကာက္က်စ္စြာ ျဖတ္ရေပလိမ့္မည္။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">၀ိနည္းစည္းကမ္းသည္ သာသနာ၏ အသက္ ။( ၀ိနေယာ နာမ သာသနႆ အာယု။) သင္ယူပို႕ခ်မႈပရိယတၱိပညာေရးသည္ သာသနာ၏ အျမစ္။ (ပရိယတၱိ ဟိ သာသနႆ မူလံ။) ၀ိနည္းစည္းကမ္း(Discipline)ႏွင့္ ပရိယတၱိပညာေရး( Education) ဟူသည္ ဖြံ႕ျဖိဳးေသာအဖြဲ႕အစည္းတိုင္း၏ အသက္ႏွင့္ အျမစ္ပင္ျဖစ္္ေလသည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနာေတာင္ထြတ္တစ္ခုတည္းကိုသာ ေလျပင္းက ေမႊ႕သည္မဟုတ္ ၊ ျမင့္ေသာသစ္ပင္တိုင္းကို လဲွျဖိဳခဲ့ပါသည္။ ညီညြတ္ေအာင္ျမင္ေသာအဖြဲ႕အစည္းမွန္သမွ်၏ ၀ိနည္းစည္းကမ္း သို႕မဟုတ္ စာရိတၱ ႏွင့္ ပရိယတၱိကို ျဖတ္ေတာက္ပုပ္သိုးေစျခင္းျဖင့္ ပံုရိပ္အားလံုး ၀ါးသြားေစခဲ့သည္။သို႕အတြက္ မိတ္ေဆြရဟန္းက '' စစ္တပ္တစ္ခုတည္း ပံုပ်က္ေနတယ္မထင္နဲ႕ '' ဟု ဆိုျခင္းျဖစ္ေပမည္။ နာဂစ္အၿပီးေနာက္တစ္ရက္ျမင္ကြင္းပမာ အလဲလဲအျပိဳျပိဳျဖစ္သြားေသာ ပင္စည္ၾကီးမ်ားကို အားပ်က္ဖြယ္ေတြ႕လိုက္ရၿပီ။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">စား၀တ္ေနေရး၊ပကာသနႏွင့္ ကာမဂုဏ္အာရံု ျပည့္စံုမႈေနာက္သို႕ စိုက္စိုက္မတ္မတ္ လိုက္ရေသာ<span class="fbUnderline"><strong> ေလာကီနယ္</strong></span>၏ ပင္စည္မ်ားကို အူေျခာက္ေစျခင္းျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္ပစ္ရ၏။ အူမ မေတာင့္မွသာ သီလေကာက္ၾကေပလိမ့္မည္။ မစို႕မပို႕လစာႏွင့္ လုပ္အားခသည္ ကာယလုပ္သား၊ဥာဏလုပ္သားၾကီးမ်ား၏ စာရိတၱၾကြက္သားကို ဖိညွစ္ကာ ရိုးသားခြင့္ကို ေပ်ာက္ဆံုးသြားေစခဲ့၏။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ရိုးသားခြင့္မရွိေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ စာရိတၱမ႑ိဳင္ဆိုသည္မွာ အ၀တ္စုတ္ပတ္ထားေသာ စာေျခာက္ရုပ္သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ အသိဥာဏ္အူေသာ မိလကၡဴ ေတာသမင္တို႕ကိုသာ လွည့္ဖ်ားႏိုင္ေပမည္။ အသိဥာဏ္ရွိသူတို႕၏ အဖက္လုပ္ခန္႕ညားျခင္းကိုမူ ဆံုးရႈံးရေပေတာ့သည္။ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႕မႈ(Sanction) ဆိုသည္မွာ အဖက္မလုပ္ခံရျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ တရားမွ်တျခင္း(Justice)ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး(Peace)ကင္းဆိတ္ေလေသာအခါ သူသည္ ျမိဳ႕ပ်က္ေဟာင္းၾကီးတစ္ခုတြင္ ရပ္ေနမိသလို အနာဂတ္မဲ့သြားတတ္ေသးသည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ပစၥည္းေလးပါးျခိဳးျခံကာ ပစၥေ၀ကၡဏာ အခါခါ ပြားရေလေသာ<span class="fbUnderline"><strong> ေလာကုတၱရာနယ္</strong></span>၏ ပင္စည္မ်ားကိုမူ ေရလွ်ံေစျခင္းျဖင့္ ပုပ္သုိးေစရ၏။ အူစိုေတာ့ လူပ်ိဳျဖစ္ေပါ့ကြာ ဟု ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး၏ စကားပံုအသစ္ကို သူမွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနခဲ့၏။ အမွန္တကယ္ပင္ သာသနာတြင္ ေရလွ်ံတြင္းမ်ားေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ယခင္က ဓမၼကထိကတစ္ပါးျဖစ္ရန္ ခက္ခဲစြာ ျဖည့္က်င့္ဆည္းပူးရသလို ''တစ္မိေပါက္ တစ္ေယာက္ထြန္း'' ပါရမီခြ်န္မွလည္း အမြန္အျမတ္ပူေဇာ္ျခင္းကို ခံယူရေၾကာင္း တို႕ထိေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ထို႕ေၾကာင့္ ဓမၼကထိကျဖစ္ရန္ ရွင္ရဟန္းတိုင္း အိပ္မက္မက္ေလ့မရွိခဲ့ပါ။ ထူးျမတ္ထင္ရွားလာေသာ ဓမၼကထိကအေက်ာ္အေမာ္၏ ေက်းဇူးဂုဏ္ကိုသာ ခ်ီးမြမ္းပူေဇာ္ေလ့ရွိခဲ့ၾကပါသည္။ သို႕မဟုတ္ ဓမၼကထိကျဖစ္ႏိုင္ေသာအရည္အခ်င္းရွိပါကလည္း လာဘသကၠာရစေသာပကာသနအေရာင္အဆင္းမ်ားကို စိတ္ႏွလံုးက်ိန္းစပ္ေတာ္ၾကသျဖင့္ ထိုလမ္းေၾကာင္းကို ေရြးခ်ယ္ေလ့မရွိတတ္ၾကပါ။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သူသူကိုယ္ကိုယ္ ဆြမ္းတစ္နပ္စီဘုန္းေပးကာ ဘုရားရွင့္ သာသနာ့အေရးအတြက္ ဂႏၳဓုရ၊ ၀ိပႆနာဓုရ လံု႕လအားသည္းေတာ္မူၾကျမဲျဖစ္ေလသည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">(၁၃)<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သို႕ေသာ္ ယေန႕ေတာ့ ေရစီးေျပာင္းေလၿပီ။ သူဆြမ္းတစ္နပ္၊ကိုယ္ဆြမ္းတစ္နပ္မဟုတ္ေတာ့ၿပီ။ သူတိစီ၀ရိတ္ ၊ ကိုယ္တိစီ၀ရိတ္မွ် မဟုတ္ေခ်ေတာ့ၿပီ။ သူ <strong>မာခ္တူး</strong>လ်င္ ကိုယ္က <strong>လင္ခရုးဇာ</strong>ရေပမည္။ သူက <strong>မာစီးဒီစ္ဘင့္ဇ္</strong>လ်င္ ကိုယ္က <strong>ပိုေရွး</strong>ရေပေတာ့မည္။ သူက ေက်ာင္းေဆာက္လ်င္ ကိုယ္က ဘုရားတည္ျပရေပမည္။ သူ အဂၤလန္ဆိုလ်င္ ကိုယ္ကလည္း ခပ္သြက္သြက္ အေမရိကန္ရေပလိမ့္မည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">အမွန္စင္စစ္ ဗဟိဒၶအေဆာက္အဦသာသနာထြန္းကားလာျခင္းက ဓမၼကထိကမ်ားစြာ ေပၚေပါက္ေစျခင္း၏ အဓိကတြန္းအားျဖစ္ေၾကာင္းေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကသည္။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"> ေရွးေခတ္မတူေအာင္ ဓမၼကထိကအလုပ္သည္လည္း ဘာမ်ား ခက္ေတာ့သနည္း..။ တစ္ပိုင္းေၾကာင္က်က္စာရရံုႏွင့္လည္း ထက္မာနအေျပာသန္ႏိုင္ၾကေလၿပီ။ ထိုမွ်သာမက မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႕ေပၚထြန္းရာ အခါသမယ၊ ရာဇဌာနီေရႊျပည္ေတာ္ၾကီး၀ယ္ သာသနာပြင့္လင္းရျမဲမဟုတ္တံုေလာ။ ဓမၼကထိကအဆူဆူတို႕ အယူယူအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ၍ မူအမ်ိဳးမ်ိဳးခ်ကာ ေဟာၾကားၾကေစ။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သို႕ႏွင့္ ဓမၼကထိကေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္မ်ားက သစၥာေမတၱာေရႊမန္းသဘင္၊ ဇာတ္မင္းသားေလးေမာင္သိန္းေဇာ္ႏွင့္ စိန္မာဒင္သားမိုး၀င္းမိုးမင္းတို႕၏ ေခါင္းေပါင္းစတလူလူေလးမ်ားကို သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ႏွင့္ ဓါတ္တို္င္၊ လမ္းေဘးအုတ္နံရံႏွင့္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္တို႕မွ ျဖဳတ္ခ်ေလေတာ့သည္။ လာဘ္လည္း ရႊင္၊ လူအထင္လည္း ၾကီး၊ ေပၚျပဴလာပေဂးၾကီးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာဓမၼကထိကအိပ္မက္ကို စာမက်က္ခ်င္ေသာကိုရင္ေလးတစ္ပါးသည္ပင္ သကၤန္းေခါင္းျမိးျခံဳေကြးရင္း အေတြးဖဲရိုက္ေနေလၿပီ။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ဥပါသကာၾကီးတစ္ဦးကေတာ့ '' ဒီေခတ္ေလာက္ သာသနာစည္ပင္တာမ်ိဳးရွိမယ္မထင္ဘူးေနာ္ဘုရား။ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ေလးေတြဆိုလည္း ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေဟာတတ္ေျပာတတ္ပါဘိသနဲ႕..'' ဟု သူ႕ကို စကားေခါက္ပါသည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">'' ၀က္အူ(Nut)ေတြ ေနရာမွားတပ္ေနၾကတာ.. ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း ၀က္အူေတြ ျဖဳတ္ေနၾကတာ'' ဟု သူက စကားဖြင့္ေပးလိုက္ပါသည္။<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-636062153041850620?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-30686707427718047482012-01-19T16:55:00.000-08:002012-01-21T18:34:42.883-08:00<p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">(၁၀)</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သာသနာေတာ္ထမ္း ရွင္ရဟန္းေလာကတြင္ မေထရ္ၾကီးမေထရ္ငယ္၊ အသြယ္သြယ္အဆင့္ဆင့္တို႕ၾကား အထင္အျမင္လြဲေခ်ာ္မႈနံရံ ပိုမိုထူထပ္လာခဲ့သည္မွာ သတိမူသူတိုင္း ဂူၾကီးကို တိုက္မိသည္ခ်ည္းပင္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သို႕ေသာ္ ပရိယတၱိအရည္အေသြးကို ထိန္းသိမ္းထားဆဲျဖစ္ေသာ သက်သီဟ၊ေစတီယဂၤဏ၊ မဂၤလာဗ်ဴဟာစေသာ သီးျခားအသင္းစာေမးပြဲမ်ားရွိေနေသးသျဖင့္ လကၤာရသာမေဏေက်ာ္ႏွင့္ အဘိ၀ံသအဌကထာျပန္အေက်ာ္မ်ိဳးဆက္တို႕ အေရာင္အဆင္းလက္ေနဆဲျဖစ္၏။ ထိုမျငိမ္းေသးေသာမီးစကိုပင္ အနာဂတ္သာသနာအတြက္ ျပန္လည္ကူးယူထြန္းညွိၾကရေပလိမ့္မည္။</p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ထိုအသင္းစာေမးပြဲမ်ားသည္ ျမန္မာ့ထီးနန္းပ်က္သံုး၍ နယ္ခ်ဲ႕ ျဗိတိသွ်ကိုလိုနီအုပ္စိုးမႈေအာက္ ပရိယတ္ေလွေတာ္ၾကီးမေမွာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေလွာ္ခတ္ခဲ့ၾကသည့္ အစဥ္အလာေကာင္းမ်ားရွိခဲ့သည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">မည္သို႕ျဖစ္ေစ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရ၏ ေပၚလစီအတိုင္း က်င္းပရေသာစာေမးပြဲမ်ားကေတာ့ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္အနာအဆာဖန္တီးျခင္းႏွင့္ ယိုေပါက္ဖြင့္ေပးျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ေအာင္လက္မွတ္အခ်ိဳ႕တြင္ ခ်တုိ႕အသိုက္အအံုဖြဲ႕ေနသည္မ်ားပင္ ရွိေနတတ္ေလသည္။ အစိုးရစာေမးပြဲမ်ားတြင္ မည္သူတရားပ်က္ပ်က္ ဒို႕မပ်က္မူအတိုင္း စာေမးပြဲအဆင့္ဆင့္ရိုးသားစြာ ၾကိဳးစားရင္း ေအာင္ပန္းကို လွမ္းဆြတ္ခူးယူၾကေသာ ဓမၼာစရိယအရွင္ေကာင္းမ်ားစြာကိုလည္း ဦးခိုက္ပူေဇာ္လိုက္ပါ၏။<br /></p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ထို႕ထက္အလြန္ သာသနာ့၀န္ထမ္းအမည္ခံအခ်ိဳ႕၏ ၀ိနည္းေက်ာခိုင္းလုပ္ရပ္မ်ားကို အာဏာစက္က မသိက်ိဳးႏြံျပဳျခင္းျဖင့္လည္း လူထုခ်ဥ္ဖတ္အျဖစ္ကို မၾကာခဏေရာက္ေစခဲ့ပါသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">မႏၱေလး၊ရန္ကုန္ႏွင့္ စစ္ကိုင္းတို႕လို ျမဳိ႕ေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ပါဠိပထမျပန္စာေမးပြဲရာသီတြင္ စာေျဖသံဃာေတာ္မ်ားကို စာေျဖဌာနအသီးသီးသို႕ စနစ္တက်ၾကြေရာက္ေျဖဆိုဖို႕ စီမံမေပးျခင္းေၾကာင့္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေက်ာင္းသားငယ္မ်ားပမာ မတစ္ေထာင္သားရွင္ငယ္ရဟန္းတို႕ အထိန္းအကြပ္မဲ့ ေအာ္ဟစ္ရမ္းကားၾကသည္က ဘာသာတရားကို အေလးထားသူတို႕အတြက္ ေအာ့ႏွလံုးနာဖြယ္ရာျဖစ္ေစသလို ဘာသာျခားတို႕အလယ္တြင္ မ်က္ႏွာငယ္ေစေသာျပယုဂ္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ေပသည္။ အမွန္တကယ္ စာေမးပြဲရာသီဟုတ္ဟုတ္၊ မဟုတ္ဟုတ္၊ ရႈပ္ေလ ၾကိဳက္ေလ။ လူထုေအာ္ေၾကာလန္ေလ ေပၚလစီေအာင္ျမင္ေလပင္မဟုတ္ပါေလာ..။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">မီးရထားဘူတာရံုႏွင့္ အေ၀းေျပးကားဂိတ္၊လူစည္ကားရာေစ်းမ်ားႏွင့္ အိမ္တံခါးကို ေခါက္၍ ညေနအထိ သပိတ္ပိုက္အလွဴခံေသာ ဖုန္းေတာင္းယာစကာပမာ သကၤန္း၀တ္မ်ား၊ သာမန္လူ၀တ္ေၾကာင္ေလာက္မွ အျပဳအမူမယဥ္ေက်းေသာ ဘာသာေရးအေရျခံဳမ်ားအတြက္ အာဏာစက္က ကင္းလြတ္ခြင့္ ေပးထားေလသည္။ သာသနာေတာ္ကို အရိုအေသတန္ေစျခင္းသည္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္စီမံကိန္းတစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ဓမၼစက္တည္းဟူေသာ အရိုးေပ်ာ့ေတာင္ေ၀ွးကို ကိုင္၍ အုပ္ခ်ဳပ္ၾကီးမွဴးရရွာေသာ သံဃနာယကအဖြဲ႕အစည္းအဆင့္ဆင့္သည္လည္း အာဏာစက္၏ ပါ၀ါအမာထည္(Hard Power)ကို မရသျဖင့္ နာမည္ပ်က္ရံုမွ် သာသနာ့၀န္ကိုေဆာင္ရေလသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ပိုးဖဲကတၱီပါ၊ သကၤန္းထည္လဲ၊ ေရခဲေသတၱာ၊ ရုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ ေလေအးစက္ပါ မက်န္ ေက်ာင္းကန္တိုက္တာ၊ ေမာ္ေတာ္ကားလည္း မလစ္ဟင္းေစရပါ ၀ိဟာရႊင္ေပ်ာ္ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား ကိုယ္စိတ္ႏွလံုး ျပံဳးျပံဳးျမျမ ေၾကာင့္ၾကမဲ့သာ သီတင္းသံုးေတာ္ၾကပါဘုရား..။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">အာဏာစက္ဟူသည္က ၾကြက္ခုတ္ေသာ ေၾကာင္သူေတာ္မ်ားအတြက္ မဟုတ္ၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးတည္းဟူေသာ ငါးေၾကာ္ကုိ မထိပါးသမွ် ေၾကာင္သူေတာ္တို႕ ၾကြက္ခုတ္ၾကေစ..။ အာဏာစက္ဟူေသာ ငါးေၾကာ္ကို ထိပါးမိလွ်င္ေတာ့ သီတာ(၇)တန္ ပင္လယ္သမုဒၵရာျခားပါေစ..ေမာင္ဖုန္းတို႕ ေရွာင္မပုန္းသာေလၿပီ။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">အမွန္စင္စစ္ ဤရႈေမွ်ာ္ခင္းတို႕သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သမို္င္းစာမ်က္ႏွာကို လွန္လိုက္ပါက ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ပ်က္သုဥ္းခ်ိန္ ဟံသာ၀တီပါမင္းလက္ထက္က အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ အတူတူျဖစ္ေၾကာင္းအံ့ၾသဖြယ္ရာေတြ႕ရမည္ျဖစ္ပါ၏။ ပ်က္ခ်ိန္တန္ျပီးလ်င္ ျဖစ္ခ်ိန္လည္း တန္လာေပအံ့ဟု ေမွ်ာ္ရေပေတာ့သည္။ ကုန္းေဘာင္ေနမင္း မေတာက္ပမီကာလမ်ားႏွင့္ မကြဲျပားေသာဇာတ္၀င္ခန္းမ်ားေပတည္း။ </p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">(၁၁)</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ယခင္က ဓမၼကထိကဟူသည္ ပုဂၢလ၀ိေသသ ထူးျမတ္လွေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးအျဖစ္ သာသနာေတာ္က စံထားကာ ေနရာေပးရေလသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ဓမၼကထိကအျဖစ္ ပလႅင္ေပၚတက္ရန္ ဗ်တၱပဋိဗလ ပရိယတ္ပဋိပတ္ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္မားကာ ဘုရားအရွင္အလိုေတာ္က် တရားစကားကို ေဟာၾကားႏိုင္ရေပလိမ့္မည္။ ပိဋကတ္စာေပတြင္လည္း ဓမၼကထိကအဂၤါႏွင့္ လကၡဏာအမ်ိဳးမ်ိဳးကို သတ္မွတ္ေဖာ္ျပထားေလသည္။</p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> ေရွးေခတ္က ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ပရိယတ္၊ပဋိပတ္စြယ္စံု မာတင္မုန္ေသာက္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားပင္ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း လာဘ္လာဘႏွင့္ ပရိသတ္ဒကာဒကာမဆူျဖိဳးလွေသာဓမၼကထိကဘ၀ကို မေရြးခ်ယ္လိုၾက။ စာေပပို႕ခ်ျခင္း၊က်မ္းဂန္ေရးသားျခင္း၊ တိုးတိတ္ျခိဳးျခံစြာ ဘာ၀နာပြားျခင္းျဖင့္ သာသနာေတာ္ကို ရိုးရွင္းစြာ သြန္းေလာင္းၾကေလသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">မလႊဲေရွာင္သာေသာ ဓမၼကထိကဘ၀ကိုလည္း စာခ်သက္ရင့္၍ ပဋိပတ္ေရျမင့္မွသာလည္း စကားလံုးၾကာခ်ပ္ကို ဖြင့္ၾကျမဲျဖစ္ေလသည္။ သို႕ေသာ္ ဓမၼကထိကလုပ္မိသျဖင့္ ဘယ္ဆရာေတာ္ၾကီးက ဘာမ်ားေျပာေလမလဲ နားစြင့္ရေသာဟူ၏။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအရပ္ရပ္ မိုးေခါင္ေရးရွား ကပ္သံုးပါးဆိုက္၍ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀စဥ္ မိုးပရိတ္ကမၼ၀ါစာမ်ားကို ကိုယ္ေတာ္တိုင္ျပည္လံုးအႏွံ႕ ရြတ္ဖတ္သစၥာဆိုကာ မိုးရြာေစလ်က္ ျပည္သူတို႕ကို ခ်မ္းသာေစၿပီးေနာက္ အလိုအေလ်ာက္ဓမၼကထိကအျဖစ္သို႕ ေရာက္ရရွာေလသည္။ ဓမၼကထိကတစ္ပါးအျဖစ္ အထက္ေအာက္ျမန္ျပည္တစ္ခြင္ စုန္ဆန္ၾကြသြား၍ တရားစည္ကို ရိုက္ခတ္ေနေလရာ ပခုကၠဴဆရာေတာ္ၾကီးက မွတ္ခ်က္ေပးသည္။ </p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">''ကိုလယ္တီတို႕ စာခ်ေနတုန္းက ၾသဒိႆေမတၱာ (နာမည္ကိုရည္စူး ပို႕ရေသာေမတၱာ) မ်ား ေန႕စဥ္ပြားရပါသဗ်ာ။ ခု နယ္လွည့္တရားေဟာေနၿပီဆိုေတာ့ သေဗၺသတၱာ ထဲထည့္လိုက္ၿပီ '' ။ သူေတာ္ေကာင္းၾကီးတို႕စကား သူေတာ္ေကာင္းၾကီးတို႕သာ နားလည္ေပလိမ့္မည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သူတို႕ငယ္စဥ္က မင္းကြန္းတိပိဋကဆရာေတာ္ၾကီးဦးေဆာင္ေသာမလြန္ဆန္လွဴအသင္းဓမၼကထိကတို႕၏ ဂုဏ္အသေရကို ေငးေမွ်ာ္ၾကည့္ခဲ့ရဖူး၏။ သီတဂူအရွင္ျမတ္သည္ ထိုအျမဳေတအဖြဲ႕အစည္းထဲမွ လက္လက္ထေသာၾကယ္ပြင့္ၾကီးျဖစ္၏။ </p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သို႕ေသာ္ ယေန႕မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ဓမၼကထိကျဖစ္ရန္အတြက္ အရည္အခ်င္းကန္႕သတ္ခ်က္မရွိ။ သံဃနာယကအဖြဲ႕ကလည္း မစိစစ္၊ ပလႅင္ႏွင့္ ပရိသတ္ရွိလ်င္ လံုေလာက္ေသာ ဓမၼကထိကအဂၤါျဖစ္ေပ၏။ နိပ္ေပစြ..။ သို႕ႏွင့္ ဒုလႅဘရဟန္းႏွင့္ ပိဋကတ္အိုးျခမ္းကြဲလူ၀တ္ေၾကာင္တို႕အပါအ၀င္ ဓမၼကထိကေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္တို႕ ေျပာင္ရႊန္းေ၀ေသာ သမယၾကီးျဖစ္ေပ၏။ </p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ဓမၼကထိကမ်ားလာသည္ႏွင့္အမွွ် ေဟာေျပာခ်က္အမွားတို႕လည္း ဟိမ၀ႏၱာျမဴတို႕ပမာ ဆိုင္းလ်က္ မိႈင္းလ်က္ရွိေတာ့သည္။ ဘုရားအၾကိဳက္ထက္ ပရိသတ္အၾကိဳက္ေဟာရေသာ အခ်ိဳ႕ဓမၼကထိက၏ တရားသည္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈဆန္၏။ အခ်ိဳ႕တရားသည္ တိုက္ခိုက္ေရးဘက္ႏႊယ္ကာ ငါေတာ္ (အတၱဳကၠံသန)၊သူေရွာ္(ပရ၀မၻန) ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ မ်က္ႏွာပူစရာၾကီးျဖစ္ေပ၏။<br /></p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">လြတ္လပ္ေရးရျပီးေခတ္ ဓမၼကထိကအေက်ာ္အေမာ္မ်ားစြာၾကားထဲ သီခ်င္းဆိိုသျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ခံရေသာၾကာနီကန္ဆရာေတာ္သည္ပင္ ယေန႕ေခတ္ဓမၼကထိကအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ယွဥ္ပါက အရိုးသားဆံုး၊အျဖဴစင္ဆံုးႏွင့္ နိ၀ါတတရားအရွိဆံုးျဖစ္ေနေလသည္။ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္ကို အႏုပညာျဖင့္ တင္ျပျခင္းသည္သာ ေစတနာအမွားသဖြယ္ ျပစ္တင္ျခင္းမလြတ္ျဖစ္ရသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သူကိုယ္တိုင္ ေရႊျပည္ၾကီးသို႕ ျပန္ေရာက္၍ ပလႅင္ေပၚသို႕ မ်က္စိမွိတ္တက္ရေသာအခါ တရားေဟာနည္းအသစ္တစ္ခုကို ပရိသတ္၏ သင္ျပျခင္းခံရေသးသည္။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">''အရွင္ဘုရား တရားသားက နည္းနည္း၊ ဗဟုသုတေလးညွပ္။ ရယ္စရာေလးလည္း ေျပာ၊ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ေသာမွ ပရိသတ္က သေဘာက်အားရတာကလား"'တဲ့။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သို႕ျဖင့္ သူက ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ေရးဖူးသည္၊ ဓမ္ဖိုတိန္မင့္တ္။ ဓမၼ(Dhamma)+ ဗဟုသုတသတင္းစကား(Information)+ေဖ်ာ္ေျဖမႈ(Entertainment)=ဓမ္ဖိုတိန္မင့္ Dhamfotainment... ဤသည္ပင္ ေရႊျပည္ၾကီး၏ တရားေဟာနည္းေဖာ္ျမဴလာအသစ္ေပတကား..။</p><div style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">သို႕ႏွင့္ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ေလး ၾကည္ညိဳလို႕မွ မ၀ေသး၊ နာလို႕မွ မတင္းတိမ္ႏိုင္ေသး။ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္မွ ေဆးမေျခာက္ေသး။အဓမၼ၀ါဒဟု ၀ိနိစၦယရံုးတြင္ လက္မွတ္ထိိုးရျပီ။ ေနာက္တစ္ခါ ဒီလို မေဟာေတာ့ပါ ဟု ၀န္ခံခ်က္ေပးရၿပီ။</p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;">ၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္းသည္ ကုသျခင္းထက္ မေကာင္းေလဟန္တကား..။ အသြင္အျပင္မွားရံုမက တရားပါ မွားၾက..။ အခြံလည္းမွား အဆံလည္း မွား..။ လူေတြ သံသယပြား...။<br /></p><p style="color: rgb(0, 153, 0); text-align: justify;"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3068670742771804748?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-72009840244684160232012-01-17T16:28:00.000-08:002012-01-21T18:40:03.606-08:00<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(၇)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"> အစိုးရမင္းတို႕ႏွင့္ ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္ ေရာေႏွာခ်င္ေသာ ရာဇ၀လႅဘရဟန္းအျဖစ္ထက္ အစိုးရမင္းတို႕ ျမတ္ႏိုးကိုးကြယ္ေသာ ရာဇဂုရုဆရာရဟန္းအျဖစ္ကိုသာ သာသနာေတာ္ထမ္းတို႕က ေမွ်ာ္မွန္းၾကေပသည္။ မိမိတို႕ကို ဦးထိပ္တင္ေသာ ထိုအစိုးရမင္းသည္လည္း ဓမၼရာဇာတရားမင္းသာ ျဖစ္ေစလိုၾကသည္။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(၈၈)လြန္ကာလမ်ားတြင္ ဘြဲ႕တံဆိပ္တို႕၏ အညွီအနံ႕ကို ရႈိက္မိေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ဘြဲ႕ခံပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ရန္ ရွက္ႏိုးေတာ္မူၾကေသာ္လည္း ဘြဲ႕တံဆိပ္ေနာက္တြင္ ခ်ိတ္ထားသည့္ အခြင့္အေရးတီေထြးၾကီးကို ဟတ္လိုသူေကစိပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကလည္း ရွိေနခဲ့ျပန္ေလသည္။ သို႕ႏွင့္ ဘြဲ႕မခံယူလိုေသာရဟန္းႏွင့္ ဘြဲ႕ငန္းေသာဘုန္းၾကီးဟု ႏွစ္မ်ိဳးျဖစ္လာေစခဲ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">အမ်ားျပည္သူတို႕အျမင္တြင္ သိကၡာသံုးရပ္ အက်င့္ျမတ္ကံုလံု အရည္အခ်င္းျပည့္စံုကာ ဘြဲ႕ခံပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ထိုက္သူဟု ေက်ာ္ေဇာကိတၱိရွိသည့္ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကို( ဖိအားေပးကာ) ဘြဲ႕အလွဴခံေစတတ္ၿပီး မိမိကိုယ္တိုင္ဆႏၵအရျဖစ္ေစ၊ပကာသနအေရာင္ အေသြးကို အေလးေပးတတ္ၾကသည့္ တပည့္ဒကာဒကာမအသိုင္းအ၀ိုင္း၏ တြန္းအားေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ဘြဲ႕တံဆိပ္ကို ငန္းမိေသာဘုန္းေတာ္ၾကီးအခ်ိဳ႕ကိုေတာ့( ေလွ်ာက္လြႊာတင္ေအာက္က်ိဳ႕ကာ) ဘြဲ႕ေတာင္းခံေစသည့္ စနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့ျပန္သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ယခင္ဆက္ကပ္ျမဲျဖစ္သည့္ အထင္ကရဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ၾကီးႏွစ္ခုအျပင္ ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳး တပ္ထားေသာ ဘြဲ႕မ်ားကို တည္ထြင္လိုက္ေသာအခါ တစ္ဘြဲ႕မဟုတ္ တစ္ဘြဲ႕က တန္းစီ ဇယားတြင္ ေသခ်ာခ်င္တိုင္းေသခ်ာေနေတာ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရယ္သြမ္းေသြးပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ၾကားဖူးသည္။ အစိုးရက ဘြဲ႕မ်ားကို လိႈင္လိႈင္ထုတ္လုပ္ေပးခါစ ရြာတစ္ရြာရွိ သီလသမာဓိထင္ရွားေသာေတာင္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ၾကီးကို ဘြဲ႕တံဆိပ္ဆက္ကပ္ေလေသာအခါ ေျမာက္ေက်ာင္းဆရာေတာ္က ခ်ီးမြမ္းမဆံုး။ ခြ်န္လိုက္ပါဘိ၊မြန္လိုက္ပါဘိ၊ ေတာ္လိုက္ပါဘိ၊ ေမာ္လိုက္ပါဘိ။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"> ေနာက္ႏွစ္ကူး လြတ္လပ္ေရးရာသီတြင္ တပည့္ဒကာဒကာမမ်ားက ေလွ်ာက္လြႊာျဖည့္စြက္ တင္သြင္း၍ ေျမာက္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဘြဲ႕ခံပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္လာသည့္အခါမွာေတာ့ ''ဟို ေမာင္ရွင္လည္း ငါ့လိုပဲထင္ပါ့ '' ဟု တန္ညွိေလေသာဟူ၏.။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(၈)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ဘြဲံ႕တံဆိပ္ရ၊ မရပုဂၢိဳလ္တို႕ကိုလည္း ခြဲျခားဆက္ဆံသျဖင့္ ေလာကဓံကို ခံႏိုင္ရည္မေမြးႏိုင္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားခမ်ာ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးတြင္ က်ဆံုးၾကရသည္လည္း ရွိတတ္ေပေသးသည္။ ဘြဲ႕ရမဟုတ္လ်င္ မင္းပြဲစိုးပြဲသဘင္ မ၀င္ရ၊မကပ္ရ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ဘြဲ႕သေကၤတၾကာငါးခိုင္တံဆိပ္တံုးမွ မျပႏိုင္လ်င္ ရံုးျပင္ကႏၷားက စကားေျပာလိမ့္မည္မဟုတ္။ မီးရထားလက္မွတ္၀ယ္သည္ပင္ ေနရာေပးထည့္သြင္းစဥ္းစားလိမ့္မည္မဟုတ္။ ''ဟြန္း ဘဒၵႏၱဘြဲ႕ရလည္း ဟုတ္ဘဲနဲ႕..။''<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးက ရန္ကုန္ဘူတာၾကီးထဲက ျမင္ကြင္းေလးတစ္ခုကို ေျပာျပဖူးသည္။ သက္ေတာ္ေျခာက္ဆယ္အရြယ္ရွိ ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးကို ေနာက္ပါတပည့္ရဟန္းသံုးပါးခန္႕က အိပ္ဆြဲကာ မီးရထားသုိ႕ လိုက္ပို႕ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ အုပ္အုပ္က်က္က်က္ လူထုၾကီးျခံရံၿပီး ေရႊေရာင္စာလံုးေရးထိုးထားေသာ ယတ္ေတာင္ကို ဟန္ပါပါကိုင္လ်က္ သက္လတ္ပိုင္း ဘြဲ႕ခံဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါး အထက္တန္းတြဲသို႕ ၾကြလာသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ဒုတိယဆရာေတာ္က ပထမဆရာေတာ္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္သလို ပထမဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း သတိထားမိလိုက္သည္။ သို႕ေသာ္ အခ်င္းခ်င္းႏႈတ္မဆက္ျဖစ္ၾက။ ဒုတိယဆရာေတာ္က လူအုပ္ၾကားတြင္ ႏႈတ္ဆက္လိုဟန္ မရွိ။ ဘြဲ႕ခံသာသနာ့အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ၾကီးကို ပူေဇာ္ေနၾကေလသည့္ ပရိသတ္လူအုပ္ၾကီးကိုသာ ၾသ၀ါဒႏႈတ္ဆက္စကားေခြ်ရေလမည္မဟုတ္လား။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ရထားထြက္ၿပီး လူရွင္းၿပီဆိုပါမွ ဘြဲ႕ခံဘုန္းေတာ္ၾကီးေလးက ဆရာအရွင္ျဖစ္သူ ပထမဆရာေတာ္ၾကီးဆီ ခ်ဥ္းကပ္ကာ ဂါရ၀ျပဳရပါေလသည္။ တပည့္မ်ားစြာတြင္ ပရိယတ္ညံ့ဖ်င္းလွေသာ္လည္း လူမႈေရးကြ်မ္းက်င္ၿပီး ေလာကီလည္၀ယ္ဟန္ရွိေသာ ဘြဲ႕ခံတပည့္ေက်ာ္ကို ဆရာအရွင္က ခပ္ရိုးရိုးၾကီးၾကည့္ေနပါေလသည္။ ထိုဆရာေတာ္ၾကီးက သာသနာေတာ္ေလာကတြင္ ပရိယတ္ပဋိပတ္ထင္ရွားလွေသာ္လည္း ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို ညွီေစာ္နံေသာ မႏၱေလးျမိဳ႕က စာခ်အေက်ာ္ မိုးေကာင္းဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္ပါသည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(အျခားအျခားေသာဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကေတာ့ အတန္တန္ျငင္းပယ္သည့္ၾကားမွပင္ သတင္းစာမွ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းဆက္ကပ္ကာ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္မတက္မေနရ သဒၶါ အရည္သုတ္လိမ္းထားေသာ အာဏာခ်ိဳခ်ဥ္ေတာ္ၾကီးကို မဘုဥ္းေပးရဲဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ပူေဇာ္ျခင္းခံရေလသည္။)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ယခင္က ဘယ္က်မ္းျပဳဆရာေတာ္၊ဘယ္စာ၀ါကို ပို႕ခ်ေနေသာဆရာေတာ္၊ ဘယ္တရားကို ေဟာေတာ္မူေသာဆရာေတာ္၊ ဘယ္ပဋိပတ္အက်င့္စခန္းကို လမ္းျပေသာဆရာေတာ္စသည္ျဖင့္ အလုပ္ကို ဦးစားေပးေခါင္းစဥ္တပ္ကာ ေလးစားပူေဇာ္ဖြယ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႕ေခတ္တြင္မူ ကိုးဘဲြ႕ရ၊ဆယ့္ႏွစ္ဘြဲ႕ရ၊ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ဘြဲ႕ရ၊ ဘြဲ႕ေပါင္းတစ္ေထာင္ဂုရုေကြးျဖစ္လာရန္ အာရံုစိုက္ၾကေလသည္အထိ ေရးစီးေရလာေျပာင္းလဲခဲ့ေလသည္။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">အလုပ္ေခတ္ထက္ ဘြဲ႕ေခတ္ၾကီးတြင္ သူကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ခ်ည္ထားေသာဘြဲ႕ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီ။ အလုပ္က မည္မည္ရရ ခါးေတာင္းမက်ိဳက္ရေသး၊ ဘ၀သက္တမ္းတစ္၀က္က်ိဳးေတာ့မည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"> ေလာကုတၱရာဘက္တြင္ ဘာဘြဲ႕မွ မရၾကရွာေသာ လယ္တီေတာေက်ာင္းဘုန္းၾကီးေလး အရွင္ညာဏ၊မန္လည္ရြာေလးက အရွင္ဇ၀န၊ ဆာဘိုးသာဇရပ္ၾကီးတြင္ ကပ္ရပ္စာခ်ခဲ့ရရွာသည့္ အရွင္အာဒိစၥ၀ံသ၊ အတန္းပညာဟူေသာေလွ်ာက္လႊာပံုစံတြင္ '' မရွိ'' ဟု အျမဲစာရင္းျဖည့္သြင္းရရွာေသာ ေတာင္တြင္းၾကီးျမိဳ႕ေလးက ရွင္ဥကၠ႒တို႕၏ ေျခဖ်ားလည္းမမွီ။ ေလာကီေရးရာတြင္လည္း တကၠသိုလ္ဥပစာတန္းမွ် သင္ယူခဲ့ဖူးရွာေသာ ကိုရင္သန္႕၀ိဇၨာတန္းေလးေအာင္ရံုမွ် ဖိုးေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဥပေဒတန္းတဖုန္းဖုန္းက်ရွာေသာ ကိုၾကီးႏုတို႕ႏွင့္ မယွဥ္သာ။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ေအာ္ ဘြဲ႕..ဘြဲ႕ေရာဂါ...။ ကူးစက္ေလစြတကား။ သို႕ျဖင့္ ဘြဲ႕ခံဆရာေတာ္အခ်င္းခ်င္း ဓါတ္သိဘြဲ႕ခံမ်ားျဖစ္လာက ဂါရ၀နည္းပါးလာသည္ႏွင့္အမွ် တပည့္သံဃာငယ္မ်ားကလည္း အရိုေသတန္သလို ျဖစ္လာခဲ့သည္မွာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးေန႕ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႕ေၾကျငာခ်က္သည္ပင္ '' မူလတန္းေဂဇက္'' ဟု အသေရပ်က္လာေလေတာ့သည္။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">သံဃာၾကီးမ်ားႏွင့္ သံဃာငယ္မ်ားၾကား ဂါရ၀ႏွင့္ နိ၀ါတနည္းပါးျခင္းအက္ေၾကာင္းၾကီးေပၚလာခဲ့သည္။ ယခင္က ဘြဲ႕တံဆိပ္ရဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး၏ ၾသ၀ါဒစကားတစ္ခြန္းေအာက္တြင္ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူလူထုက ညီညြတ္ပိျပားကာ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာလမ္းကို ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ယခုမူ ဘြဲ႕ခံအပါးတစ္ရာ၊ ၾသ၀ါဒအခြန္းတစ္ရာ၊ လမ္းေၾကာင္းတစ္ရာ...။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(၉)<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">နုပ်ိဳတက္ၾကြ၍ အနာဂတ္သာသနာ့အညြန္႕အေညွာက္ ရွင္ပ်ိဳရဟန္းပ်ိဳေပါက္စတို႕ကို မေထရ္သံဃာေတာ္ၾကီးတို႕က မ်က္စိေနာက္ေစေအာင္လည္း မလစ္ဟင္းခဲ့ပါ။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">'' ေမာင္ရွင္တို႕ ေခတ္ေရာက္မွပဲ ဘုရားတရားေတာ္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္ရေတာ့မွာပါကလားကြယ္ရို႕ '' ဟု သာသနာ့ထိပ္ေခါင္တင္မေထရ္ၾကီးတို႕ ေရႊရင္စို႕ေလာက္ေသာ ဇာတ္၀င္ခန္းတို႕ကို ဖန္တီးခဲ့ျပန္ပါေလသည္။ ပရိယတၱိပဌမျပန္စာေမးပြဲမ်ား၏ အရည္အေသြးကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ၾကီးၾကပ္ေရး၊အထူးၾကီးၾကပ္ေရးတင္းက်ပ္စြာ ခ်ထားသည့္ စာေျဖခန္းထဲတြင္ ေဇာေခြ်းထြက္ေအာင္ စဥ္းစားဖြယ္မလိုေတာ့။ စာေမးပြဲေျဖဆိုမည့္ရဟန္းသာမေဏသီလရွင္မ်ား စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ေျဖဆိုေစခ်င္ပါသည္ဘုရား ဟူေသာ သာသနာေရးဆိုင္ရာေလွ်ာက္ထားခ်က္ၾကီးကို နာယူခဲ့ရၿပီးေသာ ၾကီးၾကပ္ေရးဆရာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ကို ဖတ္၊ေရေႏြးၾကမ္းကို တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္ရင္း ေမာင္ရွင္၊မယ္ရွင္ေလးမ်ားကို လစ္လ်ဴရႈျခင္းျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူရေလသည္ေကာ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">စာေျဖခန္းအတြင္း ေက်ာက္သင္ပုန္းၾကီးေပၚတြင္ ဘယ္ေမာင္ရွင္က လက္ေဆာ့ထားသည္မသိ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ထင္းထင္းၾကီးေတြ႕ရပါလိမ့္မည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">စာစစ္ၾကြလာ၊ ေထရ္မဟာ ၊ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ ျမဲပါေစ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">စာေျဖခန္းတြင္း၊ လွည့္ပတ္ျခင္း၊ ကင္းရွင္းၾကပါေစ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ကူးထားသည့္စာ၊ အေျဖလႊာ၊ ဘယာေ၀းပါေစ။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">အေရအတြက္ထက္ အရည္အေသြးကို ဦးစားေပးၾကသည့္ စာသင္တိုက္ၾကီးမ်ားကေတာ့ ထိုေလာကဓံကို အံတင္းခံ၍ '' ေခတ္ဘယ္လိိုလိုေျပာင္းေျပာင္း၊ ငါတို႕ပရိယတၱိမူမေျပာင္း၊ မသမာစိတ္ေမြးလ်င္ ေဂ်ာင္း '' ဟု ဇြဲသန္သန္ေလွာ္ခတ္ေနၾကသည္ကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာဖူးေတြ႕ရဆဲျဖစ္ပါ၏။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"> သုိ႕ေသာ္ ရဟန္းငယ္ရွင္ငယ္မ်ားသည္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါသလို စာတတ္ျခင္းထက္ စာေမးပြဲေအာင္ျခင္းကိုသာ ဆာေလာင္ေလၿပီ။စာေမးပြဲေအာင္ဖို႕လည္း ဘာခက္သနည္း၊ စာေျဖဌာနမ်ားစြာ ဖြင့္လွစ္လိုက္လိုက္ၿပီ။ ယခင္တစ္ႏိုင္ငံလံုး အစိုးရစစ္ဟု ဂုဏ္သေရျမင့္ခဲ့ရာမွ တိုင္းနွင့္ျပည္နယ္စစ္သို႕ ေျပာင္းသြားေလၿပီ။ စာေျဖဌာနခ်င္းကလည္း ေျဖဆိုခ်ိန္မတူ။ ႏွစ္ဌာနခြဲၿပီးလက္မွတ္ထိုးလိုက္လ်င္ တစ္ေနရာရာကေတာ့ ေအာင္မည္လက္ခတ္မလြဲ..။ ေအာ္ ဒို႕ေခတ္ကို ေရာက္ေနၿပီမွာ မလြဲပါ..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">စာတတ္ခ်င္ေသာရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္ေလးမ်ားက စာသင္တိုက္ၾကီးမ်ားတြင္ ဇြဲခတ္ကူး၍ စာေမးပြဲတဘုန္းဘုန္းက်ေနခ်ိန္ သံုးေက်ာင္းေျပာင္းေသာရွင္၊ ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ ေမာင္ရင္တို႕က တစ္ႏွစ္တစ္တန္း ပံုမွန္းလွမ္းကာ ဓမၼာစရိယတန္း ဟုလွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ေနၾကေလၿပီ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"> ခင္ၾကီးေပါက္ေနာက္ ဒို႕ႏွစ္ေယာက္ပံုျပင္ပမာ ငါ့ေရွ႕ေနာင္ေတာ္ဘုရားအေလာင္းမ်ားသည္ပင္ မူးၾကတုန္း၊ ငါလည္း က်င့္ေနလို႕ ထူးပါဘူး ဟု ခင္ၾကီးေပါက္ စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်လိုက္သလိုပင္ စာသင္တိုက္မွ စိတ္ဓါတ္မခိုင္ရွာေသာေမာင္ရွင္ေလးမ်ားလည္း စာသင္တိုက္ၾကီးမွ စာခ်ဘုန္းၾကီးမ်ားမသိေအာင္ အျခားစာေျဖဌာနတစ္ခုတြင္ လက္မွတ္ထိုးျပန္ေလသတည္း၊<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">(ဆက္ရန္)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-7200984024468416023?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-88342328495110741642012-01-16T04:09:00.000-08:002012-01-21T18:43:18.989-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><br />(၅)<br /><br />ပရိယတၱိစာသင္ခန္းမ်ားတြင္သာ ငုတ္လွ်ိဳးေပ်ာ္၀င္ေနခဲ့သည့္ စာသင္သားငယ္မွ်သာျဖစ္ေသာ သူ႕လိုရဟန္းအတြက္ အာဏာပုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ျဖစ္ေစ၊စစ္တပ္အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ျဖစ္ေစ ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္ခဲ့ျခင္းမရွိေပ။ သို႕ေသာ္ သာသနျပဳရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ေတာ့ နယ္ပယ္က က်ယ္ေျပာရပါလိမ့္မည္။ ယခုဆံုမိဆံုေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၀င္၊ စစ္တိုင္းေဒသမွဴး၊ ျပည္နယ္တစ္ခု၏ အၾကီးအကဲတစ္ဦးႏွင့္ ၾကံဳရျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br /><br />အမွန္စင္စစ္ သူ႕အျမင္တြင္လည္း အမ်ားသူငါလိုပင္ စစ္တပ္၏ ပံုရိပ္(Image)က မၾကည္လင္လွပါ။ သူတို႕ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ေန႕ရက္မ်ားတြင္ ေတာင္ျပာတန္းေပၚက ေက်ာပိုးအိပ္လြယ္ထားေသာ စစ္သားၾကီး၏ အသြင္အျပင္ကို အားက်ခဲ့ဖူးသလို ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားေပၚတြင္ အာားမန္အျပည့္ခ်ီတက္လာသည့္ တပ္မေတာ္သားၾကီးမ်ားကိုလည္း လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးကာ ၾကိဳဆိုခဲ့ဖူးေလသည္။<br />ရန္သူကို ေခ်မႈန္းမည့္၊ ျပည္သူတို႕၏ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္မည့္ ရဲတင္းအလကၤာႏွင့္ သစၥာသီခ်င္းပိုင္ရွင္မ်ားဟု အားက်ဂုဏ္ယူခဲ့ရေလသည္မဟုတ္လား။<br /><br />ပ်ဥ္းမငုတ္တို၊အမိေျမမွ သားေကာင္းမ်ား၊အသီးတစ္ရာအညွာတစ္ခု၊ ''စစ္သားၾကီးကို က်ေနာ္ေမွ်ာ္မွန္းသည္''အစ။ ဂီတစာေပႏွင့္ ရုပ္ရွင္ျပကြက္တို႕၏ လႊမ္းမိုးမႈက သူတို႕ကိုုရင္ေလးမ်ား၏ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္ထဲအထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံစိမ့္၀င္ကာ သကၤန္းကို ေဘာင္းဘီႏွင့္တူေအာင္ ခါးေတာင္ေျမွာင္ေအာင္ က်ိဳက္၊ ေခါင္းအံုးကို ခါးပန္းၾကိဳးႏွင့္ ခ်ီေႏွာင္ကာ ေက်ာပိုးအိပ္အျဖစ္လြယ္၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေဆာင္းပုသိမ္ထီးကို ေသနတ္အျဖစ္ထမ္းကာ အာဇာနည္ဗိုလ္ေတဇတို႕လမ္းအတိုင္း '' ရဲေဘာ္တို႕ တစ္ ေနရာယူ၊ ႏွစ္အသင့္ျပင္၊ သံုး....ေလး ငါး ဒိုင္းေညွာင့္ '' လုပ္ရသည္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ဂုဏ္ယူတတ္ခဲ့သည္။<br /><br />သုိ႕ေသာ္ သူ မႏၱေလးစာသင္သားဘ၀ ( ၈ )ေလးလံုးေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ သူေမွ်ာ္ေငးကာ စိတ္ႏွလံုးတြင္ ေနရာက်ယ္က်ယ္ေပးထားခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္သားၾကီးမ်ား၏ လွံစြပ္တပ္ေသနတ္ေျပာင္း၀ၾကီးမ်ားက ယမ္းခိုးေ၀့ကာ သူ႕ဘက္သုိ႕ ခ်ိန္ရြယ္ထားသလို ခံစားရေအာင္ ေၾကကြဲဖြယ္အျဖစ္အပ်က္ႏွင့္ အိပ္မက္ဆိုးတို႕ကို မ်က္ေမွာက္ပစၥကၡ သူမက္ခဲ့ရေလၿပီ။<br /><br />(၆)<br />အားနည္းခ်က္မ်ားစြာျဖင့္ ေသးသိမ္က်ဥ္းေျမာင္းလွေသာ အာဏာႏိုင္ငံေရးစနစ္ဆိုးေအာက္တြင္ စစ္တပ္သည္ ပထမဆံုးပံုရိပ္ ပ်က္ယြင္းရသည္ကို ပိဋကတ္စာေပမ်ားတြင္လည္း သူ ဖတ္မွတ္သံေ၀ဂယူရပါေလသည္။<br /><br />ဗုဒၶအရွင္သည္ပင္ ပါ၀ါလြန္ဆြဲေသာ အာဏာႏိုင္ငံေရးအရႈပ္ေတာ္ပံုမ်ားႏွင့္ ျငိကပ္ထိရွခဲ့ရေသးသည္။ ဗုဒၶေခတ္မဇၥ်ိမ၏ စူပါပါ၀ါအင္အားၾကီးနိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ မဂဓႏွင့္ ေကာသလတို႕တြင္ ဖခင္းမ်ားထံမွ သားမ်ားက စစ္တပ္ႏွင့္ေပါင္းကာ အာဏာသိမ္းပြဲၾကီးမ်ားဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။ မဂဓတိုင္းတြင္ အဇာတသတ္က ဖခင္ ဗိမၺိသာရကို အက်ဥ္းခ်ထားကာ အာဏာသိမ္းခဲ့သည္။ ဗိမၺိသာရမင္းၾကီးကို ပါဠိပိဋကတ္မ်ားတြြင္ ေသနိယ(စစ္အင္အားၾကီးသူ) ဟု ေဖာ္ျပေလ့ရွိသည္။ သားကို ခ်စ္ေဇာၾကီး၍ စစ္တပ္ၾကီးတစ္ခုလံုးကို သားေတာ္လက္သို႕ လႊဲအပ္လိုက္ရာမွ အျပီးအပိုင္အာဏာအသိမ္းခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ေကာသလတိုင္းတြင္လည္း ၀ိဋဋဴပမင္းသားက ေသနာပတိခ်ဳပ္ ဒီဃကာရာယန၏ စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျဖင့္ ဖခင္ ပေသနဒီေကာသလ ဘုရင္မင္းျမတ္ထံမွ အာဏာသိမ္းယူခဲ့သည္။<br /><br />မဂဓႏွင့္ ေကာသလတိုင္းစစ္တပ္ၾကီးမ်ား၏ ပံုရိပ္သည္ အာဏာငတ္မြတ္သူတို႕၏ ေသြးဆာေသာအမိန္႕ေပးသံေအာက္တြင္ ပံုရိပ္ေကာင္းေပ်ာက္ခဲ့ရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၀ိဋဋဴပ၏ နယ္ခ်ဲ႕စစ္တပ္ၾကီးက ဗုဒၶအရွင္၏ ေမြးရပ္ေျမသကၠတိုင္း ကပိလ၀တ္သို႕ ခ်ီတက္သြားခဲ့သည္။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ကပိလ၀တၳဳနယ္စပ္ရွိ သစ္ေျခာက္ပင္အိုေအာက္မွာ ထိုင္ရင္း အမိေျမကို ဓမၼပရိယာယ္ျဖင့္ ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့ရွာေသးသည္။<br /><br />၀ိဋဋဴပက ေမးေလွ်ာက္သည္။သစ္ၾကီး၀ါးၾကီးေတြ ရွိပါလ်က္ ဘာျဖစ္လို႕ သစ္ေျခာက္ပင္ေအာက္မွာမွ ထိုင္ေတာ္မူရပါသလဲ...။<br />သစ္ပင္၀ါးပင္အရိပ္ထက္ ေဆြရိပ္မ်ိဳးရိပ္က ပိုေအးပါသကြယ္ ဟု ဗုဒၶေျဖေတာ္မူရွာသည္ကို အားနာနားလည္စြာ စစ္တပ္ၾကီးျပန္လွည့္သြားခဲ့သည္။<br /><br />သို႕ေသာ္ သက်တို႕၏ ၀ဋ္ေကြ်းႏွင့္ ၀ိဋဋဴပ၏ မေျပႏိုင္ေသာ အာဃာတတရားတို႕ကို ဗုဒၶအရွင္ သံုးၾကိမ္ထက္ပို၍ မတားဆီးသာခဲ့ပါ။ ၀ိဋဋဴပ၏ စစ္တပ္ၾကီးက သက်သာကီ၀င္တို႕ကို လူမ်ိဳးတံုးစစ္ပြဲၾကီးဆင္ႏႊဲခဲ့ပါေလသည္။ သကၠတိုင္း၊ ကပိလ၀တ္ျပည္ၾကီး စစ္မီးလွ်ံေအာက္တြင္ ျပာက်ခဲ့သလို ေအာင္ပြဲခံျပန္လာေသာ ေကာသလ<br />စစ္တပ္ၾကီးသည္လည္း အခါမဲ့ သည္းစြာ ရြာေသာ အစိရ၀တီမိုးျမစ္ေရေၾကာတြင္ ေမ်ာကာ ပ်က္သုဥ္းသြားခဲ့ရပါေလသည္။<br /><br />မဂဓတိုင္းႏိုင္ငံေရးက ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈပါေသာႏိုင္ငံေရးျဖစ္၍ ဖခင္ထံမွ အာဏာသိမ္းယူျပီးခ်ိန္တြင္ စစ္တပ္ႏွင့္ အျပိဳင္ ညီညြတ္ေသာအင္အားရွိသည့္ ဗုဒၶအရွင္၏ သံဃာထုကို အဇာတသတ္က စိုးထိတ္ေလသည္။ (သမားေတာ္ဇီ၀က၏ တိုက္တြန္းမႈျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ရန္ သရက္ဥယ်ာဥ္ထဲသို႕ ၀င္စဥ္ တန္ေဆာင္တိုင္ညက တိတ္ဆိတ္လွေသာေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအတြင္းတြင္ လုပ္ၾကံခံရမည္ကို စိုးရိမ္မိေၾကာင္း ပိဋကတ္မွတ္တမ္းရွိသည္။)<br /><br />သမားရိုးက်ဗုဒၶ၀င္ျပကြက္မ်ားတြင္ ဆရာျဖစ္သူေဒ၀ဒတ္က ဗုဒၶအရွင္ကို လုပ္ၾကံ၍ ဘုရားရာထူးကို လုမည့္ဟန္ ပံုေဖာ္ၾကသည့္တိုင္ ထို႕ထက္ ပိုႏိုင္ေလသည္။ ရွင္ေဒ၀ဒတ္သည္ မက္ခ္ဗယ္လီကဲ့သုိ႕ေသာ ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္မင္းသားေဟာင္းတစ္ပါးျဖစ္ေလသည္။ အင္အားၾကီးမား၍ ျပည္သူတို႕၏ ေထာက္ခံၾကည္ညိဳမႈကို အျပည့္အ၀ရထားေသာ ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္ ညီညြတ္ေသာသံဃာထုကို ျဖိဳခြဲရန္ ၾကံစည္ခဲ့ေလသည္။ သဃာ့ေခါင္းေဆာင္အၾကီးအမွဴးျဖစ္ေသာ ဗုဒၶကို အေထာက္ေတာ္မ်ားေစလႊတ္ကာ လုပ္ၾကံခဲ့၍ မေအာင္ျမင္ေသာအခါ သဃာထု၏ ပံုရိပ္(Image)ကို အမ်ားျပည္သူတို႕အျမင္တြင္ သိမ္ငယ္သြားေစရန္ ဗုဒၶအရွင္ထံတြင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ငါးမ်ိဳးတင္ျပကာ အကြက္က်က်ဖန္တီးခဲ့ျပန္သည္။<br /><br />အမွန္စင္စစ္ လာဘ္လာဘ ေက်ာေစာမႈႏွင့္ အရွိန္အ၀ါကို တပ္မက္ေမာၿပီး ေလာကီကို ညြတ္ႏူးေနၿပီျဖစ္သည့္ ရွင္ေဒ၀ဒတ္အေနျဖင့္ ဘုရားလုပ္ရန္ထက္ ပိုေသာ ရည္မွန္းခ်က္ရွိပါလိမ့္မည္။ ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္ အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးမ်ား၏ ၾသ၀ါဒေအာက္တြင္ ပိျပားညီညြတ္ေနေသာသံဃာထုကို မျဖိဳခြဲႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ မွန္းခ်က္မကိုက္ျဖစ္ကာ ခါးပိုက္ထဲမွာ ရွိေနၿပီဟု ထင္ေသာ အဇာတသတ္၏ ပစ္ပယ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။ အကယ္၍သာ မွန္းသေလာက္ေပါက္ခဲ့လ်င္ အဇာတသတ္လက္ထဲက အာဏာႏွင့္ စစ္တပ္ၾကီးကို မ်က္စိက်ျပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။<br /><br />အာဏာႏိုင္ငံေရးတြင္ စစ္တပ္က ပထမပံုရိပ္ပ်က္ရသည္။<br />ဒုတိယ ညီညြတ္ေသာအင္အားစုတို႕ကို ျဖိဳခြဲရန္၊ သို႕မဟုတ္ ခ်ိနဲ႕ေစရန္ ၎အင္အားစုတို႕၏ ပံုရိပ္ကို ဖ်က္ဆီးရသည္။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာလက ေရႊျပည္ၾကီးသို႕ အျပန္ ငယ္စဥ္ကေနခဲ့ဖူးေသာ ျမိဳ႕ေလးသို႕ ေရာက္သြားခဲ့သည္။<br />ျမိဳ႕ေလး၏ ေက်ာင္းကန္သာသနိကအေဆာက္အဦးမ်ားက သစ္လြင္ေတာက္ပေနသည္ကို အံ့ဘနန္းေတြ႕ရသည္။ ျမိဳ႕ခံမိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးက မွတ္ခ်က္ေပးသည္။ ဖက္စလီတီ(Facility) သာသနာေပါ့ ငါ့ရွင္ရယ္..။ ငါ့ရွင္တို႕ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းအိုကန္အိုတိုင္းမွာ ၾကားရတဲ့ စာအံသံေတြ ဘယ္မွာ ၾကားရေတာ့လို႕လဲ..တဲ့။<br />''အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မ်က္ေျချဖတ္ပစ္လိုက္ႏိုင္တာကေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစရာပဲ'' ဟု မိတ္ေဆြရဟန္းက ဆက္ေျပာပါသည္။<br /><br />''ဘယ္လိုပါလိမ့္'' ဟု သူက အသိခက္စြာ ေမးမိေတာ့ ''ဒီေန႕ေခတ္ စစ္သားေလးေတြ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႕၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္တို႕၊ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးး၊တရုတ္ျဖဴက်ဴးေက်ာ္စစ္ကာလေတြက တပ္မေတာ္သားၾကီးေတြရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြနဲ႕ မ်က္ေျချပတ္သြားသလို ငါတို႕သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြကိုလည္း လယ္တီဆရာေတာ္၊ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္၊မင္းကြန္းဆရာေတာ္တို႕ဆိုတဲ့ ပံုရိပ္ၾကီးေတြနဲ႕ မ်က္ေျချဖတ္ခံလိုက္ရၿပီေလ..။<br /><br />ျပည္သူေတြရဲ႕အျမင္မွာ စစ္တပ္တစ္ခုထဲ ပံုရိပ္ပ်က္ေနတယ္ မထင္နဲ႕...သာသနာ့၀န္ထမ္း၊ ေက်ာင္းသားထု၊ပညာေရး၀န္ထမ္း၊က်န္းမာေရး၀န္ထမ္း. နယ္ပယ္ေပါင္းစံု ပံုရိပ္ပ်က္ေအာင္ မ်က္ေခ်ျဖတ္ၿပီး ဆြဲေခၚသြားတာပဲေလ..။''<br /><br />ပစၥည္း၀တၳဳ (လာဘ Gain)ပူေဇာ္မႈ (သကၠာရ Honor)ႏွင့္ ေက်ာေဇာ္မႈ (သိေလာက Fame) သည္ ရဟန္းျဖစ္ေစ လူ၀တ္ေၾကာင္ျဖစ္ေစ ပုထုဇဥ္တိုင္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကေသာအရာမ်ားျဖစ္သည္။ မွ်ားလိုက္လွ်င္ ဟတ္ခ်င္တတ္ျမဲျဖစ္သည္။ မံုရြာေဇာတိက ဆရာေတာ္ၾကီးက ၾသ၀ါဒစကား မိန္႕ဖူးသည္။ ပုထုဇဥ္ပီပီ လိုခ်င္တဲ့သတၱ၀ါေတြခ်ည္းပဲ.. ဒါေပမယ့္ ငတ္ၾကီးမက်ၾကနဲ႕..။ သို႕ေသာ္ ထိုအရာမ်ားကိို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႕ဆိုသည္မွာ စိတ္ဓါတ္ကိုယ္ခံအားေကာင္းပါမွ၊ သို႕မဟုတ္ ေလာကဓံ၏ ရိုက္ပုတ္မႈဒဏ္ကို ခံႏိုင္ပါမွျဖစ္မည္။<br /><br /><p>စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး (၈၈)ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ကာလမ်ားတြင္ သာသနာ့ထိပ္ေခါင္တင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ားကို ပံုရိပ္ပ်က္လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႕ ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ား ေဖာေဖာသီသီကပ္လွဴျခင္းျဖင့္ ဆြဲေခၚသြားသည္။ ယခင္က မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရား၊ခႏၱီးဆရာေတာ္ဘုရားတို႕ကဲ့သို႕ တစ္နယ္လံုး တစ္တိုင္းလံုးေက်ာက္ထီးတႏၱဳသဖြယ္ ေလးစားျမတ္ႏိုးရသည့္ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရုဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးတည္း ရွိရာမွ ႏွစ္ပါးသံုးပါးျဖစ္လာသည္။</p><p>လယ္တီဆရာေတာ္၊ မန္လည္ဆရာေတာ္၊အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသတို႕ကဲ့သို႕ေသာ က်မ္းျပဳႏွင့္ စာခ်အေက်ာ္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကိုသာ ကပ္လွဴသည့္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ားလည္း ေဖာင္းပြလာသည္။ ဘုရားရွိခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ေက်ာင္းစည္းကမ္းျပဳစုေသာ စာတတ္ေပတတ္ၾကီးမ်ားလည္း အဂၢမဟာပ႑ိတႏွင့္ အလွမ္းမေ၀း။ သို႕ႏွင့္ ရထိုက္၊ မရထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားေရာေထြး ကာ ဘြဲ႕ခံပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားက သေရာ္ခ်င္စရာေကာင္းလာေတာ့သည္။</p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8834232849511074164?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-21187212343345372082012-01-14T20:18:00.000-08:002012-01-21T18:43:54.593-08:00<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">(၃)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၀ ျပည့္ခ်ိန္တြင္ သူ၏ မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသိုလ္ေလးႏွစ္တာပညာသင္ခရီးျပီးဆံုး၍ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအျဖစ္ (၂)ႏွစ္တာ ဆက္လက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ရွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ပိုင္းက်ိဳင္းတံု၊(သို႕မဟုတ္ ) ေခမရ႒္သို႕ ဦးတည္ခဲ့ရပါေလသည္။ သာသနာ့တကၠသိုလ္တြင္ ေလးႏွစ္တာ ပညာသင္ယူၿပီးပါက (အကယ္၍ မဟာ၀ိဇၨာတန္းတက္ရန္ အေရြးအခ်ယ္မခံရလ်င္) ေတာင္တန္းႏွင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားသို႕ ႏွစ္ႏွစ္တာ သာသနာျပဳသြားရျမဲျဖစ္ပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">အခ်ိဳ႕ေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားက မဟာ၀ိဇၨာတန္းတက္ခြင့္ မရ၍ စုတ္တသပ္သပ္ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ သူကေတာ့ စာမ်က္ႏွာအသစ္မ်ားကို ဖတ္ရန္ စိတ္ေစာေနခဲ့သည္။ အမွန္တကယ္ပင္ ထိုႏွစ္ႏွစ္တာကာလသည္ သူ႕စိတ္ကို အေတာ္အတန္ရင့္မွည့္ေစခဲ့သည္။ ေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္ျပင္ပက ေလာက၀ိဟာ ပညာနယ္ပယ္တြင္ သူုဖတ္မွတ္ေနေသာ စာအုပ္မ်ားထက္ က်ယ္၀န္းလွသည့္ သင္ယူစရာပရိယတ္မ်ားကို အံ့ၾသကုန္ႏိုင္ဖြယ္ ေတြ႕ခဲ့ရေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သို႕လ်င္ သူသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳရဟန္းေတာ္ခန္႕အပ္လႊာအမိန္႕ေၾကာ္ျငာစာရြက္တစ္ရြက္၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္တစ္ေစာင္၊ ''<span class="fbUnderline"><strong>သာသနႆ ဘာေရာ အ၀ႆံ ၀ဟိတေဗၺာ ''(သာသနာ့၀န္ကို မခြ်တ္ထမ္းေဆာင္ပါမည္)</strong></span> ဟု ထင္ရွားစြာ ရိုက္ႏွိပ္ထားေသာ အ၀ါေရာင္သာသနာျပရဟန္းကဒ္တစ္ခု ႏွင့္ ဖတ္မွတ္စရာစာအုပ္အနည္းငယ္ပါေသာ ၀န္စည္စလြယ္အိတ္ကို ဆြဲကာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ သမားရိုးက်စာသင္သားဘ၀ေန႕ရက္မ်ားမွ ခြဲထြက္ကာ ေတာင္တန္းျပာျပာမ်ားဆီ ရင္ခုန္စြာ ထြက္ခြာခဲ့ေလသည္။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနာျပဳခရီးဟူသည္ မ်က္လႊာကေလးကုိခ်၊ သပိတ္ကေလးကို ပိုက္၊ ယတ္ေတာင္ကေလးကို ထမ္းကာ ပန္းခင္းေသာလမ္းကို ေလွ်ာက္ရေလသည္မဟုတ္ခဲ့။ သင္းပိုင္သကၤန္းကို တိုတို၀တ္၊ စားနပ္ရိကၡာ၀န္စည္စလြယ္ႏွင့္ ေက်ာပိုးအိတ္ကို လြယ္၊ လွ်ိဳေျမာင္အသြယ္သြယ္၊ ေတာင္အထပ္ထပ္ကို ေတာနင္းျဖတ္ရပါေလသည္။ ယခင္က အစိုးရအဆက္ဆက္ အာဏာစက္ လက္လွမ္းမမွီခဲ့ရာ လားဟူ၊အာခါ၊ ၀ စေသာ တိုင္းရင္းသားတို႕၏ မိုးျမင့္ေခါင္ဖ်ားက ရြာေလးေတြဆီ သူေရာက္ခဲ့ရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">လမ္းခရီးက အင္ဒီယာနာဂ်ံဳးဆန္ဆန္စြန္႕စားရသည္မို႕ သာသနာျပဳကြက္ရြာေလးေတြဆီ ေရာက္သည္ႏွင့္ ျပန္လွည့္ရမည့္ လမ္းအတြက္ သူ ေမာေနမိေတာ့သည္။ ေလတဟူးဟူးတိုက္ခတ္ေနေသာ ေတာင္ကုန္းလြင္ျပင္မ်ား၊ ႏြယ္ၾကိဳးမ်ားကို ဆြဲတက္ရသည့္ မတ္ေစာက္ေသာ ေတာင္ကမ္းပါးယံမ်ား၊ ေခ်ာ္က်သြားလွ်င္ ဟု အျမဲအေတြးပြားကာ ေျခာက္လွန္႕ေနေသာ ေတာင္ေစာင္းရွိ လူသြားလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမ်ား..။ ဟူး....</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">အသိဥာဏ္္ေမွာင္ပိန္းေသာ ေသြးခ်င္းမ်ား၏ ဘ၀၊ အဆံုးအမသာသနာမရွိ၊ ယဥ္ေက်းမႈမရွိ၊ အက္တီကက္မရွိ၊ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုႏွင့္ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းသည္ ေတာင္ခိုးေ၀ေ၀ သားခ်င္းတို႕ေျမဆီ မေရာက္ေသး..။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနျပဳတာ၀န္ဆိုသည္က ေမာဟအက်ဥ္းေထာင္တြင္ ေမွာင္ပိန္းေလွာင္ပိတ္ေနၾကသူေတြကို အသိဥာဏ္၀ိဇၨာလြင္ျပင္ဆီ ထုတ္ႏႈတ္ဆြဲေခၚႏိုင္ေရးပင္မဟုတ္လား..။ ထိုသို႕ ေတြးမိကာမွ ေရႊျပည္ေတာ္၏ ျပည္မထဲက ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းႏွင့္ အလုပ္တာ၀န္ဟင္းလင္ျဖစ္ေနေသာ သာသနာျပဳေခါင္းစီးေအာက္က ေက်ာင္းၾကီး၀ိဟာတို႕ကို သူ ခ်ဥ္စူးစူးျဖစ္ခဲ့မိေသးသည္။ ဇရပ္တဲသာသာ အင္ဖက္မိုး ၀ါးထရံကာ သာသနာျပဳေက်ာင္းေလးေတြမွာ စာအံသံေလးမ်ားၾကားရဖို႕ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဇြဲသန္စြာ စည္းရံုးသာသနာျပဳေနၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို သူ ဦးညြတ္ခဲ့မိေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">(၄)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနာျပဳလုပ္ငန္းဟူသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရမင္းတို႕၏ အေထာက္အပံ့သာ မရလွ်င္ ပန္းတိုင္ေပ်ာက္ေစႏိုင္ေလသည္။ ဗုဒၶအရွင္သည္ပင္ မဇၥ်ိမေဒသ၏ အင္အားၾကီးမားလွေသာမဂဓတိုင္း၊ ေကာသလတိုင္းစေသာ ဘုရင္ဧကရာဇ္တို႕ကို ဓမၼျဖင့္ စည္းရံုးကာ သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္းခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ခဲ့သည္ကို လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းရွိၾကေပလိမ့္မည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သူ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္းသို႕ ေခ်ခ်မိသည္ႏွင့္ စစ္ဘက္ နယ္ဘက္ဆိုင္ရာ ဌာနအသီးသီး၊အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းအမ်ိဳးမိ်ဳး၊ ျပည္ခိုင္ျဖိဳး၊မိခင္ႏွင့္ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသမီးေရးရာ၊ နယ္စပ္စည္ပင္စေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္ရေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သာသနာျပဳဗဟုိဌာနတြင္ တာ၀န္က်သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္ေလးပါးတြင္ သူက ၀ါအငယ္ဆံုးျဖစ္ရာ (ရံခါ ေတာင္ေပၚသာသနာျပဳဌာနမ်ားသို႕ ကြင္းဆင္းရသည္မွအပ) သူ၀ါသနာပါသည့္ သင္ၾကားေရးတာ၀န္ကို စီနီယာရဟန္းေတာ္မ်ားက လႊြဲအပ္ၾကသျဖင့္ အစိုးရႏွင့္ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ဖြင့္လွစ္သည့္ ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းမ်ားကို ပို႕ခ်ေပးခဲ့ရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ထိုမွ်မက သူက သာသနာျပဳဌာနသို႕ ေရာက္ၿပီးမၾကာမီမွာပင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေလးမ်ားကိုလည္း အတန္းစံုေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ဖြင့္လွစ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သာသနာျပဳဗဟိုဌာနက တည္ေထာင္စ၊ ေဆာက္လက္စေက်ာင္းေဆာင္မ်ားက မၿပီးေသးခ်ိန္ စာသင္ရန္ေနရာႏွင့္ စာသင္ခုံအခက္အခဲရွိသည္မို႕ သူ႕အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပင္ ဆြမ္းစားစားပြဲခ်ကာ သင္တန္းဖြင့္ရေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">အေျခခံပညာေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ စေနတနဂၤေႏြေန႕လည္ ေနခင္းမ်ားတြင္ အဂၤလိပ္စာအေျခခံသဒၵါ သင္ၾကားေပးေလ့ရွိၿပီး တကၠသိုလ္၀င္တန္းေျဖဆိုထားသူမ်ား၊ တကၠသိုလ္ဘြဲ႕ၾကိဳဘြဲ႕ရမ်ားအတြက္ေတာ့ ေန႕စဥ္ညေနေျခာက္နာရီတိုင္း အသံုးခ်ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္း (Applied Buddhism and Communicative English Course)ကို ပို႕ခ်ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ႕သင္တန္းေလးတြင္ ေက်ာင္းေဂါစရဂါမ္မွ ကေလးမ်ားသာမက နီးစပ္ရာတပ္နယ္အသီးသီးႏွင့္ဌာနဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းသားသမီးမ်ား၊အျခားဘာသာ၀င္ကေလးမ်ားလည္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ တက္ေရာက္ၾကသျဖင့္ သူၾကည္ႏူးရေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သူ႕အခန္းက်ဥ္းေလးတြင္ သင္တန္းဖြင့္လွစ္ၿပီး ႏွစ္ရက္ခန္႕အၾကာ ညေနခင္းအဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္းကို သူတက္ၾကြစြာ ပို႕ခ်ေနစဥ္ သူ႕အခန္းးေပါက္၀တြင္ အရိပ္ႏွစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူ႕အခန္းျပတင္းေပါက္မွ လွမ္းျမင္ရေသာ ေက်ာင္းေရွ႕မ်က္ႏွာစာေနရာအသီးသီးတြင္လည္း အရိပ္မ်ားစြာ ရွိေနခဲ့ေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ၾတိဂံေဒသတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳ႔ပ္တိုင္းမႈး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ႏွင့္ ဇနီးေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႕က သူ႕စာသင္ခန္းေလးကို အကဲခပ္ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">သူဖ်တ္ကနဲ ၾကည့္ကာ သင္လက္စ စာကို ဆက္သင္ေနခဲ့ေလသည္။ တိုင္းမွဴးဇနီးေမာင္ႏွံက သူ႕ကို လက္အုပ္ခ်ီႏႈတ္ဆက္ကာ စီနီယာသာသနာျပဳရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဖူးေတြ႕ရန္ ေက်ာင္းေဆာင္အေပၚထပ္သို႕ တက္ေရာက္သြားခဲ့ေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2118721234334537208?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-64206493443107434352012-01-14T06:18:00.000-08:002012-01-21T18:44:54.135-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေလွာင္ပိတ္ျခင္းကို ျဖစ္ေစ၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကိုျဖစ္ေစ သူက ထိတ္ျပာတတ္ျမဲျဖစ္သည္။ လံုျခံဳမႈ၊သို႕မဟုတ္ ရာသီဥတုကို ကာကြယ္ရန္၊ သို႕မဟုတ္ အျခားအေၾကာင္းတစ္ခုခုအတြက္ သူကိုယ္တိုင္ပိတ္ထားမိေသာ သူ႕အခန္းက်ဥ္းေလး၏ တံခါးခ်ပ္မ်ားကိုပင္ မၾကာခဏ ထကာ ဖြင့္မိသည္ခ်ည္းပင္..။ မြန္းၾကပ္မႈမ်ားကို သူ ခံႏိုင္ရည္မရွိပါ..။ သို႕အတြက္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ႏွင့္ ေလွာင္ပိတ္မႈဒဏ္ခ်က္မ်ား၏ အေမွာင္ထုတြင္ ေအးခဲေနေသာႏွလံုးသားမ်ားကို သူစာနာမိပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဗုဒၶအရွင္သည္ပင္ မိဂဒါ၀ုန္မိုးခိုေန႕ရက္မ်ား ကုန္ဆံုး၍ သာသနာျပဳခရီးထြက္ခြာမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ၾသ၀ါဒမွာတမ္းေခြ်ရာတြင္</span><br /><span style="font-size:100%;">'' မုတၱာဟံသဗၺပါေသဟိ.....တုေမွပိ ဘိကၡေ၀ မုတၱာ သဗၺပါေသဟိ...(ငါကိုယ္ေတာ္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေက်ာ့ကြင္းအားလံုးမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီးျဖစ္သလို သင္ရဟန္းတို႕လည္း လြတ္ေျမာက္ၿပီးၾကေလၿပီ'' ဟူေသာ စကားရပ္ေတာ္ကို တခုတ္တရထည့္သြင္းမိန္႕မွာခဲ့သည္ကို သူ ေက်နပ္မိေလသည္။ ငါတို႕လြတ္ေျမာက္ၾကၿပီ တဲ့...။ </span><br /><span style="font-size:100%;">မလြတ္ေျမာက္ေသးေသာ သူစိမ္းတရံစာတို႕ရွိရာဆီ တေရြ႕ေရြ႕ထြက္ခြာၾကြသြားေသာ သာသနာျပဳရဟန္းတို႕၏ သက္စြန္႕ဆံဖ်ားေတာေတာင္ခရီးၾကမ္းကို သူ လြမ္းလိုက္မိပါသည္..။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အိပ္မက္မ်ား၊ေ၀ဒနာကၡႏၶာမ်ား၊ေနေရာင္ျခည္ႏွင့္ စိမ္းလန္းေသာ အျပံဳးမ်ားေ၀းရာဆီမွာ ေလွာင္ပိတ္မိေနသည့္ တီးတိုးအသက္ရွဴသံမ်ားဆီ ၾသဒိႆေမတၱာ၊ တစ္ခါတရံမွာေတာ့ အေနာဒိႆေမတၱာပို႕သမိျမဲပင္ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> (၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ယမန္ေန႕(၁၃-၀၁-၂၀၁၂) နံနက္ခင္းဆီက သူသည္ တိဘက္တကၠသိုလ္စာသင္ခန္းဆီ တက္ၾကြေသာေျခလွမ္းၾကဲၾကဲတို႕ျဖင့္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ေလသည္။ ေတြ႕သမွ် လူတိုင္းကို သိသိ မသိသိ ျပံဳးျပျဖစ္ခဲ့သည္။ တစ္ခါမွ သူ၏ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းကို မခံရဖူးေသာ ဂိတ္ေစာင့္ကုလားကိုပင္ သူက နမာစေတး ဟု ႏႈတ္ဆက္ျဖစ္ေအာင္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေသးသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဂိတ္ေစာင့္ကုလားက ေၾကာင္အန္းအန္းျဖစ္ကာ နမာစေတး ဂုရုဂ်ီဟု ကမန္းကတန္း ဆလံျပန္ေပးေလသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">သူ႕ပါဠိစာသင္ခန္းေလးသို႕ ေရာက္ေသာအခါ ဗုဒၶဂယာဒီဇင္ဘာ ဘုရားဖူး ခရီးသြားၾကေသာ တပည့္လားမားဘုန္းၾကီးေလးအခ်ိဳ႕က ျပန္ ေရာက္မလာေသးသည့္အတြက္ သူ႕သင္ခန္းစာအသစ္မစႏိုင္။<br />ရိဂဆန္ဆန္ဖဲဆိုေသာ လားမား ဘုန္းေတာ္ၾကီးေလးႏွင့္ ေက်ာင္းသူေလးဖန္ေတာခ္တို႕ကို တနလၤာေန႕မွ စၾကမယ္ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ တပည့္ေက်ာ္မ်ား၏ မ်က္ႏွာမ်ားက နကၡတ္ပြဲ သဘင္ျဖစ္သြားဟန္ လင္းပသြားၾကေလသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ၾသစၾတီးယားတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ မစၥ္ဒိုရ္တီကေတာ့ ယခင္ႏွစ္၀က္က သင္ယူလက္စ သုတၱနိပါတ္ကို ဆက္လက္ေလ့လာရန္ စိတ္အားထက္သန္ေနခဲ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႕ေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရပါလိမ့္မည္..။ တံခါးခ်ပ္ေတြ ကာရံထားေသာ စာသင္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးတြင္ သူကိုယ္တိုင္ေရာ ..သူတပည့္မ်ားပါ မည္သူမွ ေလွာင္ပိတ္မေနၾကေစလို..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ဗုဒၶအရွင္ကေတာ့ '' ငါတို႕ လြတ္ေျမာက္ၾကေလၿပီ'' တဲ့.။</span><br /><span style="font-size:100%;">သူကေတာ့ '' သူတို႕ လြတ္ေျမာက္ၾကေလၿပီ '' ဟု ခပ္ၾကြားၾကြား ရြတ္ဆိုမိေတာ့သည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေပၚက တံခါးမ်ားတစ္ခ်ပ္ၿပီးတစ္ခ်ပ္ပြင့္လာသည္။ မင္းကိုႏိုင္ႏွင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား...။ အိပ္မက္မ်ား..။ စည္းလံုးမႈမ်ား..။ အနာဂတ္မ်ား..အျပံဳးမ်ား..။ေ၀းကနဲ ေအာ္ဟစ္ျမဴးပ်ံေနေသာ အသံခ်ိဳခ်ိဳျပင္းျပင္းမ်ား..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ရင္ခုန္ခ်င္စရာေကာင္းေသာနာရီလက္တံအေရြ႕တိုင္းတြင္ သူလည္း မင္သက္ကာေမ်ာပါေနေလသည္..။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">မုဒိတာစင္ျမင့္တြင္ သူအပါအ၀င္ အေရအတြက္ ကိန္းဂဏန္းအႏႈိင္းအဆမဲ့ေသာ ကမၻာ့ျပည္သူတို႕ ရပ္ေနၾကေလသည္ေကာ..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ထိုေရာအခါမွ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုဆီက ၀ိမုတၱိျခင္တစ္ေကာင္ကို သူအမွတ္ရကာ ရဲရဲျပံဳးမိသြားေလသည္။</span><br /><span style="font-size:100%;">(ဆက္ရန္)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> ဓမၼဂဂၤါ</span><br /><span style="font-size:100%;">(၁၄-၀၁-၂၀၁၂)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-6420649344310743435?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-23615423506344491822011-12-24T19:29:00.000-08:002011-12-24T19:33:23.724-08:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);">Then you will know the truth,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">and the truth will set you free."(John 8:32)</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သစၥာသိျမင္ၾကလွ်င္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သစၥာတရားက သင္တို႕ကို လြတ္ေျမာက္ေစအံ့သတည္း။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">ေယရႈခရစ္ေတ</span>ာ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">္<span style="color: rgb(153, 51, 0);">(ရွင္ေယာဟန္ခရစ္၀င္မွ)</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">...</span>....<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခရစ္ယန္ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ၀ိမုတၱိခရစၥမတ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ျဖစ္ၾကေစသတည္း။</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;">ဓမၼဂဂၤါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">(၂၅-၁၂-၂၀၁၁)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2361542350634449182?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-30580344317199728112011-11-27T00:26:00.000-08:002011-11-27T00:40:36.296-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၃)<br /><br />သူ႕ငယ္ဘ၀တြင္ ရြာေလး၏ ေကာင္းကင္လမ္းမေပၚက ေလယာဥ္မႊားမႊားေလးမ်ားကို ေငးေမာရင္း လသာညမ်ားကို ျဖတ္သန္းၾကည္ေမြ႕ခဲ့ဖူးသည္။ ၾကယ္စံုသည့္ တိမ္လြင္ျပင္ထဲ လက္လက္ထ ေျပးလႊားေနေသာ ေလယာဥ္ပ်ံးမ်ား တစ္စီးၿပီး တစ္စီး ပ်ံသြားခဲ့ၾကသည္။ သူကေတာ့ ေက်ာက္သင္ပုန္းတစ္ခ်ပ္ႏွင့္ ေကာင္းကင္အိပ္မက္ကို ခိုးစိးရင္း လေရာင္ကိုပဲ ဆြတ္ခူးေနခဲ့မိေလသည္။<br /><br />သူ ရြာဦးေက်ာင္းစာသင္ဇရပ္ေလးတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕စြာ ျမဴးတူးခုန္ေပါက္ရင္း စာေတြ ေအာ္က်က္ခဲ့သည္။ ပညာေရးေကာင္းမြန္ေသာ စာသင္ဇရပ္ေလးတြင္ ကိုရင္ေက်ာင္းသားမ်ားသာမက ေက်ာင္းသူေလးမ်ား၏ အသံစာစာေလးမ်ားကိုပါ ၾကားခဲ့ရသည္။ ေအာ္ မိဦးတို႕ မိထူးတို႕...ဆန္းျမတို႕ေရ.....စာသင္ဇရပ္ေလးဆီ ျပန္မေရာက္တာ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ရွိခဲ့ၿပီပဲေနာ္.။<br /><br />အမွန္တကယ္ ရြာဦးေက်ာင္းဆိုေသာ္လည္း တစ္ရြာတည္းက ပိုင္ေသာ ေက်ာင္းမဟုတ္၊ ေညာင္သြယ္၊ခ်င္ျမစ္က်င္းႏွင့္ တင္ကုတ္ၾကီး ရြာသံုးရြာ၏ အလယ္ဗဟို တစ္မိုင္အကြာအေ၀းခန္႕မွာ တည္ရွိသည့္ ေတာရေက်ာင္းတစ္ခုသာျဖစ္သည္။ ယခင္က ရြာၾကီးတစ္ရြာစည္ကားစြာ တည္ရွိခဲ့ၿပီး ပ်က္သံုးသြားရာမွ ထီးတည္းက်န္ေနခဲ့သာ ၀တၱကေျမေပၚတြင္ ျပန္လည္တည္ေထာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထံုးျဖဴျဖဴဘုရားၾကီးတစ္ဆူႏွင့္ ကဆြန္ဟုေခၚေသာ အာရံုခံတန္ေဆာင္းၾကီးတစ္ခု ရွိသည္။ သူ႔ပညာေရး အေညွာက္ေပါက္ခဲ့ရာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းကို ဘုရားၾကီးေက်ာင္းဟုပဲ လြယ္လြယ္ေခၚခဲ့ၾကသည္။ (သူ႕ကိုလည္း ဘုရားၾကီးေက်ာင္းထြက္ကိုယ္ေတာ္ဟု ရြာဘက္ဆီေရာက္ေတာ့ ၾကားခဲ့ရသည္။)<br /><br /> (၄)<br /><br /> ျမိဳ႕ျပတြင္ ပညာသင္ယူၿပိး ေက်းလက္ကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုသည့္ သူ႕ငယ္ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးသည္ ဆိတ္သုဥ္းေနေသာ ဘုရားၾကီးေက်ာင္း၏ တဲစုတ္သာသာဇရပ္ေလးတြင္ စတင္အေျခခ်သည္။ ဘုရားၾကီးေက်ာင္း၏ စဦးဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္မ်ားကို မွတ္မိျခင္းမရွိေတာ့ေသာ္လည္း သူေလးႏွစ္သားအရြယ္ ဆြမ္းအုပ္ရြက္ထားေသာအေမ့လက္ကို ဆြဲကာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းျမက္ခင္းေပၚ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ပထမဆံုးေျခခ်ခြင့္ရခ်ိန္ ဘုရားၾကီးေက်ာင္းသည္ စည္ကားစိမ္းလန္းေနခဲ့ပါၿပီ။<br /><br /> ဦးထြန္းညြန္႕ဆိုေသာ အဘိုးၾကီးတစ္ဦးက ကိုယ္ပုိင္ကြ်န္းသားအိမ္ၾကီးတစ္ခုလံုးကို တိုင္းရင္းမွ ႏႈတ္ခြ်တ္ကာ ေက်ာင္းအျဖစ္လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ သူဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေလးျဖစ္ခ်ိန္တြင္ ဘိုးထြန္းညြန္႕ကို ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ေက်ာင္းမွာ ေနထိုင္ဖို႕ေခၚထားသည္။ဘာမွမက်န္ေအာင္ ပရိေဘာဂပစၥည္းမ်ားကိုပါ သာသနာအတြက္ ရက္ေရာစြာ လွဴဒါန္းခဲ့သူမို႕ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးက သာသနာ့အရိပ္တြင္ ခုိနားခြင့္ေပးထားခဲ့ေလသည္။<br /><br />ဘိုးထြန္းညြန္႕ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးအျပင္ အမ်ားေကာင္းမႈ သိမ္ေက်ာင္း၊ဓမၼာရံု၊ ဆြမ္းစားေဆာင္ႏွင့္ ြဥပုသ္ဇရပ္တို႕ျဖင့္ သိုက္၀န္းခဲ့သည္။ သူတို႕ ကေလးမ်ားအတြက္ စာသင္ဇရပ္ေလးလည္း ၀ါးၾကမ္းခင္းေလးျဖင့္ မတ္မတ္မားမားရွိေနခဲ့ၿပီ။ စာသင္ခံုမရွိေသာဇရပ္ေလးတြင္ ကိုရင္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူတို႕ ၾကမ္းတေျပးတည္း စာေအာ္ခဲ့ၾကရသည္။<br /><br />ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးဦးေဆာင္ၿပီး စာခ်ရဟန္းေတာ္မ်ားက အေျခခံဘာသာရပ္စံုေအာင္ သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးခဲ့ၾကသည္။ သင္ပုန္းၾကီးဖတ္စာႏွင့္ ပရိတ္ၾကီးဆယ္ေစာင္တြဲကို အေျချပဳကာ ျမန္မာစာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ၤာတို႕အျပင္ ေဗဒင္လကၤာမ်ားပါမက်န္ က်က္မွတ္ခဲ့ရသည္ကို သတိရေနေသးသည္။<br /><br />တစ္ေနကုန္ က်က္မွတ္ထားေသာ စာကို ညေနခင္း ေက်ာင္းမဆင္းမီ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားထံတြင္ ျပန္ဆိုျပရသည္။ စာမရသူကို စာရသူက နားရြက္ဆြဲကာ ဇရပ္၏ တစ္ဘက္ျခမ္းမွ တစ္ဘက္ျခမ္းသို႕ ေခါက္တုံ႕ေခါက္ျပန္ ပို႕ရသည္။<br />( သူငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသားၾကီးမ်ားကို နာရြက္ဆြဲခဲ့ရဖူးသည္။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးကြယ္ရာတြင္ လက္သီးစာမိမွာ ေၾကာက္သျဖင့္ ဖြဖြေလးသာ ဆြဲရဲသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ေက်ာင္းသူေလးမ်ားကိုပါ နားရြက္ဆြဲရသည့္အခါ မုန္႕မေကြ်းဘဲ ေနလိုက္မွာ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည့္ မ်က္ေစာင္းကို ပံုေဖာ္မိသျဖင့္ ရြရြေလးသာ ထိရဲေလသည္။<br />အင္း ဘယာဂတိႏွင့္ ဆႏၵာဂတိ...)<br /><br /> စာသင္ဇရပ္ေလးေရွ႕တြင္ လြတ္လပ္က်ယ္ေျပာေသာ ကစားကြင္းၾကီးရွိသည္။ ေက်ာင္းသားၾကီးကိုရင္ၾကီးမ်ားအတြက္ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးက ေဘာလံုးမ်ား၀ယ္ေပးထားသည္။ ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ေတာ့ ၾကိဳးခုန္ဖို႕၊ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ဖို႕ အားေပးထားသည္။ သူတို႕လို ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ေလးေတြအတြက္ သားေရကြင္းႏွင့္ ေက်ာက္ဒိုးမ်ား ခ်ီးျမွင့္ေပးေလ့ရွိ၏။ ပစ္ၾကေပေရာ..။<br /><br />ထိုသို႕ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲႏိုင္ရန္ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ ေက်ာင္းပတ္လည္တြင္ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ေသာ ၀တၱကေျမမ်ားရွိေလသည္။ ေဂါစရဂါမ္ရြာမ်ားမွ ဒကာဒကာမတို႕က ရာသီအလိုက္သီးႏွံမ်ားကို လုပ္အားေပးကုသုိလ္ျဖစ္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးေပးၾကသည္။ ကိုရင္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူမ်ားက ေရေလာင္းေပါင္းသင္ျခင္းစေသာ ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားကို<br /> ေဆာင္ရြက္ၾကရေလသည္။ ႏွေမ်ာတြန္႕တိုမႈမရွိေသာ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ ၀တၳကေျမတြင္ သီးႏွံေပါင္းစံုေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းေလသည္။ဂ်ံဳစိုက္ခင္း၊ ၾကံခင္းႏွင့္ ေျမပဲခင္းမ်ားရွိသည္။<br /><br /> သီးႏွံေပၚခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ သီးႏွံေရာင္းခ်၍ ရေသာ ၀တၳဳေငြမ်ားျဖင့္ တပည့္မ်ားအတြက္ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးက စီမံခန္႕ခြဲကာ စာအုပ္ခဲတံမ်ား၊ ေက်ာင္းစိမ္း၀တ္စံုမ်ား၊ ကစားစရာေဘာလံုးမ်ား၊သာေရးကြင္းႏွင့္ ေက်ာက္ဒိုးမ်ားအထိ ၀ယ္ျခမ္းစြန္႕ၾကဲေလေတာ့သည္။ ထိုမွ်သာမက ၀တၱကေျမစိုက္ခင္းမွ ရသည့္ဂ်ံဳမ်ားကို ခ်န္ထားကာ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ ေပါက္စီလုပ္ေကြ်းတတ္ေသးသည္။ ေပါက္စီကို ဘ၀တြင္ ပထမဆံုးစားခဲ့ဖူးျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br /><br /> သံပုရာျခံမွ ထြက္သမွ် သံပုရာသီးမ်ားကိုမူ ေရာင္းခ်ျခင္းခြင့္မျပဳေပ။က်န္းမာေရးအတြက္ လာေရာက္ေတာင္းရမ္းလွ်င္ အခ်ိန္မေရြးဆြတ္ခူးေပးရသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ားကို ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ အလည္အပတ္သြားရင္း လွဴဒါန္းေပးကမ္းတတ္ေလသည္။ သံပုရာသီးမ်ား မွည့္ခ်ိန္တြင္ အရည္ညွစ္ကာ ပုလင္းမ်ားျဖင့္ ထည့္ၿပီး အလွဴခံလာသမွ် ေပးကမ္းတတ္ေသးသည္။<br />(ေနာက္ဘုန္းၾကီးလက္ထက္တြင္ ေရာင္းခ်သျဖင့္ သံပုရာျခံၾကီး ညွိဳးေျခာက္သြားခဲ့သည္ ဟု သိရသည္။)<br /><br />ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး ျမိဳ႕မွ တပည့္မ်ားအတြက္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ယူကာ လွည္းျဖင့္ ျပန္လာသည့္ေန႕က ျမင္ကြင္းတစ္ခုကိုေတာ့ ျမင္ေယာင္ လြမ္းဆြတ္ေနဆဲျဖစ္သည္။ တစ္ေက်ာင္းလံုးဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးေရွ႕တြင္ စုရံုးေနၾကသည္။<br /><br />''ဒါက ေဘာလံုးေတြ ေက်ာင္းသားေတြ ကိုရင္ေတြအတြက္။ ဒါကေတာ့ ကေလးမေတြ ၾကိဳးခုန္ဖို႕ ၊ ဒါကေတာ့ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ဖို႕..။ေအး ေပါက္စေတြကေတာ့ တန္းစီ။ သားေရကြင္းနဲ႕ ေက်ာင္းဒိုးေတြ ေ၀ေပမယ္..။ ကဲ ဒီေန႕ ေက်ာင္းပိတ္တယ္ေဟ့.။ ေဘာလုံးပြဲကြင္းဖြင့္ရေအာင္..။ ဦးပ႑ိ ကိုယ္ေတာ္နဲ႕ က်ဳပ္နဲ႕ တစ္ဘက္စီ ဂိုးဖမ္းမယ္''<br /><br />တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္ေဘာလံုးပြဲမ်ားကို ေနရွင္နယ္လ္ေရဒီယိုေလးျဖင့္ အားေပးေလ့ရွိၾကေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားမို႕ ၾကာၾကာမညွိလိုက္ရ...<br />''ၾကာသလား အရွင္ဘုရားေရ''<br /><br />ေ၀း....<br />ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဟစ္ေၾကြးသံမ်ား ဘ၀က္ညံသြာသည္။<br />ထိုေန႕က ေဘာလံုးပြဲသည္ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ျဖစ္က်န္ခဲ့ပါသည္။<br />ေက်ာင္းသူေလးမ်ားလည္း ၾကက္ေတာင္မရိုက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ<br />သစ္သားျပားမ်ားကို ဘက္မင္တန္အျဖစ္အသံုးျပဳဖို႕ ေက်ာင္းေဆာက္သည့္ လက္သမားဆရာၾကိးကို လုပ္ခိုင္းထားဆဲမို႕ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ပရိသတ္ျဖစ္သြားသည္။ သူတို႕ကိုယ္တိုင္လည္း သာေရးကြင္းမပစ္ႏိုင္၊ ေက်ာက္ဒိုးမလွိမ့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ ေဘာလံုးပြဲက ဆြဲေဆာင္ခဲ့ေလသည္။ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ေနမွကိုး..။<br />ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ အသင္းက တစ္ဂိုးကပ္ရႈံုးသြားခဲ့သည္။<br /><br /> ထိုေန႕တစ္ေန႕သာ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားက ကြင္းဖြင့္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ေနာက္ရက္မ်ားမွာေတာ့ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္အျဖစ္ ရံခါအားေပးတတ္ၾကေလသည္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3058034431719972811?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-35424944956992928402011-11-25T22:45:00.000-08:002011-11-25T22:50:24.976-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သို႕<br /><br />မဂၤလ၀ိဟာရႏွင့္ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီး<br />စင္ကာပူ<br /><br />ရက္စြဲ ၂၀၀၁၊ႏို၀င္ဘာလ(၂၆)<br /><br />အေၾကာင္းအရာ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ဗာရာဏသီၿမိဳ႕၊ ဗဟိုတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္၊ ပါဠိဘာသာဌာနတြင္ ပထမဆံုးပိဋကတ္တိုက္တည္ေထာင္ရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ရေၾကာင္း အသိေပးျခင္း<br /><br />၁။ ယေန႕နံနက္ ၁၀း၀၀ နာရီတြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ဗာရာဏသီၿမိဳ႕၊ဗဟိုတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္၊ တကၠသိုလ္ဒုတိယအဓိပတိ(ပါေမာကၡခ်ဳပ္)ေဒါက္တာ ေဂေရွ င၀န္ဆန္တင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုကာ မဂၤလ၀ိဟာရမွ ထုတ္ေ၀ဓမၼဒါနျပဳေသာ<br /><br />(၁)လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဒီပနီေပါင္းခ်ဳပ္(အဂၤလိပ္မူ)<br />(၂)မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သမထ၀ိပႆနာ( အဂၤလိပ္မူ)ႏွင့္<br />(၁)မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ မဟာဗုဒၶ၀င္(အဂၤလိပ္မူ)တို႕ကို လွဴဒါန္းခဲ့ရာ တကၠသိုလ္အဓိပတိၾကီးက ၀မ္းေျမာက္စြာ လက္ခံရယူခဲ့ပါသည္။<br /><br />၂။ ထို႕ေနာက္ စင္ကာပူမဂၤလ၀ိဟာရႏွင့္ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီးတို႕ ပူးတြဲလွဴဒါန္းေသာ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္စာေတာ္မူ ပါဠိေတာ္၊အ႒ကထာႏွင့္ ဋီကာက်မ္းစာမ်ားကို (တကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္အတြက္ ယမန္ႏွစ္က လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီးျဖစ္၍) ပါဠိဘာသာဌာနအတြက္ သီးျခားလွဴဒါန္းကာ ပိဋကတ္တိုက္အျဖစ္ တည္ေထာင္လိုပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတင္ျပရာ တကၠသိုလ္အဓိပတိၾကီးက ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားထားရွိရန္ ေနရာစီစဥ္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တိဘက္ပါဠိစာသင္သားမ်ားအေနျဖင့္ ပါဠိပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို တိဘက္ဘာသာသို႕ျပန္ဆိုရာတြင္ မ်ားစြာအေထာက္အကူရရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာဆိုကာ အတည္ျပဳလက္ခံခဲ့ပါသည္။<br /><br />၃။ သို႕ျဖစ္ရာ စင္ကာပူမဂၤလ၀ိဟာရႏွင့္ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီးအေနျဖင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါလဆန္းပိုင္းတြင္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္မည့္ ဗဟိုတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္၊ ပါဠိဘာသာဌာနပိဋကတ္တိုက္အလွဴေတာ္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္အႏုေမာဒနာျပဳႏိုင္ရန္ အသိေပးအပ္ပါသည္။<br /><br />အရွင္၀ိစိတၱသာရ<br />ဧည့္ပါေမာကၡ<br />ပါဠိဘာသာဌာန<br />ဗဟိုတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္<br />ဗာရာဏသီျမိဳ၊အိႏၵိယႏိုင္ငံ<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3542494495699292840?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-37684707325706529552011-11-23T21:17:00.000-08:002011-11-23T21:26:36.178-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);">(၁) အမွတ္တရျဖစ္စြာ ငယ္ဘ၀ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေတြကို မဆလာနံ႕သင္းသင္းေရးျခစ္မိစဥ္မွာပဲ ပထမဆံုးေက်ာင္းသြားေဖာ္အမတစ္ေယာက္လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က ဆံုးပါးသြားၿပီလို႕ ညက ရြာကို ဖုန္းဆက္ရင္း သိရ။ သံေ၀ဂနဲ႕ ေၾကကြဲမႈေရာေထြခံစား..။ အျမဲလက္ဆြဲေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့၊သူ႕ကို ကာကြယ္ခဲ့တဲ့၊ အလိုလိုက္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအမမၾကည္၀င္း ေကာင္းရာဂတိလားပါေစ..။<br /><br />(၂) လူကြယ္ရာမွာ သူ႕ကို ဆဲတတ္ေပမယ့္ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ သူ႕ကို ဗီအိုင္ပီတစ္ေယာက္လို ေနရာေပးတတ္ၿပီး သူ႕သင္တန္းေတြ တရားပြဲေတြအတြက္ ေအာက္ေျခသိမ္းေဆာင္ရြက္တတ္တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဟန္းတစ္ပါး ယမန္ေန႕က ပ်ံလြန္သြားေၾကာင္း မက္ေဆ့ခ်္ေရာက္လာ...ျမိဳ႕ေလးဆီ ျပန္ရင္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ ငတ္တယ္လို႕ သူခဏခဏေျပာပါရက္နဲ႕ ထြက္သြားျပန္ေလၿပီ..။ ရွင္ဥတၱမေရ သံသရာေတြ ေကြ႕ပဲေကြ႕ႏိုင္လြန္းလွေပါ့...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3768470732570652955?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-52587415051814256522011-11-23T04:49:00.000-08:002011-11-23T04:59:52.949-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> <span class=""><img class="photo_img img" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/313197_10150399145752753_707652752_8727981_643279057_n.jpg" alt="" /><span class="caption"></span></span> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၁)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">၂၀၁၁ ခုနွစ္သည္ အေရြ႕သကၠရာဇ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ေရႊျပည္ၾကီးအပါအ၀င္ ကမၻာေျမတစ္၀ွမ္းလံုးေရြ႕လ်ားေနသည္ကို သူရင္သပ္ရႈေမာျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶအရွင္ကေတာ့ ကမၻာေျမတစ္ခုလံုးလႈပ္ေနတာပဲ (သေဗၺာ ေလာေကာ ပကမၸိေတာ။) ဟု ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာစုအလြန္ကပင္ ေကာက္ခ်က္ခ်ထားခဲ့ၿပီ။ သူကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ယခု မဆလာေလေၾကာင္း(Spice Jet)ျဖင့္ ဂဂ္ါကို ျဖတ္ကာ ယမံုနာဆီ ေရြ႕လာခဲ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူစီးနင္းလိုက္ပါလာေသာေလယာဥ္ပ်ံေပၚတြင္ ခရီးသည္ (၁၉၂) ေယာက္စီးနင္းလိုက္ပါလာသည္ကို မွတ္သားမိသည္။ မဆလာေလယာဥ္မယ္ေလးမ်ားက အစားအေသာက္မ်ားကို တြန္းလွည္းေလးျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနၾကသည္။ အိႏၵိယျပည္တြင္းေလေၾကာင္းမ်ားတြင္ ယခုလိုပင္ အစားအစာကို ေရာင္းခ်ေလ့ရွိသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">လူသြားလမ္းထိုင္ခံုတြင္ ရွိေနေသာ သူ႕အေနျဖင့္ လႈပ္ရွားေျပးလႊားေရာင္းခ်ေနေသာ မဆလာမေလးမ်ား၏ ''Hello Sir, Hello Sir'' ေလာကြတ္ကို ေက်ာ္လြႊားလိုက္ရသည္။ ေလယာဥ္တိမ္တိုက္ထဲ ေရာက္ေတာ့ ၁၂း၂၀ ေက်ာ္ၿပီ။ ဗာရာဏသီမွ ေဒလီသို႕ တိမ္းျဖတ္ခရီးသည္ တစ္နာရီခန္႕သာၾကာေသာ္လည္း သူက ႏွစ္သံုးဆယ္အတိတ္ေန႕ရက္မ်ားကိုပါ ကူးခတ္ေနမိျပန္ေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> သူငယ္ငယ္က ေနခဲ့ဖူးေသာရြာေလးသည္ အရာရာေခါင္ေသာရပ္၀န္းတြင္ ရွိသည္။ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းမရွိသလို မီးရထားဘူတာရံုအိုေလးႏွင့္လည္း ခရီးေျခာက္မိုင္ခန္႕ေ၀းျပန္ေလသည္။ စက္ယႏၱရားတပ္ယာဥ္ကို သူစျမင္ဖူးသည္က တစ္နယ္လံုးမွာမွ တစ္စီးတည္းသာရွိေသာ သမ၀ါယမပိုင္ထြန္စက္ၾကီးျဖစ္သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ဆိုရွယ္လစ္စနစ္မိုးသားတိမ္လိမ္မ်ားေအာက္တြင္ ဟန္ေရးျပရံုသက္သက္မွ်သာျဖစ္ေသာ ထြန္စက္ၾကီးက နယ္ေက်းလက္ရြာေလးမ်ားကို ျဖတ္သန္းခုတ္ေမာင္းသြားေသာအခါ သူတို႕ႏွပ္ေခ်းတြဲေလာင္းေလးေတြ ဘိနပ္မပါ (ေဘာင္းဘီလည္းမပါ)ေျပးလိုက္ခဲ့ၾကသည္ကို မွတ္မိေသးေတာ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> သူတို႕ရြာေလး၏ ေကာင္းကင္တြင္ ၾကယ္တာရာမြႊားမႊားေလးေတြလို ခဲတံေခ်ာင္းေလာက္သာျမင္ရသည့္ ေလယာဥ္ပ်ံမ်ား ျဖတ္ပ်ံသည္ကို ''ေလယာဥ္ၾကီးေဟ့ ေလယာဥ္ၾကီးေဟ့'' လက္ညွိဳးထိုးေအာ္ဟစ္ျငင္းခုန္ၾကရင္း ေလယာဥ္မီးခိုးတန္းဆံုးသည္အထိ သူတို႕ကေလးေတြ တေမ့တေမာေငးၾကည့္ခဲ့ၾကရသည္။ ဂ်က္ေလယာဥ္ၾကီးမ်ား၏ မိးခိုးတန္းျဖဴျဖဴၾကီးမ်ားကို သူအိပ္မက္မက္ကာ ခိုစီးခဲ့ဖူးေသးသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> (၂)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူ႕ရြာေလး၏ ပညာေရးသည္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ေပၚျပဳတ္က်ေနေသာ အိမ္ေျမာင္တစ္ေကာင္ထက္မပို..။ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ျဖ်ဳတ္ကနဲ ျပဳတ္က်လာေသာအိမ္ေျမာင္ေလးမ်ား၏ မ်က္စိသူငယ္ဟန္ပန္မူရာကို မၾကာမခဏစုတ္သတ္ခဲ့ဖူးၾကဖူးလိမ့္မည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၀န္ခံရလ်င္ သူသည္ ေက်ာင္းမေနဖူးေသာကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း၏ စာသင္ဇရပ္ေလးတြင္ သူစာသင္ခဲ့ရသည္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ကံ့ကူလက္လွည့္ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားက ယေန႕ေခတ္မွာပင္ ေဆြးေႏြးေနရဆဲျဖစ္သည့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းပညာေရး(Monastic Education)ကို သူတို႕ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေနကေလးမ်ားအတြက္ ေခတ္မီစြာ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သုတအျမင္က်ယ္ေျပာေသာ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးက အေတြးသစ္မ်ားျဖင့္ ေခတ္ကို ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားလုပ္ဖို႕ ၾကိဳးစားသည္။ လက္ေထာက္ရဟန္းေတာ္မ်ားကလည္း ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ ဘက္စံုရႈေထာင့္အတြက္ ကြက္လပ္ျဖည့္ကတၱားပုဒ္မ်ားျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ျပည့္စံုေနၾကသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> သူ႕ငယ္ဘ၀ကို ေသြးေပးခဲ့သည့္ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို မွတ္တမ္းျပဳလိုသည္။ အဂၤလိပ္စာသင္ဆရာက ဦး၀ဏၰိတ(ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီး) သခ်ၤာသင္ဆရာက ဦးပ႑ိတ(ယခု စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ေကာလင္းျမိဳ႕နယ္၊နတ္ေရတြင္းဆရာေတာ္) ျမန္မာစာဆရာက ဦးေသာနိတ(လူထြက္ကြယ္လြန္)ႏွင့္ ပရိတ္ၾကီးဆယ္ေစာင္တြဲဆရာက ဦစႏၵန(မိုးကုတ္၊ေဘာ္ဗဒန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ယခု ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးဟု သိရ) တို႕ျဖစ္ၾကေလသည္။ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီးကေတာ့ ႔ အေျချပဳပရိယတၱိစာေပကို ပို႕ခ်ေပးေလသည္။ ကန္ေတာ့ပြဲမပါဘဲ စိတ္မွန္းျဖင့္ လြမ္းကာ ဦးညြတ္လိုက္ပါ၏။<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-5258741505181425652?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-37866247729394742322011-11-11T14:46:00.000-08:002011-11-12T17:06:14.038-08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">မေတြ႕တာၾကာၿပီေနာ္...။ (Long time no see!)<br />မနက္တိုင္း စာသင္ခန္းထဲမွာ ေစာင့္ေနက်တပည့္ေတြနဲ႕ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေက်ာင္းပိတ္လို႕ ျပန္ေတြ႕ရင္ ဒီလိုပဲ ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရွိတယ္..။ မဇၥ်ိမမွာ တကၠသိုလ္ေတြ၊ ရံုးေတြက စေနေန႕မွာလည္း ျပဴးျပဴးျပဲျပဲဖြင့္ၾကတာဆိုေတာ့ တစ္ပတ္မွာ တနဂၤေႏြတစ္ရက္ပဲ အားရက္ရတာကလား..။ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုင္ရာအထိမ္းအမွတ္ အမ်ားျပည္သူအားလပ္ရက္ေတြ သတ္မွတ္ထားတာ မ်ားေတာ့လည္း စေနတစ္ေန႕ကို အစိုးရက ျပန္ဆြဲထားရတဲ့ သေဘာပါ။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလက ဆိုရင္ လဆန္းပိုင္းမွာ ဒူရဂါနတ္သမီးပြဲေတာ္နဲ႕ လကုန္ပိုင္းမွာ ဒီပါ၀လီဆီးမီးထြန္းပြဲေတာ္ေတြအတြက္ တကၠသိုလ္တံခါးၾကီးပိတ္ထားလိုက္တာ စာသင္ခန္းေလးကို လြမ္းလုိ႕ မဆံုးဘူး..။ ဒီေတာ့လည္း တပည့္ေတြကို ေတြ႕ၿပီဆိုတာနဲ႕ '' Long time no see'' လုပ္မိေတာ့တာ..။ တကယ္ေတာ့ '' Long time no talk'' ကို လြမ္းတာလည္း ျဖစ္မယ္..။<br /><br />မနက္ခင္း(၁၁-၁၁-၁၁)ဆီကေတာ့ သူ႕စာသင္ခန္းေလးထဲမွာ ပါဠိနဲ႕ ေထရ၀ါဒစိတ္၀င္စားတဲ့ ၾသစၾတီယားေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ တိုးလာပါတယ္။ တကၠသိုလ္အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ေလ့လာေရး အစီအစဥ္နဲ႕ တိဘက္တကၠသိုလ္မွာ ေျခာက္လတာ တိဘက္စာေပ ၊မဟာယာနအဘိဓမၼာနဲ႕ ေထရ၀ါဒပါဠိပိဋကတ္ေတြကို ရႏိုင္သေလာက္ေလ့လာသြားမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္..။ တကၠသိုလ္ဒုတိယအဓိပတိ(ပါေမာကၡခ်ဳပ္)ကိုယ္တိုင္က သူ႕စာသင္ခန္းကို ညႊန္းလိုက္တာမို႕ ''ဧဟိ သြာဂတံ'' (''Come, you are welcome'') လုပ္ရေပမွာပ..။ ၀ိဇၨာတန္း(ဒုတိယႏွစ္) ေက်ာင္းသား ရာဂ်ီဗ္ ကူးမာရ္ဆိုတဲ့ လားမားရဟန္းေလးနဲ႕ တြဲၿပီးသင္ယူဖို႕ စီစဥ္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ သင္လက္စ ခုဒၵကနိကာယ္၊သုတၱနိပါတ္ဂါထာေတြကို ေခြ်းျပန္ေအာင္ ရွင္းရေလသေပါ့..။ ''No sweat'' လို႕ခပ္တည္တည္မလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းပါ..။<br /><br />ဒီေတာ့မွ အြန္လိုင္းေပၚက ပါဠိေသာတုဇနစာသင္သားအေပါင္းကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိေတာ့တာ..။ ၾသစၾတီးယားသူ မသဲအူေလးလိုမ်ား ပိဋကတ္ေတာ္ၾကီးကို ဥာဏ္၀င္စား၊အဘိဓမၼာတရားနဲ႕ ေမြ႕ေလ်ာ္၊ ပါဠိစာေပနဲ႕ ေပ်ာ္ခ်င္သူစာသင္သားေတြလည္း ရွိတန္ေကာင္းေသးရဲ႕လို႕ ေတြးမိေလေတာ့ အတိတ္က ပါဠိစာသင္ခန္းေလးကို အတိတ္မွာ ထားခဲ့ႏိုင္ဘူးေပါ့..။ ေအာ္ အတိတ္အေၾကာင္း ေဟာင္းေျမ့ေပမယ့္....<br /><br />အတိတ္ကာလ(Past Tense)ကို ပါဠိသဒၵါဆရာေတြက အဇၨတၱနီလို႕ ေခၚပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာေပကေတာ့ Aorist လို႕ သံုးစြဲၾကေလရဲ႕..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အတိတ္လို႕သာ ရိုးရိုးေလး မွတ္ထားပါေလဦး.။ (ပါဠိသဒၵါက်မ္းေတြမွာ အတိတ္ကာလနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အဇၨတၱနီ၊ဟိယ်တၱနီ၊ပေရာကၡာနဲ႕ ကာလာတိပတၱိဆိုၿပီး ခြဲျခားျပထားတာ ရွိတယ္. ေနာက္မွရွင္းျပမယ္ေလ..၊)<br /><br />ၾကိယာေနာက္ဆက္ေလးေတြ မွတ္ရေအာင္ေလ...။<br /><strong><span style="font-weight: normal;">ဣ(</span></strong><strong>i)</strong>-------------------------------------<strong><span style="font-weight: normal;">ဣံသု</span></strong> (<strong>i</strong><strong>ṃ</strong><strong>su) </strong>ဥံဳ(<span style="font-weight: bold;">u</span><strong>ṃ)</strong><strong><span style="font-weight: normal;"></span></strong><br />ၾသ(<span style="font-weight: bold;">o</span>)<strong><span style="font-weight: normal;">၊ဣ</span></strong> (<span style="font-weight: bold;">i</span>) ----------------------------------<strong><span style="font-weight: normal;">ဣတၳ(<span style="font-weight: bold;">ittha</span>)<br /></span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣံ(<span style="font-weight: bold;">i</span>)-------------------------------------- </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣမွာ(<span style="font-weight: bold;">im</span></span></strong><strong style="font-weight: bold;">ā</strong><strong><span style="font-weight: normal;">)ဣမွ</span></strong>(<strong><span style="font-weight: normal;"><span style="font-weight: bold;">im</span></span></strong><strong style="font-weight: bold;">a</strong><strong><span style="font-weight: normal;">)</span></strong><br /><br />ကဲ <span style="font-weight: bold;">အ(a)သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span>နဲ႕ ဆက္ၾကည့္..<br /><span style="font-weight: bold;">ပစ(paca) (ခ်က္)</span><br /><br />အပစိ--------------------------------အပစႎသု၊အပစံု<br />အပေစာ၊အပစိ----------------------အပစိတၳ<br />အပစႎ-------------------------------အပစိမွာ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အာ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="font-weight: bold;">ကိဏာ(kinā)(၀ယ္)</span><br />အကိဏိ-----------------------အကိဏႎသု၊အကိဏံု<br />အကိေဏာ၊အကိဏိ--------------အကိဏိတၱ<br />အကိဏႎ---------------------- ----အကိဏႎမွာ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဧ-သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="font-weight: bold;">ေဒေသ (dese) (ေဟာၾကား)</span><br /><br />အေဒေသသိ-----------------အေဒေသသုံ<br />အေဒေသသိ----------------အေဒသိတၳ<br />အေဒေသသိ----------------အေဒေသသံု<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="font-weight: bold;">ကေရာ(karo)(ျပဳလုပ္)</span><br />အကရိ-----------------------အကရႎသု၊အကရံု<br />အကရိ--------------------------အကရိတၳ<br />အကရႎ-------------------------အကရိမွ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ထူးျခားၾကိယာအေျခခံပုဒ္မ်ား</span><br /><span style="font-weight: bold;">ဟန(hana) (သတ္)</span><br />အဟနိ---------------------------အဟနႎသု၊<br />အဟနိ---------------------------အဟနိတၳ<br />အဟနႎ----------------------------အဟနိမွာ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အသ(as)(ရွိ၊ျဖစ္)</span><br />အာသိ---------------------------------အာသံု<br />အာသိ----------------------------------အာသိတၳ<br />အာသႎ---------------------------------အာသိမွာ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္စု(၁)</span><br />အတိတ္ၾကိယာေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ ''အ'' ေလးတစ္လံုးပိုေနတာ သတိျပဳခဲ့မိမယ္ထင္တယ္..။ အဲဒါက ပံုေသေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ မထည့္လည္း ရပါတယ္။ Optional ပါပဲ..။ ဒီလိုေလ<br />အပစိ၊ ပစိ<br />အကိဏိ၊ကိဏိ<br />အေဒေသသိ၊ ေဒေသသိ<br />အကရိ၊ ကရိ<br />အဟနိ၊ ဟနိ လို႕ ႏွစ္မ်ိဳးသံုးလို႕ ရပါတယ္...။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္စု(၂)</span><br />အတိတ္ၾကိယာေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ '' မာ '' ဆိုတာေလး ထည့္ေပးၿပီး မလုပ္နဲ႕ မသြားနဲ႕ မလာနဲ႕ (Don't do) (Don't go) (Don't come) ဆိုတဲ့ ၀ါက်ေတြ ဖြဲ႕ႏိုင္တယ္..။ မာ အကရိ၊ မာ ဂစၦိ၊ မာ အာဂစၦိ..။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">စကားလံုးအသစ္မ်ား</span><br /><strong><span style="font-weight: normal;">ဣဒါနိ(Now)<br />တဒါ(at that time, then)<br />ယဒါ( whenever, when) (ဒီ ယဒါနဲ႕ တဒါ အတြဲေလးေတာ့ ေသခ်ာဂရုစိုက္ခဲ့..)<br />ကဒါ(when?)<br /><br />ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတာ့ ေပးလိုက္ဦးမွ... ဆရာျဖစ္တုန္း တအုန္းအုန္း....တပည့္ျဖစ္ခိုက္ တငိုက္ငိုက္....<br /></span></strong><ol><li><strong><span style="font-weight: normal;">အဟံ တၾတ ၀သႎ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ေတ ကဒါ တၾတ ဂစၦႎသု။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ယဒါ တြံ တေတာ အာဂစၦိ၊ တဒါ မယံ အၾတ အာသႎမွာ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">တုေမွ ကဒါ ဇိနိတၳ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">မယံ </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣဒါနိ ကိဏိမွာ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ယေတာ အဟံ အဇာနႎ၊ တေတာ အ၀ဒႎ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ေတ တဟႎ ေဒေသသံု။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">အဟံ တဒါ </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣဓ အာသႎ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ယဒိ ဧ၀ံ သိယာ၊ အဟ </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣဓ အာဂေစၦယ်ာမိ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">ကဒါ ေတ တၾတ ဟနႎသု။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">တုေမွ မာ </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">ဣဓ ၀သိတၳ။</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">မာ ေတ ဧ၀ံ ကရႎသု။</span></strong></li></ol>ပါဠိဘာသာနဲ႕ ေရးျပ..<br /><ol><li>သူတုိ႕ အဲဒီကို သြားခဲ့ၾကတယ္</li><li>ငါတို႕ ဒီမွာ ေနခဲ့ၾကသေပါ့..</li><li>မင္း ဘယ္တုန္းက အဲဒီက ျပန္လာခဲ့သလဲ</li><li>အဲဒီအခ်ိန္က မင္းက အဲဒီမွာ ရွိခဲ့တယ္</li><li>မင္းဒီမွာ ရွိေနခဲ့ခ်ိန္မွာ ငါတို႕က ဟိုကို သြားခဲ့ရတယ္...။</li><li>မင္း ဘယ္လို သိခဲ့တာလဲ။</li><li>ဘယ္အခ်ိန္က မင္း ၀ယ္ခဲ့သလဲ။</li><li>ငါထိကိုင္လိုက္ခ်ိန္မွာ ငါသိခဲ့တယ္။</li><li>ၾကားတဲ့အခ်ိန္မွာ စဥ္းစားခဲ့တယ္။</li><li>ဘယ္က လာခဲ့သလဲ။<br /></li></ol>ဒါပါပဲ..ဒါပါပဲ..<br />ဓမၼဂဂၤါ<br />(၁၂-၁၁-၁၁) နံနက္ ၃း၅၀ မွ ၆း၀၇ အထိ<br />(ျခင္ကိုက္ကိုက္နဲ႕ စာရိုက္ရတာမို႕ စာလံုးအထားအသို အက်အေပါက္မ်ား ျပန္ေကာက္ေပးၾကပါ...)<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3786624772939474232?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-81696724513610889052011-11-09T19:42:00.001-08:002011-11-09T19:56:11.463-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-v4LI1HXTJic/TrtKGgUKxBI/AAAAAAAABR4/fy-kHPzOMBE/s1600/301901_10150385629562753_707652752_8674166_65610863_n.jpg">သာသနာ(၂၆၀၀) ျပည့္ပြဲေတာ္အထိမ္းအမွတ္ ဓမၼစၾကာေဒသနာေဟာၾကားရာဗာရာဏသီ၊မိဂဒါ၀ုန္ေတာ၊မူလဂႏၶီတိုက္ေတာ္ပရိ၀ုဏ္အတြင္းမွာ က်င္းပတဲ့ ဗုဒၶသာသနာ(၂၆၀၀)ျပည့္ႏိုင္ငံတကာညီလာခံဓါတ္ပံုအခ်ိဳ႔</a><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-v4LI1HXTJic/TrtKGgUKxBI/AAAAAAAABR4/fy-kHPzOMBE/s1600/301901_10150385629562753_707652752_8674166_65610863_n.jpg"> <img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-v4LI1HXTJic/TrtKGgUKxBI/AAAAAAAABR4/fy-kHPzOMBE/s320/301901_10150385629562753_707652752_8674166_65610863_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673209631217468434" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-CZUM-PioHEI/TrtJpEwNVnI/AAAAAAAABRs/WGaaWUJUCQs/s1600/318619_10150383919072753_707652752_8667308_751488445_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CZUM-PioHEI/TrtJpEwNVnI/AAAAAAAABRs/WGaaWUJUCQs/s320/318619_10150383919072753_707652752_8667308_751488445_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673209125602678386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-gF5jWDx8d8M/TrtJSHQp7aI/AAAAAAAABRg/ENzK3qs3CtY/s1600/387096_10150385253487753_707652752_8673141_1502420399_s.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 98px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gF5jWDx8d8M/TrtJSHQp7aI/AAAAAAAABRg/ENzK3qs3CtY/s320/387096_10150385253487753_707652752_8673141_1502420399_s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673208731138649506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-JlcnjwJc8rU/TrtI9Lo_JkI/AAAAAAAABRU/VWU0KH5UFFc/s1600/377253_10150383935147753_707652752_8667464_1489492506_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-JlcnjwJc8rU/TrtI9Lo_JkI/AAAAAAAABRU/VWU0KH5UFFc/s320/377253_10150383935147753_707652752_8667464_1489492506_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673208371537192514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Ww2sy3YuZI8/TrtItOvLk_I/AAAAAAAABRI/ZN2173mxbrA/s1600/300051_10150383921792753_707652752_8667338_727975942_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Ww2sy3YuZI8/TrtItOvLk_I/AAAAAAAABRI/ZN2173mxbrA/s320/300051_10150383921792753_707652752_8667338_727975942_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673208097490572274" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tEBNilEH5Ts/TrtIPoyHMSI/AAAAAAAABQ8/KQETR-sHZgU/s1600/375693_10150385257297753_707652752_8673148_39200433_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tEBNilEH5Ts/TrtIPoyHMSI/AAAAAAAABQ8/KQETR-sHZgU/s320/375693_10150385257297753_707652752_8673148_39200433_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673207589086114082" border="0" /></a>(အင္တာနက္ေကာ္နက္ရွင္းဒုကၡေၾကာင့္ဓါတ္ပံုအခ်ိဳ႕မွ်ကိုသာ တင္ႏိုင္ပါေသးတယ္...။ အင္တာနက္ ဘက္ဒ္ေကာ္နက္ရွင္းပိ ဒုေကၡာ...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8169672451361088905?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-13808233279254743782011-11-02T05:46:00.000-07:002011-11-02T05:55:17.144-07:00(မိတ္ဆက္နိဒါန္းေလးေရးဖို႕ ကြက္လပ္ခ်န္ထားခဲ့တယ္)<br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">တိႆရေသ့</span><br />''တရားသျဖင့္ ရအပ္တဲ့ ျမက္သီးစပါး၊ ေဆာင္းေမခါးပြင့္သဏၭာန္ အႏွံ ရွိတဲ့ စပါး၊ အေလ့က်ေပါက္တဲ့ ပဲေနာက္၊ သစ္ရြက္စိမ္းနဲ႕ သစ္ျမစ္သစ္ဥ၊ သစ္သီးဝလံေတြကို စားသံုးၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကို အလိုရွိျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတာ့ ခြၽတ္ယြင္းတဲ့ စကားကို ဆိုၾကမယ္ မထင္ပါဘူး..။''<br /><br />''ကႆပႏြယ္ဖြား ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းေကာင္းျပဳျပင္ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး သူတစ္ပါးတို႔ ေပးလွဴတဲ့ ငါးအမဲ ဟင္းလ်ာေကာင္းေတြကိုလည္း စား, သေလးထမင္းကိုလည္းစားတဲ့ အရွင္ဟာ အညႇီ အေဟာက္ကို စားေနတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။''<br /><br />''ျဗဟၼာမင္းအေဆြျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ကႆပျမတ္စြာဘုရား<br />''အညႇီအေဟာက္သည္ ငါ့အားမအပ္ဘူး'' လို႕ အသွ်င္ဘုရား ထုတ္ျပန္ထားတာ ရွိတယ္ မဟုတ္လား၊ ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားကိုယ္တိုင္ ေကာင္းေကာင္းခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ့ ငွက္သားနဲ႕ သေလးထမင္းကို စားခဲ့ပါတယ္။၊ အရွင္ဘုရားကို ဒီအေၾကာင္းေလး ေမးပါရေစ။ အရွင္ဘုရား ေျပာတဲ့ အညႇီအေဟာက္ဆိုတာ ဘာေတြကို ဆိုခ်င္တာပါလဲ..။''<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ကႆပဗုဒၶ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">အရွင္</span><br />''တိႆရေသ့ သူ႕အသက္ကို သတ္တာ၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းဆဲတာ၊ လက္ေျခ ျဖတ္တာ၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕တာ၊ ခိုးယူတာ၊ မမွန္စကားဆိုတာ၊ စဥ္းလဲေကာက္က်စ္တာ၊ လွည့္ပတ္တာ၊ အက်ဳိးမရွိတဲ့ က်မ္းဂန္ေတြကို သင္ယူတာနဲ႕ သူတစ္ပါးသားမယားကို ေပါင္းေဖာ္မွီဝဲတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။''<br /><br />''ဒီေလာကမွာ ကာမဂုဏ္ေစာင့္စည္းမႈမရွိတာ၊ ရသာ႐ံုအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ မက္ေမာၾကတာ၊ မစင္ၾကယ္တဲ့ စီးပြာေရးနဲ႕ ရပ္တည္ၾကတာ၊ နတၳိကဝါဒ အယူရွိၾကတာ၊ ကာယကံမႈစတာေတြ မညီညြတ္ၾကတာ၊၊ အသိေခါက္ခက္အ၀င္နက္ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''<br /><br />''ေခါင္းေခါင္းပါးပါက်င့္ၿပီး မိမိကိုယ္ကိုယ္ႏွိပ္စက္ၾကတာ၊၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္းၾကတာ၊ သူတစ္ပါးရဲ႕ ေက်ာက္ကုန္းသားကို စားသလို ေရွ႕မွာ ခ်ီးမြမ္းၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ကဲ့ရဲ႕ၾကတာ၊ ၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကို ပစ္မွားေစာ္ကားၾကတာ၊ သနားညွာတာမႈကင္းၾကတာ၊ မာနၾကီးၾကတာ၊၊ ေပးကမ္းတဲ့အေလ့မရွိၾကတာ၊ ဘယ္သူ႕ကိုမွ နည္းနည္းေလးေတာင္ ဖဲ့မေပးႏိုင္ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''<br /><br />''အမ်က္ေဒါသၾကီးလြန္းတာ၊ မာန္ယစ္တာ၊ ခက္ထန္တာ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ကန္႕လန္လုပ္တာ၊ လွည့္ပတ္တာ၊ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းတာ၊ ဝါႂကြားပလႊား ေျပာဆိုတာ၊ မာန္မူလြန္းတာ၊ လူယုတ္မာေတြနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။''<br /><br />''ဒီေလာကမွာ မေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ျဖစ္တဲ့ အေၾကြယူၿပီး ျပန္မဆပ္တာ၊ ဖ်က္ဆီးတဲ့အျပင္ ကုန္းေခ်ာတတ္ၾကတာ၊ လာဘ္ယူၿပီး တရားစီရင္တတ္တာ၊ သီလရွိသလို ဘာလိုလို ဟန္ေဆာင္ေကာင္းၾကတာ၊ အမိအဖေတြအေပၚမွာ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆက္ဆံၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''<br /><br />''ဒီေလာကမွာ သတၱဝါေတြကို သတ္ျဖတ္ရာမွာ ေစာင့္စည္းမႈမရွိၾကတာ၊ သူတစ္ပါးတို႔ရဲ႕ ဥစၥာကို အႏုၾကမ္းစီးၾကတာ၊ အက်င့္သီလမရွိၾကတာ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အမူအရာ၊အေျပာအဆိုေတြ ရွိၾကတာ၊ အရိုအေသကင္းၾကတာအညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''<br /><br />''သတၱဝါေတြအေပၚမွာ မက္ေမာၾကတာ၊ မုန္းတီးဆန္႔က်င္ၾကတာ၊ ျပစ္မွားလြန္က်ဴးလြယ္ၾကတာ၊၊ အကုသိုလ္ျပဳဖို႕ပဲ အျမဲမျပတ္အားထုတ္ၿပီး တမလြန္ဘဝမွာ အမိုက္လမ္းကိုပဲ သြားၾကတာ၊ ငရဲမွာ ဦးေခါင္း ေစာက္ထိုးက်ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(ခုဒၵကနိကာယ္၊သုတၱနိပါတ္၊စူဠ၀ဂ္၊ အာမဂႏၶသုတ္)</span><br /><br />ဓမၼဂဂၤါ<br />(၂-၁၁-၂၀၁၁)<br /><br />ဆက္ဖတ္ရန္...<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၅၂။ ငါး အမဲတို႔ကို မစားေသာ အျဖစ္သည္လည္းေကာင္း၊ အဝတ္မဝတ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဦးျပည္ းျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဆံက်စ္ျမဴမႈန္အညစ္အေၾကးသည္လည္းေကာင္း၊ ရေသ့ပရိကၡရာသစ္နက္ေရတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မီးကို ပူေဇာ္ျခင္း မီးကို လုပ္ေကြၽးျခင္းတို႔သည္လည္းေကာင္းယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ ေသးေသာ သတၱဝါတို႔ကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္၊ ေလာက၌ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိကုန္ေသာ မေသရန္ (ေတာင့္တလ်က္) ကိုယ္ကို မ်ားစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာအက်င့္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေဗဒင္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ဟံုးပူေဇာ္ေသာအက်င့္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ယစ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ေႏြဥတု၌ အပူခံျခင္းစေသာ ဥတုကိုမွီဝဲျခင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း ယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ေသးေသာ သတၱဝါကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္။ (၁၁)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၅၃။ (အၾကင္သူသည္ ) ထိုဣေႁႏၵေျခာက္ပါးတို႔၌ လံုျခံဳသည္ျဖစ္၍ ဤဣေႁႏၵတို႔ကို ထင္ရွားသည္တို႔ကို ျပဳလ်က္ က်င့္၏၊ သစၥာေလးပါးတရား၌ တည္၏၊ ေျဖာင့္ မတ္ေသာသူႏူးညံ့ေသာသူ၏ အျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏၊ ရာဂစေသာ ကပ္ၿငိျခင္းကို လြန္ေျမာက္၏၊ ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္၏၊ ထိုသူသည္ ခိုင္ျမဲေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္ စံုသည္ျဖစ္၍ ျမင္အပ္ ၾကားအပ္ေသာ အာ႐ံုတို႔၌ ကိေလသာတို႔ျဖင့္ မလိမ္းက်ံ ေတာ့ေပ။ (၁၂)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၅၄။ ဤသို႔ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအနက္သေဘာကို အထပ္ထပ္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ေဗဒင္တစ္ဖက္ကမ္းေရာက္ေသာတိႆရေသ့သည္လည္း ထိုအနက္ကို သိ၏၊ ကိေလသာအညႇီအေဟာက္ ကင္းေတာ္မူေသာတဏွာဒိ႒ိကိုမွီေတာ္မမူေသာသူတစ္ပါးတို႔သည္ အယူအားျဖင့္မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေသာ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆန္းၾကယ္ေသာ ဂါထာတို႔ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူ၏။ (၃၁)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၅၅။ ထိုတိႆရေသ့သည္ ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ ကိေလသာအညႇီအေဟာက္ကင္းေသာ ဝဋ္ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသာတရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ႏွိမ့္ခ်ေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးကာ ထိုအရပ္၌ပင္လွ်င္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ၾကားေလွ်ာက္၏။ (၁၄)</span><br /><br /></span></div><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" >ခုဒၵကနိကာယ္၊သုတၱနိပါတ္၊စူဠ၀ဂ္၊ အာမဂႏၶသုတ္ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-1380823327925474378?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-65348476112423469842011-10-29T18:41:00.011-07:002011-10-29T19:49:54.889-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(ဒီကဗ်ာကို ဖတ္ရေလမွ ဧရာ၀တီကို ပုထုဇဥ္စစ္စစ္ေတြ ခ်စ္တာ မေျပာနဲ႕ အရင့္အမာကိုယ္ေတာ္ၾကီးေတာင္ သဘာ၀ကို ဘယ္ေလာက္ျမတ္ႏိုးေတာ္မူတယ္ဆိုတာ သိျမင္ခံစားလိုက္ရတယ္..။ လက္်ာေတာ္ရံရဟႏၱာကိုယ္ေတာ္ၾကီးက ႏုစဥ္အခါ ရေသ့ဘ၀တုန္းက ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသခၤမ္းေလးကို ဖြဲ႕ဆိုထားတဲ့ ကဗ်ာပါ..။ ၾကည္ႏူးဖို႕ေကာင္းတဲ့ ေက်ာင္းသခၤမ္းေလး..။ သစ္ပင္ေတြ၊ငွက္ေတြ၊ ပန္းပင္ေတြ သီးပင္စားပင္ေတြ၊ ငါးေတြ..။ ပညာဧတဒဂ္ရေတာ္မူတဲ့ ပုဂၢိဳလ္သူျမတ္ၾကီးပီပီ ဒီေန႕ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုး ေအာ္ေနတဲ့ ေဂဟေဗဒစနစ္၊အျမဲစိမ္းသစ္ေတာနဲ႕ သဘာ၀အရင္းအျမစ္တို႕ရဲ႕ သေဘာကို အားလံုးထင္သာျမင္သာရွိေအာင္ ရြတ္ဆိုေတာ္မူေလရဲ႕...။ နာယူၾကည့္ၾကေလကုန္...။)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္း(ရွင္သာရိပုၾတာေရးတဲ့ ကဗ်ာ)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟိမဝႏၲာေတာင္အနီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လမၺကဆိုတဲ့ေတာင္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ သခၤမ္းေက်ာင္းေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္းေကာင္း ျပဳျပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သစ္ရြက္မိုးေက်ာင္းေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္းေကာင္း ဖန္ဆင္းခဲ့ၿပီ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလးအနီးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မတ္ေစာက္လြန္းတဲ့ ကမ္းပါးရွိသမို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆိပ္ကမ္းေကာင္းရွိတဲ့ ျမစ္ငယ္ေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ဖို႕ ေကာင္းရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(ပုလဲ အသြင္) ျဖဴစင္တဲ့ သဲျပင္လည္း ရွိေသး..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလးအနီးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေက်ာက္စရစ္ ကင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အလြန္လည္း မနက္႐ႈိင္း,</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စက္ဆုပ္ ဖြယ္ရနံ႔လည္းကင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေရခ်ိဴရွိတဲ့ ျမစ္ငယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးကို လွပေစၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စီးဆင္းတယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ဒီျမစ္ငယ္မွာ မိေက်ာင္း, မကန္း၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ငါး လိပ္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးကို လွပေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းအနီးက ျမစ္ငယ္မွာ က်က္စားၾက..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါးဖယ္, ငါးတန္, ငါးပတ္ ငါးရံ႕, ငါးၾကင္း, ငါးခူေတြ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟိုဟို ဒီဒီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခုန္ပ်ံျမဴးၾကြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးကို လွပေစၾက..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျမစ္ရဲ႕ ကမ္းႏွစ္ဖက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အပြင့္အသီးေ၀ေ၀ သစ္ပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကမ္းႏွစ္ဖက္တို႔မွ တြဲရရြဲက်</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးကို လွပေစၾက...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သရက္ပင္, အင္ၾကင္းပင္,</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျပည့္စင္ပင္, သခြတ္ပင္, ေရဥႏွဲပန္းပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျမဲမျပတ္ ပြင့္ၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးဝန္းက်င္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေနၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> စံကားပင္, ထင္းရွဴးပင္ က်ည္းပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကံ႕ေကာ္ပင္, ပုန္း ညက္ပင္, ဆပ္သြားပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျမဲမျပတ္ ပြင့္ၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးဝန္းက်င္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေနၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စစ္ႀကီးပင္, ေသာ္ကပင္, ဘဂိနီမာလာပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျမဲ မျပတ္ ပြင့္ ေနၾက၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွန္ကူပင္, မ်က္ႏွာပန္းပင္ေတြလည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျမဲမျပတ္ ပြင့္ေ၀ၾက</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆပ္သြားဖူးပင္, ခတၱာပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆူးပန္းပင္, စံပယ္, ၾကက္႐ုန္းပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလး လွပ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> မဟာေလွကားႀကီး, မဟာေလွကားကေလးပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မ်ားျပားလွတဲ့ ပိေတာက္ပင္, ေဖာက္ၾကံ႕ပင္ (ေထာက္ၾကံ႕ပင္)ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလး လွပ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ပုန္းညက္ပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေတာင္ပုန္းညက္ပင္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ေတြ အျမဲမျပတ္ ပြင့္ၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလး လွပ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ငုေရႊပင္ လက္ထုတ္ပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မ်ားျပားလွတဲ့ ထိမ္ပင္၊ ခ်ရားပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလး လွပ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ပဲဘတ္ပင္, ပဲေနာက္ပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္, ေရွာက္ပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေကာင္းစြာ ႀကီးပြားၾကသမို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသီးေတြလည္း ေ၀ၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးအနီးက </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပဒုမၼာၾကာေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခ်ိဳ႕ ပြင့္ၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခ်ဳိ႕ အပြင့္လြန္စ ၾကာရြက္မွ် ရွိၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပဒုမၼာၾကာအခ်ိဳ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဝတ္မႈန္ကိုယ္ဝန္ကို လြယ္ၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကာစြယ္ စြင့္စြင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အရြက္ႁပြမ္းတဲ့ ၾကာပင္႐ံုေတာ လြမ္းေမာဖြယ္ပ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> တစ္ဖက္ဆည္ကန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လံဗူးခ်ဳံ၊ သရက္နံ႔လိႈင္တဲ့ပန္းပင္ျမိင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျမစ္ကိုင္းပန္းပင္၊ ေခါင္ရန္းပန္းပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျမဲမျပတ္ ပြင့္ၾကသမို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေစၾက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့သခၤမ္းေက်ာင္းေလး လွပ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> တစ္ဖက္ဆည္ကန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါးဖယ္, ငါးတန္, ငါးပတ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါးရံ႕, ငါးၾကင္း, ငါးႏုသန္းနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါးခူေတြလည္း က်က္စားၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> တစ္ဖက္ဆည္ကန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မိေက်ာင္းနဲ႕ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ငါး,</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ညံသတၱဝါနဲ႕ ေရေစာင့္ဘီလူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾသဂုဟေႁမြနဲ႕ စပါးႀကီးေႁမြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေမြ႕ေပ်ာ္ေနၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခို, ငွက္, ဝမ္းဘဲ, စကၠဝက္ငွက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တင္ကီ်း, ဥၾသ, ေက်း, သာလိကာေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘုတ္ငွက္, ပုစြန္ (ငွက္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေတာေပ်ာ္သကၤန္းဖြပ္ငွွက္, ဘံုမတီးငွက္, ငွက္ကုလားေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ဟသၤာ, ႀကိဳးၾကာ, ဥေဒါင္းတို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဥၾသ, ေတာၾကက္, (ခ႐ု စုတ္) ငွက္, ဇီဝဇိုးငွက္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ခင္ပုပ္ငွက္, ေတာင္ပုတီးငွက္, ဝန္လိုငွက္ သိမ္းစြန္ငွက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မ်ားျပားလွတဲ့ ငွက္နက္ႀကီးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေခ်, ဝက္, စာမရီသားေကာင္, ၾကံ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မ်ားျပားလွတဲ့ စိုင္နဲ႕ သုကေပါတဆိုတဲ့ သားေကာင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ျခေသၤ့, က်ား, သစ္, ဝံပုေလြ, ေအာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အရပ္သံုးပါးက ယိုစီးက်မုန္ယစ္ေနတဲ့ဆင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ကိႏၷရာ, ေမ်ာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျပီးေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေတာအလုပ္သမား, ငါး မုဆိုး တံငါ, သားမုဆိုးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွီခိုအသက္ေမြးခဲ့ၾကေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တည္ပင္, လြန္ပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သစ္မည္စည္ပင္, သရက္ျဖဴပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းက မနီးမေဝးေသာ အရပ္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ထာ၀ရအသီးေတြ ေ၀ေစၾက...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ႀကိဳ႕ပင္, ထင္းရွဴးပင္, တမာပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသီးေကာင္း သီးကာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးက မနီးမေဝးအရပ္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ထာ၀ရအသီးေတြ ေ၀ေစၾက...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> သဖန္းခါးပင္, သွ်ိသွ်ားပင္, သရက္ပင္, သေျပပင္, သစ္ဆိမ့္ပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အိမ္ဆီးပင္, ေခ်းပင္ (သစ္ေစးပင္), ဥသွ်စ္ပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသီးေတြ ေ၀ေစၾက</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေမ်ာက္ပင္, သင္းေတာက္ပင္, ပိန္းပင္,</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သေတြးပင္, ကန္စြန္းႀကီးပင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">၊ သုတကမည္ေသာ သစ္ပင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ သခၤမ္းေက်ာင္းေလးမွာ မ်ားျပားလွေပါ့..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သခၤမ္းေက်ာင္းေလးအနီးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္းစြာ ဖန္ဆင္းအပ္ၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကည္လင္ေအးျမေတဲ့ေရနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေရဆိပ္ေကာင္းေကာင္းလည္းရွိတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ဖက္ဆည္ကန္ေတြ ရွိၾကရဲ႕</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ပဒုမၼာၾကာ, ဥပၸလၾကာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပု႑ရိက္ၾကာေတြနဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတြဲဖက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ေမ်ာက္ေလွကူးတို႕နဲ႕ ဖံုးလႊမ္းထားတဲ့ ေရကန္ေတြလည္း ရွိသမို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နတ္ပန္းတမွ် ရနံ႔ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေနၾကေပါ့.....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဓမၼဂဂၤါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(၃၀-၁၀-၂၀၁၁)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(ခုဒၵကနိကာယ္၊ေထရာပဒါန္ပါဠိေတာ္၊သာရိပုတၱေတၳရအပဒါန္ျမန္မာျပန္မွ ကဗ်ာမႈျပန္ျပဳသည္။ တိုက္ရိုက္ဘာသာျပန္မဟုတ္ပါ..။)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-6534847611242346984?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-43877554696701023102011-10-28T05:52:00.005-07:002011-10-29T00:44:31.787-07:00<p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">မိတ္ဆက္</span><br /></p><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;">(၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တုန္းက အိႏၵိယႏိုင္ငံဆိုင္ရာပညာသင္ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားသာယာဖြံ႕ျဖိဳးေရးအဖြဲ႕ၾကီးရဲ႕ ဒသမႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေ၀းၾကီးမွာ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ သူ႕ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကသလို အသစ္ဖြဲ႕စည္းလိုက္တဲ့ ပညာေရးေကာ္မတီမွာလည္း အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေ၀းၾကီးကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ ေနရဥၨရာမွတ္တမ္းမ်ားဆိုၿပီး ဘေလာ့မွာ အခန္းဆက္ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံပရိယတၱိပညာေရးနဲ႕ သာသနာ့အေျခအေနေတြကို တို႕ထိေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တာေလးေတြ ခု ျပန္လည္ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္..။)</p><div style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">(၁) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ဆယ္ႏွစ္ေျမာက္ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေ၀းၾကီး ဒုတိယေန႕ဟာ မဟာေဗာဓီေစတီေတာ္ကို ဦးခိုက္ပူေဇာ္ျခင္းနဲ႕ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပံဳးဆံုးခဲ့ပါၿပီ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္ေတြ မနက္ျဖန္ သို႕မဟုတ္ တစ္ပတ္ အတြင္းခြဲခြာၾကရေတာ့မွာမို႔ စကားလက္ဆံုေျပာမကုန္ေအာင္ ေႏြးေထြးေနၾကေတာ့တာပါ။ အနာဂတ္ ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕သာသနာ့ အခင္းအက်င္းမွာ ဒီလိုပဲ ဂိုဏ္းဂဏမကြဲ ဆက္လက္ညီညြတ္ၾကဖို႔သာ ဆုေတာင္းမိေတာ့တယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ပဋိပတ္အမည္ခံ ဂိုဏ္းဆရာေတြနဲ႔ ဓမၼကထိကလက္သစ္ေတြရဲ႕ လက္ျဖစ္တရားေတြအတြက္ အယူလည္းလြဲလူလည္းမြဲ ျဖစ္ေနရရွာတဲ့ ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕ ယြင္းပ်က္ေနတဲ့ အကြင္းအကြက္ေတြမွာ ျပန္လည္ေနရာယူဦးေဆာင္မႈေတြ အတူလက္တြဲေဆာင္ရြက္ၾကရဦးမွာပါ။ “ကမၻာ့သာသနာျပဳဖို႕ထက္ ျမန္မာ့သာသနာမပ်က္ဖို႕ပဲလုပ္စမ္းပါဦးကြာ” ဆိုတဲ့ ရြာဦးေက်ာင္းဘုန္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ၾသ၀ါဒစကား နားထဲမွာထင္းထင္းၾကီးၾကားခဲ့မိေပါ့။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၂) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">အဲဒီေန႕ညေန ၇း၀၀ မွာေတာ့ ပညာေရးေကာ္မတီအစည္းအေ၀းကို အဖြဲ႔ရံုးခန္းမွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဗဟုိဥကၠ႒အရွင္ပညာသာမိကဒီလိုအဖြင့္အမွာစကားေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">“အဖြဲၾကီးျဖစ္တည္ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္သို႕ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သလို အဖြဲ႕ၾကီးအတြက္ လိုအပ္တဲ့အေျခခံအေဆာက္အဦမ်ားလည္း ျပည့္စံုသေလာက္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္မ်ားေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ ပညာေရးက႑ကို ေဖာ္ေဆာင္ၾကဖို႔နဲ႔ အဖြဲ႕ကိုယ္စားျပဳရဟန္းေတာ္မ်ား ႏိုင္ငံတကာစင္ျမင့္ေပၚသို႕ တက္ေရာက္ႏိုင္ေရးအားေပးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အနာဂတ္ကာလမွာ အဖြဲ႕ၾကီးရဲ႕ ပညာဂုဏ္ေရာင္ကို ထြန္းလင္းေျပာင္ေစမယ့္အရည္ အေသြးျပည့္အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္မ်ားေပၚထြက္လာတာနဲ႕အမွ် ျပည္တြင္းျပည္ပဗုဒၶသာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္၊ယခင္က ပညာေရးေကာ္မတီမ်ားဖြဲ႕ စည္းခဲ့ဖူးေပမယ့္ ယာယီမွ်သာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ပညာေရးရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ေရရွည္မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ယခုအခါ ပညာေရးေကာ္မတီကို အသစ္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ပညာေရးက႑ကို တိုးျမွင့္ေဆာင္ျမွင့္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနနဲ႕ ဘာသႏၱရစာေပမ်ားအပါအ၀င္ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္တစ္ပါးမွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့အရည္အေသြးမ်ားျပည့္စံုေစေရးအတြက္ အရွင္ဘုရားမ်ားရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳဗဟုသုတနဲ႕ အၾကံၪာဏ္မ်ားကို ပြင့္လင္းစြာ ေဆြးေႏြးတင္ျပေပးေတာ္မူၾကပါဘုရား” </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၃ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါေပတယ္။ ပညာေရးလိုအပ္ခ်က္ျဖည့္ဆည္းမႈနဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဆိုတာက ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕သာသနာမွာ အမွန္တကယ္လိုအပ္တယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သိေနၾကေပမယ့္ ဘယ္က စေျပာင္းရမွန္းမသိျဖစ္ေနသလို မ်ိဳးဆက္ကြာဟခ်က္ကိုလည္း ေစ့စပ္မရျဖစ္ေနရတာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ပရိယတၱိသမားေတြ ေသြးေအးၿပီး ေႏွးေကြးေနၾကတာနဲ႕ ၀ါဒအသစ္သမားေတြ လက္ဦးမႈရယူကုန္ၾကတာပါ။ သင္ယူသင့္တဲ့ သင္ရိုးညႊန္တမ္းေတြ မေရးဆြဲႏိုင္ရတာနဲ႕ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္ေလးေတြ အအေလးေတြ တစ္ေန႕တစ္ျခားျဖစ္လာရတာ ေၾကကြဲစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေလာကီလည္းမမွီ ေလာကုတ္လည္း မေပါက္ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္နဲ႕ ေနာက္ေကာက္ က်ရေတာ့တာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> “ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့ ကိုရင္ေလးေတြကလည္း ဘုရားခမည္းေတာ္မယ္ေတာ္ေတာင္ မသိဘူး” လို႕ ရင္းႏွီးတဲ့ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ဖူးတာကို စိတ္မသက္မသာ နားေထာင္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ေျပာရင္ယံုမယ္မထင္ဘူး၊ ကိုရင္ေလးေတြရဲ႕ သင္ခန္းစာမွာ ဗုဒၶ၀င္မပါရွာဘူး။ သူတို႕ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ျမန္မာစာျပဌာန္းလို႕ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ခုႏွစ္ေန႔ ဘုရားရွိခုိးသင္ခဲ့ရလို႕ ဗုဒၶ၀င္နဲ႕ ရင္းႏွီးခဲ့ရေသးရဲ႕။ ကိုယ္တိုင္လည္း စာဖတ္၀ါသနာပါလို႕ လက္လွမ္းမီရာ ဆြဲဖတ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္သင္ရိုးညႊန္တမ္းဆြဲခဲ့ရပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အျမင္မက်ယ္ေျပာတဲ့ဆရာနဲ႕ေတြ႕လို႕ေတာ့ နာၿပီ။ ပါဠိစာလံုးမပါတဲ့စာမဖတ္ရ ဆိုသဟာမိ်ဳးပ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">တကယ္ပါဠ္ိသင္ေတာ့လည္း ပါဠိမသင္ဘဲ သဒၵါပဲ သင္ၾကေလေတာ့ သဒတ္လည္း မတာ စပ္လည္း မတာ။ သဒၵါမတတ္ စာမတတ္ျဖစ္ရရွာေတာ့တာ။ ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဒီလိုပဲ တတ္ခဲ့တာပဲလို႕ ရမ္းအုပ္ၾကေသး။ အေ၀းၾကီးမဟုတ္ဘူး၊ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသရဲ႕ တစ္ဘ၀သာသနာကိုပဲ ၾကည့္၊ ႏွပ္တရႈ႕ံရႈံ႕ပထမျပန္၀င္ေျဖမယ့္ကိုရင္ေလးက ပါဠိေတာ္စာအုပ္ၾကီးကိုကိုင္လို႕၊ ျမန္မာစာကိုလည္း ေျမာင္းျမဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ ၾကီးၾကပ္သင္ေပးလို႕။ ေရွးဆရာေတာ္ေတြနည္းက ေရးကူးနည္းေလး နည္းနည္းေျပာျပၿပီး ေရကန္ထဲ ကန္ခ်တဲ့နည္းကိုး။ ကူးေပေရာ။ ကူးရင္းနဲ႕မွ နည္းေတြခ်ဲ႕ထြင္ေျပာျပသြားတာမ်ိဳးကလား။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ႏိုင္ငံျခားဘာသာစကားနဲ႕ ေလာကီစာေပသင္ေတာ့လည္း လူထြက္မွာ စိုးျပန္သတဲ့ လုပ္ျပန္ေရာ။ မေပ်ာ္လို႕ထြက္တာ သာသနာအတြက္ ေအးတာပဲေလ။ သဒၶါရဟန္းေတြခ်ည္းက်န္ေတာ့ သာသနာပိုသန္႕သြားတာပ။ ထြက္ခ်င္တဲလူေတြကေတာ့ ထြက္မွာပဲ။ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ကဆိုရင္ သာသနာပိုင္ေတာင္ လူထြက္ေသးတာကလား၊ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၄) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">တကယ္က လူထြက္ထြက္ မထြက္ထြက္ သာသနာအတြက္ေရာ ႏိုင္ငံအတြက္ပါ အသံုး၀င္မယ့္ပညာရပ္ေတြ သာသနာ၀န္ထမ္းေတြသင္ယူထိုက္ေၾကာင္း အရွင္အာဒိစၥ၀ံသတို႕ကအစ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသတို႕အလယ္ ယေန႕ေခတ္မ်ိဳးဆက္ရဟန္းေတြအဆံုး အကုန္လံုးနားလည္ေနၾကၿပီ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> တကယ္ပါ ေခတ္ပညာကို သူတကာေတြ ကန္႕ကြက္တဲ့ၾကားထဲက ရြံရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္ သင္ယူခဲ့ၿပီး လူ႕ဘ၀ကို ကူးေျပာင္းသြားတဲ့ ဆရာၾကီးဦးေအာင္ျမတ္ထြဋ္ကို ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကပါသလား။ ပါဠိဆရာၾကီး ေဒါက္တာလင္း၊ လယ္တီပ႑္ိတဦးေမာင္ၾကီး၊ ဆရာၾကီးပါရဂူ။ ဓမၼာစရိယဦးေဌးလိႈင္၊ ဦးေရႊေအာင္၊ နည္းသစ္အဂၤလိပ္စာဦးေသာင္းလြင္စတဲ့ လူျပန္ေတာ္ပညာရွင္မ်ားစြာကို သာသနာေတာ္ကေရာ ႏိုင္ငံကပါ ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကပါသလား။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ကမၻာ့ပါဠိပညာရွင္မ်ားအလယ္မွာ လယ္တီဒီပနီေတြနဲ႕ အတူတြဲဘက္လူသိမ်ားတဲ့ မစိုးရိမ္ပထမေက်ာ္အရွင္ၪာဏဟာ ရဟန္းဘ၀နဲ႕ သာသနာမွာ ေခါင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာျခားစကားသင္ရေကာင္းလားဆိုၿပီး ဆြမ္းမေလာင္းလွဴရလို႔ အရင္းအျခာရဟန္းဒကာကေတာင္သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ ယံုၾကည္ရာလမ္းကို ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ အရွင္ေသ႒ိလကို ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကန္႕ကြက္ခဲ့တဲ့သူေတြကိုယ္တိုင္ကပဲ ကမၻာ့သာသနာျပဳၾကီးရယ္လို႕ သဲသဲလႈပ္ၾကျပန္ပါေရာ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ေထရ၀ါဒႏိုင္ငံတစ္ခုက မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက ” မင္းတို႕ႏိုင္ငံက ဓမၼာစရိယရဟန္းေတာ္တစ္ပါး တကယ္လို႕ သာသနာ့ေဘာင္မွာ မေပ်ာ္ေမြ႕လို႕ လူ႔ေဘာင္ကို ကူးေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္းျဖစ္ေစ အျခားကုမၸဏီစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမွာျဖစ္ေစ အလုပ္လုပ္ခြင့္ရပါသလား” တဲ့။ ေလာကီဘြဲ႕တစ္ဘြဲ႕ကိုသာ တြဲဖက္ၿပီးရေအာင္လုပ္မထားရင္ ဓမၼာစရိယဆိုတာ ေရးတတ္ဖတ္တတ္ထက္ မပိုဘူးလို႕ ေျပာျပလိုက္တဲ့အခါမွာ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္က အံၾသ၀မ္းနည္းျဖစ္ဟန္ပါ။ “ မင္းတို႕နိုင္ငံအတြက္ အသိပညာရွင္တစ္ေယာက္ဆံုးရံႈးသြားတာပါလား”တဲ့။ ေၾသာ္သူတို႕ကား ျမင္တတ္ပါေပစြ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူကေတာ့ ထင္ပါတယ္။ “ဒို႔ေခတ္ကို ေရာက္ရမည္မလဲြပါ” ဂါထာကို ရြတ္လက္စ မပ်က္ဆက္ရြတ္ရင္း ပညာေရးေကာ္မတီအစည္းအေ၀းထဲျပန္ေရာက္သြားပါတယ္။</p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">(၅) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ပညာေရးေကာ္မတီရဲ႕ အစည္းအေ၀းကို တက္ၾကြ အသက္၀င္ေနေအာင္ ေကာ္မတီ၀င္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သူ ဗာရာဏသီဟိႏၵဴ တကၠသိုလ္ ကိုယ္စားၿပဳ အရွင္နႏၵသာရ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(သာသနဓဇဓမၼာစရိယ B.Sc (Physics)Dip( Buddha-Dhamma) M.A )</span> ကခ်ိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ ေကာ္မတီ၀င္ရဟန္းေတာ္ မ်ားရဲ႕ဘြဲ႕မ်ားကို မိတ္ဆက္ကာ တစ္ပါးခ်င္းစီရဲ႕ အျမင္ေတြကို ေမးျမန္းခဲ့တာပါ။ သူကေတာ့တင္ျပလာတဲ့အေတြးအျမင္ေတြေပၚမွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ဖို႕ အဖြဲ႕ဥကၠ႒နဲ႕အတူ ထပ္ျဖည့္ေဆြးေႏြးတာမ်ိဳးပဲ ၀င္လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကို နားစြင့္လိုက္ပါတယ္။ နာဂဇုနတကၠသိုလ္ကိုယ္စားျပဳ အရွင္သီဟၪာဏာလကၤာရာဘိ၀ံသ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(သက်သီဟသာမေဏေက်ာ္၊ေစတီယဂၤဏဂဏ၀ါစကဓမၼာစရိယ၊သာသနဓဇဓမၼာစရိယ၊M.A (Delhi), PhD (Thesis)</span>က“ပညာေရးကိစၥရပ္မ်ားေဖာ္ေဆာင္သင္တန္းမ်ားဖြင့္တဲ့အခါ ပညာသင္ယူၾကမယ့္ အဖြဲ႔၀င္ရဟန္းေတာ္မ်ား ပညာသင္ၾကားရန္သင္ေလ်ာ္တဲ့ ေနရာမ်ားသတ္သတ္မွတ္မွတ္ရွိဖို႕လိုေၾကာင္း။ မိမိတို႔အဖြဲ႕၀င္အခ်င္းခ်င္း ပညာေရးပံပိုးမႈေပးၾကရံုသာမက ႏိုင္ငံျခားသားဆရာမ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားကာ သင္ၾကားေစမယ္ဆိုရင္ဘာသာစကားအရည္အေသြးပိုမိုတိုးတက္ျပည့္စံုဖြယ္ရွိသလို တကယ္လို႕ အဲဒီ ုအစီအစဥ္ကုိသာ လက္ခံအတည္ျပဳခဲ့ပါက သူကိုယ္တိုင္ ကူညီစီစဥ္ကာ ဖိတ္ၾကားေပးႏိုင္ပါေၾကာင္း၊” ေဆြးေႏြးသြားတာ စိတ္၀င္စားစရာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ပူေနးတကၠသိုလ္ကိုယ္စားျပဳ အရွင္ေရ၀တ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ၊ B.A (Buddhism) ,M.A (Pali) M.A (Buddhism), PhD (Thesis)</span> ကေတာ့ ပူေနးတကၠသိုလ္အေနနဲ႕ ပညာသင္ၾကားေပးဖို႕ေနရာအခက္အခဲရွိတဲ့အတြက္ အဖြဲ႕ၾကီးကစီစဥ္ေပးတဲ့အဓိကဌာနၾကီးသံုးခု (ဗာရာဏသီ၊နာလႏၵာ၊မဂဓ)မွာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားနဲညွိၿပီး အဂၤလိပ္ဘာသာရပ္ကို လာေရာက္သင္ၾကားေပးႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း တင္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၆) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဟုတ္ေပတာပဲ။ အားလံုးက ဓမၼာစရိယဘြဲ႕ရ ရဟန္းေတာ္ေတြဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခားဘာသာစကားအေျခခံခ်င္းမတူၾကပါဘူး။ ငယ္စဥ္ကတည္းက အဆင့္ဆင့္သင္ယူခဲ့ရသူကနည္းပါတယ္။ ဖုတ္ပူမီးတုိက္အဂၤလိပ္စာ(Intensive English)သမားေတြက အမ်ားစုပါ။ ဓမၼာစရိယေအာင္မွ မဟာ၀ိဇၨာနဲ႔ ပါရဂူဘြဲ႕ေတြရဲ႕ ဆြဲအားနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳဆိုတဲ့အိပ္မက္၊ ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ေရ ကိုယ့္သာသနာဘက္စံုျပန္လည္ဆန္းသစ္ျပဳျပင္ေရးအေတြးအေခၚသစ္ေတြက အဂၤလိပ္စာသင္တန္းခန္းမေတြဆီကို တြန္းပို႕လိုက္တာပါ။ ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္ဖို႕ဆိုတာကလည္း ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွရင္ ေနာက္ဘုရားပြင့္တဲ့အထိဆက္ေျဖေပေတာ့ ဆိုတာမ်ိဳးထိၾကာတတ္ပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ျမိဳ႕ျပမွာ ေသာင္တင္ေနေတာ့တာပါ။ ဓမၼာစရိယဘြဲ႕မရဘဲ ရြာကိုလည္း မျပန္လိုၾကေပပဲကိုး။ ေမွ်ာ္တေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမာင္ဖုန္းေလးေတြက ေရာက္မလာေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းသာသနာကို အရည္အေသြးမဲ့တဲ့ ေတာထြက္ဦးဇင္းၾကီးေတြက ေနရာယူလိုက္ၾကပါၿပီ။ တယ္မိတဲ့ဘုရားမွာ လင္းတနားမွေတာ့ ရြာလည္းနာေတာ့တာပါ။ တစ္ခိ်ဳ႕ေနရာမွာေတာ့ အရည္အေသြးမရွိေပမယ့္ သာသနာခ်စ္စိတ္ေလးရွိတဲ့ ရွားရွားပါးပါးဦးဇင္းၾကီးေတြလည္း ေတြ႕ရတတ္ပါရဲ႕ ။ေက်ာင္းကန္ဘုရားေလးေတြ မပ်က္စီးေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေဖာ္ေတာ့ ႔ရေပေသးသပေလ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ငါ့ရွင္တို႕ေရ ဓမၼာစရိယမေအာင္လည္း ရြာမွာ သာသနာျပဳဖို႕ေတာ့ အရည္အေသြးမီပါတယ္။ ပ်ံသာ ပ်ံပါ ေရႊဟသၤာ လို႕သာ ေျပာလိုက္ခ်င္မိရဲ႕။ သူလည္း ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕ သာသနာ့အေျခခံေဒသျဖစ္တဲ့ေက်းလက္ကို အာရံုေစာေနမိပါရဲ႕။ ေအာ္ ဓမၼာစရိယကလည္း နတ္ၾကီးသလိုလို ခက္သလိုလိုနဲ႕ (မခက္ခက္ေအာင္ေမးေပသကိုး) သာသနာ့အင္အားစုေလးေတြ လြင့့္ပါးေစပါသေကာ။ အလုပ္လုပ္ရမယ့္္အခိ်န္ေတြကို ဖဲ့ႏႈတ္ခဲ့ပါသေကာ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ေရႊျပည္ၾကီးက နာမည္ရဓမၼကထိကစာေရးဆရာကိုယ္ေတာ္ေလးတစ္ပါးကေတာ့ သူထုတ္ေ၀တဲ့ ဘုတ္အုပ္ေလးေတြရဲ႕ တစ္ေနရာရာမွာ သူ႕ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းကို ေဖာ္ျပတဲ့အခါ “ဓမၼာစရိယတန္းကို ဆယ္ႏွစ္ၾကာေအာင္ေျဖဆိုခဲ့ရသည္” ဆိုသဟာေလးကို တခုတ္တရထည့္ေရးေလ့ရွိတာအမွတ္ရပါရဲ႕။ ခ်စ္လို႕ေျပာတာေတာ့ ဟုတ္ဟန္မတူ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ဆိုၾကပါစို႕ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဓမၼာစရိယဘြဲ႕ရရဟန္းေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ ပ်မ္းမွ်သက္ေတာ္ဟာ သံုးဆယ္၀န္းက်င္ေတြမ်ားပါတယ္။သံုးဆယ္အရြယ္မွ ေရးရခြ်တ္ရ၊ က်က္ရမွတ္ရတဲ့ အဂၤလိပ္စာဟာ မေခ်ာေမြ႕ႏိုင္တာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ဓမၼာစရိယရဟန္းေတာ္မ်ားအေနနဲ႕ စာသြားစာလာနားလည္သူမ်ားပီပီ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာအဓိပၸါယ္ေပါက္ေအာင္ေတာ့ ဖတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အရည္အေသြးေလးခုထဲမွာ ဖတ္တတ္ရံုနဲ႕ မၿပီးေသးတာ လူတိုင္းအသိ၊ အၾကားစြမ္းရည္၊ အေျပာစြမ္းရည္၊ အေရးစြမ္းရည္ေတြလည္းလိုေပဦးမေပါ့၊ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္က ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္ကိုေတာ့ ေရာက္လာခဲ့ၾကၿပီ။ တကၠသိုလ္သင္ခန္းစာဆိုတာက မွတ္စုေကာင္းေကာင္းေလးရွိတာကို အာပူတိုက္လိုက္ရင္ ေအာင္မွာေတာ့ အေသအခ်ာ။ႏိုင္ငံျခားလာရျခင္းရဲ႕ ပထမရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ မဟာ၀ိဇၨာကို့ မလြတ္တမ္းရမွာပါပဲ။ အာပူုတိုက္တာလြဲသြားလို႕ တစ္ႏွစ္က်ရင္ေတာင္ ေနာက္တစ္ႏွစ္ကေတာ့ အတည့္ျဖစ္ဖို႕မ်ားပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ပါရဂူဘြဲ႕ကေတာ့ အားစိုက္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မ္းၾကီးၾကပ္သူေတြနဲ႕ ပါေမာကၡေတြရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈနဲ႕ ဖတ္သင့္တာေတြ ဖတ္၊ စုတုျပဳႏိုင္ရင္ေတာ့ က်မ္းတစ္ေစာင္စာတစ္ဖြဲ႕ျဖစ္လာမွာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဒုတိယ၊တတိယရည္ရြယ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳဖို႕နဲ႕ ျပည္တြင္းသာသနာျမွင့္တင္ေရးေတြ အတြက္ေတာ့ ပိုၿပီးအားစိုက္ရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သက္ေတာ္ကလည္း ဒုတိယအရြယ္ထဲ ထဲထဲ၀င္၀င္ေရာက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၇) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အဂၤလိပ္စကားပဲျဖစ္ျဖစ္ အျခားႏိုင္ငံျခားဘာသာစကားပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳေခါင္းစဥ္ေအာက္ကို ၀င္ေတာ့မယ့္ရဟန္းတစ္ပါးဟာ မျဖစ္မေန တတ္ေျမာက္ၾကရေတာ့မွာပါ။ ရြာဘက္က အမ်ိဳးဘုန္းၾကီးတစ္ပါးကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံက အမ်ိဳးေတြဆီ လိုက္လည္ၿပီး အျပန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳစကားလံုးၾကီးကို သူ႕အတၳဳပၸတၱိေတာ္ၾကီးထဲမွာ ေဖာ္က်ဴးထားတာကို ေမာ္ဖူးခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ ေအာ္ စြမ္းႏိုင္သူၾကီးေပပ။ သူကိုယ္တိုင္ေရာက္လို႕ ပရိတ္ၾကီးႏွစ္သုတ္ေလာက္ရြတ္ရံုနဲ႕ အဆင္ေျပတာေတြ႕ရေလမွ ေအာ္ ဒီလိုလည္း ျဖစ္သကိုးလို႕ အလင္းပြင့္ရပါေလေရာ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ေအာ္ အမ်ဳိးေတြက သာသနာသက္၀င္ၿပီးသူေတြပဲ။ အခ်ိဳေပၚသကာေလာင္းဖြယ္မွ မလိုေပပဲကိုး။ ပရိယတၱိသင္ရိုးညႊန္တမ္းထဲမွာ သင့္ေတာ္ရာဘာသာရပ္ေတြ မထည့္သြင္းခဲ့ရာက ကေမာက္ကမပညာေရးနယ္ပယ္ၾကီးထဲ သူကိုယ္တိုင္လည္း ၀ဲလည္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ နိမ့္သြားလိုက္ျမင့္သြားလိုက္ပါ။ ရွင္းျပရတာကိုက ခက္ပါတယ္။ သူတို႕ေခတ္မွာ သင္ရိုးညႊန္တမ္းက နည္းနည္းေလးအေရာင္တက္လာပါေသးတယ္။ စနစ္သစ္ပရိယတၱိပညာေရးဆိုတဲ့ အသံၾကီးက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ၾကားလိုက္ရတာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ႏိုင္ငံတကာမွာ သင္ေနတဲ့ပါဠိသင္နည္းစနစ္ေတြကို က၀ိလကၡဏာဘာသာဆိုၿပီး မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ပိဋကတ္စာေပထဲက ေကာင္းႏိုးရာရာ သုတ္ေဒသနာေတြကိုလည္း စာသင္ပ်ိဳႏု သားေရႊဥေလးေတြရဲ႕ ရင္ထဲေရာက္ေအာင္ပို႕ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ျမန္မာစာျပဌာန္းခ်က္ကေတာ့ ေက်းဇူးအလြန္မ်ားခဲ့တာပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဒီေန႕ေခတ္စာနယ္ဇင္းမ်က္ႏွာစာေပၚမွာ ဓမၼစာေရးဆရာရဟန္းေတာ္ေလးေတြ တလက္လက္လင္းေနတာ စနစ္သစ္ပညာေရးျမန္မာစာရဲ႕ အသီးအပြင့္လို႕ ေျပာရင္လြန္မယ္မထင္ဘူးပ။ ျပည္တြင္းသာသနာကို ဦးေဆာင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာစာမျဖစ္မေနတတ္ကို တတ္ၾကရမွာပါ။ ဖတ္ကို ဖတ္ၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ စနစ္သစ္ပညာေရးဆိုတာ အိပ္မက္ေယာင္ျခင္းမွ်သာပါ။ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေတာင္မခံပဲ တေခါေခါ အိပ္ေမာက်သြားရပါေတာ့တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စနစ္သစ္ပညာေရးက ေမြးေပးလိုက္တဲ့ သာသနာ့တကၠသိုလ္ၾကီးႏွစ္ခုကေတာ့ အဖတ္တင္က်န္ခဲ့ပါေသးတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> သူတို႕တက္တဲ့ႏွစ္ေတြတုန္းကေတာ့ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္စာေမးပြဲမွာ ၀ိနည္း၊ သဒၵါ၊ အဘိဓမၼာ၊ ပါဠိ၊ ျမန္မာစာနဲ႕ အေထြေထြဗဟုသုတဘာသာရပ္ေတြ ေျဖခဲ့ရတာမွတ္မိေနပါေသးတယ္။ တကၠသိုလ္ေရာက္မွ ေအဘီစီဒီေတြ သရဇၥ်ာယ္ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခုဒီႏွစ္ပိုင္းေတြမွာေတာ့ အဲဒီဘာသာရပ္ေတြအျပင္ ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာပါ ေျဖဆိုေနရၿပီ ၾကားပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အလယ္တန္းအဂၤလိပ္စာအဆင့္ရွိရမွာဆိုလားတကၠသိုလ္၀င္တန္းအဆင့္ရွိရမွာဆိုလားပဲ။ ၾကိဳဆိုရမွာလိုလို ဘာလိုလိုေပမယ့္ ၀င္ခြင့္ေျဖမယ့္ေမာင္ရွင္ေလးေတြကို ဘယ္သူက သင္ေပးလို႕ ဘယ္မွာသင္ခြင့္ရလို႕ဒီအလယ္တန္းအဆင့္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းအဆင့္ေရာက္ေနရသတုန္း။ ခက္ခက္ရေခ်ေသးရဲ႕။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">ျပီးေတာ့ ျပႆနာက အဂၤလိပ္စာသင္ရမယ္ ကြန္ျပဴတာနဲ႕ အင္တာနက္ကို နားလည္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ေရာဂါက ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္ေလးေတြရဲ႕ ရာစုသစ္ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ထုတ္ပယ္မရေအာင္စြဲေနပါၿပီ။ သူတို႕မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သင္ေတာ့မွာပါ။ ဒီတစ္ေခါက္ သူေရႊျပည္ၾကီးကို ျပန္ေတာ့ ဟုိနားတစ္စ ဒီနားတစ္စ တပည့္ေမာင္ကိုရင္ ေမာင္ပဥၨင္းေလးေတြကို ျပန္ေတြ႕ရပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> စာသင္တိုက္ထဲမွာ ရွိေနရမယ့္အရြယ္မွာ သူတို႕ ၿမိဳ႕ထဲက သင္တန္းခန္းမေတြဆီ စုၿပံဳတိုးေနၾကတာပါ။ ပရိယတၱိကို ျပတ္ျပတ္သားေက်ာခိုင္းလိုက္တဲ့အထိ နားလည္မႈလြဲေနၾကရွာပါၿပီ။ သူတို႕ဘာအတြက္ ဘာေတြကို သင္ၾကမွာပါလိမ့္။ ဘာလုပ္ေနၾကတာတုန္းလို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ ကြန္ျပဴတာသင္တန္းတက္သူတက္။ အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္းတက္သူတက္ပါ။ ဘာလုပ္ဖို႕လဲလို႕ ထပ္ေမးၾကည့္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳဖို႕ဆိုပဲ၊ တစ္ခုခုထက္မက ႏွစ္ခုသံုးခု လြဲေလၿပီ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အဂၤလိပ္စကားေျပာတတ္ပါၿပီတဲ့။ ကြန္ျပဴတာအင္တာနက္ၾကီးကို အသံုးခ်တတ္ပါၿပီတဲ့။ အဘယ္တရားကို ေဟာၿပီး အဘယ္ဓမၼကို ျဖန္႕ၾကကုန္မည္နည္း ငါ့ရွင္ေလးတို႕။ ဘယ္လိုတရားဓမၼအသိၪာဏ္ကိုယ္ခံအားေတြနဲ႕ သာသနာ၀န္ၾကီးကို ထမ္းၾကမွာတုန္း။ ေအာ္ ဘုရား ဘုရား ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုလုပ္ရေတာ့မွာပါ။ ေက်ာင္းထဲမွာသင္မေပးရင္ေတာ့ အျပင္ထြက္သင္မွာပါပဲ။ ရွင္ရဟန္းဆိုေပမယ့္ အိုင္တီေခတ္ၾကီးထဲက သကၤန္း၀တ္ထားတဲ့ လူငယ္ေလးေတြဆိုတာ ေမ့ထားလို႕မရပါဘူး။ ေပေလးပင္ရွင္ေလးပါးတို႕ေခတ္တုန္းကလည္း ေတာင္တြင္းၾကီးက ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ အင္း၀ကို ေခတ္ပညာသင္ဖို႕ဆိုၿပီး ထြက္ခြာသြားခဲ့ၾကဖူးေလရဲ႕။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၈) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> သူအေနနဲ႕ ပညာေရး၀င္ေပါက္မွန္သမွ် တိုး၀င္ခ်င္တဲ့ညဥ္ေလးရွိျပန္ေတာ့ ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္ၾကီးရဲ႕ ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲကို ေျဖခဲ့ဖူးေအာင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာက အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာစရာက သူတို႕လို ဓမၼာစရိယအဆင့္ရွိတဲ့ရဟန္းေတြနဲ႕ ခုမွ ေမတၱာပြားနည္းတို႕ ပရမတၳတရားေလးပါးတို႕ စသင္မယ့္ သင္တန္းသားေတြၾကား သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမညီမွ်မႈပါ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဒီပလိုမာက ျပန္စရျပန္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက က်က္ခဲ့တဲ့စာေတြပဲ ထပ္တလဲလဲ ရြတ္အံရျပန္တာပါ။ စာေမးပြဲခန္းထဲက ထြက္လိုက္တာနဲ႕ “ ေျဖႏိုင္လား”ေမးရင္ မ်က္ႏွာပူပါတယ္။မူလတန္းတုန္းက ေျဖခဲ့တဲ့စာေတြ ဘြဲ႕လြန္မွာ လာေျဖရတာကိုး။ သခၤ်ာနဲ႕ ဘြဲ႕ရၿပီးကာမွ (၂) အလီေရးျပရတာမိ်ဳးပါ။ ဘာသာစံုဂုဏ္ထူးေတြထြက္ေတာ့လည္း မေပ်ာ္ခဲ့ေပဘူး။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ဒီပလိုမာၿပီးရင္ ၀ိဇၹာဘြဲ႕၊ ၿပီးေတာ့ မဟာ၀ိဇၨာေပါ့ေလ။ သာသနာ့တကၠသိုလ္က ၀ိဇၨာဘြဲ႕တစ္ဘြဲ႕ရၿပီးတဲ့ သူ႕အတြက္ ႏွစ္ထပ္ကြမ္း၀ိဇၨာဆိုေတာ့ ဂုဏ္ယူရမွာလိုလို ဘာလိုလိုၾကီးပါ။ ဓမၼာစရိယအဆင့္ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ၾကားခံအဂၤလိပ္စာဒီပလိုမာသင္တန္းတစ္ခုကို တစ္ႏွစ္တာ ဖိဖိစီးစီးသင္ေပးၿပီး အရည္အခ်င္းစစ္ၿပီးတာနဲ႕ မဟာ၀ိဇၨာတန္းကို တိုက္ရိုက္တက္ခြင့္ေပးလိုက္ရင္ ဘြဲ႕ထပ္တာ သင္ရိုးထပ္တာေတြ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ အမွန္တကယ္က အိႏၵိယနဲ႕ သီရိလကၤာတကၠသိုလ္ေတြမွာ ဓမၼာစရိယဘြဲ႕ရရဟန္းတစ္ပါးကို မဟာ၀ိဇၨာတန္းကို တိုက္ရိုက္တက္ခြင့္ေပးပါတယ္။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> (၉) </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> ကဲ အခု နာဂဇုနတကၠသိုလ္ အရွင္သီဟၪာဏာလကၤာရကေတာ့ အဖြဲ႔႕၀င္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ဘာသာစကားအရည္အေသြးျမင့္ဖို႕ ႏိုင္ငံျခားဆရာမ်ားကို ဖိတ္ၾကားၿပီး သင္ၾကားေစရမယ္တဲ့။ ဖိတ္လည္း ဖိတ္ေပးမယ္တဲ့။ ပူေနးအရွင္ေရ၀တကလည္း အဂၤလိပ္စာျမွင့္တင္ေရးအစီအစဥ္ေတြမွာ သူကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ပါမယ္တဲ့။ သင္တန္းေနရာကိုေတာ့ အဖြဲ႕ၾကီးကသတ္မွတ္ေပးပါတဲ့။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အဖြဲ႕၀င္ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ အိိုင္တီေခတ္ၾကီးထဲက မိ်ဳးဆက္သစ္ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္ေလးေတြကို ျပန္လည္ငဲ့ေစာင္းၾကည့္ၾကဖို႕ လိုေနၿပီ။ သူတို႕ကေတာ့ သူတို႕လိုရာတိုးေ၀ွ႕ယူသြားၾကမွာပဲ။သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ အသိၪာဏ္ဆာေလာင္မႈကို ပဲ့ထိမ္းေပးၾကဖို႔ပါပဲ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ သာသနာဟာ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ဘယ္ႏွစ္ဆက္ခံမလဲ။<br /></p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;">စုလစ္မြန္းခြ်န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေတြနဲ႕ ေရႊေရာင္ေစတီၾကီးေတြ ေရွးေဟာင္းသုေတသနလက္ေအာက္ေရာက္ သြားမွာပါ။ သမိုင္းဆရာေတြလည္း အလုပ္ေတာ့မ်ားသြားမွာေပါ့ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပရိယတၱိသမားေတြဟာ သာသနာထိန္းေတြဆိုတာ ေမ့မပစ္ဖို႕ပါပဲ။ ဓမၼဂဂၤါပါဠိအင္စတီက်ဳ(တ္)အိပ္မက္ကေတာ့ ပိုၿပီးခိုင္မာလာပါတယ္။ သစ္ပင္ေအာက္မွာေတာင္ သွ်ႏၱိနိေကတန္တကၠသိုလ္ၾကီးအစပ်ိဳးခဲ့ေသးတာပဲ။ </p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"> အစည္းအေ၀းက မၿပီးေသး။ ေႏြးေနတုန္းပင္။</p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"><br /></p><p style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold; text-align: justify;">ဓမၼဂဂၤါ</p><p style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-4387755469670102310?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-15277278111266696162011-10-27T05:07:00.000-07:002011-10-27T05:15:12.531-07:00<div style="text-align: justify;">ရည္႐ြယ္ခ်က္<br /><span> (၁) အဘိဓမၼာအသင္းသား မျဖစ္ေသးသူမ်ားလည္း ႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္မွဳအခြင့္အေရး</span></div><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);" id="id_4ea94a1e875cc9422831366" class="text_exposed_root text_exposed"><wbr><span class="word_break"></span> ရ႐ွိေစရန္။<br />(၂) စနစ္တက်ရြတ္ဖတ္တတ္ေစရန္။<br />(၃) လူေတြရြတ္လို ့အသံထြက္မွန္ပါ့မလားဟူေသာ သံသယပါးလ်ေစရန္။ ေပ်ာက္ဆံုးေစရန္။<br /><br /><span class="text_exposed_show"> သင္တန္းသား ~ ဤသင္တန္းကိုတက္ေရာက္သူသည္ ပစၥယနိေဒၵသကို အတန္အသင့္ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ရြတ္ဖတ္နုိင္သူ ျဖစ္ရမည္။<br /><br /> သင္ၾကားပံု ~ ပ႒ာန္းက်မ္းငါးက်မ္းမွ ခက္ခဲရွည္လ်ား၍ ရြတ္ဖတ္ရ ခက္ခဲေသာပါဠိပုဒ္မ်ားကို သီးသန္႔ ထုတ္နုတ္္ၿပီး ႏွဳတ္တိုက္ပို ့ခ်ေပးမည္။ ပ႒ာန္းေဒသနာသည္ စက္လည္၍ ေဟာသည့္ ေဒသနာျဖစ္သျဖင့္ အတူမ်ားသည္။<br /><br />ပို ့ခ်မည့္သူ ~ ဆရာေတာ္ဦးသုနႏၵာလကၤာရ ႏွင့္ မဂၤလဝိဟာရဆရာေတာ္မ်ား ။<br /><br />အခ်ိန္ ~ ညေန ၃:၀၀ နာရီမွ ၄:၃၀ နာရီ ။<br />ေန ့ရက္ ~ နိုဝင္ဘာ(၆)ရက္မွ ဒီဇင္ဘာ(၂၅) ရက္ေန ့အထိ<br /> (အပတ္စဥ္ တနဂၤေႏြေန ့တုိင္း)။<br />ေနရာ ~ မဂၤလ ဝိဟာရေက်ာင္း ၊30 Jalan Eunos, Singapore 419495<br />လမ္းညႊန္ေျမပံု<br /><a href="http://www.streetdirectory.com/asia_travel/travel/travel_id_5380/travel_site_56487/" target="_blank" rel="nofollow nofollow"><span>http://www.streetdirectory</span><wbr><span class="word_break"></span><span>.com/asia_travel/travel/tr</span><wbr><span class="word_break"></span><span>avel_id_5380/travel_site_5</span><wbr><span class="word_break"></span>6487/</a><br /><br />ဆက္သြယ္ရန္<br />၁။ ေဒါက္တာအရွင္အာစာရ ၊ ☏ ၉၆၄၀ ၉၃၄၄ ၊ ✉ven.acara@gmail.com<br />၂။ ဦးျမင့္သိန္း ၊ ☏ ၈၁၅၉ ၃၉၈၉ ၊ ✉mtheingeo@gmail.com<br />၃။ ဦးေဇာ္မ်ိဳးမင္း ၊ ☏ ၈၂၆၁ ၉၅၈၁ ၊ ✉zawmyomin09@gmail.com<br />၄။ ေဒၚဆုရည္မြန္ ၊ ☏ ၉၀၆၆ ၂၄၀၇ ၊ ✉sarsanamyoset@gmail.com<br /><br /></span><span class="text_exposed_show"><span>အထူးမွတ္ခ်က္ ☞ ၂၀၁၂ ဇန္နဝါရီလ မဂၤလဝိဟာရေက်ာင္းတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မည့္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား အသံမစဲ မဟာပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြဲႀ</span><wbr><span class="word_break"></span>ကီး အတြက္ အရည္ အခ်င္းျပည့္မီသူမ်ားကို ဤသင္တန္းအေပၚ အေျခခံၿပီး ေရြးခ်ယ္သြားမည္ဟု သိရပါသည္။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-1527727811126669616?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-43925551198733473782011-10-25T05:39:00.000-07:002011-10-26T05:24:13.070-07:00<div style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> ဘာမွကို တို႕ထိလို႕ မရေလာက္ေအာင္ စကားလံုးေတြ ဂဒါဖီျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ မိတ္ေဆြကဗ်ာဆရာရဲ႕ အဘိဓမၼာလက္က သူ႕ကို ဆြဲထူလိုက္ပါတယ္..။ ေက်းဇူးပါ..။ မိတ္ေဆြက သူ႕ကို စာတစ္ေစာင္အျဖစ္ကမ္းခဲ့ေပမယ့္ သူကေတာ့ ဗာရာဏသီအေမွာင္ထဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ တလက္လက္လြႊတ္တင္ေနမိေတာ့တယ္...။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">(စင္ကာပူမွာ စာေပမွတ္တိုင္တစ္ခု မတ္မတ္မားမား စိုက္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေရႊျမန္မာမဂၢဇင္းရဲ႕ ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္...၊ မိတ္ေဆြရဲ႕ အျခားအျခားေသာ ေအာင္ျမင္မႈေတြၾကားထဲမွာမွ ကဗ်ာဆရာဇင္ေ၀ေသာ္ကိုလည္း မွတ္္မွတ္ထင္ထင္သိျဖစ္ခဲ့..။ ..မိတ္ေဆြက ဓမၼအသိေတြကို စိတ္ႏွလံုးသန္႕သန္႕ထဲ စကား၀ါက်ေတြ စစ္စစ္ျပီး သံုးတတ္တာကိုလည္း အေလးျပဳခဲ့..။ တကယ္ေတာ့ ဓမၼဂဂၤါဘေလာ့မွာ သူေရးခ်င္တာေတြကိုသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကင္းကင္းေဖာ္ျပခဲ့ေပမယ့္ မိတ္ေဆြကဗ်ာဆရာရဲ႕ မုဒိတာဥဒါန္းကိုေတာ့ ဥေပကၡာျပဳႏိုင္စြမ္းမရွိခဲ့ဘူး..။)</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">ဓမၼဂဂၤါ</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">(၂၅-၁၀-၂၀၁၁)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 51);">မိတ္ေဆြရဲ႕ (ေခါင္းစဥ္မပါတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆိုေပမယ့္..သက္သက္အမည္မဲ့ထားၿပီး အေတြးအေလးအခ်ိိန္ေတြကိုသာ မမျပထားတဲ့ )အဘိဓမၼာေန႕ ရႈေမ်ာ္ခင္း စကားလံုးေတြၾကား ေျခသံလံုလံုေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါဦးစို႕...</span><br /><br /></div><br />အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႕တဲ႕လား........။<br />ၿပီးေတာ႕ဆီမီးစိုစို ညခင္းပ်ဳိတဲ႕လား..<br />ဟင္႕အင္း...။</div><div style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: center;" class="gmail_quote"><wbr>မယံုပါဘူး<br />ဓမၼကို ခ်င္ျခင္းတတ္သူ တစ္ခ်ိဳ႕အတြက္<br />မုဒိတာနဲ႕ ဖိတ္ၾကားတက္ေရာက္လာၾ<wbr>ကတဲ႕<br />ညေနခင္း ဧည္႕ခံပြဲေလးတခုပါ<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး...။<br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး၊<br />ၿပိဳမလိုညိဳေနတဲ႕<br />စင္ကာပူေကာင္းကင္ကေတာင္<br />ႏွဳတ္ခမ္းနီပါးပါး ျခယ္ၿပီး<br />ရွက္ၿပံဳးၿပံဳးထြက္ေၿပးသြားေလရဲ<wbr>႕....<br /><br />ဟင္း.ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘုူ<wbr>း ။<br />ေခြ်းေတြနဲ႕ လွပသူတခ်ိဳ႕ ....<br />စားမသြားလို႕ မကုန္မွာစိုးရိမ္တဲ႕လူတခိ်ဳ႕.....<br />အလွဴခံပံုးရွာမေတြ႕လို႕ ဘယ္သြားလွဴရမွန္း မသိသူတခိ်ဳ႕ ..<br />တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ကလြဲရင္<br />(ပစၥေယာ) ေတြနဲ႕ ဒလေဟာပြင္႕ထြက္သြားတဲ႕<br />ညေနခင္းတစ္ခုပါ။<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး.....။<br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး၊<br />တူညီရင္ ဤကို ကြ်ဲဖတ္လို႕ရသတဲ႕..။<br />ငါတို႕ႏွလံု<wbr>းသားေတြ ညီညြတ္ေနေပမယ့္<br />ပစၥေယာကို ပစၥည္းမလုပ္ခဲ႕ဘူး။<br />အဲ ပြင္႕ေတာင္႕ပြင္႕ခဲ...<br />ေက်ာင္းထဲက ကံ့ေကာ္ပန္းတခ်ိဳ႕ေတာင္<br />ေနရာလြဲပြင္႕ေနလို႕<br />သစ္ပုတ္ပင္ၾကီးကို ထပ္ရွာရေတာ႕မလို။<br /><br />မလိုပါဘူး ..<br />ဒါမဂၤလာ၀ိဟာရမွာပါ<br />ေလၿဖိဳလို႕ၿပိဳတဲ့ ေညာင္ငုတ္ကလြဲရင္<br />သစ္ပုတ္ပင္မရွိပါဘူး<br />သစ္ပုတ္ပင္မရွိလည္း<br />လတ္ဆတ္တဲ႕ႏွလံုးသားကို ေမြးစားထားရင္ ႏုပိ်ဳပါတယ္။<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး...။<br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး။<br />ရဟန္းလည္း ပ႒ာန္းရြတ္<br />.လုူလည္းပ႒ာ<wbr>န္းရြတ္<br />ရြတ္တတ္သူ ရြတ္ခ်င္သူ ရြတ္ေပါ႔။<br />ပ႒ာန္း စြမ္းမစြမ္းက<br />ရြတ္သူရဲ႕ သီလ သမာဓိ ပညာနဲ႕ပဲ ဆိုင္တယ္<br /><br />ပဌာန္းေဒသနာကို ဦးစြာနာခြင္႔ရသူက<br />သႏၱဳႆီတပါ။<br />အရွင္ေတာ္ၿပန္ျမြက္လို႕သာ<br />အရွင္သာရိပုတၱရာၾကီး ၾကားခဲ႕ရတာ<br />အရွင္ကၿပန္ၿဖန္႕လို႕ ဒီေန႕ပ႒ာန္းဟာ<br />ဓမၼေစ်းကြက္ထဲမွာ<br />(ေရာင္းလိုအားသိပ္မေကာင္းေပမယ့္)<br />ရွိေနတာပါ။<br />ဒီေဒသနာကို ပရိိုမို႕(ထ္)လုပ္ဖို႕<br />ဒီညေနခင္းကို (ပစၥေယာ)ေတြနဲ႕ မိတ္ဆက္ၾကတာပါ<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး။<br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး။<br />အရွင္ၿမတ္က<br />ဘယ္ေၿမေပၚ သက္ဆင္းေတာ္မူမယ္လို႕<br />ၾကိဳတင္သတင္းေပးမထားေတာ႕<br />သူ႕ေၿမေပၚသက္နိုးေတာ္မူလိမ္ႏိုး<br />.ကိုယ္႕ေၿမေပၚသက္နိုးေတာ္မူလိမ္<wbr>႕နိုး<br />တနိုးနိုးနဲ႕ တကယ္လို႕မ်ား အရွင္ဆင္းသက္လာရင္<br />ဆီမီးပင္လယ္ၿပင္နဲ႕ၾကိဳၾကမဟဲ႕ဆိုၿပီး<br />အိႏၵိိယတၿပည္လံုး<br />ဆီမီးေတြ<br />ေတာထေအာင္လွေနတဲ႕ညေပါ႔.<wbr>..<br /><br />ရာဇၿဂိဳဟ္တို႕<br />ေ၀သာလီတို႕<br />ကပၸိလ၀တၳဳတို႕က အကဲဆံုး။<br />အရွင္ၿမတ္ၾကီးကေတာ့<br />မထင္မရွားသကၤႆနဂရကို သက္ေတာ္မူရဲ႕။<br /><br />အရွင္ဘယ္လိုပဲ သက္သက္<br />ဒီိိလိုညမွာ<br />ဒို႕လက္နဲ႕ေတာ့<br />ဆီမီးပူေဇာ္ရမွၿဖစ္လိမ္႕မယ္ ။<br /><br />ဒါေၾကာင္႕ ေလးေရာင္စံုဆီမီးေတြနဲ႕<br />သကၤႆနဂိုရ္ကို<br />ပံုတူခို<wbr>းကူးခ်လိုက္မိၾကတာပါ။<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး။<br />ဆီမီးစိုစိုညခင္းပ်ိဳတဲ႕လား....<wbr>..။<br /><br />ထားလိုက္ပါညီမေလးရယ္....<br />တကယ္ေ<wbr>တာ႕<br />ဓမၼကို ခ်င္ျခင္းတတ္သူတခ်ိဳ႕အတြက္<br />မုဒိတာနဲ႕<br />ဖိတ္ၾကား..တက္ေရာက္လာၾ<wbr>ကတဲ႕<br />အနႏၱနယဧည္႕ခံပြဲေလးတစ္ခုပါ ။<br /><br />ဘာမွမေၿပာပေလာက္ပါဘူး....။<br /><br /> <wbr> <span style="font-weight: bold;">ဇင္ေ၀ေသာ္</span><br /></div><div style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-4392555119873347378?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-56009148157347775122011-10-22T23:42:00.000-07:002011-10-24T03:59:58.168-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-UjmWQmZO51E/TqPCNtRADUI/AAAAAAAABQQ/8_AE6IM3XnA/s1600/320735_10150348514847753_707652752_8444396_1138928176_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UjmWQmZO51E/TqPCNtRADUI/AAAAAAAABQQ/8_AE6IM3XnA/s320/320735_10150348514847753_707652752_8444396_1138928176_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666586296907205954" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ထင္ညီမင္းစံ</span><br /></div><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">ကိုလ္ကတၱားျမိဳေတာ္၊ဆူဘတ္ခ်ႏၵရာဘို႕စ္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ ၊ျပည္တြင္း ထြက္ခြာေဆာင္တြင္ သူ တိတ္ဆိတ္စြာ ထိုင္ေနခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ မိနစ္အနည္းငယ္ခန္႕က မိခင္ဖခင္တို႕ကို ျပည္ပထြက္ခြာေဆာင္တြင္ ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုခဲ့ရသည္။ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ခြဲခြာျခင္းလည္း သူ မမွတ္မိေတာ့ပါ..။ မိခင္ၾကီး၏ ပုခံုးသားကို ဖြဖြေလး ပုတ္မိေတာ့ သူ႕ႏွလံုးသားက လႈိက္သြားသည္။ မိခင္ၾကီးကေတာ့ မရိႈက္မိေအာင္ ထိန္းထားဟန္ရွိသည္..။<br /><br />အစြမ္းကုန္ ျပံဳးထားၾကသည့္တိုင္ ေ၀ဒနာကၡႏၶာလႈိင္းတံပိုးမ်ားက တ၀ုန္း၀ုန္းတိုးေဆာင့္ေနၾကသည္။<br />' ဟဲ့ မိဒါရဲ႕ နင့္အကုိဦးဇင္းမွာ သံုးစရာပိုက္ဆံေရာ ရွိေသးရဲ႕လား လွဴခဲ့ဦးဟဲ့..'' မိခင္က သူ႕ႏွမငယ္ကို စကားတြန္႕ထပ္ေအာင္ ေျပာသည္။<br /><br />'' လိုမွပဲ မွာတာေပါ့ ခု သံုးဖို႕ ရွိိပါေသးတယ္'' ..။ သူက ၀မ္းနည္းေနသည့္ၾကားကပင္ ဘုန္းၾကီးညာဥ္ေလးကို မေဖ်ာက္..။ မလိုဘူးဟု အျပတ္မေျပာဘဲ ေနာက္တစ္ခါ မွာစရာရွိရင္ အလြယ္တကူမွာရေအာင္ မယုတ္မလြန္ ေျပာထားလိုက္ေသးသည္။<br /><br />ဒီလို ခြဲခြာရမယ့္ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူ႕ႏွမေလးက သူ႕အေပၚေစတနာပိုႏိုင္သည္မဟုတ္လား..။ (:D) ''တကယ္မွာေနာ္ ဦးဇင္း'' သူ႕ႏွမေလးက ကတိအထပ္ထပ္ေပးရွာသည္။<br /><br />သူ႕ဖခင္ၾကီးက'' ေက်ာင္းၿပီးရင္ ျမန္ျမန္သာ ျပန္ခဲ့ပါေတာ့ ေမာင္ပဇင္းရယ္..'' ဟု ေျပာရင္း တစ္ဘက္ကို လွည့္သြားသည္။ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားဖြင့္ေနၿပီ..။ ခရီးစဥ္ဦးေဆာင္သူ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္ ရွင္ညာဏိန္က '' ကဲ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့.." ဟု တစ္ခြန္းတည္းေျပာကာ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ဆီ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္သည္..။ တူေတာ္ေမာင္ ထင္ညီမင္းစံက ''ဦးၾကီးေဇာ္ သြားၿပီေနာ္..' တဲ့..။<br /><br />ဒီပုဂၢိဳလ္ေလးက သူ႕ကို အားက်ကာ သကၤန္းဆီးခ်င္ေနသည္..။ သူ႕တြင္ သူ႕ညီအကို အမႏွမမ်ားက ေမြးထားေသာ ေမ်ာက္ေလာင္းေလးေပါင္း (၁၁)ေယာက္တိတိရွိသည္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္းမေအာင္မခ်င္း သကၤန္းမ၀တ္ရ ဟု သူက ဗီတိုသံုးထားသည္။<br /><br />တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးလ်င္စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္ၾကေစ..။ ေလာကီေဘာင္မွာ ေမြ႕မလား..။<br />ေလာကုတၱရာေခ်ာင္မွာ ေလ့မလား..။<br />(၁၆)ႏွစ္ အရြယ္သည္ ရွင္ရဟန္းေဘာင္သို႕ ၀င္၍ ပညာသင္လ်င္ ထက္ျမက္လ်င္ျမန္သည့္ ဥာဏ္အဟုန္စီးဆင္းမႈရွိေသာ အေကာင္းဆံုးအရြယ္ဟုထင္သည္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္းအဆင့္ထိ သင္ယူၿပီးေသာ ၀ိဇၨာသိပၸံအေတြးေခၚမ်ားက ဗုဒၶအရွင္၏ အဘိဓမၼာကို အလြယ္တကူ နားလည္ေစႏိုင္လိမ့္မည္..။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏိုင္ငံ၏ ပါဠိပညာေရးတြင္ အေျခခံတန္း သံုးတန္းသာရွိေလရာ ႏွစ္ခ်င္းေပါက္ေအာင္ျမင္သြားလ်င္ ရဟန္းမျဖစ္မီ ဓမၼာစရိယ(စာခ်)တန္းသို႕ တက္လွမ္းႏိုင္ေပလိမ့္မည္။<br /><br />အကယ္၍ ရဟန္းမခံမီသာသနာ့ေဘာင္တြင္ မေပ်ာ္ပိုက္ေသာေၾကာင့္ လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀သို႕ ေရြ႕ေလ်ာမည္ဆိုလ်င္လည္း ၀ိဇၨာ သိပၸံတကၠသိုလ္တစ္ခုခုသို႕ အခ်ိန္မေရြးျပန္လည္တက္ေရာက္ႏိုင္သည္..။( ေလးႏွစ္ေလာက္ သာသနာ့ေဘာင္မွာ ေနၾကည့္လ်င္ ကိုယ္ဘာေကာင္ဆိုတာ သိသြားႏိုင္သည္မဟုတ္လား...။ း) )<br /><br />ငယ္စဥ္လူမမယ္ဘ၀က သာသနာ့ေဘာင္ထဲသို႕ ေရာက္လာေသာ သူ႕လို ရဟန္းတစ္ပါးအေနျဖင့္ေတာ့ သာသနာခ်စ္စိတ္တစ္ခုတည္းျဖင့္ က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းစြာ ေရးဆြဲထားေသာ ပါဠိပညာေရးစနစ္၏ ခြ်တ္ယြင္းပ်က္ကြက္မႈကို ျမင္ေနခဲ့ပါသည္။<br /><br />ျမန္မာ့ရိုးရာဓေလ့ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ဗုဒၶဘာသာမိဘမ်ားက သာသနာ့အေမြခံၾကီးမ်ားျဖစ္ခ်င္ၾကသလို သားသမီးမ်ားကလည္း မိဘေက်းဇူးကို ဓမၼျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္လိုၾကသည္ (ဟု ထင္ရသည္။) ထို႕ထက္အလြန္ ရြာဦးဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ကြ်မ္းက်င္ေသာ သာသနာျပဳျခင္းကလည္း သာသနာ့အေမြခံစိတ္ဓါတ္ကို မ်ားစြာ အေထာက္အကူျပဳခဲ့ပါေလသည္။<br /><br />ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသို႕ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမိ်ဳးျဖင့္ ေရာက္လာေသာ ကေလးငယ္မ်ားကို ေရႊေက်ာင္းေပ်ာ္ေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ စည္းရံုးႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားကလည္း ''ကိုရင္ေလး'' လို႕ ေခၚရင္ '' ဒကာၾကီး'' လို႕ ထူးေနာ္ ဆိုတာမ်ိဳးျဖင့္ ကေလးငယ္၏ စိတ္ကို အေရာင္တင္ေပးသည္။ လက္အုပ္ခ်ီမိုးရွိခိုးခံရျခင္းႏွင့္ မုန္႕အမ်ိဳးမ်ိဳး ပိုစားရျခင္းကလည္း ကေလးငယ္၏ ဘ၀င္ကို ေလဟတ္ေစသည္။<br /><br />မည္သုိ႕ျဖစ္ေစ သူကိုယ္တိုင္လည္း ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္၏ သာသနာျပဳျခင္းကို ခံလိုက္ရပါသည္။ (ထိုသို႕ပင္ အစဥ္အဆက္သာသနာျပဳျခင္းကို ခံယူခဲ့ၾကရဟန္တူပါသည္။) ေလာကုတၱရာေဘာင္သို႕ ေစာစီးစြာ ၀င္ေရာက္ခဲ့ရျခင္းကို သူဂုဏ္ယူေသာ္လည္း ဘ၀တစ္ခုလံုးအတြက္ အာမခံခ်က္မရွိေသာ ပညာေရးကိုေတာ့ စိတ္ပ်က္မိေလသည္။ လူဆိုသည္က ဘာသာေရးသတၱ၀ါသက္သက္မဟုတ္ေပ..။ ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လံုး သာသနာ့ေဘာင္တြင္ ေနပါမည္ ဟု အာမခံ၍ မရႏိုင္ေပ..။<br /><br />လူမမယ္ဘ၀ျဖင့္ ရွင္သာမေဏျဖစ္လာခ်ိ္န္မွစကာ ေလာကုတၱရာစာေပသက္သက္မွ်ကိုသာ သင္ယူခဲ့ၾကရသည္။ ၀ိဇၨာ သိပၸံ သမိုင္း ပထ၀ီ သခ်ၤာ အဂၤလိပ္စေသာ လူ႕အခြင့္အေရးရွိသူတစ္ဦးတတ္သင့္တတ္ထိုက္သည့္ ေခတ္ပညာရပ္တို႕တြင္ မ်က္စိပိတ္နားပိတ္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။<br /><br />စင္ကာပူႏိုင္ငံသူအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကေတာ့ သူဘယ္အရြယ္မွာ သကၤန္း၀တ္သလဲ ဟုေမး၍ အတိအက်ေျဖလိုက္ေသာအခါ ''လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ခံရတာပဲ '' ဟု လုပ္ခ်လိုက္သျဖင့္ သူေခါင္းၾကီးသြားသည္။မိဘဆရာသမားမ်ား၏ ျဗဟၼစိုရ္တရားကို သူ နည္းနည္းေလးမွ သံသယမျဖစ္သလို ဘယ္တုန္းကမွလည္း မျပစ္မွားဖူးပါ။ သူ ေမွ်ာ္လင့္သည္က မူ၀ါဒျပဳျပင္ေရးသမားမ်ား၏ အေျမာ္အျမင္ၾကီးေသာ အေျပာင္းအလဲကို ျဖစ္သည္။<br /><br />ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ (ဆိုပါစို႕ ၁၆ ႏွစ္)တြင္ ကိုရင္ငယ္ေလး၏ အေတြးအျမင္ခံစားမႈတို႕က ေလာကီကို ညြတ္လိုသည္။ ကဗ်ာကို ခံစားလိုသည္။ ဂီတကို ႏွစ္သက္သည္။ ဘာသာစကားအသစ္ေတြ သင္ယူခ်င္သည္။ လူငယ္ေလးတစ္ဦး၏ ေ၀ဒနာကၡႏၶာညြတ္ႏူးမႈမ်ိဳးက ဒဂုန္တာရာၾကီး၏ ေ၀ါဒစၥေနးအျပာျဖစ္လာသည္။<br /><br />ကဲ လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀သို႕ ကူးေျပာင္းခ်င္လ်င္ ကိုရင္ေလးေအာင္ျမင္ထားေသာ ပထမငယ္၊ ပထမလတ္၊ ပထမၾကီးဟူေသာ အာေပါက္ေအာင္ ေအာ္ခဲ့ရသည့္ ပရိယတၱိစာေပမ်ားကို မည္သည့္ပညာေရးႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေပးမည္နည္း..။ ဓမၼာစရိယေအာင္ၿပီး လူထြက္လ်င္ပင္ '' ေရးတတ္ ဖတ္တတ္ '' ထက္ မပိုေသာ အသိအမွတ္ျပဳမႈကိုသာ ခံယူရတတ္သည္ ဟုသိရသည္.။ စိတ္ေပ်ာင္းလြယ္သည့္ အရြယ္တြင္ မိဘမ်ားကလည္း ပညာေရးတစ္ပိုင္းတစ္စျဖင့္ ေယာင္ခ်ာခ်ာအိမ္ျပန္ေရာက္လာမည့္ သားကို မျမင္ရက္ၾကပါ...။<br /><br />ထိုသို႕ျဖင့္ သာသနာ့ေဘာင္တြင္ သဒၶါတရားၾကဲၾကဲျဖင့္ ျမဲျမံေနၾကရေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားကို သူ သိလာရပါသည္။ သဒၶါတရားက ၾကဲရသည့္ၾကားထဲ ပညာအားကလည္း နည္းၾကဦးမည္ဆိုလ်င္ သာသနာအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးၾကီးလိုက္မလဲ..။<br /><br />အကယ္၍ (ေလာကုတၱရာပညာမ်ားတတ္ပြန္ၿပီးကာမွ) လူထြက္သြားၾကမည္ဆိုလ်င္လည္း ႏိုင္ငံအတြက္ အသိပညာရွင္မ်ား ဆံုးရႈံးသြားရျပန္ေသးသည္။ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအတြက္ ဓမၼအသိပညာက အာမခံခ်က္မေပးႏိုင္ေတာ့ေသာအခါ ကာယလုပ္သားဘ၀ျဖင့္ ရပ္တည္ေနၾကရေသာမဟာဓမၼာစရိယႏွင့္ ပိဋကတ္တစ္ပံုေဆာင္ စသည့္ မိတ္ေဆြရဟန္းလူထြက္အခ်ိဳ႕ကို ျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ရသည္။<br /><br />သူကိုယ္တိုင္သည္ပင္လ်င္ ပညာတတ္ညာဥ္ေလးျဖင့္ သာသနာ့၀န္ကို တအိအိထမ္းေနရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ျဖင့္ပင္ တူေတာ္ေမာင္မ်ား၏ သာသနာ့ေဘာင္ေစာေစာ၀င္ေရးကို (ေခတ္မီပါဠိပညာေရးစနစ္ျဖစ္မလာသမွ်) ခြင့္မျပဳရန္ ဗီတိုသံုးထားရျခင္းျဖစ္ေလသည္..။<br /><br />ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာ ရင္ခုန္ၾက..ဂီတအသစ္ေတြနဲ႕ စီးေမ်ာၾက....။<br /><br />သဒၶါတရားက ႏွလံုးသားကို လူးလြန္႕ေစခ်ိန္မွာ ဓမၼကို ရွာမွီးၾကေစ..။ ေလာကီလည္း မဆံုးေစနဲ႕...။ ေလာကုတၱရာလည္း မရႈံးၾကေစနဲ႕...။<br /><br />တူေတာ္ေမာင္ ထင္ညီမင္းစံ၏ ေခါင္းကို သာသာပုတ္ကာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္.။ မင္းကို သာသနာျပဳဖို႕ ေစာပါေသးတယ္ကြယ္..။<br /><br />မဃေဒ၀လကၤာသစ္ကဗ်ာတစ္ပိုဒ္ကို မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ၾကီး မၾကာခဏရြတ္ကာ သတိေပးသည္ကို အမွတ္ရမိသည္။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"><br />ကာမေဘာဂါ၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">လူ႕ခ်မ္းသာလည္း၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ကင္းကြာေ၀းစြ၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">သမဏ၏၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">သုခလည္းဆံုး၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ႏွစ္က်ိဳးဆံုးလ်က္၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ေခါင္းတံုး(ကတုံုး)သာလ်င္၊</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အဖတ္တင္ခဲ့။။။။</span><br /><br />ဆူဘတ္ခ်ႏၵရာဘို႕စ္ေလဆိပ္ျပည္တြင္းထြက္ခြာေဆာင္တြင္ ျမန္မာဘေႏၱၾကီးတစ္ပါး ရုတ္တရက္ေခါင္း ပြတ္မိသြားသည္ကို ကြ်တ္စီစီ စကားေျပာေနၾကေသာ မဇၥ်ိမသားခရီးသြားတို႕ သတိျပဳမိလိမ့္မည္ဟု မထင္ပါေလ..။<br /><br /><br /><br />ဓမၼဂဂၤါ<br /><br />(၂၃-၁၀-၂၀၁၁)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-5600914815734777512?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-55951610757414294702011-10-20T23:10:00.000-07:002011-10-21T00:30:19.815-07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">(ထိုအခါ ယုတ္မာေသာ မာရ္နတ္သည္ ဤသို႔ ဆို၏) -</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သားသမီးရွိသူသည္သားသမီးတို႔ျဖင့္ ႏွစ္သက္ရ၏၊ ႏြားရွိသူသည္ ႏြားတို႔ျဖင့္ ႏွစ္သက္ရ၏၊မွန္၏-ဥပဓိတို႔သည္ လူကို ႏွစ္သက္ေစကုန္၏၊ ဥပဓိမရွိသူသည္ မႏွစ္သက္ရေပ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">(ျမတ္စြာဘုရားက ဤသို႔ မိန္႔ဆို၏) -</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သားသမီးရွိသူသည္သားသမီးတို႔ျဖင့္ စိုးရိမ္ရ၏၊ ႏြားရွိသူသည္ ႏြားတို႔ျဖင့္ စိုးရိမ္ရ၏၊မွန္၏-ဥပဓိတို႔သည္ လူတို႔ကို စိုးရိမ္ေစကုန္၏၊ ဥပဓိမရွိသူသည္ မစိုးရိမ္ရ။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">(ခုဒၵကနိကာယ္၊ သုတၱနိပါတ္၊ ဥရဂ၀ဂ္၊ ဓနိယသုတ္)</span></span><br /><br />ဒီေန႕မနက္ပဲ ပို႕ခ်လို႕ ၿပီးသြားတဲ့ ဓနိယသုတ္ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေလးပါ..။ မဟီျမစ္ကမ္းေဘးမွာ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ဓနိယႏြားေက်ာင္းသားတို႔ အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္ေျပာၾကတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ဒိုင္ယာေလာ့ခ္တစ္ခုေပပဲ ။ ဓနိယက သူ႕မွာ ရွိတာေလးေတြ ထုတ္ထုတ္ၾကြားပါတယ္..။<br /><br />ငါ့မွာ စကားနားေထာင္ၿပီး အလိုက္သိတဲ့ ငယ္ေပါင္းမယားေလးရွိပါသတဲ့..ဘယ္တုန္းကမွ သူ႕မယားေလးရဲ႕ အျပစ္ကို မျမင္ဖူးဘူးတဲ့..။အဲဒီေတာ့ မိုးေရ ရြာခ်င္သလိုသာ ရြာပါေတာ့ ...ဆိုပဲ.။<br /><br />ဗုဒၶအရွင္ကေတာ့ သူ႕အလိုကို လိုက္တဲ့ လြတ္ေျမာက္ၿပီးသားစိတ္ကေလးရွိသတဲ့...။ အၾကာၾကီးပြားခဲ့ရတာမို႕ ယဥ္ေက်းေနပါၿပီ တဲ့၊ အျပစ္ဆိုလို႕ ရွာမေတြ႕ဘူးတဲ့.။ အဲဒီေတာ့ မိုးေရ ရြာခ်င္သလိုသာ ရြာလိုက္ေလ ကဲ...တဲ့။ ေကာင္းလင့္ေတးေပပဲ (အိမ္း ရဟန္းဆိုေတာ့လည္း စိတ္ကိုပဲ ေပါင္းၿပီး ပြားရတာပေလ..)<br /><br />အဲဒီလိုမ်ိဳး စကားအတင္အခ်..အဖြင့္အပိတ္..ေကာ္ပီ ဒီလိ(တ္)လုပ္ၾကတာ စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းပါတယ္..။ ဗုဒၶအရွင္တို႕ စကားေကာင္းေနတုန္း မိုးၾကီးက တကယ္ရြာခ်လိုက္ေတာ့ ဓနိယက ဗုဒၶကို ခိုက္သြားခဲ့ပါတယ္...။ ဇနီးေခ်ာေလး လက္ဆြဲၿပီး ဗုဒၶံသရဏံ ပန္းေတြ ေ၀ၾကၿပီေပါ့..။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ မာရ္နတ္က စကား၀င္ေႏွာင့္ပါတယ္..။သားသမီးရွိေတာ့ သားသမီးေတြနဲ႕ ေက်နပ္ ႏြားေတြ ရွိေတာ့ ႏြားေတြနဲ႕ ခ်မ္းသာတာပ..တဲ့..။ လူရိုေသ ရွင္ရိုေသ ဥပဓိေလးလည္း ရွိသင့္ပါသတဲ့...။( ေလာကီစီးပြားနယ္ပယ္ကို ငဲ့ေစာင္းလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မာရ္နတ္ၾကီးရဲ႕ စကားကလည္း လူၾကိဳက္မ်ားစရာပဲ..။ တကယ္လည္း ေပၚျပဳလာျဖစ္ေနဆဲ..စတိုင္လ္ရွိမွ စတားဆိုလား...)<br /><br />ဗုဒၶအရွင္ကေတာ့ သံသရာပြားစီးမႈနဲ႕ ဒုကၡကို ျမင္ေတာ္မူသူပီပီ...ေလာကုတၱရာလမ္းအတြက္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ ရွိဆင္းရဲေတြကို ေထာက္ျပလိုက္ပါတယ္..။ ရုပ္ေလးျပျပၿပီး (ရုပ္ကေလးကို ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး) ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကိုလည္း သနားေတာ္မူဟန္ပါပဲ...။<br /><br />အဟမ္း ကိုုယ္တိုင္က အသံကမေကာင္း..။ အေျပာကမတတ္လို႕ ဥပဓိေလး အားကုိးရမလား ေအာက္ေမ့ပါတယ္...။ ဥပဓိရွိ မ်က္ရည္ရွိ ဆိုပါလား...။ :P......<br /><br />ဓမၼဂဂၤါ<br />(၂၁-၁၀-၂၀၁၁)<br />စာျပန္ေရးဖို႕ အရွိန္ယူၿပီး လွိမ့္ေနတာ...။တြန္းမခ်လိုက္ပါနဲ႕..။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-5595161075741429470?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-80169198112943809122011-10-20T06:26:00.000-07:002011-10-20T06:39:00.193-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-e4Kcj0b0EA0/TqAi0FT0sWI/AAAAAAAABQE/9UfiHxQOpNE/s1600/DSC03369.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-e4Kcj0b0EA0/TqAi0FT0sWI/AAAAAAAABQE/9UfiHxQOpNE/s320/DSC03369.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5665566609405948258" border="0" /></a><br />စာမေရးႏိုင္ေတာ့ ဓါတ္ပံုေလးတစ္ပံုအစမ္းျပန္တင္လိုက္တယ္....။ ဒီေန႕ ဗာရာဏသီ၊မိဂဒါ၀ုန္၊ မဟာေဗာဓိအသင္းၾကီးမွာ က်င္းပတဲ့ ထိုင္းဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ ကထိန္ပြဲ ေန႕ဆြမ္းအလွဴရွင္ ပရိသတ္ေတြ ေရွ႕မွာ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း ဒီလိုပဲ ေျပာရတာပ..။ တစ္ခုခုကို ျပေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္မဟုတ္လား...။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8016919811294380912?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-16507781071191309632011-10-06T07:54:00.000-07:002011-10-06T17:05:59.261-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://1.bp.blogspot.com/-5kN_-7uAYFk/To5A7b2DLeI/AAAAAAAABP8/0BNkTtOh9gA/s1600/DSCN1829.JPG"><br /></a><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SOJQqPLdffI/To3DOrbg1rI/AAAAAAAABPk/JutBjeKozzM/s1600/DSCN1781.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SOJQqPLdffI/To3DOrbg1rI/AAAAAAAABPk/JutBjeKozzM/s320/DSCN1781.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660394963618289330" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-rc8n2mLsYzY/To48wfN8S2I/AAAAAAAABP0/KQTwENdNA34/s1600/DSCN1799.JPG">မဟာေဗာဓိေစတီဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-nL4yP-6GMQ0/To47KbgPg1I/AAAAAAAABPs/G04u3XsQROA/s1600/DSCN1791.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-nL4yP-6GMQ0/To47KbgPg1I/AAAAAAAABPs/G04u3XsQROA/s320/DSCN1791.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660526832019014482" border="0" /></a><br />မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္<a href="http://2.bp.blogspot.com/-rc8n2mLsYzY/To48wfN8S2I/AAAAAAAABP0/KQTwENdNA34/s1600/DSCN1799.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-rc8n2mLsYzY/To48wfN8S2I/AAAAAAAABP0/KQTwENdNA34/s320/DSCN1799.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660528585362656098" border="0" /></a>ဓမၼဂဂၤါေဆြမ်ိဳးအရင္းၾကီးမ်ားႏွင့္အတူ<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5kN_-7uAYFk/To5A7b2DLeI/AAAAAAAABP8/0BNkTtOh9gA/s1600/DSCN1829.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5kN_-7uAYFk/To5A7b2DLeI/AAAAAAAABP8/0BNkTtOh9gA/s320/DSCN1829.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660533171482209762" border="0" /></a><br />သစၥာသိျမင္ရာေညာင္ျမတ္မဟာေအာက္မွာ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-1650778107119130963?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-33093997053183718002011-09-29T03:25:00.001-07:002011-09-29T03:29:27.368-07:00<p style="text-align: justify;">(၁)</p><p style="text-align: justify;">မၾကာမီမွာ ဒီဇင္ဘာက ေရာက္လာေခ်ေတာ့မည္။ ဒီဇင္ဘာသည္ သူ႔အတြက္ စိန္ေခၚမႈတစ္ခုႏွင့္အတူ ေစာင့္ေနပါလိမ့္မည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၾသဂုတ္လေန႔လည္ခင္းတစ္ခုဆီက သူသည္ အိႏိၵိယႏိုင္ငံ၊ ဗာရာဏသီၿမိဳ႔၊ ဗဟုိတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္(Central University of Tibetan Studies) ရွိ ဒုတိယအဓိပတိ၏ ရံုးခန္းတြင္ ေရာက္ရွိေနခဲ့သည္။</p><p style="text-align: justify;">ေကာလိပ္အဆင့္မွ တကၠသိုလ္အဆင့္သို႔တိုးျမင့္ျခင္းခံရသည္မွာမၾကာလွေသးေသာ မဟာယာနႏွင့္ တိဘက္ေလ့လာေရးအထူးျပဳေက်ာင္းသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒဘာသာကို ေလ့လာရန္ မြတ္သိပ္ေနေလသည္။ ေထရ၀ါဒကို တို႔ထိမည္ဆိုလွ်င္ ေထရ၀ါဒ၏ မိခင္စာေပျဖစ္သည့္ ပါဠိဘာသာစကားမုခ္ဦးမွ ၀င္ရေပလိမ့္မည္။ ေထရ၀ါဒကို ဆာေလာင္ေနသည့္ ေက်ာင္းေတာ္သည္ ပါဠိေရခ်မ္းစင္ေလးကို မျဖစ္မေန တည္ေဆာက္ေလေတာ့မည္။</p><p style="text-align: justify;"> ထုိကြက္လပ္ကို ျဖည့္စြက္ရန္ တကၠသိုလ္အဓိပတိရံုးခန္းသို႔ သူေရာက္ရွိေနျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ပါဠိဘာသာကို အဂၤလိပ္ဘာသာစကားျဖင့္ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးႏိုင္သည့္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအျဖစ္ ခပ္ရဲရဲ လက္မွတ္ထိုးရေပလိမ့္မည္။</p><p style="text-align: justify;">“ ဘေႏၱ ပါဠိဘာသာကို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ သင္ႏိုင္ပါ့မလား”</p><p style="text-align: justify;">“ ေက်ာင္းသားေတြ နားလည္ေအာင္ေတာ့ သင္ေပးႏိုင္ပါတယ္”</p><p style="text-align: justify;">အဓိပတိႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးက စကားအမ်ားၾကီးမေျပာလိုက္ရပါ။</p><p style="text-align: justify;">“ ေကာင္းၿပီေလ မနက္ျဖန္ နံနက္ ၁၁း၀၀ နာရီ တစ္ေခါက္ျပန္လာေစခ်င္ပါတယ္၊ ဒီတကၠသိုလ္မွာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါေမာကၡၾကီးအျဖစ္ခန္႔အပ္ထားတဲ့ မစၥတာထရီပါတီနဲ႔ေတြ႔လိုက္ဦး။”</p><p style="text-align: justify;">“ထိေက ဂုရုဂ်ိီး”</p><p style="text-align: justify;">ထို႔ေနာက္ အဓိပတိလားမားၾကီးႏွင့္အတူ ေထရ၀ါဒႏွင့္ မဟာယာနယွက္ႏႊယ္ဆက္စပ္မႈမ်ား၊ ျမန္မာႏွင့္ တိဘက္အကၡရာအေရးအသားစသည္တို႔ အလြတ္သေဘာေျပာျဖစ္ၾကေသးသည္။ ပညာရွင္တစ္ဦး၏ ဟန္ပန္ အျပည့္ရွိေသာ လားမားၾကီးသည္ စကားေျပာရာတြင္ ႏုည့ံေႏြးေထြးစြာ ေျပာဆိုတတ္ေလသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္ ၁၁း၀၀ နာရီတိတိမွာေတာ့ ပါေမာကၡၾကီး မစၥတာထရိပါတီႏွင့္ေတြ႔ရပါေလသည္။</p><p style="text-align: justify;"> (၂)</p><p style="text-align: justify;">ဂုရုၾကီးက ဟင္ဒီဘာသာစကားျဖင့္ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုသည္။ အိႏၵိယတြင္ သံုးႏွစ္တာျဖတ္သန္းေနထိုင္ခဲ့ဖူးသည့္ တိုင္ ဟင္ဒီဘာသာစကားကို ခါနားပီနား(ထမင္းစားေရေသာက္)ထက္ပိုေအာင္ မေျပာတတ္သည့္သူ႕ကို ကူညီဘာသာျပန္ေပးမည့္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက အသင့္ရွိေနခဲ့ျပန္သည္။ ယခင္ႏွစ္က MMWAI အဖြဲ႔ၾကီး၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ အရွင္စႏၵိမာက သူ႔အနားမွာထိုင္ေနသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာ(သို႔မဟုတ္) ပါဠိဘာသာစကားေျပာႏိုင္ပါသည္ဟု အရွင္စႏၵိမာက မိတ္ဆက္ေပးမွသာ ပါဠိဘာသာျဖင့္ စကားစသည္။ ရံခါအဂၤလိပ္လို ညွပ္ေျပာ၏။</p><p style="text-align: justify;">အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္အဘုိးၾကီးဆိုေသာ္လည္း အာရံုခံကိရိယာမ်ားက ထက္္ျမက္ေနၾကဆဲပင္ျဖစ္သည္။ အဘိဓမၼာႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းအခ်ိဳ႔ေမးသည္။ အတိအက်ေျဖရသည့္ေမးခြန္းမ်ားေတာ့ မဟုတ္။ ေျဖခ်င္သလိုေျဖ၍ အမွတ္ေပးခ်င္မွ ေပးလို႔ရေသာ ေမးခြန္းမ်ားျဖစ္သည္။ အဘိဓမၼာဆိုတာ ဗုဒၶအရွင္တကယ္ေဟာမေဟာဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္သည္။</p><p style="text-align: justify;"> သည္ဂုရုၾကီးက လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္းငယ္က အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ဘာမင္ဂန္ျမိဳ႔တြင္ ေခါင္းခ်သြားေတာ္မူသည့္ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ၏ ဆရာျဖစ္သည္တဲ့။ စကားေျပာၾကရင္း ေဒါက္တာေရ၀တဓမၼ ပညာထူးခြ်န္ေၾကာင္း၊ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ(သျဂၤိဳဟ္)က်မ္းကို ဟင္ဒီဘာသာသို႔ ျပန္ဆိုစဥ္က သူမ်ားစြာကူညီခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထိုဘာသာျပန္စာမူျဖင့္ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ ကာလီဒါသစာေပဆုကို ဆြတ္ခူးရယူခဲ့ေၾကာင္း၊ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ အဂၤလန္ေရာက္ၿပီးကတည္းက အေတြ႔နည္းသြားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူၾကြလာမွသာ ေတြ႔ရေတာ့ေၾကာင္း စသည္ ခ်ိတ္ဆက္မိသမွ် စကားမ်ား......</p><p style="text-align: justify;">သူကလည္း ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ၾကြေရာက္ကာ ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္တြင္ အဘိဓမၼာႏွင့္ ၀ိပႆနာတရားေတာ္မ်ားလာေရာက္ပို႔ခ်စဥ္က ပို႔ခ်ခ်က္မ်ားကို နာယူဖူးပါေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္လြန္ေတာ္မူသည့္အခါ ဆရာေတာ္၏ ေမြးရပ္ေျမတြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ဆရာေတာ့္အထိန္းအမွတ္စာသင္ေက်ာင္းေဆာင္ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ရေသးေၾကာင္း စသည္ ဆက္စပ္မိရာ......။ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ လြန္သြားၿပီကို ဂုရုၾကီး သိပါသလား ေမးမိေတာ့ တကၠသိုလ္ဆီနိတ္ကပင္ ၀မ္းနည္းေၾကာင္းသ၀ဏ္လႊာေပးပို႔ခဲ့ေသးသည္ဟုဆိုပါသည္။</p><p style="text-align: justify;">ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼဆိုသည္က ဗာရာဏသီ ပညာတတ္ျဗဟၼဏအ၀န္းအ၀ိုင္းတြင္ လင္းပခဲ့သူျဖစ္သည္။ ဗာရာဏသီဟိႏၵဴတကၠသိုလ္၊ ကာသိ၀ိဒ်ာပိဌ္(မဟတၱမဂႏီ)တကၠသိုလ္ႏွင့္ သကၠတတကၠသိုလ္တို႔တြင္ ပါဠိကထိကအျဖစ္တြင္က်ယ္ခဲ့သည္။ သူ၏ မွတ္တိုင္တစ္ခုမွာ သကၠတတကၠသိုလ္ ဗုဒၶက်မ္းစာဆိုင္ရာ အေထြေထြအယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္တာ၀န္ယူကာ ပါဠိစာေပက်မ္းစာမ်ားစြာကို ေဒ၀နာဂရီအကၡရာျဖင့္ တည္းျဖတ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဂုရုၾကီးႏွင့္ ၄၅ မိနစ္ခန္႔ စကားေျပာၿပီးသည့္အခါ ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းတစ္ခုကိုေတာ့ ဂုရုၾကီးက မွတ္မွတ္ရရေမးေလသည္။ ဓမၼာစရိယေအာင္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား တဲ့။</p><p style="text-align: justify;"> (၃)</p><p style="text-align: justify;"> ဂုရုၾကီး မစၥတာထရိပါတီႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿပီး တစ္ပတ္ခန္႕အၾကာ တစ္ခုေသာ တနလၤာေန႕တြင္ တကၠသိုလ္အဓိပတိရံုးခန္းမွ ဖုန္းေခၚသံတစ္ခ်က္၀င္လာသည္။ အဓိပတိႏွင့္ နံနက္ ၁၁ နာရီတြင္ လာေရာက္ေတြ႔ဆံုပါရန္တဲ့။ အဓိပတိရံုးခန္းသိုု႔ ဒုတိယအၾကိမ္ေရာက္ရျပန္ေလသည္။</p><p style="text-align: justify;"> ဟင္ဒီဘာသာျဖင့္ ကုလပတိဟုေခၚေသာ တကၠသိုလ္အဓိပတိတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနေသာပုဂိၢဳလ္ၾကီးမွာ တိဘက္လားမားၾကီးတစ္ပါးျဖစ္သည္။ ဘာသာစကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေျပာဆိုႏိုင္သည္။ ထံုးစံအတိုင္းပင္ သူႏွင့္အတူ အရွင္စႏၵိမာလိုက္ပါလာသည္။ အရွင္စႏၵိမာကိုေတာ့ လားမားၾကီးက ဟင္ဒီဘာသာျဖင့္ စကားေျပာသည္။ သူႏွင့္ကေတာ့ အန္ဂေရဂ်ီး(အဂၤလိပ္)ဘာသာ။</p><p style="text-align: justify;"> လားမားၾကီးက ခ်ိဳျမေသာအျပံဳးျဖင့္ ၾကိဳဆိုသည္။ လက္အုပ္ကိုယ္စီခ်ီက ႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ မဟာယာနႏွင့္ ေထရ၀ါဒဟူသည္က အေဖတူသားမ်ားပင္ မဟုတ္ပါလား။ ပါဠိဂုရုၾကီးမစၥတာထရိပါတီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ကို သူအျပည့္အ၀ရခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္းေသခ်ာလွပါသည္။ ဓမၼာစရိယေအာင္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ဟူေသာေမးခြန္း၏ အဓိပၸါယ္ကို လားမားၾကီးႏွင့္ စကားေျပာျဖစ္သည့္အခါမွ သေဘာေပါက္သြားရေလသည္။</p><p style="text-align: justify;">လာမားၾကီးက သူ၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းကို ျပန္ေကာက္ၾကည့္ကာ ပါဠိဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ထိပ္တန္းက်လွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဓမၼာစရိယရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္တြင္ ပါဠိဘာသာ အထူးျပဳတက္ေရာက္ဖြယ္မလိုဟု ထင္ျမင္မိပါသည္တဲ့။ အိႏၵိယပါေမာကၡမ်ားသည္ပင္ ျမန္မာဓမၼာစရိယ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ဖြယ္မရွိႏိုင္ပါ ဟုလည္း ဆိုေသးသည္။ အိႏၵိယတြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ပါဠိဘာသာလာေရာက္သင္ယူေနသည္ကို အံ့ၾသဟန္လည္း ျပပါသည္။<br /></p><p style="text-align: justify;">ရိုးရာစနစ္ႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္ကာ ႏိုင္ငံတကာသင္ၾကားနည္းကို ေလ့လာရန္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တကၠသိုလ္ပညာေရးကိုလည္း ေစာေၾကာရန္ဆႏၵတစ္ရပ္လည္း ရွိေသးေၾကာင္းစသည္ စသည္ အေျဖတစ္ခုေတာ့ ေပးရပါေလသည္။ ဟုတ္လည္း ဟုတ္ေပသည္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ တကၠသိုလ္ပညာကို သင္ၾကားခြင့္ရရန္ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးလွေပသည္။</p><p style="text-align: justify;">ႏိုင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသိုလ္ၾကီးႏွစ္ခုရွိေသာ္လည္း ႏွစ္စဥ္တက္ေရာက္ခြင့္ ရသည့္ ရဟန္းေတာ္က အပါးတစ္ရာပင္မရွိ၊ သူတက္ေရာက္ခြင္ရခဲ့သည့္ႏွစ္က မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသိုလ္တြင္ ပထမႏွစ္သင္တန္းသားက ၇၂ပါးမွ်သာ။အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္ၾကီးတြင္ တက္ေရာက္ခြင့္ရျပန္ေတာ့လည္း သူႏွင့္ေက်ာင္းတက္ေဖာ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ၁၂ ပါးတိတိမွ်သာ။</p><p style="text-align: justify;"> ယခုေတာ့ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီဖြင့္လွစ္သည့္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္၊ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ဆရာၾကီးဦးျမင့္ေဆြ(မဟာ၀ိဇၨာလန္ဒန္) တည္ေထာင္သည့္ ဗုဒၶတကၠသိုလ္( ရန္ကုန္၊မႏၱေလး)၊ ကမၻာေအးကုန္းေျမတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ အဘိဓမၼာမဟာသိပၸံ စသည္ တကၠသိုလ္အမည္ခံေက်ာင္းမ်ား ေပၚေပါက္လာျခင္းကိုေတာ့ ၾကိဳဆိုရေပမည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား တကၠသိုလ္ပညာဆိုတာ ဘာလဲ သိျမင္ႏိုင္ၾကေစ၊ သိသည့္အတိုင္း ျဖန္႕ေ၀ႏိုင္ၾကေစ။ ကမၻာလံုးလိုက္ ျပားလိုက္ၾကီးထဲ အလိုက္သင့္ စီးေမ်ာ သာသနာျပဳႏိုင္ၾကေစေပါ့။</p><p style="text-align: justify;"> အဓိပတိလားမား ၾကီးက ဗဟုိတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္အေနျဖင့္ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္စာေပကို သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးႏိုင္သည့္ ဌာနတစ္ခုဖြင့္လွစ္ရန္ရည္ရြယ္ထားပါေၾကာင္း၊ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ကို ေလ့လာရန္မွာ ပါဠိဘာသာကို မျဖစ္မေနသင္ယူရမည္ကို နားလည္သျဖင့္ ပါဠိဘာသာကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးႏိုင္သည့္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကို ဖိတ္ၾကားရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ စကားဆိုေလသည္။</p><p style="text-align: justify;">ယခုႏွစ္တြင္ေတာ့ ပညာသင္ႏွစ္တစ္၀က္စြန္းေနၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ ေမဂ်ာဘာသာအျဖစ္မဟုတ္ဘဲ အထူးသင္တန္းတစ္ရပ္အေနျဖင့္ ပို႕ခ်ေပးေစလိုေၾကာင္း၊ သင္တန္းကို ဒီဇင္ဘာလတြင္ စတင္ေစခ်င္ေၾကာင္းလည္း မွာၾကားျပန္ေလသည္။ သူႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္ေပးသည့္ အရွင္စႏၵိမာကိုလည္း ေက်းဇူးတင္စကားတဖြဖြဆိုေလသည္။</p><p style="text-align: justify;">ယခုတစ္ေခါက္ခရီးစဥ္သည္ သူ႕အတြက္ လာျခင္းေကာင္းေစခဲ့ပါသည္။ ယမန္ႏွစ္က လြဲေခ်ာ္ခဲ့ေသာ ပီအိတ္ခ်္ဒီ က်မ္းျပဳခြင့္ကိုလည္း ဗာရာဏသီ သကၠတတကၠသိုလ္တြင္ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ရရွိခဲ့သည္။ ဗာရာဏသီ ဗဟုိတိဘက္ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္တြင္လည္း ပါဠိစာေပဌာနတည္ေထာင္သူ ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ိဳး၏ ဂုဏ္ကို ေဆာင္ခြင့္လည္း ရျပန္သည္။ ေကာင္းေလစြ။</p><p style="text-align: justify;">အၾကြားသန္ေသာအမ်ိဳးမ်ားအတြက္ လက္ေဆာင္စကားပါးရေပေတာ့မည္။ ဖခင္ၾကီးကေတာ့ သူစာေမးပြဲတစ္ခုေအာင္ေလတိုင္း “ ငါ့သားကေတာ့ ေအာင္ျပန္ၿပီတဲ့ေဟ့” ဟု အားရပါးရ ေၾကြးေၾကာ္တတ္သည္ကို လြမ္းဆြတ္မိေသးေတာ့၏။ အခုလည္း အေဖေရ“ ျဖစ္ျပန္ၿပီတဲ့ေဟ့”လို႔သာ လုပ္ခ်လိုက္ေပေတာ့။ ပီတိကို စား အားရွိပါ၏။</p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong>ဓမၼဂဂၤါ</strong></p><p style="text-align: justify;"><strong>(၂၃-၁၁-၂၀၀၉)</strong></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><strong>(တိဘက္တကၠသိုလ္တြင္ စတင္၍ ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ဖိတ္ၾကားခံရစဥ္က ေရးခဲ့ေသာအေဟာင္း...မဖတ္ရေသးသူမ်ားအတြက္...)</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-3309399705318371800?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-80078468826987224342011-09-27T02:01:00.000-07:002011-09-27T03:18:12.176-07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">မေရးရင္လည္း မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စမိမွေတာ့ လမ္းဆံုးေရာက္ေအာင္ သြားပါမွ...။ ကဗ်ာဆရာ ဒကာတာရာမင္းေ၀ရဲ႕ '' လြယ္အိတ္ညိဳတစ္လံုးကို လြယ္ရင္း ရာဇ၀င္ထဲမွာ ခရီးဆက္ရဦးမယ္'' ဆိုသလိုပ..။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ပံုမွန္လုပ္ၿပီး ပို႕တဲ့ တပည့္ေတြရဲ႕ ေလ့က်င့္ခန္းေတြကိုလည္း ဖတ္ရပါရဲ႕..။<br /><br />မသိမသာ ေခ်ာင္ကပ္ရင္း ဟိုစၾကာ၀ဠာအနားေရးအထိ မစၥတာေဟာ့ကင္းရဲ႕ တြင္းနက္ၾကီးထဲထိ ပုန္ေရွာင္ၾကေလသူေတြလည္း မနည္းေပဘူး..။ ပိုးဖလံမ်ိဳး ပါဠိတိုး ကိုယ္က်ိဳးမနည္းေစလိုတဲ့ ဂုရုတစ္ပါးကေတာ့ ကရုဏာေတြ ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးေလာက္ပြားေပမယ့္ ...တပည့္ေက်ာ္အေပါင္းက ဥေပကၡာဆည္ၾကီးနဲ႕ ပိတ္ထားၾကေလဟန္ထင့္...။ ေရေတြ မစီး.....။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ မစီး...။ အထီးက်န္မင္နီတံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕...ေျခာက္ခမ္းေနတဲ့ ျမစ္ၾကီးထဲ...။<br />ေအာ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ....မအားခ်င္းၾကီးမက မအားၾကတာ....(ဟုတ္ေလာက္ေပရဲ႕..) လို႕သာ စုတ္တသပ္သပ္ ေလတခြ်န္ခြ်န္ ေမတၱာတံခြန္သာ လႊတ္ရေပေတာ့..။<br /><br />အဲဒီလိုေလးမ်ား ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ျဖစ္ေလာက္ပါရဲ႕လို႕မ်ား.. ပါဠိဘာသာနဲ႕ ေရးခ်င္ရင္ Optative (or Potential) Mood ၾကိယာမ်ားကို သံုးစြဲရပါသတဲ့..။ ပါဠိသဒၵါက်မ္းေတြကေတာ့ သတၱမီ၀ိဘတ္ၾကိယာလို႕ အမည္တပ္ၾကေလရဲ႕..။ ဘုရားရွင္က မိဂဒါ၀ုန္ကို ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာဖို႕ အၾကြလမ္းမွာ ဥပကၾကီးနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ငါဘုရားဟာ ျပိဳင္ဘက္မဲ့ေအာင္ႏိုင္သူ (အနႏၱဇိန)လို႕လည္း မိန္႕ျမြက္လိုက္ေရာ.. ဥပကၾကီးက မယံုေရးခ်မယံု.. ဒါေပမယ့္ ယဥ္ေက်းစြာ ''ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ငါ့ရွင္ရယ္''တဲ့ ေျပာသြားတာ ဒီၾကိယာနဲ႕ပဲ..။ ဟုေပယ် အာ၀ုေသာ....။<br /><br />ဒီၾကိယာ<br />ရဲ႕ နယ္ပယ္ကလည္း သင္ခန္းစာ (၁၃)မွာ ျပခဲ့တဲ့ ပဥၥမီ၀ိဘတ္မ်ားလို က်ယ္ျပန္႕ပါတယ္..။<br />မေရရာမႈ(Supposition)<br />သံသယ(Doubt)<br />ျဖစ္ႏိုင္ေခ်(Possibility)<br />ႏုညံ့တဲ့ခိုင္းေစမႈ(Mild Command)<br />ေတာင္းဆိုမႈ(Request)<br />ဖိတ္ေခၚမႈ(Invitation)<br />ယဥ္ေက်းတဲ့ေမးခြန္း( Courteous Question)နဲ႕<br />၀တ္ျပဳဆုေတာင္းျခင္း( Prayer) ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြနဲ႕ ဒီၾကိယာေတြကို သံုးစြဲရပါတယ္..။<br /><br />အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႕ ဘာသာျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ may, might, should , would ဆိုတဲ့ အကူၾကိယာေတြကို သံုးစြဲရမွာပ..။ ျမန္မာလိုေတာ့ ...ျဖစ္ေလာက္တယ္ ျဖစ္သင့္တယ္ ျဖစ္ပါေစ...ဆိုတာမ်ိဳးေပပဲ..။<br /><br />ၾကိယာေနာက္ဆက္ေလးေတြ မွတ္ရေအာင္ေလ...။<br /><br />ဧယ် -------------------------------------ဧယ်ံဳ<br />ဧယ်ာသိ----------------------------------ဧယ်ာထ<br />ဧယ်ာမိ...............................................................ဧယ်ာမ<br /><br /><br />ကဲ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အ(a)သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span>နဲ႕ ဆက္ၾကည့္..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">ပစ(paca) (ခ်က္)</span><br />ပေစယ်------------------ပေစယ်ံဳ<br />ပေစယ်ာသိ--------------ပေစယ်ာထ<br />ပေစယ်ာမိ-----------------ပေစယ်ာမ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အာ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">ကိဏာ(kinā)(၀ယ္)</span><br />ကိေဏယ်---------------ကိေဏယ်ဳံ<br />ကိေဏယ်ာသိ-----------------ကိေဏယ်ာထ<br />ကိေဏယ်ာမိ---------------------ကိေဏယ်ာမ<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ဧ-သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ေဒေသ (dese) (ေဟာၾကား)</span><br />ေဒသယ်--------------------ေဒေသယ်ံဳ<br />ေဒေသယ်ာသိ------------------ ေဒေသယ်ာထ<br />ေဒေသယ်ာမိ-------------------- ေဒေသယ်ာမ<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ၾသ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ကေရာ(karo)(ျပဳလုပ္)</span> (ထူးျခားတဲ့ ပုဒ္ေတြ ပုဒ္လာတာကို သတိျပဳ..)<br />ကေရယ် (ကယိရာ၊ကေရ) --------------------------- ကေရယ်ံဳ(ကယိရံု)<br />ကေရယ်ာသိ(ကယိရာသိ)-------------------------------ကေရယ်ာထ(ကယိရာထ)<br />ကေရယ်ာမိ(ကယိရာမိ)------------------------------- ကေရယ်ာမ(ကယိရာမ)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ထူးျခားၾကိယာအေျခခံပုဒ္မ်ား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ဟန(hana) (သတ္)</span><br />ဟေနယ်--------------------------------- ဟေနယ်ံဳ<br />ဟေနယ်ာသိ------------------------------ ဟေနယ်ာထ<br />ဟေနယ်ာမိ -------------------------------------ဟေနယ်ာမ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">အသ(as)(ရွိ၊ျဖစ္)</span><br />သိယာ(အႆ)--------------------------------------သိယ်ံဳ (အႆု၊သိယံသု)<br />သိယာ(အႆ) ---------------------------------------- အႆထ<br />သိယံ(အႆံ)------------------------------------- အႆာမ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">စကားလံုးအသစ္ေလးေတြ မွတ္ၾကေပဦး..။ အသံုးတည့္မွာပါ..။</span><br /><br />ဣတၳံ -ယင္းသို႕အားျဖင့္..ဤနည္းျဖင့္... ဒီလိုနဲ႕...(thus, in this way)<br />တထာ -ထိုနည္းအားျဖင့္၊ ထို႕အတူ (So, in that way)<br />ယထာ -အၾကင္သို႕ေသာနည္းျဖင့္၊ (in whatever way, such as)<br />ုကထံ-ဘယ္သို႕ေသာနည္းျဖင့္၊ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ (How?, in what way?)<br />ဧ၀ံ-ဤသို႕<br />န- မဟုတ္<br />သေစ -အကယ္၍ (if)<br />ယဒိ-အကယ္၍ (if)<br /><br />ဒီၾကိယာေတြနဲ႕တြဲၿပီး သေစ သို႕မဟုတ္ ယဒိဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြ သံုးေလ့ရွိတယ္..။ ''အကယ္၍ '' ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႕ေလ..။ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားမွာေတာ့ Conditional ၀ါက်ေတြလို႕ ေျပာရင္ ထင္သာျမင္သာရွိေလမလား..။<br /><br />အကယ္၍ သင္ ထမင္းခ်က္လ်င္ ငါစားရေပလိမ့္မည္။<br />ႈIf you (would) cook , I would eat... ဆိုသဟာမ်ိဳးေပပ..<br /><br />ပါဠိလိုေလး ေရးၾကည့္ေတာ့<br />သေစ တြံ ဘတၱံ ပေစယ်ာသိ၊ အဟံ ဘုဥၹာမိ။<br /><br />သူသြားမည္ဆိုလ်င္ သြားႏိုင္၏။<br />If he would go, he is able.<br />သေစ ေသာ ဂေစၦယ်၊ ေသာ သေကၠာတိ။ (သကၠ=စြမ္းႏိုင္)(be able)<br /><br />ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတြ လုပ္လိုက္ရင္ သေဘာေပါက္သြားမွာပါ..။<br />ျမန္မာျပန္ၾကပါ (ျပည္ေတာ္ျပန္ျခင္း မျပန္ျခင္း ပါဠိသင္ခန္းစာနဲ႕ မဆိုင္.)<br /><br /><ol><li>ေသာ တၾတ ကေသယ်။</li><li>တုေမွ ဣဓ ၀ေပယ်ာထ။</li><li>မယံ ပေႆယ်ာမ။</li><li>ေတ တဟႎ သေယယ်ံဳ။</li><li>အဟံ ဖုေသယ်ာမိ။</li><li>တြံ စိေႏၱယ်ာသိ။</li><li>မယံ တဟႎ ဂေစၦယ်ာမ။</li><li>အဟံ စိေနယ်ာမိ။</li><li>ကုေတာ ေတ အာဂေစၦယ်ံဳ။</li><li>ကုၾတ မယံ ၀ေသယ်ာမ။</li><li>ယၾတ ေတ ၀ေသယ်ံဳ၊ မယံ တၾတ ဂေစၦယ်ာမ။</li><li>ယဟႎ ေတ နိသီေဒယ်ံဳ၊ တေတာ တုေမွ အပဂေစၦယ်ာထ။<br /></li></ol>ပါဠိေဒ၀၊ ပါဠိေဒ၀ီမ်ားအတြက္ ပါဠိဂုရုရဲ႕ .ပဥွာ...<br /><br /><ol><li>ငါ ဒီမွာ ေနသင့္တယ္..</li><li>သူတို႕ ဒီေနရာက အေ၀းသြားၾကေလာက္ၿပီ။</li><li>ဘယ္ကို ငါတို႕ ေျပးၾကပါ့..။</li><li>သူတို႕ အဲဒီမွာ ေအာင္ႏိုင္ၾကမွာပါ..။</li><li>မင္းသိသင့္တာေပါ့။</li><li>သူတို႕ အႏိုင္ရသင့္တယ္..။</li><li>ငါတို႕ ဘယ္ေနရာက ၀ယ္သင့္သလဲ..။</li><li>မင္း အဲဒီကို ခ်ဥ္းကပ္သင့္တယ္။</li><li>မင္း ဒီအတိုင္းပဲ လုပ္သင့္တယ္။</li><li>မင္း ငါေျပာသလို လုပ္ပါ။</li><li>သူ တရားေဟာသင့္တယ္။</li></ol><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဓမၼဂဂၤါ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">(၂၇-၉-၂၀၁၁)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8007846882698722434?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-14539094410740472412011-09-25T21:04:00.000-07:002011-09-25T21:27:51.426-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ysbpob19Vmo/Tn_-DwZGJ4I/AAAAAAAABPc/vqZpS7ROqaE/s1600/DSC00005.jpg"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ki_Yw9lOer8/Tn_84EvuA1I/AAAAAAAABPU/0clpfh9QEtk/s1600/DSC00006.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ki_Yw9lOer8/Tn_84EvuA1I/AAAAAAAABPU/0clpfh9QEtk/s320/DSC00006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656517697277395794" border="0" /></a><br />ပါဠိဌာနက မူလလက္ေဟာင္း ပါဠိပါေမာကၡၾကီး ေဒါက္တာဆူရင္ျဒာကူးမာရ္နဲ႕ စကားလက္ဆံု<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-0khb-uSUqco/Tn_8mmDS4DI/AAAAAAAABPM/ZCgyzJuERlw/s1600/IMG_6190.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-0khb-uSUqco/Tn_8mmDS4DI/AAAAAAAABPM/ZCgyzJuERlw/s320/IMG_6190.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656517396980228146" border="0" /></a><br />ေန႕စဥ္ ဆရာမ်ားနားေနခန္းမွာ ေက်ာင္းတက္လက္မွတ္ထိုး<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-GkDNASLsuhw/Tn_7rl9ysSI/AAAAAAAABPE/B9Ec1PfucGo/s1600/DSC00009.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-GkDNASLsuhw/Tn_7rl9ysSI/AAAAAAAABPE/B9Ec1PfucGo/s320/DSC00009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656516383344865570" border="0" /></a><br />ပါဠိတပည့္မ်ားနဲ႕အတူ<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-AGD_pdgMl0c/Tn_7M_9wuWI/AAAAAAAABO8/b45Trz-3eYA/s1600/IMG_6194.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AGD_pdgMl0c/Tn_7M_9wuWI/AAAAAAAABO8/b45Trz-3eYA/s320/IMG_6194.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656515857748113762" border="0" /></a><br />ပါဠိဌာနေရွ႕မွာ<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ysbpob19Vmo/Tn_-DwZGJ4I/AAAAAAAABPc/vqZpS7ROqaE/s1600/DSC00005.jpg"><br /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-1453909441074047241?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-51285946291237251012011-09-23T20:13:00.000-07:002011-09-23T21:09:41.535-07:00<div style="text-align: justify;">မိုးရြာေနတယ္...။ ေလညင္းက ခပ္ေနာ့ေနာ့မို႕ အခန္းတံခါးကို ပိတ္ၿပီး ျပန္အိပ္ဖို႕ စဥ္းစားမိတယ္...။ က်ကြဲသြားတဲ့ အိုင္ပက္တူး သခၤါရကို ဆင္ျခင္မိေတာ့ ႏွေမ်ာတယ္...။ စင္ကာပူဖူနန္ေမာလ္ထဲမွာ အိုင္ပက္ကို ၀ယ္ၿပီးမွ ဗာရာဏသီေရာက္ရင္ အဆင္ေျပပါ့မလား ေတြးပူခဲ့ရေသးတယ္..။ ဗာရာဏသီဆိုတာ ယဥ္ေက်းမႈအရ ဂႏၳ၀င္ေျမာက္ေပမယ့္ နည္းပညာအရေတာ့ ခပ္ေႏွးေႏွးမို႕ ၀ိုင္ဖိုင္စနစ္မရွိရင္ အိုင္ပက္ေပမယ့္ ငါးရမွာမဟုတ္ေပဘူး..။<br /><br />ေရႊျပည္ၾကီးေရာက္ေတာ့လည္း မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕က သူ႕ကို အားတက္ဖြယ္စကားစနဲ႕ ေဖးမၾကရွာတယ္..။ ငါ့ရွင္သြားမယ့္ ေတာအရပ္မွာ အိုင္ပက္ဆိုသဟာ ေခ်ာင္ထိုးထားရံုသာပတဲ့..။ အိမ္း အိုင္ပက္ရွိ ဒုကၡရွိ...။ ဗာရာဏသီေရာက္တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္အထိ အိုင္ပက္ကို စာအုပ္စင္ေပၚမွာ တကယ္ေခ်ာင္ထိုးထားရတယ္..။ ဟုတ္တယ္ အိုင္ပက္ဆိုတာ ဗာရာဏသီမွာ တကယ့္ကို အသစ္ပါ..။ တိဘက္တကၠသိုလ္မွာလည္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ဆရာေတြက အိုင္ပက္ဆိုတာကို မျမင္ဖူးၾကေပဘူး..။<br />တိဘက္ပါေမာကၡၾကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႕ကို ေမာ္ဒန္ဘေႏၱၾကီးတဲ့..။<br /><br />ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဗန္ေကာက္နည္းပညာေစ်းခင္းထဲက ေအဆာအမ်ိဳးအစားစမတ္ဖုန္းေလး ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့တာဟာ အိုင္ပက္အတြက္ သတို႕သားရသလိုျဖစ္သြားတယ္..။ Android နည္းပညာသံုးထားတဲ့ ဖုန္းမွာ ၀ိုင္ဖိုင္လႊတ္တဲ့ Wifi Portable Hot Spot ေလးထည့္ထားတာကို အမွတ္မထင္ႏွိပ္ရင္းက ေတြ႕သြားတယ္..။ ယူေရကား ယူေရကား (Ureka!) ........အားခိမိဒီးၾကီးလို ထမေျပးျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုယ္ မနည္းဆြဲထားရတယ္..။<br /><br />ီ၀ိုင္ဖိုင္စနစ္နဲ႕ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အင္တာနက္အသံုးျပဳလို႕ ရၿပီဆိုတာနဲ႕ အိုင္ပက္ရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ ျမင့္တက္သြားခဲ့တယ္..။ သူ႕ရဲ႕ စာသင္ခန္းကို စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီး သယ္သြားဖို႕ မလိုေတာ့ဘူး...။ သူ႕က်မ္းစာေတြကို Google က သိမ္းေပးထားတယ္..။ တကၠသိုလ္ေန႕ရက္ေတြဟာ အိုင္ပက္တူးရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္နဲ႕ လတ္ဆတ္ေနေတာ့တာပါပဲ..။ တစ္ခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာေတြကို စကားလံုးနဲ႕ ရွင္းျပလို႕ အဆင္မေျပရင္ အင္တာနက္က ပံုရိပ္ေတြကို ကလစ္ျပလိုက္ရံုနဲ႕ သူ႕တပည့္ေတြ သက္၀င္နားလည္သြားၾကတယ္..။ အိုင္ပက္တူးနဲ႕ စမတ္ဖုန္းဟာ ေမာ္ဒန္ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ မရွိမျဖစ္ပရိကၡရာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္..။ ညကေတာ့ လြတ္က်လို႕ အိုင္ပက္တူးရဲ႕ ဥပဓိေလးပ်က္သြားရရွာပါတယ္...။ ေအာ္ ပစၥည္းသခၤါရ အိုင္ပက္သခၤါရ...။<br /><br />မေန႕ကပဲ တကၠသုိလ္စာသင္ခန္းမွာ ပိဋကတ္သင္ခန္းစာ ၀ိသာခါသုတ္ကို သင္ေပးျဖစ္တယ္..။<br />ေက်ာင္းအမၾကီး၀ိသာခါက ဗုဒၶအရွင္ဆီကို စြပ္စိုေနတဲ့ အ၀တ္၊ ဆံပင္ဖားလ်ားနဲ႕ ေရာက္လာတယ္...။ ေျမးကေလး ေသသြားတဲ့ အတြက္ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းမႈေတြကို အရိယာမၾကီးျဖစ္ေနေပမယ့္ မခံစားႏိုင္ရွာဘူး...။ မ်က္ရည္ျမစ္ထဲ ႏွလံုးသားနဲ႕ ကူးခတ္မိရက္သားျဖစ္ေနပါေရာလား..။<br /><br />ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ၀ိသာခါတို႕ရဲ႕ ဒိုင္ယာေလာ့ကို နားဆင္ၾကည့္..<br /><br />သာ၀တၳိျမိဳ႕ၾကီးေလာက္ သားသမီးေတြ ေျမးေတြ ရခ်င္သလား.။<br />ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ သိပ္ရခ်င္တာေပါ့ဘုရား။<br />တစ္ေန႕တစ္ေန႕ သာ၀တၱိမွာ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေသသလဲ ။<br />တစ္ခါတစ္ရံ ဆယ္ေယာက္ တစ္ခါတစ္ရံကိုးေယာက္.......၊ တစ္ေယာက္မွ မေသတဲ့ ေန႕ရယ္လို႕ေတာ့ မရွိပါဘူးအရွင္။<br />အဲဒါဆို ညီးခမ်ာ ေန႕တုိင္းငိုေနရေတာ့မွာေပါ့ေအ...။ ဒီမွာ ၀ိသာခါ...အခ်စ္တစ္ရာ ဒုကၡတစ္ရာ...အခ်စ္တစ္ခု ဒုကၡတစ္ခုေပပဲ...။ အခ်စ္မရွိ ဒုကၡမရွိ...( ေယသံ နတၳိ ပိယံ၊ ေတသံ နတၳိ ဒုကၡံ။)<br />ေသာကနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ ကင္းဆိတ္ဖို႕ ခ်စ္မႈေရးရာ မျပဳပါေလနဲ႕ ၀ိသာခါ ။<br />(ပိယံ န ကယိရာထ ကုဟိဥၥိ ေလာေက) တဲ့..။<br /><br />အရွင္ဘုရားေရ...အိုင္ပက္ရွိေတာ့ ဒုကၡရွိ..အိုင္ပက္မရွိရင္ ဒုကၡမရွိဘူးေပါ့ဘုရား...။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီဒုကၡေလးကိုေတာ့ဒကာပုိင္စိုးေ၀ၾကီးရဲ႕ စကားအတိုင္း ဆက္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္နာက်င္ပါရေစဦး..။<br />ဆားဗစ္စ္မွာ ငါ့ႏွလံုးသားကို တပ္ဆင္ေပးၾကပါကုန္ေလာ့...။ သာဓု သာဓု သာဓု<br /><br />ဓမၼဂဂၤါ<br />(၂၄-၉-၂၀၁၁)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-5128594629123725101?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-29151697556378578812011-09-09T16:22:00.000-07:002011-09-09T16:40:37.918-07:00<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><em>ဟိုးအေ၀းမွာ ျမဴေ၀မႈိင္းပ်လို႕ အရာရာကေ၀ဆန္ေအာင္ လွပေနရင္ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္နာခံယူရမွာက ဓမၼေတးတစ္ပိုင္းတစ္စရယ္ပါ..။</em><strong><br /></strong></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><strong>(တာရာမင္းေ၀၏ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ျမဴႏွင္းေ၀ေသာညမ်ား)</strong></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> ဓမၼႏွင့္သာ ေမြ႕ေလ်ာ္ဆိတ္ၿငိမ္ရေလမည့္ ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ အထီးက်န္ေသြ႕ေျခာက္လြန္းေသာ ညမ်ားရွိခဲ့သင့္ပါသလား..။ ေ၀ဒနာကၡႏၶာတပ္ဆင္ထားေသာ ရဟန္းတစ္ပါး၏ လက္၀ဲဘက္ရင္အံုတြင္ ပုဇြန္ဆီေရာင္ညေနခင္းေတြ အံုက်င္းဖြဲ႕ပ်ံသန္းေနၾကသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">အလွတရားဆိုတာကို ဟိမ၀ႏၱာနဲ႕ အဲလ္ပ္ေတာင္တန္းေတြထိ တက္ၿပီးေတာ့ ရွာစရာမလို..။ ပါရီၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ေရွာင္ေဇလီေဇလမ္းမၾကီးေပၚက ကေဖးဆိုင္ညိဳညိဳေလးထဲမွာ ၀င္ၿပီး ထိုင္ေငးေနစရာမလို..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ေန၀င္ခ်ိန္ဆိုရင္ ငါ့ကို သတိရေပးပါ သီရိမာ..။ ရာဇၿဂိဳဟ္၏ ေျမသင္းနံ႕လမ္းေလးေပၚမွာ အသည္းကြဲရဟန္းတစ္ပါး ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတာ ရိပ္ကနဲ ျမင္လိုက္ရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">အို ဘုရားေရ...။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">မိုးေတြက ညိဳ႕လို႕..</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ျပိဳမွာေလးလား မိုးရဲ႕ စိုေအာင္ ခုပင္...။ ကိုေစာညိန္းေရ စကားလံုးေတြ ခ်မ္းသာတိုင္း ႏွလံုးသားေတြကို မကုတ္ျခစ္လိုက္ပါနဲ႕..။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">လွ်ပ္စစ္စာတိုက္ပံုးထဲမွာလည္း ၾကယ္ေတြ ေၾကြေနလိုက္တာ..။ တစ္ေခါက္ေလာက္ ကဗ်ာၾကံဳေလး လိုက္ပါရေစ..ေမာင္သိန္းေဇာ္.. ငါ့မွာ တရားနဲ႕ ေျဖရတယ္ လို႕ေလ..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ိ</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ဂႏၳဓုရတာ၀န္ကို ပုခုံးနဲ႕ ထမ္းၿပီး အေမ့အိမ္ကိုေတာ့ စိတ္ႏွလံုးနဲ႕ လြမ္းလြမ္းေနတတ္တာ တရားမရွိလို႕ေတာ့ မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူးအေမ...။ အိမ္ဦးက စပယ္ဖူးေတြ ခူးခ်ိန္ေရာက္လာဦးမယ္ လို႕ ယံုၾကည္ဆြတ္ပ်ံ႕ေနမိဆဲ..။ ၀ိပႆနာနဲ႕ ေလးနက္ခ်င္ေပမယ့္ ျဗဟၼစိုရ္ပန္းေတြလည္း ေ၀ေစခ်င္ေသးသတဲ့လား..။ ဥေပကၡာဟာ မေသာက္တတ္ရင္ ခါးေနဦးမွာပါပဲ..။ ဒီလိုနဲ႕ ေတာက်ီးကန္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ အဘိဓါန္မွာ ဆည္းဆာေတြလည္း မ်ားခဲ့ပါၿပီေလ..။<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">လေရာင္၊ေလညင္းႏွင့္ သီခ်င္းမ်ားမပါ၀င္ေသာ ရဟန္းတစ္ပါး၏ ညတို႕ကို ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေလသလား။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အဲဒီအၾကည့္ေတြကို ရုတ္သိမ္းေပးပါ..။ ႏွလံုးသားမက်ဴးေက်ာ္ေရးစာခ်ဳပ္ေတြ ဖ်က္သိမ္းပစ္လို႕ မရေသး..။ မီးမ်ား ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနသည္..။ ေရာမၿမိဳ႕ၾကီးမွ မဟုတ္တာေလ..။ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ တေယာထိုးေနလို႕မရ..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> ယိုယြင္းျပာက်သြားေလေသာ အလွ...။ ရာဇၿဂိဳဟ္ျမိဳ႕ျပထဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ၾကြလွမ္းလာေသာ အညတရရဟန္း၏ မ်က္ႏွာရိပ္တြင္ ဓမၼအလင္းမ်ား ျပန္လက္လာသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူကေတာ့ ငယ္စဥ္က ေကာက္ခဲ့ဖူးေသာ သေျပသီးမွည့္မ်ားကိုပင္ မိုးထဲ ေလထဲ လိုက္ေကာက္ေနမိဆဲ..။ တေျမ႕ေျမေလာင္ကြ်မ္းေနေသာ ဖတ္လက္စ ၀ါက်မ်ားကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ ၾကိဳးပမ္းေနၿပီဆိုပါက သင္ႏွင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ ဆက္ဆံေရးကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရေပလိမ့္မည္.....။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><strong>ဓမၼဂဂၤါ</strong></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၈-၉-၂၀၁၁)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2915169755637857881?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-90580262683369474702011-09-08T19:06:00.000-07:002011-09-08T19:25:54.379-07:00၀ွစ္တနီ အူစတန္ရဲ႕ အခ်ိန္မီတဒဂၤေလးဆိုတဲ့ ေတးပါ..။<br />တကယ္နားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ဓမၼေတးတစ္ပုဒ္လို ခံစားရပါတယ္..။<br />ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး နားေထာင္....<a href="http://www.youtube.com/watch?v=tYFHAvULvJ0">ဒီလိုေလး....</a>ၿပီးရင္<br /><a href="http://www.azlyrics.com/lyrics/whitneyhouston/onemomentintime.html">ဒီမွာ</a> စာသားေလးေတြ ဖတ္ၾကည့္..<br /><a id="publishButton" class="cssButton" href="javascript:void(0)" target="" onclick="if (this.className.indexOf(&quot;ubtn-disabled&quot;) == -1) {var e = document['stuffform'].publish;(e.length) ? e[0].click() : e.click(); if (window.event) window.event.cancelBubble = true; return false;}"><div class="cssButtonOuter"><div class="cssButtonMiddle"><div class="cssButtonInner"><br /></div></div></div></a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=tYFHAvULvJ0"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-9058026268336947470?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-23709968324876800552011-09-01T23:30:00.000-07:002011-09-03T20:54:37.121-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQm1YtUKEqU/TmDeXlUPc9I/AAAAAAAABO0/izprgWHIILE/s1600/masoeyein2.jpg"> <br /></a> <br /><b style="color: rgb(204, 0, 0);">ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ အမွတ္တရေက်ာင္းသခၤန္း</b> <br /><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-x9_75682XHY/TmDdX6Wbj5I/AAAAAAAABOk/72orGzcmwOc/s320/m3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647757335592669074" border="0" /> <br /><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၁)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">မိဂဒါ၀ုန္နံနက္ခင္းသည္ မုိးစြပ္စိုမႈမရွိေတာ့ေသာ္လည္း စိမ္းလန္းေတာက္ပေနသည္ ။ တိဘက္တကၠသိုလ္ပရိ၀ုဏ္အတြင္းရွိ ျမဴးတူးခုန္ေပါက္မတတ္ ယိမ္းထိုးေနသည့္ သစ္ပင္ပ်ိဳမ်ားၾကားတြင္ သူ ျဖတ္ေလွ်ာက္မိေသာအခါ သူ႕ေျခလွမ္းမ်ားသည္ပင္ သြက္လက္စိုရႊမ္းလာသေယာင္ထင္ရသည္။ သစ္ပင္မ်ားကို ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ေသာ သူက ျမတ္ႏိုးရပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သစ္ပင္သည္ ရဟန္း၏ မွီရာ ဟု ဗုဒၶအရွင္က ရဟန္းအားလံုးကို သညာေပးလိုက္သည္။ ရဟန္းတစ္ပါး အျဖစ္ခံယူလိုက္သည့္ေန႕မွ စ၍ သစ္ပင္ရင္းကို ေက်ာင္းအမွတ္ျဖင့္ ေနႏိုင္ရေပမည္ တဲ့..။ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ တိုင္းသားျပည္သူတို႕၏ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ေစရ..။ ရဟန္းတစ္ပါးကသာ ေလာကသားအားလံုးအတြက္ ဓမၼ၀န္ေဆာင္ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ စြန္႕လႊတ္ရဲရင့္ရမည္ ဟူေသာ မူကို အေသခ်မွတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> သို႕ေသာ္လည္း ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္ မဟာသာ၀ကအဆက္ဆက္တို႕၏ ဓမၼ၀န္ေဆာင္မႈကို ေက်းဇူးတုန္႕ျပန္လိုေသာ ျပည္သူတို႕က ခမ္းနားျပည့္စံုေသာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္သာ။ ထိုေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ပင္ ဓမၼ၀ိဇၨာလယေခၚ တကၠသိုလ္ၾကီးမ်ားအျဖစ္ စည္ပင္လာရသည္။ သက္ဆိုင္ရာတိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ ဓမၼအသိႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈတို႕ သီးပြင့္ရာ ပညာသစ္ပင္ၾကီးမ်ားျဖစ္လာရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာ့ေရေျမတြင္ ဗုဒၶဓမၼ၏ ယဥ္ေက်းမႈအရိပ္မ်ားျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမခဲ့ရေလသည္မွာ ထို၀ိဇၨာလယေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ေက်းဇူးပင္ျဖစ္ေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> မည္သို႕ဆိုေစ သစ္ပင္ရင္းကို ေက်ာင္းအမွတ္ျဖင့္ သီတင္းသံုးရေလေသာ ေန႕ရက္တို႕ ကုန္ဆံုးသြားၿပီဟု မဆိုလိုေပ။ သူကိုယ္တိုင္ အရိပ္ခိုခဲ့ဖူးေသာ သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။</p><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQm1YtUKEqU/TmDeXlUPc9I/AAAAAAAABO0/izprgWHIILE/s1600/masoeyein2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-TQm1YtUKEqU/TmDeXlUPc9I/AAAAAAAABO0/izprgWHIILE/s320/masoeyein2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647758429457970130" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဓမၼသီတဂူေက်ာင္းေဆာင္</span> <br /></div>(၂)<p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူ မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ပညာသင္ယူရန္စဥ္းစားလိုက္ေသာအခါ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ကို မ်က္စိက်သြားသည္။ မိမိကိုယ္ကိုယ္အာမခံခ်က္(အတၱသမၼာပဏိဓိ)သာ ေပးရေသာ သံဃိကေက်ာင္းတိုက္ၾကီးတစ္တုိက္၏ အရိပ္အေငြ႕ကို အျပည့္အ၀ခံစားရသည္ ဟု ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႕ႏွင့္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၊ဓမၼသီတဂူေက်ာင္းေဆာင္တြင္ ေနထိုင္ခြင့္ရရန္ ေလွ်ာက္ထားျဖစ္ခဲ့သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> မစိုးရိမ္တိုက္သစ္တြင္ ပညာသင္ၾကားလိုေသာ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္တစ္ပါးသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ နာယကဆရာေတာ္ၾကီးထံ ခ်ဥ္းကပ္ကာ ပညာသင္ၾကားရန္ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳေစလိုေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားႏိုင္သည္။ မိဘဆရာသမားမ်ား လိုက္လံအပ္ႏွံဖြယ္ မလို..လွဴဖြယ္ပစၥည္းမလို.။ မိမိကိုယ္တိုင္ ပညာသင္ယူလိုေၾကာင္းအာမခံမႈသာ လိုေပလိမ့္မည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ပရိယတၱိပညာေရးေလာကတြင္ ေက်ာ္ေဇာကိတၱိၾကီးမားလွသည့္ ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး၏ တံခါး၀သို႕ စာသင္သားရဟန္းသာမေဏတို႕ ႏွစ္စဥ္ စုျပံဳတိုးေ၀ွ႕ေနၾကသည္။ သို႕အတြက္ ေက်ာင္းဒကာဒကာမမ်ားက သဒၶါတရားထက္သန္စြာ ေက်ာင္းေဆာင္အသစ္မ်ား တုိးတက္ေဆာက္လုပ္ေနၾကသည့္တိုင္ စာသင္သားသံဃာႏွင့္ မမွ်ျဖစ္ကာ ေနရာအခက္အခဲကေတာ့ ရွိေနၿမဲျဖစ္သည္။ (သူ ပထမဆံုးမစိုးရိမ္စာသင္သားျဖစ္ခြင့္ရေသာႏွစ္က သံဃာငါးရာမွ်သာ ရွိေသာ စာသင္တိုက္ၾကီးသည္ ယခုႏွစ္တြင္ သံဃာသံုးေထာင္ခန္႕သီတင္းသံုးလ်က္ရွိသည္ဟု သိရသည္။)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႕တြင္ စာသင္သားအသစ္မ်ားကို စတင္လက္ခံသည္။ ေက်ာင္းခံမိတ္ေဆြ ရဟန္းသာမေဏ တစ္ပါးရွိလ်င္ေတာ့ တြန္႕ဆုတ္ဖြယ္မရွိဘဲ နာယကဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးပါးထံ ၀င္ေရာက္ ေလွ်ာက္ထားရံုသာ ျဖစ္သည္။ သူကေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာပင္ သူ႕ကိုယ္စား ဦးေဆာင္ေလွ်ာက္ထားေပးမည့္ စီနီယာရဟန္းေတာ္မ်ားရွိေနခဲ့ပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">မည္သို႕ဆိုေစ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ရည္စူးေဆာက္လုပ္ထားေသာ သံဃိကေက်ာင္းသည္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ျဖစ္ရမည္ ဟူေသာ မူကို ျမတ္ႏိုးေတာ္မူၾကသည့္ နာယကဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက စည္းကမ္းႏွင့္ ညီညြတ္ေသာစာသင္သားငယ္တို႕ကို အၿမဲၾကိဳဆိုခဲ့ပါသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သို႕ေသာ္ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၁) ၀ါမဆိုမီ သတ္မွတ္ထားေသာ အတန္းႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ စာမ်ားကို အလြတ္အာဂံု(Oral Test) ျပန္ဆိုရမည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၂)ဤေက်ာင္းတိုက္ၾကီးတြင္ ေနထိုင္သမွ် မိမိအား ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္ အာမခံေပးႏိုင္မည့္ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ပါးရွိရမည္။ ဟူေသာ စည္းကမ္းခ်က္ကိုေတာ့ လိုက္နာရေပမည္။ ထိုအခ်က္မ်ားပ်က္ကြက္ပါက ၀ါဆိုခြင့္ မေပး ဟု သတ္မွတ္ထားသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ပထမအခ်က္ထက္ ဒုတိယအခ်က္က ပို၍ အေရးၾကီးသည္။ သတ္မွတ္ထားေသာစာကို ၀ါဆိုၿပီးမွလည္း ျပန္ဆိုႏိုင္သည္။ သိုေသာ္ အာမခံေပးမည့္ ပုဂၢိဳလ္မရွိလ်င္ေတာ့ မစိုးရိမ္စာသင္သားျဖစ္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့သြားသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ကဆုန္လျပည့္ေန႕မွ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕အထိ ႏွစ္လတာကာလအတြင္း စာသင္သားအသစ္သည္ အာမခံေပးမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်က္စိက်ေလာက္ေအာင္ အပိုးက်ိဳးစြာ ေနထိုင္တတ္ရေပမည္။ စာ၀ါလိုက္ျခင္းႏွင့္ ဘုရား၀တ္ျပဳျခင္းတြင္ ပံုမွန္တက္ၾကြျပရသည္။ း) <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> အာမခံမည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ပထမၾကီးတန္းေအာင္ျမင္ၿပီး အစိုးရဓမၼာစရိယႏွင့္ သက်သီဟဓမၼာစရိယတန္းတြင္ ပညာသင္ယူေနသူမ်ားျဖစရမည္။ ပထမၾကီးတန္းေအာင္ျမင္ၿပီးေသာ ရွင္သာမေဏသည္ပင္ အာမခံပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ခြင့္ရွိသည္။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူကိုယ္တိုင္ ရွင္သာမေဏဘ၀ျဖင့္ ပထမၾကီးတန္းေအာင္ျမင္ၿပီးသည့္အခါ အာမခံပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာသည္။ ၀ါမဆိုမီရက္မ်ားတြင္ သူ မ်က္ႏွာပြင့္လွသည္။ ဆြမ္းခံမၾကြမီ နံနက္တိုင္း စိန္ေမတၱာကေဖး မင္းမင္းလက္ဘက္ရည္ဆိုင္မ်ားသို႕ စာသင္သားအသစ္မ်ားက မိတ္ဖြဲ႕ကာ ဖိတ္ေခၚၾကသည္။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သို႕ႏွင့္ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕ အာမခံပုဂၢိဳလ္ေခၚသည့္အခါ စာသင္သားအသစ္မ်ားက သူ႕ကို လက္ညွိဳးထိုးၾကေတာ့သည္။ စာသင္သားအသစ္မ်ားက ရွင္သာမေဏမ်ားသာမဟုတ္၊ ဆယ္၀ါျပည့္တင္းၿပီးေသာ မေထရ္ရဟန္းၾကီမ်ားလည္း ပါ၀င္ေနသည္။ ထိုစဥ္က ဓမၼသီတဂူနာယကဆရာေတာ္ (ယခုေျမာက္ဒဂုန္မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ဆရာေတာ္)က မ်က္လံုး၀င့္ကာ သူ႕ကို ၾကည့္သည္။ ''ဟေကာင္ မင္း ဒါၾကီးေတြကို ႏိုင္ေအာင္ ထိန္းႏိုင္ပါ့မလား'' တဲ့ ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">''ျဖစ္ပါတယ္ '' ဟု သူက ျပန္ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ အားလံုးပြဲက်သြားသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Lha-hFm8W3M/TmDeXjgTxiI/AAAAAAAABOs/iH93a-P0wDM/s1600/masoeyein.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Lha-hFm8W3M/TmDeXjgTxiI/AAAAAAAABOs/iH93a-P0wDM/s320/masoeyein.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647758428971714082" border="0" /></a></p><p style="text-align: center; color: rgb(0, 51, 0);">ပိေတာက္ပင္ႏွင့္ ေရးခ်မ္းစင္ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၄) <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သူ႕အတြက္ အာမခံခ်က္ေပးခဲ့ေသာ စီနီယာရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးရွိခဲ့သည္။ မွတ္မွတ္ရရ အရွင္သုစရိတ(ငါန္းဇြႏ္)ႏွင့္ အရွင္ဇနက (ခင္ဦး)တို႕ျဖစ္သည္။ ထိုအာမခံရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးသည္ သူ႕အား အခ်ိန္မေရြး ဆံုးမႏိုင္သည့္ (နားရင္းအုပ္ႏိုင္သည့္) ပါ၀ါရွိသည္။ အျပစ္တစ္စံုတရာမက်ဴးလြန္ေအာင္ ထိုရဟန္းေတာ္မ်ားက ထိန္းေက်ာင္းေပးရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး၏ နာယကဆရာေတာ္မ်ားက စာသင္သားတစ္ပါးကို အျပစ္က်ဴးလြန္သည္ဟု ယူဆကာ ေက်ာင္းတုိက္မွ ႏွင္ထုတ္လ်င္ အာမခံပုဂၢိဳလ္မ်ားက ေလွ်ာက္ထားကယ္တင္ခြင့္ရွိသည္။ (ၾကီးမားေသာ ျပစ္မႈမ်ားကို က်ဴးလြန္ခဲ့လ်င္ေတာ့ ေျဖေဆးမရွိေပ၊) သို႕ေသာ္ အာမခံပုဂၢိဳလ္မ်ားက စကားမနာခံဟု ယူဆေသာ စာသင္သားကို ''အာမမခံႏိုင္ေတာ့ပါ'' ဟု နာယကဆရာေတာ္မ်ားအား ေလွ်ာက္ထားလ်င္ နာယကဆရာေတာ္မ်ားသည္ပင္ လက္ခံပိုင္ခြင့္မရွိေပ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">အာမခံစီနီယာပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အျခားတာ၀န္တစ္ခုမွာ ဂ်ဴနီယာစာသင္သားငယ္၏ ပညာေရးကို အေရးထားရျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းတိုက္မွ ပို႕ခ်ေပးေသာ အတန္းမ်ားတြင္ ေနာက္မက်ေစရန္ ထိုစီနီယာရဟန္းေတာ္မ်ားက စာသင္သားငယ္အား အပိုက်ဴရွင္ေပးရသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ထိုအာမခံရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးတြင္ အရွင္ဇနကသည္ သူ႕မွီရာနိသ်ည္းဆရာျဖစ္သည္။ သူ႕ပညာေရးအတြက္ စာပံုမွန္ပို႕ခ်ေပးရံုသာမက ဆြမ္းကြမ္းအဆင္ေျပေအာင္ပါ စီမံေပးခဲ့သည္ ။ ေက်းဇူးေတြ ဘယ္လို ေက်ေအာင္ဆပ္ရပါ့..။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> (၅)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕တြင္ မစိုးရိမ္စာသင္သားတရား၀င္ျဖစ္သြားသည္ႏွင့္ ေနရာခ်ထားေပးသည္။ သူေနထိုင္ရာ ဓမၼသီတဂူေက်ာင္းေဆာင္အပါအ၀င္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားက အတြင္းပိုင္းအကာအရံမရွိေသာ ေဟာလ္(Hall)ခန္းမ်ားသာျဖစ္သည္။ (ဓမၼဒီပေက်ာင္းေဆာင္တစ္ခုသာ တကၠသိုလ္အေဆာင္ကဲ့သို႕ အခန္းဖြဲ႕ထားသည္း) </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ေလးဘက္ေလးတန္ နံရံေခါင္းျပဳထားေသာ ေနရာမ်ားကို ႏွစ္ခ်ိဳ႕စာသင္သားမ်ားအတြက္ ဦးစားေပးသည္။ ေခါင္းရင္းမွာ ေသတၱာထားခြင့္ရသည္။ အလယ္ကြက္လပ္တြင္ စာသင္သားအသစ္မ်ားကို ေနရာခ်ေပးသည္။ ေသတၱာထားစရာေနရာမရွိ။ ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ သြားထားရသည္။ ဓမၼသီတဂူေက်ာင္း၏ ေျမတိုက္ခန္းက စာသင္သားမ်ား၏ ေသတၱာမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> စာသင္သားအသစ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ ၀ါဆိုလျပည့္မေရာက္မခ်င္း အဆင္ေျပသလို ေနရသည္။ ေက်ာင္းခံမိတ္ေဆြစာသင္သားရွိလ်င္ေတာ့ ကပ္ရပ္ေနထိုင္ကာ အဆင္ေျပႏိုင္သည္။ အစိမ္းသက္သက္ဆိုလ်င္ေတာ့ ညပိုင္း အားလံုးအိပ္စက္ဖို႕ ေနရာယူၿပီး ကြက္လပ္က်န္သည့္ေနရာကို ေခ်ာင္းရသည္။ ကြက္လပ္မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုလ်င္ေတာ့ ေလွကားထိပ္မွာ သို႕မဟုတ္ ၀ရံတာမွာ ..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေက်ာင္းေရွ႕က ပိေတာက္ပင္ေလးေအာက္မွာ..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> သူ႕အတြက္ ဓမၼသီတဂူေက်ာင္းေဆာင္(တတိယထပ္) အလယ္ပိုင္းတြင္ ပထမဆံုး ေက်ာတစ္ခင္းစာေနရာရပါသည္။ သူ႕ထံသို႕ အာဂႏၱဳတစ္ပါပါးးၾကြလာလ်င္ေတာ့ သူ႕အိပ္ရာကို ေပးကာ သူကိုယ္တုိင္ကေတာ့ ပိေတာက္ပင္ရိပ္ေလးဆီ ေျပးရပါေလသည္။ ပိေတာက္ပင္ေလး၏ ကြပ္ပ်စ္ေလးေပၚတြင္ သံုးပါးခန္႕ေတာ့ အိပ္လို႕ ရတတ္သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">တခါတရံ ကိုယ့္ထက္၀ီရိယေကာင္းေသာ ေမာင္ရွင္မ်ားရွိေနလ်င္ေတာ့ လူမေနေသာ ေဆာက္လက္စ ဆြမ္းစားေက်ာင္းေဆာင္ပ်ဥ္ပံုၾကား တိုးေ၀ွ႕ အိပ္ရပါေလမည္..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">သစ္တစ္ပင္ရင္း ၀ါးတစ္ပင္းရင္း ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို သူလည္း နားလည္ခဲ့ဖူးေလသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> </p><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><b>ဓမၼဂဂၤါ</b></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">(၂-၉-၂၀၁၁)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2370996832487680055?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-77425212984797062052011-08-31T05:08:00.000-07:002011-08-31T06:18:31.721-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-1wUbInVe02A/Tl4v0SPomMI/AAAAAAAABOc/cgj8Lhqt1Xk/s1600/gadaffi.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1wUbInVe02A/Tl4v0SPomMI/AAAAAAAABOc/cgj8Lhqt1Xk/s320/gadaffi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647003558066297026" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">မစၥတာဂဒါဖီၾကီးရဲ႕ သတင္းေတြက နားနဲ႕ေရာ ႏွလံုးသားနဲ႕ပါ မဆန္႕ေအာင္ ၾကားေနရတာ ခါးပါတယ္..။ အာဏာရွင္ၾကီးရဲ႕ နိဂံုးကို အားလံုးက စိတ္၀င္စားစြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာ ထင္ရွားပါရဲ႕..။ သူဘယ္ေရာက္ေနလဲ ..။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ (၂၃) ရက္ေန႕ကေတာ့ မစၥတာဂဒါဖီရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြျဖစ္သူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ရုရွားအမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ေယာက္ကေတာ့ မစၥတာဂဒါဖီဟာ လစ္ဗ်ားကေန ဘယ္ေတာ့မွ ဆုတ္ခြာမွာ မဟုတ္ဘူး၊ အဆံုးစြန္ထိ တိုက္ပြဲ၀င္သြားမယ္ လို႕ သူ႕ဆီကို ဖုန္းဆက္ေျပာၾကားေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုလိုက္ပါသတဲ့..။ <br /> <br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနနဲ႕ မစၥတာဂဒါဖီရဲ႕ သတင္းကို ကမၼႆကာ လုပ္လိုက္မိေပမယ့္ ရုရွားအမ်ိဳးေကာင္းသားရဲ႕ ပရိုဖိုင္လ္ကိုေတာ့ စိတ္၀င္စားမိသြားပါတယ္..။ <br /> <br />ကီရဆန္ အီလ်ဴမ္ဇီေနာ့ဗ္(<a href="http://www.thedailybeast.com/newsweek/2003/01/19/the-chess-goddess.html" target="_blank">Kirsan Ilyumzhinov</a>.) အမည္ရွိတဲ့ ဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ ေခသူေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..။ စစ္တုရင္ခ်န္ပီယံျဖစ္သလို ကမၻာ့စစ္တုရင္အဖြဲ႕ရဲ႕ ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ပါတယ္.။ ကားပြဲစားမီလ်ံနာ သူေဌးတစ္ဦးျဖစ္သလို ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္းထဲက တစ္ခုတည္းေသာ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ <a href="http://dhammaganga.blogspot.com/2010/06/blog-post_1009.html">ကယ္လ္မီကီယားသမၼတႏိုင္ငံ</a><a href="http://dhammaganga.blogspot.com/2010/06/blog-post_1009.html">(Republic of Kalmykia)</a><a href="http://dhammaganga.blogspot.com/2010/06/blog-post_1009.html"> </a>သမၼတေဟာင္းတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ <br /> <br />မိခင္ဘာသာစကားအျပင္ ရုရွား၊တရုတ္၊ ဂ်ပန္ ၊ ကိုရီးယား၊ မြန္ဂိုလီယားနဲ႕ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားေတြကို ကြ်မ္းက်င္စြာ ေျပာဆိုတတ္ပါသတဲ့။ <br /> <br />အသက္ (၇)ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက စစ္တုရင္ထူးခြ်န္ခဲ့ၿပီး အသက္ (၁၇) ႏွစ္မွာေတာ့ သမတႏိုင္ငံတစ္ခုလံုးရဲ႕ ခ်န္ပီယဆုကို ဆြတ္ခူးခဲ့သူပါ၊ အသက္ (၃၀)မွာ ႏိုင္ငံရဲ႕သမၼတျဖစ္လာၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၁၇)ႏွစ္အၾကာ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာမွ ရာထူးက ဆင္းေပးခဲ့ရတာပါ။ တိုင္းျပည္က ဆင္းရဲေပမယ့္ သူကေတာ့ အလြန္ခ်မ္းသာခဲ့ပါသတဲ့..။ <br /> <br />ဒီငနဲက နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာင္တယ္လို႕ အထင္ခံရဟန္လည္းရွိပါတယ္။၁၉၉၇ စက္တင္ဘာလမွာ သူ႕ကို တစ္ျခားကမၻာက ျဂိဳဟ္သားေတြက ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားခဲ့ၾကတယ္ လို႕ ဖြင့္ဟေျပာဆိုခဲ့သူမို႕ပါ.။ ၾကယ္ေတြဆီကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါေသးသတဲ့။ သူ႕ကို ဲျဂိဳဟ္သားေတြက ပန္းကန္ျပားပ်ံတကယ္ရွိတယ္ဆိုတာကို ျပသခ်င္ခဲ့ၾကတာပါ တဲ့။ စစ္တုရင္ကစားနည္းကိုေတာင္ ျဂိဳဟ္သားေတြက ေျမကမၻာကို ယူေဆာင္ခဲ့တဲ့ စၾကာ၀ဠာကစားနည္း လို႕ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္..။ <br /> <br />ဇြန္လ(၁၂ )ရက္ေန႕က လစ္ဗ်ားမွာ ေတာ္လွန္ေရးၾကီးစတင္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ မစၥတာဂဒါဖီနဲ႕ ေအးေအးလူလူ စစ္တုရင္ကစားခဲ့ၾကပါေသးသတဲ့။ ဒီပုဂၢိဳလ္က ဆတ္ဒမ္ဟူစိန္ၾကီးနဲ႕လည္း ရင္းႏွီးဆိုပဲ..။ သူ႕အေၾကာင္းဆက္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ အာဏာရွင္စနစ္ကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ၾကီးနဲ႕ ၀ါသနာဘာဂီ စရိုက္ေတြကလည္း ညီၾကတယ္ဆိုပါကလား.။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏွစ္ဦးသား သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႕ေလြ႕ ေပါင္းဖက္ေတြ႕ႏိုင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ <br /> <br />ဆက္ဖတ္ၾကဖို႕ပါ..။ <br /> <br /><a href="http://dhammaganga.blogspot.com/2010/06/blog-post_1009.html">(၁) ရုရွားျပည္ေထာင္စုက တစ္ခုတည္းေသာဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံ</a> <br /><a href="http://www.thedailybeast.com/articles/2011/08/25/kirsan-ilyumzhinov-gaddafi-s-friend-russian-politician-chess-fanatic-alien-abductee.html">(၂)ဂဒါဖီရဲ႕ မိတ္ေဆြရင္း</a> <br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kirsan_Ilyumzhinov">(၃)အတၳဳပၸတ္</a> <br /><a href="http://www.theglobeandmail.com/news/world/africa-mideast/gadhafi-alive-and-healthy-in-tripoli-russian-official-says/article2136931/">(၄)ထရီပိုလီမွာ ဂဒါဖီရွိေနဆဲ ရုရွားမိတ္ေဆြေျပာၾကား</a> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-7742521298479706205?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-23557600057683721442011-08-29T07:26:00.000-07:002011-08-29T07:51:16.934-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-tJ8Cl8QRNNI/TluhOxUsDDI/AAAAAAAABOU/h--EOgniRrE/s1600/n_15helltour.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tJ8Cl8QRNNI/TluhOxUsDDI/AAAAAAAABOU/h--EOgniRrE/s320/n_15helltour.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646283832969399346" border="0" /></a> <br /><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ဒီခရီးစဥ္ကိုေတာ့ မေလးရွားႏိုင္ငံ ပီနန္ၿမိဳ႕ေတာ္က Teong Guan Association နဲ႕ ျပည္နယ္အစိုးရတို႕ ပူးေပါင္းစီစဥ္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါသတဲ့..။ ေရႊျပည္ၾကီးက အမ်ိဳးေတြ နတ္ပူးတာေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့ေပါ့ လို႕ ဆိုရမယ့္ ကိန္းပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ သူတစ္ပါးရဲ႕ ဘာသာေရးကိစၥမို႕ မွတ္ခ်က္မေပးဘဲ သတင္းေလးပဲ ေဖာက္သည္ခ်လိုက္ရပါေစ..။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> ဒီခရီးစဥ္မွာ လူေပါင္း ၅၄ ဦးလိုက္ခဲ့ၾကတာပါ..။ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ ၀ိဥာဥ္ေရးရာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ႏွစ္ေပါင္း ၂၈ ႏွစ္အေတြ႕အၾကံဳရွိၿပီး တိဘက္ဗုဒၶဘာသာ၊ တာအို၀ါဒနဲ႕ နိမိတ္ဖတ္ျခင္းမ်ားကို ေလ့လာဆည္းပူးထားသူ ရွဲ႕ေပးကြမ္ယင္စင္တာက ဆရာေတာ္ Kek Eng Seng ျဖစ္ပါသတဲ့..။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">ဒီခရီးစဥ္လိုက္ပါမယ့္သူအားလံုးဟာ ဖေယာင္တိုင္နဲ႕ ဆုေတာင္းစာစကၠဴေတြ မီးရွိဳ႕လို႕ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အလင္းေလးသာ ရွိတဲ့ အေမွာင္ခန္းမ (ရြက္ဖ်င္တဲ) ၾကီးတစ္ခုထဲမွာ အျဖဴေရာင္၀တ္စုံကိုယ္စီ ၀တ္ဆင္ကာ ေရြ႕လ်ားျခင္းမရွိဘဲ ၿငိမ္သက္စြာ ထုိင္ေနၾကခဲ့ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကိုေတာ့ အ၀ါေရာင္ သို႕မဟုတ္ အနက္ေရာင္အ၀တ္ပိုင္းစေလးနဲ႕ စည္းထားၾကရပါတယ္..။ ခရီးစဥ္မစတင္မီ ဆရာေတာ္က အေသးစိတ္ညြန္ၾကားခ်က္ေပးပါသတဲ့ ။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"> အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဗံုသံ လင္ကြင္းသံေတြနဲ႕အတူ ခရီးစဥ္ေခါင္းေဆာင္ဆရာေတာ္ရဲ႕ မႏၱန္အဆက္မျပတ္ရြတ္ဖတ္သံေပၚလာခဲ့ပါတယ္..။ ခရီးစဥ္စတင္ပါၿပီ...။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">တမလြန္ဘ၀ေရာက္ေနၾကၿပီးျဖစ္တဲ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆံုၾကဖို႕ ဒီခရီးစဥ္မွာ လိုက္ပါၾကတာလို႕ သိရပါရဲ႕...။ စိတ္၀င္စားရင္ေတာ့<a href="http://thestar.com.my/news/story.asp?file=/2011/8/28/nation/9387640&amp;sec=nation"> မူရင္းသတင္း</a>သာ ဆက္ဖတ္ၾကေပေရာ..။</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2355760005768372144?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-83210329769443882352011-08-27T05:02:00.000-07:002011-08-29T08:00:39.362-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-jarOoyWJRoE/Tljlnrv6WzI/AAAAAAAABOM/EOzJcLg6raE/s1600/Ancient_B_25_08_2011.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 260px; height: 195px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jarOoyWJRoE/Tljlnrv6WzI/AAAAAAAABOM/EOzJcLg6raE/s320/Ancient_B_25_08_2011.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5645514602830256946" border="0" /></a>တရုတ္ခရီးသြားရဟန္းေတာ္ ဟူယင္ဆန္က လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင့္ေလးရာေလာက္က အာရွရဲ႕ အျမင့္ဆံုးဗိသုကာအေဆာက္အဦၾကီးအျဖစ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ ေရွးေဟာင္းေနရာတစ္ခုကို ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွာ ျပန္လည္ေတြ႕ရွိခဲ့တယ္ လို႕ သိရပါတယ္..။ တကယ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဆယ္ရာစုႏွစ္အေစာပိုင္းက ေရွးေဟာင္းပညာရွင္ေတြ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိခဲ့သားျဖစ္ပါသတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ဂရုမစိုက္ဘဲ လစ္လ်ဴရႈထားခဲ့ၾကတာမို႕ ေမ့့ေလ်ာ့ေပ်ာက္ကြယ္သြားရာက ခု ျပန္လည္ေတြ႕ရွိၾကျပန္တာပါ..။ </div><p style="text-align: justify;">ဒီဗိသုကာအေဆာက္အဦၾကီးကို ကုသွ်ဧကရာဇ္ ကနိရွကဘုရင္မင္းျမတ္လက္ထက္ ေအဒီတစ္ရာစုမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသတဲ့။ တရုတ္ရဟန္းေတာ္ ဟူယင္ဆန္ဟာ ေအဒီ(၆၂၉-၆၄၅)ခရီးစဥ္အတြင္း ၀င္ေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ၿပီး အာရွရဲ႕ အျမင့္ဆံုးဗိသုကာလက္ရာအေဆာက္အဦၾကီးလို႕ မွတ္တမ္းတင္ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႕ေခတ္ (၁၃)ထပ္ရွိတဲ့ အေဆာက္အဦတစ္ခုနဲ႕ ညီမွ်တဲ့ အေဆာက္အဦၾကီးဟာ နာမည္ေက်ာ္ ပက္ရွ၀ါျမိဳ႕ေတာ္အနီးမွာ ခန္႕ျငားစြာ တည္ရွိခဲ့တာပါ။ <br /></p><p style="text-align: justify;">၁၉၀၈ ခုႏွစ္မွာ ေရွးေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္ ဒီ ဘရိန္နာ့ဒ္ စပြန္းနာက ဒီေနရာကို တူးေဖာ္တဲ့အခါ ထူပါရံုေစတီတစ္ဆူနဲ႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရဲ႕ အပ်က္အစီးေတြကို ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အရိုးေတာ္အစိတ္အပိုင္းနဲ႕ ဓါတ္ေတာ္ျပာကို ဌာပနာထားတဲ့ ဓါတ္ေတာ္ေရႊၾကဳတ္ကို ထပ္မံေတြ႕ရွိခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ဓါတ္ေတာ္ၾကဳတ္မွာ ကနိသွ်ကဧကရာဇ္ရဲ႕ ဘြဲ႕အမည္နဲ႕ ပုံေတာ္ကို ထြင္းထုထားပါတယ္။ <br /></p><p style="text-align: justify;">ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဓါတ္ေတာ္ကိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဓမၼလက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးအပ္ခဲ့ၿပီး ဓါတ္ေတာ္ၾကဳပ္ကိုေတာ့ ပက္ရွ၀ါျပတိုက္မွာ ျပသထားပါသတဲ့..။ <br /></p><p style="text-align: justify;">ဒီသတင္းကို ဖတ္မိမွပဲ ပက္ရွ၀ါဓါတ္ေတာ္အေၾကာင္းသိရပါေတာ့တယ္..။ မႏၱေလး သာသနာ့တကၠသိုလ္ ေန႕ရက္မ်ားဆီက မႏၱေလးေတာင္ေတာ္ကို တက္ေရာက္တဲ့အခါတိုင္း ရပ္ေတာ္မူကိုယ္ေတာ္ၾကီးကို ဖူးၿပီး ေရွ႕ဆက္သြားတဲ့ အခါ နိမိတ္ၾကီးေလးပါးျပခန္းအနီးမွာ ပက္ရွ၀ါဓါေတာ္လို႕ ေရးထားတဲ့ အခန္းတစ္ခု ရွိပါတယ္..။ အမည္ပဲ ေတြ႕ရၿပီး ဓါတ္ေတာ္ကိုေတာ့ မဖူးဘူးပါ..။ <br /></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"><a href="http://post.jagran.com/ancient-site-in-pakistan-found-lost-and-found-again-1314268022">မူရင္းသတင္း</a> <br /></p><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8321032976944388235?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-23343064277704904112011-08-26T01:51:00.001-07:002011-08-27T10:57:37.626-07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အာဏတၱိ၀ိဘတ္(Imperative Mood)</span></span> <br />သင္တန္းသားေတြ ၿငိမ္ေနလြန္းလို႕ ၪာဏ္၀ါၪာဏ္ျပာေတြ သံုးၿပီး ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေပၚကို ဗီယက္နမ္ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႕ မစၥတာစတီးဗ္ေဂ်ာ့ဘ္စ္တို႕ကို ဖိတ္ၿပီး အိပ္ငိုက္ေျပေအာင္ လုပ္လိုက္ရေသး...။ သတင္းဆိုေတာ့လည္း ဖတ္ၾကေပသား။ တစ္ပတ္အတြင္းမွာ ပါဠိသင္ခန္းစာဖတ္တဲ့ သူ (ေယာင္ၿပီးေတာ့ ကလစ္မိသူက)ေတာ့ ဒါဇင္ႏွစ္ခုေတာင္ျပည့္ဖို႕ မလြယ္..။ေအာ္ သတင္းနည္းပညာေခတ္ၾကီးေပပဲကိုး..။ ကဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သာပါေစ ေဟာႏၱဳ မာပါေစ ေဟာႏၱဳ အားလံုး ေမတၱာေရျဖန္း လန္းၾကေစေၾကာင္းပါ..။ <br /><span style="font-weight: bold;"> <br /></span>အဲသလိုေလးမ်ား ပါဠိလို ေမတၱာပို႕ၾကဖို႕ဆိုရင္ <span style="font-weight: bold;">အာဏတၱိ၀ိဘတ္(Imperative Mood)</span>ကို သံုးရပါသတဲ့..။ ျမန္မာလို ေျပာရရင္ေတာ့ အမိန္႕ေပးခိုင္းေစျခင္းၾကိယာအမ်ိဳးအစားပါပဲ..။ ဒီၾကိယာအမ်ိဳးအစားကို ပါဠိသင္ရိုးမွာ ပဥၥမီ၀ိဘတ္လို႕ အမည္သတ္မွတ္ထားပါတယ္..။ ေန႕တိုင္းဘုရားရွိခိုးေမတၱာပို႕ေနၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းသူျမတ္ေလာင္းေတြကေတာ့ ရင္းႏွီးေနၾကမွာပါ...။ အဟံ အေ၀ေရာ ေဟာမိ၊ အဗ်ာပေဇၨာ ေဟာမိ...ကဲဆက္ဆို..မဂၤလာပါ ပရိသတ္ၾကီးေရ <br /> <br />ဒီၾကိယာကို အသံုးျပဳျပီး ဆုေတာင္းတာ(Supplication) ဆုေပးတာ(Blessing) အမိန္႕ေပးတာ (Command) အၾကံၪာဏ္ျပဳတာ(Gentle Advice)နဲ႕ က်ိန္္စာတိုက္တာ(Curse)ေတြကို လုပ္ႏိုင္ပါသတဲ့...။ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္သာ လုပ္ၾကေပေရာ ။ လက္ထဲေသနတ္ေလးေရာက္တာနဲ႕ ေသြးေျပာင္းမသြားေလနဲ႕... (ဗိုလ္ေအာင္ဒင္.. <br /> <br />ၾကိယာပံုစံေတြက လြယ္ပါတယ္..။ ပစၥဳပၸဳန္ကာလ(Present Tense) နဲ႕ နည္းနည္းေလးပဲ ကြဲတာပါ..။ <br />ပစၥဳပၸန္ကာလ(Present Tense)မွာက <br /><div style="text-align: justify;">တိ------------------------------- ႏၱိ <br />သိ ----------------------------- ထ <br />မိ-------------------------------- မ <br /></div> <br />ဒီမွာက <br />တု ---------------------------------ႏၱဳ <br />ဟိ --------------------------------ထ <br />မိ ---------------------------------မ <br /> <br />အ-သရဆုံး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္နဲ႕ တြဲစပ္ၾကည့္ရေအာင္၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ေလးပါထည့္ေပးလိုက္ရင္ လြယ္သြားမလား ေခါင္းကိုက္သြားမလား..တတ္ႏိုင္ဘူး...။(မွတ္ရမွာက ဟိ-၀ိဘတ္ရဲ႕ ေရွ႕မွာ အ(a)သရက အာ(ā)သရေျပာင္းေနတာ ေတြ႕ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ အ-သရနဲ႕ အာသရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္ေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ အဲဒီ ဟိ-၀ိဘတ္မပါဘဲလည္း သံုးႏိုင္တယ္..။) <br /> <br />ကဲ ၾကည့္ပါ..။ <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">ပစ(paca) (ခ်က္)</span> <br />ေသာ ပစတု (သူခ်က္ပါေစ) (He may cook.) (May he cook.) (Let him cook) <br />ေတ ပစႏၱဳ (သူတို႕ခ်က္ၾကပါေစ) (They may cook)(May they cook.)(Let them cook) <br /> <br />တြံ ပစာဟိ (ပစ) (သင္ခ်က္ပါ) (You may cook.) (May you cook.) (Let you cook.) <br />တုေမွ ပစထ (သင္တို႕ခ်က္ၾကပါ) (You all may cook)( May you all cook.) (Let you all cook.) <br /> <br />အဟံ ပစာမိ (ငါခ်က္မည္) (I may cook.) (May I cook.) (Let me cook.) <br />မယံ ပစာမ (ငါတို႕ခ်က္ၾကမည္။) (We may cook.) (May we cook.) (Let us cook.) <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အာ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">ကိဏာ(kinā)(၀ယ္)</span> <br />ကိဏာတု -----------------ကိဏႏၱဳ (ဒီၾကိယာမွာ အာ(ā)-သရက အ(a)သရေျပာင္းေနတာေတြ႕မယ္) <br />ကိဏာဟိ ------------------ကိဏာထ <br />ကိဏာမိ ---------------------ကိဏာမ <br /> <br /> <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ဧ-သရဆံုး ၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ေဒေသ (dese) (ေဟာၾကား)</span> <br />ေဒသတု ----------------------ေဒေသႏၱဳ <br />ေဒေသဟိ -------------------- ေဒေသထ <br />ေဒေသမိ---------------------- ေဒေသမ <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ၾသ-သရဆံုးၾကိယာအေျခခံပုဒ္</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ကေရာ(karo)(ျပဳလုပ္)</span> <br />ကေရာတု----------------------------- ကေရာႏၱဳ <br />ကေရာဟိ -------------------------------ကေရာထ <br />ကေရာမိ-------------------------------- ကေရာမ <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ထူးျခားၾကိယာအေျခခံပုဒ္မ်ား</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ဟန(hana) (သတ္)</span> <br />ဟနတု၊ဟႏၱဳ--------------------------------- ဟနႏၱဳ <br />ဟနာဟိ၊ ဟန------------------------------ ဟနထ <br />ဟနာမိ -------------------------------------ဟနာမ <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">အသ(as)(ရွိ၊ျဖစ္)</span> <br />အတၳဳ ------------------------------------------သႏၱဳ <br />အာဟိ ---------------------------------------- အတၳ <br />အသၼိ ၊အမွိ ------------------------------------- အသၼ၊အမွ <br /> <br />ဒီၾကိယာနဲ႕ တြဲၿပီး မသြားနဲ႕ (Don't go) မစားနဲ႕ (Don't eat) လို႕ တားျမစ္ခ်င္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ မာ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးထည့္သံုးရပါတယ္။ မာ ဂစၦာဟိ(မာ ဂစၦ) ၊ မာ ဘုဥၨာဟိ (မာ ဘုဥၨ) ... <br /> <br />နည္းနည္းမ်ားသြားၿပီထင္တယ္..။ <br />ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းေလးေတာ့ သည္းခံၿပီး လုပ္လုိက္ၾကေပဦး...။ ေလ့က်င့္ခန္းမလုပ္မီ ၾကိယာေတြနဲ႕ တြဲသံုးဖို႕ ၾကိယာ၀ိေသသန(Adverbs)ေလးေတြ မျဖစ္မေနမွတ္ၾကရဦးမွာပါ...။ <br /> <br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ေနရာေဒသႏွင့္ ကာလျပၾကိယာ၀ိေသသနမ်ား(Demonstrative Adverbs)</span> <br />အၾတ၊ဧတၳ၊ဣဓ၊ဣဟ( ဤေနရာ၌)(here) <br />တၾတ၊တတၳ၊တဟႎ(ထိုေနရာ၌)(there) <br />အေတာ၊ဣေတာ(ဤေနရာမွ)(from here) <br />တေတာ(ထိုေနရာမွ၊ ထိုအရာမွ၊ ထို႕ေၾကာင့္)(from there, from that, therefore) <br /> <br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဆက္ႏႊယ္မႈျပၾကိယာ၀ိေသသနမ်ား(Relative Adverbs)</span> <br />ယၾတ၊ယတၳ၊ယဟႎ(အၾကင္ေနရာ၌)(where, where ever) <br />ယေတာ (အၾကင္ေနရာမွ၊အၾကင္အရာမွ၊ အၾကင့္ေၾကာင့္)(from where, from what,wherefore) <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"> <br />ေမးခြန္းျပၾကိယာ၀ိေသသနမ်ား(Interrogative Adverbs)</span> <br /> <br />ကုၾတ၊ကတၳ၊ကုဟႎ၊ကဟံ(ဘယ္ေနရာ၌၊ဘယ္ေနရာသို႕)(where?) <br />ကုေတာ (ဘယ္ေနရာမွ)(from where? From what?) <br /> <br />ျမန္မာျပန္ဖို႕... <br /> <br />1. ေသာ ဣဓ ၀သတု။ <br />2. ေတ တတၳ ဂစၦႏၦဳ။ <br />3. တုေမွ ဣဓ မာ နိသီဒထ။ <br />4. မယံ တေတာ ကိဏာမ။ <br />5. ကုၾတ တုေမွ ၀သထ။ <br />6. ယေတာ ေတ အာဂစၦႏၱိ၊ အဟံ တၾတ ဂစၦိႆာမိ။ <br />7. ယၾတ ေတ ၀သႏၱိ၊ မယံ တေတာ အာဂစၦာမ။ <br />8. မယံ ဣေတာ ကုဟႎ ဂစၦိႆာမ။ <br />9. ေတ တၾတ တေနာႏၱဳ။ <br />10. ယၾတ ေတ ၀သႏၱိ။ တၾတ တုေမွ ေဒေသထ။ <br /> <br />ပါဠိလို ေရးျပ... <br /> <br />1. သူတို႕ ဒီကို လာၾကပါေစ။ <br />2. မင္း ဘယ္မွာ ေနတာလဲ။ <br />3. မင္း သိပါေစ။ <br />4. မင္း ေအာင္ျမင္ပါေစ။ <br />5. ငါ မင္းရွိရာ လာမယ္။ <br /> <br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ဆက္ႏႊယ္မႈျပၾကိယာ၀ိေသသန(Relative Adverbs)ေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္..။</span> <br />ပါဠိမွာ (ယ) နဲ႕ (တ) ဆိုတဲ့ စကားလံုးႏွစ္လံုးဟာ သိပ္ၿပီးတြင္က်ယ္တယ္၊ ျမန္မာစကားမွာေတာ့ အၾကင္(ယ) နဲ႕ ထို( တ)ေပပဲေပါ့။ <br /> <br />''အၾကင္အရပ္၌ သူသည္ ေန၏။ ထိုအရပ္သို႕ ငါသြားအံ့။'' ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ <br />ပါဠိနဲ႕ ေရးၾကည့္ေတာ့ <br />''ယၾတ ေသာ ၀သတိ၊ တၾတအဟံ ဂစၦာမိ၊'' ျဖစ္သြားတာပါ။ <br />အဂၤလိပ္လို ေရးျပမွ နားလည္မယ္ဆိုရင္ ဒီလိုပါ <br />I go there where he lives. <br />သူေနတဲ့ဆီ ငါသြားမယ္ လို႕ ေျပာခ်င္တာပါ...။ <br />မရွင္းေသးရင္လည္း ရႈပ္ထားလိုက္ဦး....။ <br /> <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဓမၼဂဂၤါ</span> <br />(၂၆-၀၈-၂၀၁၁) <br /> <br />(ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ သြားဖတ္ရင္ အဆင္ပိုေျပမယ္ ။ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာမွာ အနည္းကိန္း အမ်ားကိန္းေတြ လိုင္းခြဲရင္ ပူးကပ္သြားေတာ့ ေ၀၀ါးသြားႏိုင္တယ္..။) <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-2334306427770490411?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-58582598510476528952011-08-25T07:14:00.000-07:002011-08-25T08:29:37.841-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-btGec9ysRkk/TlZekrlFxsI/AAAAAAAABN8/sXa_eppKOU8/s1600/sj.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-btGec9ysRkk/TlZekrlFxsI/AAAAAAAABN8/sXa_eppKOU8/s320/sj.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644803167222089410" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);">Apple ကုမၸဏီၾကီးကို တည္ေထာင္သူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မစၥတာစတီဗ္ေဂ်ာ္ဘ္စ္ဟာ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္သြားပါၿပီ.တဲ့။ မစၥတာစတိဗ္ရဲ႕ လက္ရာ အိုင္ပက္ေလးကို သံုးၾကည့္ၿပီး ခ်ီးမြမ္းလို႕မဆံုးေသးဘူး..။ ရာထူးႏႈတ္ထြက္သြားေလသတဲ့..။ (သတင္းနဲ႕ ေရာၿပီး ၾကြားတာလို႕ မထင္ေစခ်င္ဘူး.. း) <br /> <br />အေမြးစားခံကေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ၾကီးျပင္းလာၿပီး ေကာလိပ္ေက်ာင္းၿပီးေအာင္ မတက္ခဲ့ရတဲ့ မစၥတာစတီးဗ္ဟာ အိႏၵိယကို သစၥာရွာသြားဖို႕ ခရီးစရိတ္ပုိက္ဆံအတြက္ ကြန္ျပဴတာကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ဖူးပါသတဲ့..။ အိႏၵိယကျပန္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္လို႕ သူ႕ကိုယ္သူထုတ္ေဖာ္ခဲ့ပါသတဲ့.။ လက္ထပ္တဲ့အခါမွာလည္း ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးကို ပင့္ေဆာင္ၿပီး မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ က်င္းပခဲ့ပါသတဲ့..။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ထဲက သို႕ကလို လူခြ်န္လူမြန္ၾကိးတစ္ေယာက္ကို မုဒိတာပြားလိုက္ေၾကာင္းပါ..။ <br /> <br />ဗုဒၶဘာသာနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သူ႕အေၾကာင္းေလးအခ်ိဳ႕ကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္... <br /> <br /><a href="http://buddhistbugs.blogspot.com/2008/12/steve-jobs-successful-buddhist.html">(၁)ေအာင္ျမင္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီး</a> <br /><a href="http://buddhistbugs.blogspot.com/2008/12/steve-jobs-successful-buddhist.html">(၂)ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္က ေအာင္ျမင္မႈကို သရဇၥ်ာယ္ေလေသာအခါ</a><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Jobs"> <br />(၄)ဒကာၾကီးမစၥတာစတီဗ္ရဲ႕ အတၳဳပၸတ္</a> <br /><a href="http://www.bbc.co.uk/burmese/news/2011/08/110824_stevejobs_resign.shtml">(၄)ဒါကေတာ့ ဘီဘီစီသတင္းပါ</a> <br /> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-5858259851047652895?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-11498248493300205392011-08-25T02:33:00.000-07:002011-08-25T05:24:57.417-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Cx1h_6zqLmY/TlY1jGKvPpI/AAAAAAAABN0/MJWcmtPWK2M/s1600/400px-Lumbini.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Cx1h_6zqLmY/TlY1jGKvPpI/AAAAAAAABN0/MJWcmtPWK2M/s320/400px-Lumbini.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644758060022840978" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">စက္တင္ဘာလေက်ာ္ရင္ ဗုဒၶဂယာဘုရားဖူးရာသီစေတာ့မယ္...။ သံေ၀ဇနီယေလးဌာနထဲက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေမြးဖြားရာ လုမၺိနီသတင္းေလးကို အမွတ္မထင္ ေကာက္ဖတ္မိတယ္။ <br /> <br />တရုတ္ႏိုင္ငံက အေမရိကန္ေဒၚလာသံုးဘီလ်ံေလာက္ ရင္းႏွီးျမဳတ္ႏွံျပီး ဗုဒၶအေလာင္းအလ်ာေမြးဖြားသန္႕စင္ရာ လုမၺိနီေဒသဖြံ႕ျဖိဳးေရးအတြက္ အိႏၵိယနဲ႕ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ေတာင္ပိုင္းေဒသမွာ ေလယာဥ္ကြင္းၾကီးတစ္ခုအပါအ၀င္ ဟိုတယ္ေတြ လမ္းေတြ အျခားအေဆာက္အဦေတြ ေဆာက္လုပ္ဖို႕ နီေပါလ္ႏိုင္ငံ ခရီးသြားလာေရး၀န္ၾကီးနဲ႕ စာခ်ဳပ္လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးသြားၿပီ လို႕ ယေန႕တရုတ္ျပည္ သတင္းဌာနက ေျပာလုိက္ပါသတဲ့။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ မကၠာျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ့္စီမံကိန္းဆိုပဲ..။ အဲဒီလိုသံုးထားတာပါ..။ (Buddhist Mecca) တဲ။ <br /> <br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားဖူး၀ါသနာအေလ့ထံုၿပီး သဒၶါတရားအားၾကီးတဲ့ ေရႊျပည္ၾကီးက အမ်ိဳးေတြေတာ့ လုမၺိနီမွာ အခက္အခဲမရွိသြားႏိုင္လာႏိုင္၊တည္းခိုႏိုင္ေတာ့မယ္လို႕ ပီတီျဖစ္ေနတုန္း ဆက္စပ္သတင္းေတြ ဖတ္ၾကည့္တဲ့အခါ ဒီစီမံကိန္းက အျငင္းပြားဖြယ္ ျပႆနာေတြ ရွိေနပံုပဲ..။ <br /> <br />တရုတ္အစိုးရေနာက္ခံျပဳထားတဲ့ ေဟာင္ေကာင္အေျခစိုက္အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ အာရွပစိဖိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ဖလွယ္ေရးႏွင့္ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးေဖာင္ေဒးရွင္း(The Asia Pacific Exchange and Cooperation Foundation) နဲ႕ ကုလသမဂၢ( UN Industrial Development Organization, တို႕ ၾကားသာ နားလည္မႈသ၀ဏ္လြႊာလက္မွတ္ထိုးခဲ့ၾကတာမို႕ (တကယ့္အေရးၾကီးတဲ့ အစိုးရအခ်င္းအခ်င္း လက္မွတ္ထိုးတာမ်ိဳးလုပ္ခဲ့တာမ်ိဳးမဟုတ္လို႕ ) နီေပါလ္အစိုးအရအေနနဲ႕ အသိအမွတ္မျပဳပယ္ခ်ထားတယ္ လို႕ သိရပါတယ္။ ။ ၿပီးေတာ့လည္း နီေပါလ္နဲ႕ အိႏၵိယနယ္စပ္မွာ တည္ရွိတဲ့ လုမၺိနီကို တရုတ္က လုံျခံဳေရးအျမင္နဲ႕ လႊမ္းမိုးခ်င္တာလို႕လည္း သံသယျဖစ္ေနၾကပုံပါပဲ..။ <br /> <br />အာရွပစိဖိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ဖလွယ္ေရးႏွင့္ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးေဖာင္ေဒးရွင္း(The Asia Pacific Exchange and Cooperation Foundation) ရဲ႕ ပူးတြဲ-ဥကၠ႒က နီေပၚကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အၾကီးအကဲ ေမာစီတုန္း၀ါဒီၾကီး မစၥတာပရာခ်န္ျဒာျဖစ္ေနေတာ့ အေမရိကန္ေဒၚလာအခြင့္အေရးေတြ ေမွ်ာ္ၿပီး ဘာသာမဲ့ကေန ဘုန္းၾကီးလုပ္ေတာ့မလို႕လား ဆိုၿပီး ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကို ဘဒၵႏၱရဲေဘာ္ၾကီး(Comrade Monk)လို႕ ရယ္သြမ္းေသြးထားတာလည္း ဖတ္လိုက္ရပါေသးတယ္..။ <br /> <br />ေနာက္ဆံုးဖတ္မိတာက ကုလသမဂၢကိုယ္တိုင္ကလည္း တရား၀င္စာခ်ဳပ္ကိစၥမရွိပါဘူးလို႕ ၿငင္းထားတာပါ..။ ဆက္ဖတ္ၾကဖို႕ပါ..။ <br /> <br /><a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://ibnlive.in.com/generalnewsfeed/news/china-to-develop-lumbini-in-nepal-with-usd-3-bln-investment/782570.html"><span style="text-decoration: underline; font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">(၁)လုမၺိနီတြင္ တရုတ္ေဒၚလာ၃ ဘီလ်ံျမဳတ္ႏွံေတာ့မည္</span> <br /></a><a style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);" href="http://www.phayul.com/news/article.aspx?id=29818">(၂)တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ လုမၺိနီပေရာဂ်က္ နီေပါအစိုးရပယ္ခ်</a> <br /><a style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);" href="http://www.thehimalayantimes.com/fullNews.php?headline=Comrade+Monk+of+Lumbini+Inc.+&amp;NewsID=299525">(၃)ဘဒၵႏၱရဲေဘာ္ၾကီးသို႕</a> <br /><a style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);" href="http://twocircles.net/2011aug19/un_denies_signing_controversial_buddha_birthplace_deal.html">(၄) လုမၺိနီကိစၥ ကုလသမဂၢျငင္းဆို <br /></a></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-1149824849330020539?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-80650793317529913452011-08-23T06:40:00.000-07:002011-08-25T10:10:17.852-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-80vgD09a0N8/TlaB5dKVMFI/AAAAAAAABOE/1i07MX14FKE/s1600/5531.Hanh-circle.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 276px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-80vgD09a0N8/TlaB5dKVMFI/AAAAAAAABOE/1i07MX14FKE/s320/5531.Hanh-circle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644842007035981906" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">သက္ေတာ္(၈၄)ႏွစ္ရွိၿပီး </span><span><span id="ctl00_ctl00_body_body_ctl05_ctl01"> <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thich_Nhat_Hanh" rel="tag">Thich Nhat Hanh</a><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thich_Nhat_Hanh"> </a>ဘြဲ႕ေတာ္နဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ </span></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဗီယက္နမ္ဆရာေတာ္ၾကီးပါ..။</span> <br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">အျဖဴေတြ သဲသဲလႈပ္ေနာက္ကေန လိုက္ေနၾကတာ မိဂဒါ၀ုန္မွာ ေတြ႕ဖူးပါတယ္..။ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႕ အတူတူ နာလႏၵာတကၠသိုလ္က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႕ဆက္ကပ္တဲ့ပြဲမွာလည္း ဖူးခြင့္ရပါတယ္..။ <br /> <br />ဆရာေတာ္ၾကီးႏွစ္ပါးကို တစ္ျပိဳင္တည္းဘြဲ႕တံဆိပ္ဆက္ကပ္တဲ့ ပြဲမွာ အျဖဴတပည့္ေယာဂီေတြ ျခံရံၿပီး ၾကြလာခဲ့တာပါ..။ သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ဆိုေပမယ့္ ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ပဲ ထင္ရပါတယ္.။ ဒီဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း သတိပ႒ာန္ကမၼ႒ာန္းကိုပဲ ျပသနည္းေပးေလ့ရွိတာပါ..။ ေသခ်ာမေလ့လာရေသးေတာ့ ေထရ၀ါဒနည္းနဲ႕ တူမတူ မသိရပါ။ ႏိုင္ငံတကာျပယုုဂ္မွာေတာ့ ဒလိုင္လားမားၿပီးရင္ ဒုတိယေနရာေလာက္ရွိတယ္ လို႕ ဆိုပါတယ္..။</span> <br /> <br />ျပည္တြင္းကအမ်ိဳးေတြနဲ႕ ျပည္ပေရာက္အမ်ိဳးေတြၾကားမွာပဲ ျပည္တြင္းျပည္ပသာသနာျပဳအမည္ခံေနၾကတဲ့ ဓမၼဂဂၤါတို႕ကိုယ္တိုင္ <span style="color: rgb(0, 51, 0);">ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာဖို႕ လင့္ခ္ေလးေတြ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ <br /> <br /></span><span style="text-decoration: underline;"><span style="font-weight: bold;"><a href="http://communities.canada.com/vancouversun/blogs/thesearch/archive/2011/08/18/why-does-thich-nhat-hanh-mostly-appeal-to-whites.aspx">(၁)လူျဖဴေတြ ၾကည္ညိဳတဲ့ ဗုဒၶဘာသာရဟန္း <br /></a><a href="http://communities.canada.com/vancouversun/blogs/thesearch/pages/anglican-priest-praises-thich-nhat-hanh-s-retreat.aspx">(၂)အဂၤလိကန္ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ခ်ီးမြမ္းခံရသူ</a> <br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Thich_Nhat_Hanh">(၃)ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ေထရုပၸတ္</a> <br /></span></span> <br />(ယေန႕ဗုဒၶဘာသာဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ပို႕စ္မတင္ႏိုင္တာၾကာပါၿပီ.။ က်မ္းတင္ၿပီးရင္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးဆီ ပံုမွန္လွည့္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္..။) <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2614060458629916094-8065079331752991345?l=dhammaganga.blogspot.com' alt='' /></div>ဓမၼဂဂၤါhttp://www.blogger.com/profile/02816814914033298476noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2614060458629916094.post-11554088973996105652011-08-18T22:20:00.000-07:002011-08-19T00:14:53.233-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="color: rgb(102, 102, 0);" href="http://2.bp.blogspot.com/-fSn9t3WGHzI/Tk31NmFo-CI/AAAAAAAABNs/4QPxP2TV7vk/s1600/DSCN1522.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-fSn9t3WGHzI/Tk31NmFo-CI/AAAAAAAABNs/4QPxP2TV7vk/s320/DSCN1522.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642435522076407842" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);"> <br /></div><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">အကယ္၍ ..</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ဤ ''အကယ္၍ ''သည္ မစၥတာကစ္ပလင္း သို႕မဟုတ္ ယူႏို႕စ္ရွင္အာစာရ၏ အကယ္၍ မဟုတ္ေၾကာင္း သူကိုယ္တိုင္ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မူပိုင္ခြင့္ျပႆနာကို စကားလံုးႏွစ္လံုးခန္႕ျဖင့္ ေရွာင္လြႊဲဖြယ္မရွိေတာ့ေပ..။ အကယ္၍ ေလာကဥပေဒႏွင့္ ၿငိစြန္းသျဖင့္ ျပႆနာကို မီးျမိွဳက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၀ိနည္းဥပေဒတြင္ ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္၍ ယူငင္သံုးစြဲပါက ၀ိႆာသဂၢါဟျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္မရွိဟု ဆိုသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သူသည္ မိတ္ေဆြမ်ားစြာကို ရွာေဖြစုေစာင္းထားၿပီး ပစၥည္းမ်ားကိုမူ သိမ္းဆည္းေလ့မရွိေပ..။ သြားေလရာယူေဆာင္တတ္သည္က Oral B အမ်ိဳးအစားသြားတိုက္တံတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ Gillette သင္တုန္းဓါးတစ္လက္သာ ျဖစ္ေလသည္။ (ငါ့ရွင္တို႕ေရ တံခါးေတြ ပိတ္လိုက္ၾကေလၿပီေလာ ) :)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ဒီေန႕ မိဂဒါ၀ုန္လမ္းတြင္ မိုးရြာေနသည္။ နံနက္ခင္းဆီက သူ႕အခန္းတံခါးကို ဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ မိုးေရစိုေနေသာသရက္ပင္သည္ မလံုမလဲျဖစ္စြာ ခိုက္ခိုက္တံုေနရွာသည္။ ေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္ေနေသာ ဖားမ်ားက သူ႕ကို ေမာ့ၾကည့္ေနၾက၏။ အိႏၵိယတြင္ ဖားမ်ား စိတ္လံုကိုယ္လံုေနထိုင္ခြင့္ရွိဟန္တူသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက လယ္ေစာင့္တဲေလးဆီ စိတ္ေရာက္သြားေသးသည္။ ေအာ္ ၾကာျဖဴတစ္ပြင့္ နီတစ္ပြင့္...။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ဒီတစ္ေန႕ေတာ့ သူ႕အခန္းေရွ႕က လမ္းေလးသည္ ရႊံ႕ႏြံထဲတြင္ သိမ္ေမြ႕ခ်င္တုိင္း သိမ္ေမြ႕ေနေတာ့မည္..။ ထိုအခါ သူသည္လည္း လမ္းေလး၏ ရႊံ႕အိုင္ဗြက္မ်ားေပၚ ေက်ာ္ခြ ယိမ္းထိုးေလွ်ာက္လွမ္းရင္း ဗာရာဏသီျမဴနီစပယ္လ္ကို ေမတၱာပြားတတ္ေအာင္ အႏိုင္ႏိုင္အားထုတ္ရဦးမည္။ အမွန္တကယ္ပင္ သူ၏ မဇၥ်ိမေန႕ရက္မ်ားသည္ စိတ္မၿငိမ္ေသာ မိဂဒါ၀ုန္လမ္းေလးေပၚတြင္ ကုန္လြန္သြားေလသည္။ မိဂဒါ၀ုန္လမ္းသည္ စိတ္ကူးေပါက္သည့္အခါ ႏိုင္လြန္ကတၱရာျဖင့္ ေခ်ာမြတ္ေနတတ္ၿပီး စိတ္ရူးူေပါက္သည့္အခါ တစ္လမ္းလံုးမြေနေအာင္ ဖုထစ္ေနတတ္ျပန္သည္။ ေျမာင္းၾကီးေတြ ေဖာ္။ ပိုက္လံုးၾကီးေတြ ျမွဳတ္၊ ထိုေနာက္ ေက်ာက္သားလမ္းျဖစ္လိုက္၊ ကတၱရာလမ္းျဖစ္လိုက္..။ ထို႕ေနာက္ ...ေျမသားမြမြ..ရႊံဗြက္ရြရြ...။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">မိဂဒါ၀ုန္သည္ ဒီမိုကေရစီမွလြဲ၍ ဘာမွ မျပည့္စံုရွာပါ..။ ဒီမိုကေရစီရွိေနတာကိုက ေရငတ္ေတာ့ ေျပသည္။ ဘာမွန္းေတာ့ မသိ..။ သူလည္း ၀ါက်ေတြ ေပၚသမွ် ေကာက္ျခစ္လိုက္သည္။ ေပၚရာရႈျခင္းမဟုတ္၍ သတိပ႒ာန္ႏွင့္ေတာ့ ေ၀းလွသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">အိုၾကီးအိုမဗာရာဏသီကို မုတ္သံုက ႏြဲ႕ဆိုးဆိုးေနသည္။ သူေနခဲ့ေသာ ငါးႏွစ္တာကာလအတြင္း ယခုရာသီလို မုတ္သံု၏ ပြတ္သပ္ၾကည္စယ္မႈမ်ိဳး တစ္ရံတဆစ္မွ် မၾကံဳခဲ့ဖူး..။ငယ္ရြယ္ကြ်ပ္ဆတ္လြန္းေသာ မုတ္သံုကို အိုေဟာင္းႏြမ္းပါးေသာ ဗာရာဏသီက ေခ်ာ့ျမဴေနခဲ့ဟန္ပင္..။ သို႕ႏွင့္ မုတ္သံုသည္ သူ႕အခန္းေလး၏ မွန္ျပတင္းခ်ပ္မ်ားကိုပါ မိုးစက္မ်ားျဖင့္ ပစ္ေပါက္ရမ္းကားေနေတာ့သည္..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">လက္ရွိေနထိုင္ေသာ အခန္းေလးသည္ သူ႕အတြက္ အသစ္စက္စက္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့..။ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ျပန္လည္ ဆုတ္နစ္ရာ ကိုးန၀င္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ သူ႕အခန္းေလးတြင္ မိတ္ေဆြ ရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕ခ်န္ထာားခဲ့ေသာ အထုပ္အပိုး ၀န္စည္စလယ္မ်ားျဖင့္ ေဖာင္းကားေရာင္ရမ္းေနသည္။ သူ ကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ဟိုလူေပး သည္လူေပး ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ကာတြန္းထဲက ၾကြက္၀မ္းပူ တစ္ေကာင္လိုျဖစ္ေနၿပီလား။ <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ယခင္က သူသည္ စာရြက္စာတမ္းအနည္းငယ္ထည့္ထားေသာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လက္ဆြဲအိတ္ေလးတစ္လံုးျဖင့္ ေမတၱာသုတ္ထဲက အတိုင္း''သုဘေရာ စ သုဟုဇူ စ''လုပ္ေနေသးသည္။ သူ႕အမည္ျဖင့္ ငွါးရမ္းထားေသာ ကိုယ္ပိုင္အခန္းလည္း မရွိ..။ သူ႕မိတ္ေဆြမ်ားရွိရာဆီ တစ္ခန္း၀င္ တစ္ခန္းထြက္..။ သူက ဆြမ္းဟင္းလည္း မခ်က္တတ္။ (အမွန္တကယ္ေတာ့ ေရႊျပည္ၾကီးတြင္ သပိတ္ရွိလွ်င္ ဆြမ္းရွိေသာရဟန္းေတာ္မ်ား၏ သဘာ၀အရ မည္သူမွ် မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥတြင္ စြမ္းေဆာင္ရွင္မ်ားမဟုတ္ၾက။ တစ္ပါးစႏွစ္ပါးစသာ ၀ါသနာႏွင့္ ပါရမီလက္ပါလာၾကသည္။ မဇၥ်ိမေရာက္လွ်င္ေတာ့ မျဖစ္မေနသင္ယူၾကရသည္။ စမ္းသပ္ခ်က္ျပဳတ္ၾကရသည္။ ''ကဲ လိုက္ဆိုိၾက ..ဣဒံ ေမ ပုည''ံ ျဖင့္ ဆြမ္းတစ္နပ္လြယ္လြယ္ကူကူ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည့္ အေျခအေနက ပြင့္လင္းျမင္သာရွိလြန္းလွေပသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">အသစ္ေရာက္လာစ ရဟန္းမ်ားအား ဟင္းခ်က္နည္းသင္ေပးေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကို သတိရေနသည္။ ''ကဲ ငါ့ရွင္တို႕ ဒီစင္ေပၚတင္ထားတဲ့ ဗူးေတြ ျမင္လား၊ ။ ဆားဗူး၊ နႏြင္းဗူး၊ ငရုတ္သီးမႈန္႕ဗူး...ဒီစင္ေပၚမွာ တင္ထားသမွ် ဗူးေတြထဲက အနည္းငယ္စီကို သိလႅာစိုးရဲ႕ စားၾကမယ္ေဟ့ ေကာင္းေကာင္းထဲက အတိုင္းထည့္ ။ သားစုိးလို ေရာသမေမႊ ....။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">သူ႕ကိုေတာ့ (လက္ရာၾကိဳတင္အနံ႕ရေနၾကသည့္အလား) စမ္းသပ္ခြင့္ပင္ မေပးဘဲ မီးဖိုးေခ်ာင္ကင္းလြတ္ခြင့္ျပဳလိုက္ၾကသည္..။ </p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">သူကလည္း ဗာရာဏသီေရာက္ဦးစေန႕ရက္မ်ားတြင္ မီးဖိုေခ်ာင္ၾကီးကို ျမင္ရတိုင္း ထိတ္လန္႕တုန္လႈပ္ေနသည္။ ဘယ္ေတာ့ခ်က္ရေလမလဲ..။ စားခ်ိန္ေရာက္မွသာ ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖစ္တတ္သည္။ (ေတာ္ေတာ္လည္း တရားပါေပ့..။)</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">သို႕လွ်င္ သူ႕အား နားလည္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရွိၾကေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားကို သူ႕ဘက္က ဟူးဟူးျငားျငား ျပန္ေပးႏိုင္ေသာအရာမရွိ..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ယခုသူုေနထိုင္လ်က္ရွိေသာ ကိုးန၀င္းေဆာင္တြင္လည္း သူ၏ သီတင္းသံုးေဖာ္ရဟန္းေတာ္သံုးပါးက အလွည့္က်ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကသည္။ ညေနပိုင္းတြင္ ထိုရဟန္းေတာ္မ်ားဘာသာျပန္ျပေသာ မစၥတာဟာမန္းဟက္စ္၏ သိဒၶတၳ၀တၳဳကို နားေထာင္ေပးရံုသာ သူ႕ကို တာ၀န္ေပးထားသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">''ယခုပင္လွ်င္ မစားခင္က ၾကိဳတင္ခ်က္မႈ လံု႕လျပဳေလာ့..။'' း) သံေပါက္ကို သူ႕အားရြတ္ခြင့္မေပး..။ ေကာင္းလင့္ေတးေပတည္း..။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕ ပညာေရးကိစၥမ်ားျပီးဆံုး၍ အၿပီးျပန္ၾကေလေသာ အခါ က်န္ရွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကို သူ႕အား လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ၾကသည္။ သံုးရာသီစာ ေစာင္ျခင္ေထာင္မ်ား၊ စားပြဲကုလားထိုင္မ်ား။ စာအုပ္မ်ား။ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး အိုးခြက္ ပုဂံမ်ား၊ ဓါတ္ေငြ႕အိုးၾကီးမ်ား။ ကာသိတိုင္းျဖစ္ေလေအးစက္ (အဲယားကြန္း မဟုတ္)။ ေရခဲေသတၱာတစ္လံုး..။ တီဗီႏွင့္ ျဂိဳဟ္တုစေလာင္း၊ (တီဗီကေတာ့ သူ႕အခန္းထဲမွာ ထားသည္ထက္ ပိုမိုအဆင္ေျပမည့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသုိ႕ ပို႕လွဴလိုက္ၾကသည္။ ) </p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ဤပစၥည္းမ်ားမွာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားက ေတာင္းဆို၍ ျဖည့္တင္းလာေသာ အပိုပရိကၡရာမ်ားျဖစ္ေလသည္။ သို႕တည္းမဟုတ္ မလိုအပ္ဘဲ ေရာက္လာေသာအရာမ်ားလည္း ရွိေနႏိုင္ေၾကာင္း ၀န္ခံရေပမည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">သာသနာ့တကၠသိုလ္ႏွစ္မ်ားဆီက ဒုတိယ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္သည္ သူတို႕၏ အေဆာင္မ်ား၊အခန္းမ်ားကို ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးေလ့ရွိသည္။ သင္တန္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္သည့္ အသံုးအေဆာင္မ်ားကို သိမ္းဆည္းကာ ပညာသင္ႏွစ္ကုန္မွ ျပန္လည္ေပးအပ္တတ္သည္။ သို႕ႏွင့္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္အေဆာင္တြင္ တံဆိပ္မ်ိဳးစံု ကက္ဆက္ပေလယာမ်ား စုပံုေနတတ္သည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">တစ္ေန႕သားမွာေတာ့ ဒု-ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္က (အရပ္ေတာ္က ပုေသာ္လည္း) တကၠသိုလ္မင္းလမ္းမၾကီးျပည့္ေအာင္ ေျမာက္ေျမာက္ေမာ့ေမာ့ၾကြလာသည္ကို ဖူးရသည္။ ေနာက္ေတာ္ပါးမွာက ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းနာယကဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးက ဂစ္တာၾကီးကို ထမ္းလို႕..။ .ျမင္ကြင္းက ျပံဳးခ်င္စရာေကာင္းလွသည္။ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ သင္တန္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား အေဆာင္အနီးမွာ ေနထိုင္ၾကသည့္ ထမင္းခ်က္ေဆာင္၀န္ထမ္းလူငယ္မ်ားဆီက သိမ္းလာသည္ တဲ့..။ သာသနာ့တကၠသိုလ္စာေမးပြဲနီၿပီမို႕ ေဒါင္ေဒါင္ဒင္ဒင္ဂစ္တာၾကီးကို ဆြဲလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေပမည္။။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ကဗ်ာဆရာဒကာပိုင္စိုးေ၀ၾကီးကေတာ့ မိ၀င္းဖို႕ ကဗ်ာတြင္</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">''ရူးစမ္းပါေစ ဆိုၿပီး <br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">နင္ပစ္ေပးခဲ့တဲ့ အထုပ္ၾကီးကို</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ရတဲ့ေနကစလို႕</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">ငါတစ္ညမွ အိပ္မရခဲ့ဘူး ..။ '' ဟု ဖြဲ႕ဆိုသည္။</p><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);">သူကေတာ့ေရာ သူ႕မိတ္ေဆြမ်ား ခ်စ္သမွ် အထုပ္ၾကီး အထုပ္ငယ္မ်ားရသည့္ေန႕ကတည္းက အခန္းတစ္ခန္းကို ကိုယ္ပိုင္အမည္ျဖင့္ ငွါးရေတာ့သည္။ အိမ္ရွင္ႏွင့္ အဆင္မေျပ၍ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ရန္ စဥ္းစားမိသည့္အခါတြင္လည္း အေတာင္သာ ၀န္ရွိေသာ ငွက္ကဲ့သို မေပါ့ပါးေတာ့။ ၿပီးေတာ့ သူ႕မွာ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းမျဖစ္မေန သြားေလရာရာ ေဆာင္ရသည့္ ဒုကၡလည္း ပိုလာသည္။ ဘယ္မွာ