21 January, 2010

ဗုဒၶသာသနာျပဳခရစ္ယာန္အရင့္အမာၾကီး

(၁)

ေရႊျပည္ၾကီးကို ရြက္လႊင့္သြားတဲ့ မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ဒီဇင္ဘာလ(၁၉) ရက္ေန႕မွာ ဗာရာဏသီကိုျပန္လည္ ဆိုက္ကပ္ လာခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ပါရဂူက်မ္းျပဳမ်ားျဖစ္တဲ့ အရွင္ဣႏၵ၀ံသ(ခရမ္း) အရွင္သုစိတၱ(တပ္ကုန္း)နဲ႕ အရွင္ဧသိက ေဇာတိ(ေရစၾကိဳ)တို႕ပါ။ သူတို႕နဲ႔အတူ ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕သဒၶါတရားအထုပ္အပိုးေတြလည္းပါလာၾကေလသေပါ့။
ငါးေျခာက္ငါးျခမ္းေလးေတြ လက္ဘက္ထုပ္ေတြ မုန္႕ဟင္းခါးေျခာက္ဆိုသဟာ မိ်ဳးေလးေတြ ပါပဲ။

သူက ပါလာတဲ့စားစရာအထုပ္ေတြအဖြင့္ကို ေစာင့္ေနခိ်န္မွာ အရွင္သုစိတၱ(တပ္ကုန္း)က ရွားပါးအာဟာ ရတစ္ခုကို ဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြထြက္က်လာတာပါ ။စာေရးဆရာအစံု စာအုပ္အစံုပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ သူကလည္း ေရသည္ျပဇာတ္ထဲကလို စာအုပ္ေတြလည္း ယူမယ္၊ ငါးေျခာက္ငါးျခမ္းထုပ္ေတြလည္း ဆြဲမယ္လုပ္ ေတာ့တာပါ။ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ႕ ေဒါက္တာေရခ်မ္းနဲ႕ ျမေကတုရဲ႕ ေႏွာင္းေခတ္တကၠသိုလ္မွတ္တမ္းမ်ား စာအုပ္ေတြကို အကြ်မ္းတ၀င္ယူျခင္း(၀ိႆာသဂၢါဟ)နဲ႕ စာအုပ္ပိုင္ရွင္ေရွ႕မွာပဲ ျမင္သာထင္သာ ဆြဲထား လိုက္ပါတယ္။ အဟမ္း အဟမ္း ႏွစ္အုပ္ဆိုေတာ့ မ်ားသေပါ့ ငါ့ရွင္။ ဒီလိုဆိုလည္း ေဒါက္တာေရခ်မ္းကို သင္တန္းနားရက္မွပဲ ဖတ္ေတာ့ မယ္။ ဒုတိယစာအုပ္ကိုေတာ့ အမိအရ ဆြဲလာခဲ့ေတာ့တယ္။

ဆရာၾကီးျမေကတု(ျမန္မာစာပါေမာကၡဦးခ်မ္းျမ)ရဲ႕ ေႏွာင္းေခတ္ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ အေတြ႕ အၾကံဳမ်ား၊ ဆက္ႏႊယ္ရာ အေၾကာင္းတရားမ်ားကို အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာ အပိုင္းပိုင္းဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါရဲ႕။ေရႊျုပည္ၾကီးရဲ႕ ေခတ္ဦးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးတစ္ဦးရဲ႕ စာေပလက္ရာမွာ ကဗ်ာအလကၤာ၊ ဟာသေလေျပေတြနဲ႕ ဖတ္မၿငီးေအာင္ ေရးထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ညကလည္း အိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္ ေနာက္က်ခဲ့ ရျပန္ပါတယ္။

ဖတ္ကြာ မလိမၼာမခ်င္းဖတ္။ အဲ လိမၼာလည္း ျပည့္၀ေအာင္ဆက္ဖတ္။ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္လို႕မွ မလိမၼာေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ဘယ္စာအုပ္ဖတ္ဖတ္မလိမၼာေတာ့ဘူးဆိုပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေနာက္တဲ့ဒႆနဆရာ။
ေလာကီနယ္ကိုညႊန္းတာျဖစ္မွာပါ။ ေလာကုတၱရာနယ္မွာေတာ့ အရိယာမျဖစ္သေရြ႕ လူလိမၼာမျဖစ္ေသးပါဘူး။


(၂)

ဆရာၾကီးျမေကတုဆိုတာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေခတ္ဦးကို သိမီလိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးပါ။ ပါေမာကၡဦးေဖေမာင္တင္၊ ပါဠိဆရာၾကီးေဒါက္တာလင္း၊ျမန္မာစာဆရာၾကီးဦးပြားတို႕ရဲ႕ လက္ရင္းတပည့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာ ပါေမာကၡ ဦးခ်မ္းျမအျဖစ္လည္း ပညာတံခြန္တလူလူလြင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာၾကီးရဲ႕ အခု စာအုပ္မွာ ေဆာင္းပါးေပါင္း ၃၄ ပုဒ္ပါ၀င္ပါတယ္။ ေဆာင္းပါးတိုင္းမွာ အလွကိုယ္စီရွိေနၾကတာပါပဲ။ လင္းပေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူက ဘာသာေရးနယ္နိမိတ္ထဲကမို႕“ဘာသာျခားတစ္ဦး၏မဂၢင္ရွစ္ပါးတရား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ဆီ ညြတ္သြားရပါတယ္။

ဆရာၾကီးျမေကတုက ေဆာင္းပါးကို ဒီလိုနိဒါန္ပ်ိဳးပါတယ္။
“ ကမၻာစစ္ၾကီးၿပီးဆံုးၿပီးဆံုးခဲ့၍ တုိင္းျပည္ၿငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းစျပဳလာသည္ႏွင့္တစ္ျပိဳင္နက္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွာလည္း ၁၃၄၆ ခုႏွစ္အခ်ိန္အခါက စၿပီး အခက္အခဲေတြ အမ်ိဳးမိ်ဳးၾကားမွ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မႏၱေလးတကၠသိုလ္သို႕ ေရာက္ၿပီးျမန္မာစာဌာနမွဴးအျဖစ္ ရွိေနပါသည္။ ထိုအခ်ိန္အခါအထိ ကြ်န္ေတာ္၏ ဆရာၾကီး ဦးေဖေမာင္တင္ကို ကြ်န္ေတာ္မေတြ႕ရွိရေသးပါ။

ဆရာၾကီးသည္ စစ္ၿပီးဆံုးသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အေမရိကန္၊ ရွိကာဂိုတကၠသိုလ္ တြင္ဧည့္သည္ပါေမာကၡ အျဖစ္ ဖိတ္ေခၚခန္႕ထားျခင္းကို ခံရၿပီး ဗုဒၶစာေပမ်ားကို ပို႕ခ်ေနသည္ဟု သိရပါသည္။ ဆရာၾကီးသည္ ၀ိသုဒၶိမဂ္၊ပဋိစၥသမုပၸါဒ္၊ဓမၼစၾကာက်မ္းမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာသို႕ ျပန္ဆိုခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္တကၠသိုလ္ မ်ားက အလြန္ေလးစားၾကပါသည္။အေမရိကန္တြင္ ၂ ႏွစ္ခန္႔ ဗုဒၶက်မ္းစာမ်ားကို ပို႕ခ်ရင္း ျပည္နယ္အရပ္ရပ္က ဖိတ္ၾကားသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာတရားမ်ားကို ေဟာေျပာခဲ့ရသည္ဟု သိရပါသည္။

ဤသို႕ေဟာေျပာရွင္းလင္းျပသျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ပင္ ဗုဒၶဘာသာတရားကို ကိုင္းရႈိင္းၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအျဖစ္ ကူးေျပာင္းလာၾကေၾကာင္းကိုလည္း ဆရာၾကီးေျပာျပသျဖင့္ သိရွိရပါသည္။ သို႕ေသာ္ ဆရာၾကီးကိုယ္တိုင္ကမူ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာတရားကို ေလးစားေသာ္လည္း ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာပင္ျဖစ္ပါသည္။”


(၃)

ဆရာၾကီးဦးေဖေမာင္တင္ဆိုတာ ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕ ျမန္မာစာေပ၊ပါဠိစာေပသမိုင္းကမၺည္းမွာ ထီးထီးမားမားၾကီးကို ရွိေနခဲ့တာပါ။ဂရိတ္ၿဗိတိန္က လန္ဒန္ပါဠိစာေတာ္မူအသင္းၾကီးဟာ ဆရာၾကီးရဲ႕ ပညာရိပ္ကို ခိုၿပီး အဘိဓမၼာ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္က်မ္းဂန္အခ်ိဳ႕ကို ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕အဦးအစအဘိ္ဓမၼာက်မ္းစာ ျဖစ္တဲ့ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းရဲ႕အဖြင့္ အ႒သာလိနီအ႒ကထာနဲ႕ ကမၼ႒ာန္းဆရာျမတ္အဆူဆူတို႕ရဲ႕လက္စြဲျဖစ္တဲ့ ၀ိသုဒၶိမဂ္ က်မ္းၾကီးေတြပါပဲ။ ဆရာၾကီးဟာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးျမန္မာအမ်ိဳဳးသားေက်ာင္းအုပ္ၾကီးျဖစ္ခဲ့သလို ေခတ္သစ္ျမန္မာစာေပရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ပုဂၢိဳလ္(Pioneer)ၾကီးလည္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာၾကီးနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ေျပာစရာေတြအမ်ားၾကီးရွိသလို ေျပာမကုန္ႏိုင္တဲ့ ဂုဏ္ေတြနဲ႕လည္း ဆရာၾကီးက လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းရွိခဲ့တာပါ။ ဆရာၾကီးရဲ႕ အတၳဳပၸတ္အျပည့္အစံုကိုေတာ့ မေလးလံုျပဳစုတဲ့ “ေဖေမာင္တင္(သို႕မဟုတ္) ဘသက္ရွည္”ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုသာ ဆက္ဖတ္ၾကဖို႕ပါ။

ဒီမွာေျပာခ်င္တာက ဆရာၾကီးျမေကတု ေျပာတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ဘသက္ရွည္ၾကီးရဲ႕ ဗုဒၶသာသနာျပဳပံု ေလးပါ။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္ဆီက ေန႕တစ္ေန႕မွာေတာ့ တပည့္ျဖစ္သူျမေကတုဆီကို ဘသက္ရွည္ဆီက ေၾကနန္းစာတစ္ေစာင္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕ မႏၱေလးေလဆိပ္မွာ လာၾကိဳဖို႕ပါ။ ျမေကတုက စာေရးဆရာၾကီးလူထုဦးလွနဲ႕အတူ ေလယာဥ္ကြင္းမွာ သြားၾကိဳခဲ့ပါတယ္။ မေတြ႕တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာတပည့္ေတြ ေပ်ာ္လို႕ျပံဳးလို႕။ ဘသက္ရွည္ကလည္း ၀လို႕ ျဖိဳးလို႕ က်န္းမာလို႕ပါပဲ။

ဆရာၾကီးလာရင္းအေၾကာင္းက မႏၱေလးၿမိဳ႕မွာ က်င္းပမယ့္ ျမန္မာျပည္လံုးဆိုင္ရာခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ား ကြန္ဖရင့္မွာ တရားေဟာဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဆရာၾကီးဘသက္ရွည္က ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဆိုသလို တပည့္ေတြကို သူေဟာမယ့္တရားပြဲကို မႏၱေလးက ဓမၼမိတ္ေဆြေတြ လာနာေအာင္ ဖိတ္ၾကားေပးဖို႕ တိုက္တြန္းခဲ့တာပါ။ခရစ္ယာန္ကြန္ဖရင့္မွာ ခရစ္ယာန္အရင့္အမာၾကီးေဟာမယ့္တရားက ဗုဒၶတရားေတာ္ ဆိုေတာ့ ျမေကတုနဲ႕ လူထုဦးလွတို႕တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသတဲ့။

ဆရာၾကီးဘသက္ရွည္က တပည့္ျဖစ္သူျမေကတုကို ေျပာတဲ့စကားေလးလည္း နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး။
“ေဟ့ ခ်မ္းျမ၊ ငါဟာ အခု အသက္(၈၀) ရွိေနၿပီကြဲ႕။ မႏၱေလးကို လာတာဟာ ဒီတစ္ခါေနာက္ဆံုးပဲလား မသိဘူးကြယ့္။ မင္းဆရာကေတာ္ကလည္း ေျပာတယ္ကြာ၊ငါအသက္(၈၀)ေက်ာ္ရင္ ဘယ္ကိုမွ သြားခြင့္မေပး ေတာ့ဘူးတဲ့။ေနာက္ဆံုးလာရတဲ့အခါျဖစ္လို႕ ငါေတာ့ ဒီတစ္ခါ ဗုဒၶဘာသာတရားကို ေဟာေတာ့ ေဟာခ်င္ေန တယ္ကြာ၊ငါအေမရိကန္မွာ ေဟာခဲ့တဲ့ တရားအဆီအႏွစ္ေတြပါကြယ္၊မင္းတို႕လည္း ငါ့တရားကို နာၾကည့္ၾက စမ္းပါဦး”တဲ့။ ေအာ္ ရခဲေပစြ။ ေကာင္းေပစြ။

(၄)

မႏၱေလးၿမိဳ႕ ကယ္လီဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းၾကီးမွာ က်င္းပတဲ့ ခရစ္ယာန္ကြန္ဖရင့္မွာ ဆရာၾကီးဘသက္ရွည္က ဗုဒၶတရားေတာ္ကို တကယ္ေဟာခဲ့သလို တပည့္ျဖစ္သူ ျမေကတုနဲ႕ လူထုဦးလွတို႕ကလည္း သူတို႕ ဆရာၾကီးရဲ႕ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဓမၼမိတ္ေဆြေတြ ဆရာၾကီးရဲ႕ တရားနာဖို႔ တက္ၾကြအားသစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ဓမၼမိတ္ေဆြေတြကေတာ့ ကယ္လီဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းၾကီး လွ်ံထြက္ ေအာင္ တက္ေရာက္နာယူခဲ့ၾကပါသတဲ့။တရားပြဲကို ေမတၱာပို႕ဆုေတာင္းျခင္း ၊ဓမၼေတးသီဆိုျခင္းစတဲ့ ခရစ္ယာန္ ဓမၼဓေလ့ထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ားနဲ႕ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ ဆရာၾကီးဘသက္ရွည္ တရားေဟာခဲ့ပါတယ္။

တရားပြဲျမင္ကြင္းကို ဘသက္ရွည္ရဲ႕အေႏၱ၀ါသိကတပည့္ၾကီးျမေကတုက ဒီလိုမွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါတယ္။
“ဆရာၾကီးဦးေဖေမာင္တင္အား အတြင္းေရးမွဴးက ဘာသာတရားကို ေဟာၾကားပါမည့္အေၾကာင္း ဖိတ္ေခၚ လိုက္ပါသည္။ဆရာၾကီးဦးေဖေမာင္တင္သည္ ေနရာမွထကာ တရားေဟာစင္ျမင့္ရွိရာသို႕ ေလးတြဲ႕ေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္တက္လာပါသည္။ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းတစ္ေဆာင္လံုးမွာလည္း အပ္က်လွ်င္ ၾကားရမေလာက္ပင္ ၿငိမ္သက္လ်က္ရွိေနပါသည္။ တရားနာသူအေပါင္းတို႕သည္ကား ၾကြလာေသာဆရာၾကီး၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ၾကလ်က္ ေလးစားၾကည္ညိဳေနၾကဟန္တူပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ စိတ္၌ကား ဆရာၾကီးကို လက္ယွက္ရွိခိုးမိရေလာက္ေအာင္ ၾကည္ညိဳေနမိပါေတာ့သည္။ “သာယာ၀တီၿမိဳ႕က ငါ့အဖိုးဟာ ဗမာမင္းမ်ားလက္ထက္မွာသာသနာပိုင္တစ္ဦးျဖစ္တယ္တဲ့ကြယ့္” ဟူေသာ ကြ်န္ေတာ့အား ဆရာၾကီးကိုယ္တုိင္ ေျပာခဲ့ဖူးေသာ စကားကို ၾကားေယာင္ေနမိပါသည္။ေလးေဆးေသာ ဣေၿႏၵျဖင့္ ဆရာၾကီးသည္ တရားေဟာ ကုလားထိုင္တြင္ ထိုင္လိုက္ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ဆရာၾကီးထံမွ တည္ၿငိမ္ေလးနက္ေသာ အသံထြက္ ေပၚလာပါသည္။”

(၅)
ဘသက္ရွည္ဆရာၾကီးဦးေဖေမာင္တင္ေဟာၾကားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာတရားဓမၼအျပည့္အစံုကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

“ၾကြေရာက္လာေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႕ ကြ်န္ေတာ့္အား အသက္အရြယ္ကို ေထာက္ထား၍ တရားကို ထိုင္ၿပီးေဟာရသည္ကို ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ တရားကို မရိုေသလို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ေလာကမွာ တရားဆိုတာဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗုဒၶဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဟာေမဒင္ဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပုဂၢိဳလ္ခင္မွ တရားမင္ၾကတာပါ။ ”

“ဘာသာတရားဆိုတာဟာ ကိုယ့္ဘာသာတရားတစ္ခုတည္းကိုသာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ စိတ္၀င္စားေနဖို႕ မေကာင္းပါဘူး၊တစ္ျခားဘာသာေတြကိုလည္း က်င့္ၾကံလိုက္စားၿပီး ဆင္ျခင္ႏိုင္ရမယ္။ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္ရမယ္။ ဒါမွသာ ကိုယ့္ဘာသာတရားဆိုတာ ဘယ္လို၊သူမ်ားဘာသာတရားရဲ႕ အယူအဆက ဘယ္လို ခြဲခြဲျခားသိႏိုင္ၾကမွာျဖစ္တယ္။ သူတစ္ပါး၏ ဘာသာတရားကို လိုက္စားက်င့္ၾကံၾကည့္မယ္ဆိုလွ်င္လည္း တို႕ကန္း ဆိတ္ကန္းအေပၚယံေၾကာနဲ႕ က်င့္ၾကံသံုးသပ္ၾကည့္လို႕ျဖင့္ အႏွစ္သာရကို မျမင္မေတြ႕ႏိုင္ၾကပါဘူး။”

“ဗုဒၶဘာသာတရားရဲ႕ အဆီအႏွစ္ကို သံုးသပ္ၾကည့္ခ်င္ရင္ ဗုဒၶဘာသာတရားကို နီးနီးကပ္ကပ္ ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္မွသာ ျမင္ႏိုင္မွာပါ။ ဗုဒၶဘာသာတရားဟာ သိမ္ေမြ႕တယ္။ ႏုညံ့တယ္၊ လြန္စြာ အႏွစ္သာရရွိတယ္ဆိုတာကို သိရလွ်င္ ဘာေၾကာင့္သိမ္ေမြ႕ရတယ္၊ ႏူးညံ့ရတယ္ဆိုတာကို ေလ့လာၾကည့္ဖို႕ လိုပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားနဲ႕လည္း နီးနီးကပ္ကပ္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံေပါင္းသင္းၿပီး သူတို႕ရဲ႕ တရားကို စူးစမ္းရွာေဖြ ၾကည့္ၾကရပါမယ္။”

“ဘုန္းၾကီးကို မၾကည္ညိဳလို႕ အနားမကပ္ခ်င္ဘူး၊အနားကပ္ျပန္ေတာ့လည္း ရွိခိုးေနရဦးမလား၊ ဘုန္းၾကီးနဲ႕ စကားေျပာရမွာကလည္း ခက္တယ္၊ခရစ္ယာန္တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္နဲ႕ ဆက္ဆံေနတာကို ေတြ႕ၾကရင္လည္း အထင္ေသးခံရမယ္။ဒါေတြေၾကာင့္ ငါဟာေရွာင္ၾကဥ္မွ ျဖစ္မယ္လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဟိတ္ၾကီးဟန္ၾကီးနဲ႕ လုပ္ေနရင္ျဖင့္ ဘယ္ေတာ့မွ ဗုဒၶဘာသာတရားရဲ႕ သိမ္ေမြ႕ပံု၊ ႏူးညံ့ပံုေတြကို သိၾကရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာတရားတစ္ခုတည္းကိုသာ ခင္မင္တြယ္တာမက္ေမာေနေတာ့မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သည္ေတာ့ ဘာသာတရားကို ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာႏိုင္ရမယ့္ အခြင့္အေရး ေတြဟာ ဆံုးရႈံး၍သာ ေနၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာတရားကိုလည္း နီးနီးကပ္ကပ္ေလ့လာၾကည့္ပါ။ နီးနီးကပ္ကပ္လည္း ဆက္ဆံၾကည့္ပါ။”

“ဘုရားသခင္က ငါမွတစ္ပါး တစ္ျခားသူကို ရွိမခိုးရ၊မဆည္းကပ္ရလို႕ ေဟာၾကားထားေသာ္လည္း တကယ္စင္စစ္ဆိုရင္ စိတ္ျဖင့္ ခံယူခ်က္ကသာ အေရးၾကီးပါတယ္။ဥပမာဆိုရင္ မိဘ၊ မိဘဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးဟာ အလြန္ၾကီးလွပါတယ္။ ဒါျဖင့္ မိဘကို ရွိခိုးလွ်င္ေကာ အျပစ္ရွိပါသလား၊ ဒါကေတာ့ လူတိုင္း ခံယူခ်က္တစ္မ်ိဳးစီ ရွိေနၾကမွာပါ။”

“လူဆိုတာ ဒုကၡမ်ားတယ္၊ ဆင္းရဲတယ္၊ ပူပင္တယ္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြက မ်ားတယ္၊ လူ႕ဘံုၾကီးဟာ က်ဥ္းေျမာင္းလွတယ္၊ ဆင္းရဲရွိရင္ ယင္းဆင္းရဲမွ ကင္းေသာ နိဗၺာန္ဆိုတာ ရွိရမယ္လို႕ ဗုဒၶဘာသာတရားက ယူဆတယ္၊ လူ႕ဘံုသာ မဟုတ္ေသး၊ နတ္ျဖစ္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡမကင္းေသးဘူး၊ ျဗဟၼာျဖစ္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡမကင္းေသးဘူး၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ဘ၀ဆိုတဲ့ သံသရာမွာ လူျဖစ္လိုက္၊ နတ္ျဖစ္လိုက္၊ ျဗဟၼာျဖစ္လိုက္၊ ငရဲက်လိုက္၊ တိရိစၦာန္ျဖစ္လိုက္၊အသူရကာယ္ဘံုသြားလိုက္နဲ႕ တေျပာင္းျပန္ျပန္ စုန္ဆန္သြားလာေနၾကရတဲ့ (၃၁)ဘံုမွာ က်င္လည္ေနရတယ္လို႕ ဗုဒၶဘာသာက ဆိုတယ္။ ေကာင္းကင္ဘံုဆိုတာ လူတိုင္းမေရာက္ႏိုင္ေပဘူး၊ ဒီ(၃၁)ဘံုဆိုတာဟာ ဘာနဲ႕အလားတူသလဲဆိုေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ ေတြ႕ေနရတဲ့ အထပ္ေပါင္း မ်ားစြာရွိတဲ့ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ၾကီးေတြနဲ႕တူတယ္။ အဲဒီ (၃၁)ထပ္ရွိတဲ့ တိုက္ၾကီးတစ္ခုဆိုၾကပါစို႕။”

“အဲဒီမွာလူေတြဟာကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႕ကိုယ္၊ဆင္းတဲ့သူက ဆင္း၊ တက္တဲသူက တက္နဲ႕၊ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႕ ကိုယ္ပဲ အလုပ္မ်ားေနၾကတယ္ဆိုပါေတာ့၊ ဆင္းလိုက္ၾက တက္လိုက္ၾကဆိုတာကလည္း အဲဒီ(Elevator)ဆိုတဲ့ ခလုပ္ကို ႏွိပ္လိုက္ရင္ ဆင္းတဲ့သူအတြက္က ဆင္း၊ တက္တဲ့သူအတြက္က တက္နဲ႕ အထက္ပို႕ ေအာက္ပို႕လုပ္ေပးေနတဲ့ ဓါတ္ေလွကားၾကီးေတြက အဆင္သင့္ရွိေနၾကတယ္၊ (၃၁)ဘံုသားေတြဆိုတာက ဒီလိုပါပဲ။ ဘ၀ေတြမ်ားစြာ ဆင္းလိုက္ၾက၊တက္လိုက္ၾကနဲ႕ ေျခရာေတြကေတာ့ ထပ္ေလာက္ေအာင္ မ်ားစြာ က်န္ေနၿပီပဲ၊”

“ဒါေပမယ့္ သတိမထားမိတဲ့ လူေတြအတြက္ကေတာ့ အဲဒီ(၃၁)ဘံုကေန အျပင္ကို ထြက္လို႕ရမယ့္ သည့္ထက္သာယာအသက္ရွဴေခ်ာင္မယ့္ ထြက္ေပါက္ကို မျမင္ႏိုင္ၾကေလဘူး၊လူ႕ဘံု နတ္ဘံု ငရဲဘံု တိရစၦာန္ဘံုေတြကိုသာ စုန္ဆန္သြားလာေနၾကရတာပါပဲ။ သတိမထားၾကလို႕ေပါ့၊ထြက္ေပါက္ဆိုတာက ရွိေနတာပဲဟာ၊ မလြယ္ေပါက္ကေလးေတြ။ ဆိုၾကပါစို႕ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ လူဟာ ဒီထြက္ေပါက္ ကေလးေတြကို မျမင္ဘူး၊ဒီထြက္ေပါက္က ထြက္ရင္ရတာပဲ၊ ဒါေတြက ဘာတုန္းဆိုေတာ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးဆိုတဲ့ မလြယ္ေပါက္ေတြပါပဲ၊ မဂၢင္ဆိုတဲ့ စကားက နိဗၺာန္ကို ရွာမွီးပို႕ေဆာင္ေပးတတ္တဲ့ တရားရယ္လို႕ေခၚပါတယ္။တနည္းအားျဖင့္ဆိုရင္ေတာ့ နိဗၺာန္သို႕ ပို႔ေပးတတ္တဲ့ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားပါပဲ။”

“အဲဒီရွစ္ပါးကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိျမင္ရင္(၃၁)ဘံုက ထြက္ေပါက္ျဖစ္တဲ့ မလြယ္ေပါက္ကို ေတြ႕ျမင္ၿပီလို႕မွတ္ၾကရမယ္၊ အဲဒီမလြယ္ေပါက္ကမွ ထြက္ၿပီး သာယာ၀ေျပာ ေအးၿငိမ္းလွတဲ့ နိဗၺာန္ခရီးကို သြားႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ မဂၢင္(၈)ပါး ဆိုတဲ့ မလြယ္ေပါက္(၈)ခုေတြက-

(၁)သမၼာဒိ႒ိ-မွန္ကန္စြာ ရႈျမင္တတ္ျခင္း၊မွန္ကန္စြာ ယူဆတတ္ျခင္းပါပဲ၊ကိေလသာ တဏွာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြက ဖံုးေနရင္ မွန္ကန္စြာ မျမင္တတ္ၾကဘူးတဲ့၊ အဲဒါ မွန္ကန္စြာ ျမင္တတ္ၾကဖို႕လိုပါတယ္။
(၂)သမၼသကၤပၸ-မွန္ကန္စြာ ၾကံစည္ျခင္းတဲ့၊ေလာဘရမၼက္ကိုလိုက္၍ မွန္ကန္စြာ မၾကံစည္ႏိုင္တာေတြ၊ အတၱကိုစြဲၿပီး မွန္ကန္စြာ မၾကံစည္ႏိုင္တာေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ၾကရမယ္။
(၃)သမၼာ၀ါစာ-မွန္ကန္စြာ ေျပာၾကရမယ္တဲ့၊ ခ်စ္လို ဒီပါးစပ္၊မုန္းေစလို ဒီပါးစပ္ပါပဲ၊ မွန္ကန္တဲ့သစၥာ ဆိုတာရွိၾကရမယ္၊ မုသာ၀ါဒကို မသံုးဘဲ ေလာကမွာ မွန္တာကိုသာ ေျပာၾက လုပ္ၾကရမယ္လို႕ ဆိုလိုတယ္။
(၄)သမၼာကမၼႏၱ- မွန္ကန္စြာလည္း လုပ္ကိုင္ၾကရမယ္တဲ့။ စီးပြားေရးမေတာ္ေလာဘစိတ္မရွိရဘူး၊ သူတစ္ပါး ပ်က္စီးေစၿပီး ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေကာင္းစားမယ့္ အလုပ္ဆို ေရွာင္ရမယ္တဲ့။
(၅)သမၼာအာဇီ၀-မွန္ကန္စြာ အသက္ေမြး၀မ္းၾကရမယ္တဲ့။ အသက္ေမြးမႈမွန္ၾကရဲ႕လား၊ ပရိေယသနမူလက ဒုကၡတဲ့၊ အသက္ေမြးမႈကို ရွာၾကံၾကရာ၌ ေရွးဦးစြာေသာ ဒုကၡအရင္းအစစ္ကေတာ့ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းရတဲ့ ဒုကၡပဲ မဟုတ္လား၊ သူမ်ားဥစၥာကို မေတာ္ေလာဘနဲ႕ လိုခ်င္တယ္၊ခုိးမယ္၊ တိုက္မယ္ဆိုတာေတြကို ေရွာင္ၾကည္ရမယ္တဲ့။
(၆)သမၼာ၀ါယာမ-မွန္စြာ လံု႕လထုတ္ၾကရမယ္တဲ့၊တစ္လြဲဆံပင္ေကာင္းေနၾကလို႕မျဖစ္ေသးဘူး၊ ယခု ပစၥကၡ အတြက္ လံု႕လ၊ ေနာင္သံသရာအတြက္ လံု႕လရယ္လို႕အားထုတ္ၾကရမယ္တဲ့၊
(၇)သမၼာသတိ-မွန္ကန္စြာ ေအာက္ေမ့တတ္ၾကရမယ္တဲ့၊ သတိရွိၾကရမယ္တဲ့။ သတိတမန္ ၪာဏ္ေျမ ကတုတ္တဲ့မဟုတ္လား၊ မမွားခင္က မိမိမွားေတာ့မယ္ဆိုရင္ သတိဆိုတာ အရင္ေပၚလာပါေစတဲ့၊ သတိရွိေတာ့ ဟိရီ၊ၾသတၱပဆိုတဲ့ ရွက္ျခင္းေၾကာက္ျခင္းက တားျမစ္ေပးလိမ့္မယ္။
(၈)သမၼာသမာဓိ-စိတ္အာရံုထားမွန္ကန္ရမယ္တဲ့၊ စိတ္တည္ၾကည္ရမယ္၊ လူ႕စိတ္ကို ေမ်ာက္စိတ္လို မေမြးၾကရ ဘူးတဲ့၊ကတိတစ္လံုးကို မဖ်က္ၾကရဘူး၊ မဟုတ္တာကိုျဖင့္ မလုပ္ရဘူး၊ ငတ္လို႕ေသခ်င္ ေသသြားပါေစဆိုတဲ့ စိတ္အာရံုမ်ိဳးကို ေမြးၾကရမယ္။”

“အဲဒီ မလြယ္ေပါက္(၈)ေပါက္ကို ေတြ႕ရင္ျဖင့္ (၃၁)ဘံုက ထြက္ႏိုင္မယ္၊ နိဗၺာန္ေရာက္ခ်င္ၾကရင္ အဲဒီမလြယ္ေပါက္ေတြကို အပတ္တကုတ္ရွာၾကရမယ္တဲ့။ အဲဒီလိုပဲ ဗုဒၶဘာသာတရားက ဆိုတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာတရားဟာ သိမ္ေမြ႕တယ္၊ ႏူးညံ့တယ္၊ အဆီအႏွစ္နဲ႕လည္း ျပည့္စံုတယ္၊ဒီတရားေတြကို က်ဳပ္တို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ခရစ္ယာန္တရားနဲ႕ ၪာဏ္ယွဥ္ၿပီးၾကည့္ႏိုင္မွ မိမိတို႕လိုလားတဲ့ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသင္တို႕အားလံုး ေကာင္းကင္ဘံုသို႕ ေရာက္ႏိုင္ၾကေစသတည္း၊ ေရာက္ႏိုင္ၾကေစေသာ္၀္။”


(၆)

ဆရာၾကီးဘသက္ရွည္ရဲ႕ တရားအဆံုးမွာေတာ့ “အာမင္” ဆိုတဲ့ ေကာင္းခ်ီးအႏုေမာဒနာသံၾကီးက ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းၾကီးတစ္ခုလံုး လႊမ္းသြားခဲ့ပါသတဲ့။ ေကာင္းေလစြ။ ဗုဒၶဓမၼရဲ႕အႏွစ္သာရပုိင္းကို ခရစ္ယာန္နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာဓမၼမိတ္ေဆြေတြ ထင္သာျမင္သာျဖစ္ေအာင္ ရိုးရွင္းစြာ ေဟာျပခဲ့ေလသမို႕ သူကလည္း စာဖတ္ရင္းနဲ႕ သာဓုေခၚမိပါရဲ႕။

ျမေကတုကေတာ့ ဗုဒၶဓမၼနဲ႕ပတ္သက္လာရင္ ပါရဂူေျမာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆရာၾကီးရဲ႕ ဘာသာေရးခံယူခ်က္ကို ဒီလိုေရးျပျပန္ပါတယ္။
“ဆရာၾကီးႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တရားပြဲၿပီးဆံုးလွ်င္ အိမ္သို႕ျပန္လာၾကပါသည္။ တစ္လမ္းလံုး ကြ်န္ေတာ္တို႕ စကားမေျပာခဲ့ၾက၊ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္၌ကား တအံု႕ေႏြးေႏြးနွင့္ရွိေနသည္။ ဆရာၾကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာတရားကို ကိုယ္တိုင္နားလည္ရံုမွ်မက ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းကိုလည္း အဂၤလိပ္ဘာသာသို႕ ျပန္ဆိုခဲ့ဖူးသည္။ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ႏွင့္ ဓမၼစၾကာတို႕ကိုလည္း ဘာသာျပန္ဆိုခဲ့ဖူး၏၊ ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶက်မ္းစာကိုလည္း ပို႕ခ်ဖူးသူျဖစ္၏။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ပါဠိဘာသာ၌ ပါရဂူျဖစ္ေသာ ပါဠိေဒ၀ီအမည္ရ ပါေမာကၡမစၥစ္ ေဒဗစ္ႏွင့္လည္း အေၾကအလည္ ဗုဒၶတရားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ဖူး၏။ ဒါေပမယ့္ ဆရာၾကီးသည္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္အရင့္အမာၾကီးေပပါပဲကလား၊ ဆရာၾကီးကို တစ္ျခားသူမ်ားက-“ဆရာၾကီးဟာ ဗုဒၶဘာသာလား၊ခရစ္ယာန္ဘာသာလား” ဟူ၌ ေမးသည္ျဖစ္ျငားအံ့၊မည္သည့္အခါမွ အေျဖကို မေပး၊“ ခင္ဗ်ားကေကာ က်ဳပ္ကို ဘယ္လိုထင္သလဲ” ဟူ၍ ျပန္ေမးတတ္သည္။ ဆရာၾကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာကို ေလးစားေသာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္သည္ဟု ရဲရဲဆိုရအံ့ထင္သည္။”
“ဤမွ် ဗုဒၶဘာသာတရားကို ေလးစား၍ နားလည္ေသာ က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္ၾကီးသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မျဖစ္သနည္း ဟု ကြ်န္ေတာ္ စဥ္းစားေနမိသည္။ဆရာၾကီးသည္ ေသသည့္တိုင္ေအာင္ပင္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေသသည့္တိုင္ေအာင္ပင္ ဗုဒၶဘာသာတရားကိုျဖင့္ ေလးစားခဲ့သူျဖစ္သည္။”

(၇)
ဆရာၾကီးျမေကတုရဲ႕ အျခားမွတ္ခ်က္ကိုေတာ့ မလိုအပ္လို႕ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကို စဥ္းစားစရာအေတြးေတြ အမ်ားၾကီးေပးတဲ့ ဒီေဆာင္းပါးအတြက္ ဆရာၾကီးျမေကတုကုိ ေက်းဇူးတင္မိေၾကာင္းသာ ေဖာ္ျပလိုပါေတာ့တယ္။

4 comments:

ဇြန္မ said...

"ခရစ္ယာန္ကြန္ဖရင့္မွာ ခရစ္ယာန္အရင့္အမာၾကီး ေဟာမယ့္တရားက ဗုဒၶတရားေတာ္" ဆိုိလို႔ စိတ္ဝင္စား မိခဲ့လို႔ အေသအခ်ာ ဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ဘုရား။ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕
စိတ္ရွည္စြာျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ရဲ႕ အရင္းအျမစ္ ေလးေတြမွ်ေဝသိခြင့္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘုရား။ တပည့္ေတာ္မရဲ႕ လင့္ခ္ေလး ေျပာင္းသြားပါတယ္
http://www.zonma.co.nr

Ashin Acara. said...

ျဖစ္သင့္ပါတယ္။
သတၱိရွိတဲ့သူေတြ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀သင့္ပါတယ္
Ref: Google Chat (9 hours ago)

nay said...

ဦးတင္ပါတယ္ဘုရား...

swe swe myint said...

May I share Bar ph yar