12 February, 2013

ဓမၼဂဂၤါေမြးေန႕၊ ဗီယက္နမ္ႏွစ္ကူးႏွင့္ ေဆာ့ခရတၱိနာရီမ်ား..

ဓမၼဂဂၤါ၏ ျမန္မာျပကၡဒိန္ထဲက ေမြးေန႕ ...... တပိုုတြဲလဆန္းတစ္ရက္...။
ေမြးေန႕လက္ေဆာင္အလွဴအျဖစ္
သူဖတ္ခ်င္လွေသာစာအုုပ္မ်ား
အတြဲလိုုက္ အလွဴခံရရွိခဲ့ပါသည္။

ေမြးေန႕ဆိုုေသာ္လည္း
အိပ္ရာထ မ်က္ႏွာမသစ္မီ မိမိကိုုယ္ကိုုယ္
တဒဂၤငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိရံုုမွ အပ ထူးထူးျခားျခားမေဆာင္ရြက္မိ......။
အရုုဏ္ဆြမ္းဘုုန္းေပးၿပီးသည္ႏွင့္ Ashin Nyaninda ၏ အခန္းရွိရာ ေထရ၀ါဒတကၠသိုုလ္အေဆာင္သိုု႕ လိုုက္ျဖစ္ခဲ့သည္။
သည္ေန႕ ရွင္ဥာဏိန္၏ မဟာ၀ိဇၨာက်မ္းအတြက္ ေနာက္ဆံုုးခုုခံေခ်ပရမည့္ေန႕....။
ရွင္ဥာဏိန္က (ကိုုယ္တိုုင္ကူးလား ကိုုယ္တိုုင္ေရးလား :D ) က်မ္းေတာ္ၾကီးနွင့္ အလုုပ္ရႈပ္ေနခ်ိန္ သူက စာအုုပ္အခ်ိဳ႕ကိုု ဖြရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြား၏။

ေန႕ဆြမ္းေခါင္းေလာင္းထိုုးခါမွ ႏိုးလာသည္..။
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေရထပ္ခ်ိဳးလိုုက္ပါမွ လန္းသြားသည္။
ဆြမ္းစားေဆာင္သိုု႕ အ၀င္...။ ဟိုုး....ဟိုုး... တားဆီးျခင္းခံလိုုက္ရသည္..။
ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ဗီယက္နမ္သီလရွင္ေလး....။ စာအိတ္နီနီေလးေတြ ကိုုင္လိုု႕....။ အန္ေပါင္း အန္ေပါင္း...။
သူက လြန္ခဲ့ေသာ (၇)ႏွစ္က ဤဆြမ္းစားေဆာင္တံခါး၀သိုု႕ ေထရ၀ါဒေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးအျဖစ္ ၀င္လိုုက္ထြက္လိုုက္ ေျခသြက္ခဲ့ဖူးရာ
ေဘးဘီ၀ဲယာမၾကည့္ဘဲ စြပ္၀င္သြားမိသည္တြင္ တားဆီးျခင္း ခံလိုုက္ရျခင္းျဖစ္သည္..။
ေက်ာင္းသူအသစ္ဗီယက္နမ္သီလရွင္ေလးက ေက်ာင္းသားေဟာင္းၾကီးသူ႕ ကိုု သိဟန္မတူ..။
စီတန္းၾကြေလ ဟူေသာ အဓိပၺါယ္ကိုု အမူအရာျဖင့္ ရိုုေသစြာ ျပရွာ၏..။
အိမ္း အိမ္း...။
သိုု႕ႏွင့္ လက္ထဲတြင္ အန္ေပါင္းစာအိတ္နီနီေလးတစ္အိတ္ေလးေရာက္လာသည္..။
အိုုး....ဆြမ္းစားေဆာင္ၾကီးတစ္ခုုလံုုး အနီေရာင္ေတြ လႊမ္းမိုုး႕လိုု႕ပါလား...။
သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားသာမက ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားစြာ...။
ဒီေန႕ ဗီယက္နမ္ႏွစ္ကူး တဲ့.....။ အေဟာင္းေတြ ထားခဲ့ၾကေစ...။

ထိုု႕ေနာက္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႕ျပင္ဆင္ထားေသာ ဆြမ္းစားစင္ျမင့္သိုု႕ တက္လာခဲ့သည္။ ဘုုရားပလႅင္ေတာ္ႏွင့္ ကပ္လ်က္ စားပြဲမ်ားတြင္ ေနရာယူလ်က္ရွိၾကေသာ မိတ္ေဆြပါေမာကၡ၊ ကထိကႏွင့္ နည္းျပရဟန္းမ်ားက မ်က္ရိပ္ လက္ရိပ္ျပကာ ေနရာေပးၾက၏။ ေကာင္းလင့္ေတးပါေပ..။
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားဆီက ေက်ာင္းသားစားပြဲမွ ခပ္ေ၀းေ၀းေငးၾကည့္ဖူးေသာ ေနရာသိုု႕ ေရာက္လာသည္။ ဆရာဂ်က္အလိုုဆိုုရလ်င္...ငါကား ျဖစ္ေခ်ၿပီတကား...။
ထိုု႕သိုု႕ ေနရာယူလိုုက္ပါမွ ဗီယက္္နမ္သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားက စာခ်ဆရာေတာ္မ်ား၏ စားပြဲသိုု႕ စကၠဴလက္ဆြဲအိတ္ေလးေတြ ဆြဲကာ ခ်ဥ္းကပ္လာၾကျပန္သည္..။
စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားအတြက္ သီးသန္႕ တဲ့...။
သူ႕အတြက္လည္း တစ္အိတ္....။
သူက လက္မခံေၾကာင္း....အေပါက္၀တြင္ အလွဴခံခဲ့ၿပီးေၾကာင္း...ရွင္းျပသည္..။
အဲဒါက ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ တဲ့...။
ခုုက ဆရာမ်ားအတြက္...။ အလွဴခံပါ ဘေႏၱ တဲ့...။
ငါ့ရွင္ကိုု ေက်ာင္းသားမွတ္ေနၾကတာ ထင္တယ္...။ ငါ့ရွင္ဥပဓိေတာ္ေတာ္ ညံ့တာပဲ .. ( ႏုသည္ အရြယ္တင္သည္ ဆိုုေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားကိုု သံုုးႏံႈးေတာ္မမူၾကေလ...။ )
ခုု လက္ခံလိုုက္ပါဘိ...ဟုု မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားက တြန္းၾက၏။ မ်က္ႏွာပူပူႏွင့္ လက္ခံရေခ်သည္..။ 

 ႏွစ္သီးစား....။

ဆြမ္းစားၿပီးသည္ႏွင့္ ရွင္ဥာဏိန္၏ က်မ္းေတာ္ၾကီးလူေတြ႕စစ္ေဆးျခင္းအတြက္ သူ လိုုက္ပါလာခဲ့သည္။
ဒုုုပါေမာကၡခ်ဳပ္ က်ိဳကၠေလာ့ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္စႏၵာ၀ရာဘိ၀ံသက ရင္းႏွီးေႏြးေထြးစြာ ႏႈတ္ဆက္သည္။
ဒီေန႕ပဲ အိႏၵိယက ျပန္လာတာ ...ဦးဇင္းကိုု ေမးေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတယ္လိုု႕ ေျပာၾကတယ္...။
မွန္ပါ မွန္ပါ...။
ထိုု႕ေနာက္ အျပင္က်မ္းစာစစ္ ေဒါက္တာအရွင္ကိတၱိဗလ (သီတဂူတကၠသိုုလ္ေမာ္ကြန္းထိန္းဆရာေတာ္)က
တိဘက္ဆရာ ဟုု ႏႈတ္ဆက္ေနရာေပးသည္.။ အရွင္ကိတၱိဗလက ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ၾကီးပင္ ျဖစ္ေနေခ်ၿပီ..။ 

ယေန႕ညမွာပင္ သမိုုင္းပါရမီလမ္းေပၚက ဓမၼပလႅင္ေတာ္သိုု႕ တက္ရေလမည္။
ဓမၼကထိကပလႅင္၊တကၠသိုုလ္အသိုုက္အ၀န္းႏွင့္ ထိပ္တန္းပရိယတၱိေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားတြင္ သူ၏ မိတ္ရင္းေဆြရင္းရဟန္းေတာ္မ်ားက အသင့္ေနရာယူကာ သာသနာကိုု ကိုုယ္စိတ္ႏွလံုုးတိုု႕ျဖင့္ သြန္းေလာင္းစိုုက္ပ်ိဳးေနၾကေလၿပီ။ ျပည္တြင္း ျပည္ပနယ္စပ္ေဒသႏွင့္ ေတာင္တန္းပါမက်န္..... ေကာင္းလွပါေပ၏..။

ေန႕လည္ (၁) နာရီထိုုးသည္ႏွင့္ ...ေမာ္ကြန္းထိန္းဦးသိန္းၾကိဳင္က အခ်ိန္က်ေရာက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေဆာ္ၾသေလ ွ်ာက္ထားသည္..။
ကဲ ၾကြၾကစိုု႕......။ ႏိုင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသိုုလ္(ရန္ကုုန္)ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္အာဒိစၥႏွင့္ ပဋိပတၱိမဟာဌာနမွဴး၊ ဓမၼဒူတေဒါက္တာအရွင္ေဆကိႏၵတိုု႕ ၾကြလာသည္..။
ဓမၼဒူတဆရာေတာ္က
ငါ့ညီ ဘယ္တုုန္းက ျပန္ေရာက္တုုန္းဟ...။
အရင္လက ညီလာခံပင့္တာ ငါ့ညီလား...။
မွန္ပါ...မွန္ပါ...။
ေအး ငါလည္း အားဘူးဟ ...ငါ့ညီျမင္တဲ့ အတိုုင္း...။
ဓမၼဒူတအရွင္က ပရိယတ္ပဋိပတ္သာသနာျပဳလုုပ္ငန္းၾကီးငယ္ႏွင့္ အျမဲတမ္းေျပးလႊားေနရပါေလသည္..။

ဆီမီနာခန္းမထဲေရာက္ေတာ့ အျပင္စာစစ္ဆရာေတာ္ေဒါက္တာအရွင္ပညာသီဟႏွင့္ ပဋိပတၱိဌာနနည္းျပ အရွင္၀ရဥာဏတိုု႕အျပင္ ဆရာမၾကီးေဒါက္တာျမင့္ျမင့္ေအး၊ဆရာမၾကီးေဒါက္တာေဒၚဂ်ယ္နီကိုုၾကီးႏွင့္ ေဒါက္တာခ်ိဳခ်ိဳေအာင္တိုု႕ကိုုလည္း ေတြ႕ရသည္။ သူက တစ္ဦးတည္းေသာ ေလ့လာသူဧည့္သည္မ ွ်...။

ယေန႕ မဟာက်မ္းျပဳေက်ာင္းသားႏွစ္ဦးကိုု စစ္ေဆးရမည္..။
ပထမေက်ာင္းသားက အျခားဘာသာမွ ဗုုဒၶဘာသာကိုု ကူးေျပာင္းကိုုးကြယ္လာသူ..
ဒုုတိယေက်ာင္းသားက မိတ္ေဆြရွင္ဥာဏိန္.......။

ပထမေက်ာင္းသားကိုု ေခၚလိုုက္သည္..။
အျပင္စာစစ္ ေဒါက္တာအရွင္ကိတၱိဗလက ျပဳစုုထားသည့္ က်မ္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပဳျပင္ေရးသားရမည့္အခ်က္အလက္မ်ား...။ အခန္းခြဲပံုုမ်ား...။ ပါရွိသင့္သည့္ အေၾကာင္းအရာ...။ ခ်န္ထားခဲ့ရမည့္ က႑စသည္....အားနည္းခ်က္အခ်ိဳ႕ ကိုု
လမ္းညႊန္ကာ က်မ္းျပဳသူ၏ ထူထဲေလးလံလွေသာ က်မ္းစာဘုုတ္အုုပ္ၾကီးကိုု ျပန္လည္ေပးအပ္ပါသည္။
ပါရဂူဘြဲ႕အတြက္လည္း ဤအေၾကာင္းအရာကိုုပင္ ဆက္လက္ျပဳစုုဖိုု႕ မိန္႕ၾကားပါသည္..။
မိနစ္အနည္းငယ္မ ွ်သာ ၾကာလိုုက္၏.။

ဒုုတိယေက်ာင္းသား ရွင္ဥာဏိန္ကိုု ေမာ္ကြန္းထိန္းက ပင့္လာသည္။
အျပင္စာစစ္ ေဒါက္တာအရွင္ပညာသီဟက ပထမဆံုုး အသက္သိကၡာကိုု ေမးျမန္းပါသည္။ စာစစ္က ငယ္ေနသည္မိုု႕ လက္အုုပ္ခ်ီကာ ဂါရ၀ျပဳေပသည္..။ ထိုု႕ေနာက္တြင္ေတာ့ ေသာဏဒ႑ပုုဏၰားၾကီးကိုု အေၾကာင္းျပဳကာ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဗုုဒၶအရွင္၏ ဒိုုင္ယာေလာ့ခ္ကိုု အေျခခံထားသည့္ က်မ္းၾကိဳး၀ိုုင္းထဲ စာစစ္သူႏွင့္ စာေျဖသူရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါး
လက္တြဲ ၀င္သြားၾကေလသည္..။
အသင့္ျဖစ္သည္ႏွင့္ က်မ္းေတာ္ၾကီးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ
ဘယ္၀ိုုက္ညာ၀ိုုက္ေမးခြန္းလက္သီးမ်ား...။ ေမးခြန္းကန္ခ်က္မ်ား....။
ရွင္ဥာဏိန္ေရ... ေရွာင္ေပ တိမ္းေပ...ကာကြယ္ေပေရာ...။
ရာဇာဓိရာဇ္အေရးေတာ္ပံုု စီးခ်င္းထိုုးၾကသည့္ပမာ..
ထိုုး၏၊ ေရွာင္၏။ ကာ၏။ ခံ၏။ တိမ္း၏၊

ဆီမီနာခန္းမသည္ ေဆာ့ခရတၱိအတြက္
ဆိုုဖီဆရာၾကီးတိုု႕ ျပင္ဆင္ထားေသာ ေခါမမင္းရင္ျပင္ပမာျဖစ္သြား၏။ ေမးခြန္းႏွင့္ အေျဖမွတပါး တိတ္ဆိတ္မႈသည္သာ ဆူညံပြက္ေနေလသည္..။
စာစစ္ဆရာ၏ အကြက္က်က်ေမးခြန္းမ်ား၊ ထပ္ဆင့္ေမးခြန္းမ်ား၊
ေနာက္တြန္႕႕႕ ေမးခြန္းမ်ားၾကားတြင္ ရွင္ဥာဏိန္ေတာ့ မသိ...။
သူပင္ ေမာေနသည္..။
တစ္ခါတစ္ရံ ေမးခြန္းမ်ားထက္ အဆိပ္ခြက္က ခ်ိဳေနတတ္သည္..။
ေဆာ့ခရတၱိကေတာ့ အဆိပ္ခြက္ကိုု ေမာ့ခ်ပစ္လိုုက္သည္။
ေနာက္မဆုုတ္နဲ႕... ရွင္ဥာဏိန္...။

မိနစ္ (၃၀)....
(၄၅) မိနစ္....
(၁) နာရီ......
(၁) နာရီ မိနစ္ (၃၀)..............
သုုေတသီအတြက္ မိမိသုုေတသနသည္ မိမိႏိုုင္ငံျဖစ္ေပ၏။
ခုုခံေလာ ... ကာကြယ္ေလာ...ဂုုဏ္သိကၡာကိုု ျမွင့္ေပေလာ....။

ပုုစၦက သိုု႕မဟုုတ္ ေစာဒကပုုဂၢိဳလ္ဟူသည္ သုုေတသန၏ အျပစ္အနာဆာကိုု ရွာေဖြကာ ျပႆနာလုုပ္ရ၏။ 

၀ိႆဇၨက သိုု႕မဟုုတ္ ေသာဓကပုုဂၢိဳလ္က ထိုုျပႆနာကိုု ေျဖရွင္းကာ လင္းရေပမည္...။
ေမးသူႏွင့္ ေျဖသူၾကား ပါေမာကၡဆရာေတာ္တစ္ပါးက စကားလံုုးကြင္းစ ႏွစ္ခါမ ွ် ခ်ိတ္ဆက္ေပးရသည္မွတပါး စားပြဲေပၚတြင္ တိုုက္ခတ္ေနေသာ စကားလံုုးမ်ားသည္ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ေျပလည္စြာ ၿငိမ္းသြား၏..။
အိုုေခ အိုုေခ........

ရွင္ဥာဏိန္႕လက္ထဲက ေဆာ့ခရတၱိ၏ အဆိပ္ခြက္ၾကီးလြတ္က်သြားေလၿပီ..
မေသႏိုုင္ေတာ့ၿပီ...။
ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း ငါ့ရွင္.....။

ဓမၼဂဂၤါ

(13-2-2013)

3 comments:

ဝီရဓမၼ( Brave The Dhamma) said...

ဘုန္းၾကီးအသက္ဘယ္ေလာက္ျပည့္သြားတာလဲ ဘုရား။ (၄၀)ေက်ာ္ေရာေပါ့။ ၾကိဳက္လြန္းလုိ႔ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္မွန္းမသိ ဖတ္သြားပါ၏။

ဝီရဓမၼ( Brave The Dhamma) said...

ဆားငန္ေရေသာက္ရသလုိပဲ။ ဒါနဲ႔ အသက္ဘယ္ေလာက္ျပည့္တယ္ဆုိတာလည္း ထည့္မေရးပါလား။ ခန္႔မွန္းေခ် ရာဇာေနဝင္းေျပာသလုိ ၂၅ႏွစ္ျပည့္တာ ၂၀ႏွစ္ေလာက္ရွိသြားျပီ ဆုိသလုိပဲ။ ေမြးေန႔မွ သည္ အသက္ထက္ဆုံး လုိလားအပ္ ႏွစ္သက္အပ္တဲ့ ဆုထူးဆုျမတ္ အေပါင္းႏွင့္ျပည့္စုံ၍ သာသနာေတာ္ၾကီး၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကုိ ခုထက္ပုိျပီး ေဆာင္ရြတ္နုိင္ပါေစ။

Khin Maw Win said...

ႊအရွင္ဘုရား
ဓမၼ အေတြးအျမင္ေတြ ဖတ္ရလို့ ဆာေလာင္မွု ့ကိုေျပ ေပ်ာက္ေစလို့ေက်းဇူးတင္စြာျဖင္ ့ ဂါရဝ ျပုပါသည္.ေအာင္ျမင္သြားျပီဘုရား comment တင္တာေရာ share တာေရာ ခု တတ္သြားျပီ ဘုရား စိတ္ကဦးေဆာင္ေတာ ့၇သြားတာပါဘုရား အမ်ဳိးစံုေသာ ဆာေလာင္မွု ့မွ လြတ္ေျမာက္ရပါလိုဧ။္ ဆိုတဲ့ ဆႏၵ ေပၚေပၚလာ လို့ ့ ဆာေလာင္မွဳ ့တို ့ ကင္းေဝးေသာ အရပ္ဆီသို့ မွန္းဆရင္း ဦးတင္ပါသည္ ဘုရား အရွင္ဘုရားက်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင္ ့ခႏၱာဝန္ သာသနာဝန္ ေအာင္ျမင္စြာ ထမ္းရြက္နိုင္ပါေစ