Showing posts with label ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္. Show all posts
Showing posts with label ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္. Show all posts

02 November, 2011

အညီွအေဟာက္ဒီဘိတ္ထ္

(မိတ္ဆက္နိဒါန္းေလးေရးဖို႕ ကြက္လပ္ခ်န္ထားခဲ့တယ္)
တိႆရေသ့
''တရားသျဖင့္ ရအပ္တဲ့ ျမက္သီးစပါး၊ ေဆာင္းေမခါးပြင့္သဏၭာန္ အႏွံ ရွိတဲ့ စပါး၊ အေလ့က်ေပါက္တဲ့ ပဲေနာက္၊ သစ္ရြက္စိမ္းနဲ႕ သစ္ျမစ္သစ္ဥ၊ သစ္သီးဝလံေတြကို စားသံုးၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကို အလိုရွိျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတာ့ ခြၽတ္ယြင္းတဲ့ စကားကို ဆိုၾကမယ္ မထင္ပါဘူး..။''

''ကႆပႏြယ္ဖြား ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းေကာင္းျပဳျပင္ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး သူတစ္ပါးတို႔ ေပးလွဴတဲ့ ငါးအမဲ ဟင္းလ်ာေကာင္းေတြကိုလည္း စား, သေလးထမင္းကိုလည္းစားတဲ့ အရွင္ဟာ အညႇီ အေဟာက္ကို စားေနတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။''

''ျဗဟၼာမင္းအေဆြျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ကႆပျမတ္စြာဘုရား
''အညႇီအေဟာက္သည္ ငါ့အားမအပ္ဘူး'' လို႕ အသွ်င္ဘုရား ထုတ္ျပန္ထားတာ ရွိတယ္ မဟုတ္လား၊ ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားကိုယ္တိုင္ ေကာင္းေကာင္းခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ့ ငွက္သားနဲ႕ သေလးထမင္းကို စားခဲ့ပါတယ္။၊ အရွင္ဘုရားကို ဒီအေၾကာင္းေလး ေမးပါရေစ။ အရွင္ဘုရား ေျပာတဲ့ အညႇီအေဟာက္ဆိုတာ ဘာေတြကို ဆိုခ်င္တာပါလဲ..။''

ကႆပဗုဒၶအရွင္
''တိႆရေသ့ သူ႕အသက္ကို သတ္တာ၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းဆဲတာ၊ လက္ေျခ ျဖတ္တာ၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕တာ၊ ခိုးယူတာ၊ မမွန္စကားဆိုတာ၊ စဥ္းလဲေကာက္က်စ္တာ၊ လွည့္ပတ္တာ၊ အက်ဳိးမရွိတဲ့ က်မ္းဂန္ေတြကို သင္ယူတာနဲ႕ သူတစ္ပါးသားမယားကို ေပါင္းေဖာ္မွီဝဲတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။''

''ဒီေလာကမွာ ကာမဂုဏ္ေစာင့္စည္းမႈမရွိတာ၊ ရသာ႐ံုအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ မက္ေမာၾကတာ၊ မစင္ၾကယ္တဲ့ စီးပြာေရးနဲ႕ ရပ္တည္ၾကတာ၊ နတၳိကဝါဒ အယူရွိၾကတာ၊ ကာယကံမႈစတာေတြ မညီညြတ္ၾကတာ၊၊ အသိေခါက္ခက္အ၀င္နက္ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''

''ေခါင္းေခါင္းပါးပါက်င့္ၿပီး မိမိကိုယ္ကိုယ္ႏွိပ္စက္ၾကတာ၊၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္းၾကတာ၊ သူတစ္ပါးရဲ႕ ေက်ာက္ကုန္းသားကို စားသလို ေရွ႕မွာ ခ်ီးမြမ္းၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ကဲ့ရဲ႕ၾကတာ၊ ၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကို ပစ္မွားေစာ္ကားၾကတာ၊ သနားညွာတာမႈကင္းၾကတာ၊ မာနၾကီးၾကတာ၊၊ ေပးကမ္းတဲ့အေလ့မရွိၾကတာ၊ ဘယ္သူ႕ကိုမွ နည္းနည္းေလးေတာင္ ဖဲ့မေပးႏိုင္ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''

''အမ်က္ေဒါသၾကီးလြန္းတာ၊ မာန္ယစ္တာ၊ ခက္ထန္တာ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ကန္႕လန္လုပ္တာ၊ လွည့္ပတ္တာ၊ျငဴစူေစာင္းေျမာင္းတာ၊ ဝါႂကြားပလႊား ေျပာဆိုတာ၊ မာန္မူလြန္းတာ၊ လူယုတ္မာေတြနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။''

''ဒီေလာကမွာ မေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ျဖစ္တဲ့ အေၾကြယူၿပီး ျပန္မဆပ္တာ၊ ဖ်က္ဆီးတဲ့အျပင္ ကုန္းေခ်ာတတ္ၾကတာ၊ လာဘ္ယူၿပီး တရားစီရင္တတ္တာ၊ သီလရွိသလို ဘာလိုလို ဟန္ေဆာင္ေကာင္းၾကတာ၊ အမိအဖေတြအေပၚမွာ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆက္ဆံၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''

''ဒီေလာကမွာ သတၱဝါေတြကို သတ္ျဖတ္ရာမွာ ေစာင့္စည္းမႈမရွိၾကတာ၊ သူတစ္ပါးတို႔ရဲ႕ ဥစၥာကို အႏုၾကမ္းစီးၾကတာ၊ အက်င့္သီလမရွိၾကတာ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အမူအရာ၊အေျပာအဆိုေတြ ရွိၾကတာ၊ အရိုအေသကင္းၾကတာအညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''

''သတၱဝါေတြအေပၚမွာ မက္ေမာၾကတာ၊ မုန္းတီးဆန္႔က်င္ၾကတာ၊ ျပစ္မွားလြန္က်ဴးလြယ္ၾကတာ၊၊ အကုသိုလ္ျပဳဖို႕ပဲ အျမဲမျပတ္အားထုတ္ၿပီး တမလြန္ဘဝမွာ အမိုက္လမ္းကိုပဲ သြားၾကတာ၊ ငရဲမွာ ဦးေခါင္း ေစာက္ထိုးက်ၾကတာေတြသာ အညႇီအေဟာက္ျဖစ္တယ္၊ အသားဟင္းဆိုတဲ့ ေဘာဇဥ္ဟာ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္ေပဘူး။ ''
(ခုဒၵကနိကာယ္၊သုတၱနိပါတ္၊စူဠ၀ဂ္၊ အာမဂႏၶသုတ္)

ဓမၼဂဂၤါ
(၂-၁၁-၂၀၁၁)

ဆက္ဖတ္ရန္...

၂၅၂။ ငါး အမဲတို႔ကို မစားေသာ အျဖစ္သည္လည္းေကာင္း၊ အဝတ္မဝတ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဦးျပည္ းျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဆံက်စ္ျမဴမႈန္အညစ္အေၾကးသည္လည္းေကာင္း၊ ရေသ့ပရိကၡရာသစ္နက္ေရတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မီးကို ပူေဇာ္ျခင္း မီးကို လုပ္ေကြၽးျခင္းတို႔သည္လည္းေကာင္းယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ ေသးေသာ သတၱဝါတို႔ကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္၊ ေလာက၌ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိကုန္ေသာ မေသရန္ (ေတာင့္တလ်က္) ကိုယ္ကို မ်ားစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာအက်င့္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေဗဒင္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ဟံုးပူေဇာ္ေသာအက်င့္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ယစ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ေႏြဥတု၌ အပူခံျခင္းစေသာ ဥတုကိုမွီဝဲျခင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း ယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ေသးေသာ သတၱဝါကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္။ (၁၁)

၂၅၃။ (အၾကင္သူသည္ ) ထိုဣေႁႏၵေျခာက္ပါးတို႔၌ လံုျခံဳသည္ျဖစ္၍ ဤဣေႁႏၵတို႔ကို ထင္ရွားသည္တို႔ကို ျပဳလ်က္ က်င့္၏၊ သစၥာေလးပါးတရား၌ တည္၏၊ ေျဖာင့္ မတ္ေသာသူႏူးညံ့ေသာသူ၏ အျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏၊ ရာဂစေသာ ကပ္ၿငိျခင္းကို လြန္ေျမာက္၏၊ ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္၏၊ ထိုသူသည္ ခိုင္ျမဲေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္ စံုသည္ျဖစ္၍ ျမင္အပ္ ၾကားအပ္ေသာ အာ႐ံုတို႔၌ ကိေလသာတို႔ျဖင့္ မလိမ္းက်ံ ေတာ့ေပ။ (၁၂)

၂၅၄။ ဤသို႔ ကႆပျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအနက္သေဘာကို အထပ္ထပ္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ေဗဒင္တစ္ဖက္ကမ္းေရာက္ေသာတိႆရေသ့သည္လည္း ထိုအနက္ကို သိ၏၊ ကိေလသာအညႇီအေဟာက္ ကင္းေတာ္မူေသာတဏွာဒိ႒ိကိုမွီေတာ္မမူေသာသူတစ္ပါးတို႔သည္ အယူအားျဖင့္မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေသာ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆန္းၾကယ္ေသာ ဂါထာတို႔ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူ၏။ (၃၁)

၂၅၅။ ထိုတိႆရေသ့သည္ ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ ကိေလသာအညႇီအေဟာက္ကင္းေသာ ဝဋ္ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသာတရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ႏွိမ့္ခ်ေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးကာ ထိုအရပ္၌ပင္လွ်င္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ၾကားေလွ်ာက္၏။ (၁၄)
ခုဒၵကနိကာယ္၊သုတၱနိပါတ္၊စူဠ၀ဂ္၊ အာမဂႏၶသုတ္

10 May, 2010

ဓမၼဂဂၤါဘဏ့္အေကာင့္တ္

ဓမၼေမာ္ဒန္“ အဟမ္း အဟမ္း (ေခ်ာင္းဟန္႕သံ) ငါ့ရွင္ရဲ႕ ဓမၼဂဂၤါေမာ္ဒန္ေတာရေလးက ၿငိမ္းေအးပါဘိသနဲ႕၊ ျမက္ခင္းေလးက က်ဥ္းေပမယ့္ စိမ္းတယ္ဗ်၊ အခန္းေလးက ၾကပ္ေပမယ့္ လြတ္လပ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခမ္းနားထည္၀ါမႈနဲ႕ သီးျခားဆန္မႈဟာ ရဟန္းတစ္ပါးနဲ႕ မဟတ္လွေပဘူးမွတ္တယ္ ငါ့ရွင္။ ”

ဓမၼဂဂၤါ “ အိမ္း ဟုတ္ေပရဲ႕၊ ေမာ္ဒန္ေတာရဇာစ္ျမစ္က ကုလားသူေဌးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အပိုခ်ဲ႕ထြင္မႈအစိတ္ အပိုင္းတစ္ရပ္ပါပဲ ငါ့ရွင္ရယ္။ ဒီေတာ့လည္း သိဂၤါရအေငြ႕အသက္ပါတဲ့ ပရိေဘာဂနဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြ ရွိေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခုလိုမ်ိဳး ရဟန္းေတြေနထိုင္သီတင္းသံုးလိုက္ေတာ့လည္း ေတာရေလးနဲ႕တူေအာင္ပဲ မိဂဒါ၀ုန္ေဆးစက္ေတြ လာစင္ေတာ့တာပဲဗ်။

ဓမၼေမာ္ဒန္ “ ဟုတ္ပ ငါ့ရွင္ရယ္။ အခု ျမက္ခင္းစိမ္းေလးမွာ ထိုင္ေနရင္း ဥေဒါင္းနဲ႕ ဥၾသငွက္ေတြရဲ႕ တြန္သံေတြ ၾကားေနရတာကပဲ ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာရာေန႕ဆီ စိတ္ကူးလႈိင္းေတြ ေ၀့သြားပါသေကာဗ်ာ။ ေမာ္ဒန္ေတာရဲ႕ အလွတရားနဲ႕ ဂီတကို သာ မင္သက္ေမ်ာပါေနမိရင္ေတာ့ တရားအမွတ္ေတာင္ ခက္သြားႏိုင္ပါ ေရာလားငါ့ရွင္ ရယ္။

ဓမၼဂဂၤါ “ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီမွာ ေနထိုင္သီတင္းသံုးရတာ ငါ့ရွင္ေျပာတဲ့ သီးျခားဆန္မႈေလးအတြက္ တံခါးအထပ္ ထပ္ ေသာ့ခတ္ရတဲ့ ဒုကၡသစၥာကိုေတာ့ ထင္းထင္းၾကီး သိေနတာ ခက္သဗ်ာ။ ဘ၀မွာ ရဟန္းတစ္ပါး အျဖစ္နဲ႕ ေသာ့မကိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်။ ရဟန္းဆိုတာက ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကေန လႊတ္ခ်ထြက္ေျပးဖို႕ပဲ မဟုတ္လား။

ဓမၼေမာ္ဒန္ “အဟား သိပ္ၿပီးေတာ့လည္း မၾကီးက်ယ္ပါနဲ႕ငါ့ရွင္ရယ္။ ေရွးေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ႕ ပဋိပတ္မွာ “ပစၥည္းမသို၊ စိတ္မတို၊ ခင္ပ်ိဳၾကီးပြားေၾကာင္း”ဆိုတဲ့ က်င့္၀တ္ဟာ ရဟန္းနဲ႕ အတူဆံုးမို႕ ျမတ္ႏိုးစရာပါပဲ။ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ထင္ရွားတဲ့ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ “ေသာ့မကိုင္” အယူအဆကလည္း ခိုင္မာတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးေသာ့မကိုင္တဲ့ ဂုဏ္ရည္ကလည္း လြယ္လြယ္မထင္ေလနဲ႕ ငါရွင္ရဲ႕။

ဓမၼဂဂၤါ “ရဟန္းနဲ႕ ပစၥည္းဥစၥာပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ မ်က္ႏွာပူစရာပဲ လို႕ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အျမင္က ရွင္းေနလို႕သာပဲေလ။

ဓမၼေမာ္ဒန္ “အင္း အဲဒါေပပဲပ။ ဒါေပမယ့္ မလြယ္ဘူးငါ့ရွင္။ လွပသင့္တဲ့အရြယ္မွာ လွပတယ္လို႕လည္း မေျပာေလနဲ႕ဗ်၊ လွပေပါ့ပါးလြတ္လပ္ရမယ့္ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ ပကာသနဂုဏ္ရည္နဲ႕ အျခံအရံပရိသတ္ေတြ သည္းသည္းလႈပ္တဲ့ အရြယ္မွာ အထုပ္အပိုးေတြ ပိုပိုေလးလာတတ္တာေလ ငါ့ရွင္ရဲ႕၊ အဲဒီအထုပ္အပိုးကို လြႊတ္ခ်ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရတာ လြယ္မွတ္လို႕ဗ်ာ။ ကဲ ငါ့ရွင္မွာ ပတ္စ္ပို႕တ္မေပ်ာက္ေအာင္ လံုျခံဳေရးသတိ ထားေန ရတဲ့ေလးလံမႈတစ္ခုတည္းနဲ႕ပဲ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြကို သြားမတုသင့္ဘူးဗ်၊

ဓမၼဂဂၤါ “ အင္း “ရာစုသစ္ၾကီးထဲက ရဟန္း”ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အိုင္စီကဒ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဆာတီဖီေက့ထ္ေတြ။ ေလးေတာ့ ေလးတာပဲ။ ေလဆိပ္ေတြကို ျဖတ္သန္းသြားတိုင္း ရဟန္း တစ္ပါးဟာလည္း မေပါ့ပါးပါလားလို႕ စိတ္ညစ္မိပါရဲ႕၊ အေနာ္မာေသာင္ကမ္းက ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ စြန္႕လႊတ္ခြာ ခ်မႈေတြကို ဦးညြတ္မိေတာ့တယ္ဗ်ာ။

ဓမၼေမာ္ဒန္ “ အဟမ္း အဲဒါက သိဒၶတၳအရွင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမဟာနိကၡမပါရမီေတာ္ေပပဲဗ်၊ ကဲပါေလ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ရွင္မွာ ဘဏ့္အေကာင့္ေတြ ဘာေတြ ထူထူထဲထဲ ရွိလာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ ျပန္ေဆြးေႏြးခ်င္ပါေသးတယ္ ငါ့ရွင္။”

ဓမၼဂဂၤါ “ အဲဒီအတြက္ေတာ့ စိတ္မပူေလနဲ႕ဗ်၊ ေရွ႕မွာ လမ္းျပေနတစ္ဆူ လတစ္မင္းေတြ ရွိပါတယ္ငါ့ရွင္ရယ္ ျဖည့္ဆည္းသူနဲ႕ လိုအပ္သူေတြၾကားမွာ တရားတမန္အျဖစ္နဲ႕ ဘဏ္အေကာင့္ေတြ စီးဆင္းေအာင္။
ဓမၼပညာေရးရဲ႕ ပိဋကတ္ရြတ္ဖတ္သံေတြ ႏွလံုးသားေတြဆီ စိမ့္၀င္သြားေအာင္၊
ငတ္မြတ္ဆာေလာင္ေနတဲ့ ထမင္းအိုးေလးေတြ အခ်ိန္မီက်က္ေအာင္၊
လမ္းေဘးကအသိၪာဏ္ႏုႏုေလးေတြအတြက္ စာသင္ေခါင္းေလာင္းသံေလးေတြ တညံညံျမည္လာေအာင္၊
ေနာက္ဆံုးေန၀င္ခ်ိန္ရဲ႕ ခိုကိုးရာပုတီးစိတ္ခ်ိန္ေလးေတြ လံုလံုျခံဳျခံဳျဖစ္ေအာင္။
ခ်ိဳ႕တဲ့မႈမွန္သမွ်ရဲ႕ ကြက္လပ္ေတြထဲ ကရုဏာျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ေတြ စီးဆင္းႏိုင္ေအာင္
အဲဒီလိုမ်ိဳး ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ဖုန္းဆိုးေျမေတြဆီ ေရလို ေနလို ေအးျမလင္းပေအာင္ အားထုတ္ေနတဲ့ လမ္းစဥ္ ေလွ်ာက္သူေတြ ရွိေနတာပါပဲေလ။


ဓမၼေမာ္ဒန္ “ ေျပာတာကေတာ့ လွပါတယ္၊ အလုပ္ကိုေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမယ္ ဓမၼဂဂၤါဂုရုၾကီးရယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ငါ့ရွင္ရဲ႕ တံစက္ၿမတ္ဆီ ခ်ဥ္းကပ္မိရင္ အိပ္ေနတဲ့ ဘဏ့္အေကာင့္ေတြနဲ႕ေတာ့ က်ဳပ္ကို မျခိမ္းေျခာက္ပါေလနဲ႕ဗ်ာ။

ဓမၼဂဂၤါ “ အေဟး ေဟး(ရယ္သံ) ေရွ႕မွာ လမ္းျပေနတစ္ဆူ လတစ္မင္းေတြ ရွိတယ္လို႕ပဲ ေျပာရပါေသးလား ငါ့ရွင္ရယ္၊ ဓမၼဂဂၤါ ဦးတည္ခ်က္တို႕၊ ဓမၼဂဂၤါအေရးတို႕၊ ဓမၼဂဂၤါအဓိ႒ာန္တို႕လည္း လူျမင္သူျမင္ မထုတ္ျပန္ရ ေသးပါလားဗ်ာ။

09 May, 2010

ရွင္ဓမၼေမာ္ဒန္ၾကြေရာက္လာျခင္း


(၁)
အမွန္တကယ္ ဓမၼရကၡိတအရွင္ႏွင့္ စကားထိုင္ေျပာေနၾကသည္မွာ မိနစ္အနည္းငယ္မွ်သာ ၾကာေသးသည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ဘေလာ့တြင္ ျပကၡဒိန္စာမ်က္ႏွာမ်ားျခားသြားသည္။ ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္ဟူေသာ စကား၀ိုင္းတြင္ ေမးခြန္းမ်ားစြာကို ပြက္ပြက္ထေအာင္ေျဖဆိုရမည္ဟု သူက ယံုၾကည္ထားေသးသည္။ ဖြလိုက္ ပြလိုက္ျဖင့္ အေျဖထြက္ႏိုင္မည္ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳးျဖစ္ေပ၏။

ေမလပထမပတ္တစ္ခုလံုး ဗာရာဏသီ၏ ပူေလာင္ဆူညံမႈမ်ားၾကားတြင္ သူက တိဘက္တကၠသိုလ္ပရိ၀ုဏ္ထဲ ေျပးလႊားကာ ေက်ာင္းတက္ လက္မွတ္ထိုးလုိက္၊ စာဖတ္စာေရးလိုက္၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားကို ျဖတ္သန္းကလိလိုက္ျဖင့္ ေနပူခံႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနေလသည္။ သည္ရက္ပိုင္းဖတ္ရေသာ သတင္းစာမ်ားကမူ သူ႕ရင္ဘတ္ကို ဒီဂရီေလးဆယ္လြန္ေႏြအပူရွိန္ႏွင့္အတူ တလွပ္လွပ္ျဖစ္ေစၾကေသးသည္။ အင္း ပူေလာင္ေစၾကပါဘိ။

ဓမၼရကၡိတအရွင္အေနျဖင့္ သူႏွင့္ အတူထိုင္ကာ နံနက္ခင္းတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းေနသည္ဆိုေသာ္လည္း တရိပ္ရိပ္တိုးျမွင့္ပူေလာင္လာေသာ ဗာရာဏသီေႏြအလွကို ခံစားတတ္ဟန္မတူပါ။ ေျပာျဖစ္သည့္စကားလက္စ မ်ားမျပတ္ႏိုင္မီမွာပင္ ထြက္ခြာလိုဟန္အမူအရာျပေနသည္။ အားလူးႏွင့္ ခ်ပါတီသာ အေကာင္းဆံုးနံနက္စာ အျဖစ္ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္ႏိုင္သည့္ ေမာ္ဒန္ေတာရေလးတြင္ ၾကာရွည္သီတင္းသံုးဖို႕ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း မဖိတ္ေခၚရက္ပါ။ ေအာ္ ပူေလာင္ေသာဗာရာဏသီ၊ ဧည့္၀တ္မေက်ပြန္ႏိုင္ေသာ ေမာ္ဒန္ေတာရ။

ပိဋကတ္ဂႏၳ၀င္ ေတာင္ျမိဳ႕ဆရာေတာ္အရွင္၏ မဟာဂႏၶာရံုေက်ာင္းသခၤန္းျပတင္းတံခါးေလးဆီသို႕ ဦးပိန္တံတားဆီမွ တသုန္သုန္ျဖတ္တိုက္လာသည့္ ေတာင္သမန္ေလညွင္း၏ သႏၱရသျဖင့္ ေအးၿငိမ့္စိမ့္ခ်ိဳကာ အႏွစ္သာရျပည့္၀သည့္ “တစ္ဘ၀သံသရာ” ေမးခြန္းမ်ားျဖင့္ ဂုဏ္တက္ဖူးေလေသာ အရွင္ဓမၼဂုတၱ၏ သမိုင္းမ်ိဳးကို သူ၏ ေမာ္ဒန္ေတာရတြင္ ေရးထိုးခြင့္မရႏိုင္မွန္းသိေနပံုမ်ိဳးျဖင့္ ဓမၼရကၡိတအရွင္သည္ သူ႕ကို ႏႈတ္ဆက္သြားေလေတာ့သည္။ သူကေတာ့ လက္ျဖစ္ဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္ ေရာဂါအသစ္ျဖင့္ က်န္ရစ္ခဲ့ရေလေတာ့မည္။ ပေလတိုးၾကီး၏ ေရာဂါလက္က်န္ကား အျမစ္မလွန္ႏိုင္ေအာင္ပင္ ကပ္ၿငိလြန္းေပစြတကား။

(၂)

“ဘေႏၱဂ်ီ ကိုက္ေဆး ဟိုး”
ဓမၼရကၡိတအရွင္အား မိဂဒါ၀ုန္မွ တစ္ဆင့္ ဟိမ၀ႏၱာသို႕ဆက္လက္ခရီးထြက္ခြာႏိုင္ရန္ ဗုဒၶပူရဏိမာ(ဗုဒၶေန႕) အၾကိဳေျပးဆြဲသည့္ အထူးရထားဆိုက္ေရာက္ခ်ိန္အမီပို႕ေဆာင္အၿပီး ဗာရာဏသီဘူတာၾကီးမွ သူထြက္လာ ခ်ိန္တြင္ လြန္စြာညံဖ်င္းလွေသာဟင္ဒီအသံထြက္ျဖင့္ က်ယ္ေလာင္စြာပင္ သူ႕အားႏႈတ္ဆက္ေနေသာ အမ်ိဳး အမည္မသိရဟန္းတစ္ပါးကို ေတြ႕ရေလသည္။

“ ဘေႏၱဂ်ီ နမားစကားရ္၊ ကိုက္ေဆးဟိုး” ဟု သူက ယဥ္ေက်းဖြယ္ရာ ဟင္ဒီစကားျဖင့္ ျပန္လည္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္ႏွင့္ သူ႕အနားသို႕တိုးကပ္လာကာ သူစီးရန္ငွါးထားသည့္ ေအာ္တိုကားေလး ေပၚသို႕ ေစြ႕ကနဲတက္ေရာက္လာေတာ့သည္။

“ဘေႏၱဂ်ီ ကဟမ္ ဂ်ာယင္ေဂး (အရွင္ ဘယ္ကို ၾကြမွာပါလိမ့္) ” ဟု သူက ေမးရေတာ့သည္။ ထိုအခါ ရဟန္းေတာ္သစ္က အံ့ၾသဖြယ္ရာပင္ ေရႊဘိုဗုံၾကီးသံကဲ့သို႕ အညာသံပါလွေသာ ျမန္မာစကားျဖင့္ သူ႕အား ဤသို႕ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။

“လာပါ ငါ့ရွင္ရယ္ ။ ငါ့ရွင္ကို က်ဳပ္က သိပါတယ္ ဓမၼဂဂၤါၾကီးရယ္။ ခုပဲ ငါ့ရွင္ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴး၀ါး ဓမၼရကၡိတ(ဓာရ္မ ရက္ခရွိတာ)ၾကီး ခ်ပါတီနဲ႕ အားလူးဒဏ္မခံႏိုင္လို႕ထြက္ေျပးၿပီ မဟုတ္လား။ ငါ့ရွင္ရဲ႕ ဓမၼဂဂၤါ လက္ျဖစ္ဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္ၾကီး ပ်က္စီးလုလုျဖစ္ေနၿပီဆိုလို႕ ဟင္ဒီဂုရုဂ်ီတစ္ဆူျဖစ္ေရး အားသစ္ေမြးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂါကိုေနာနဲ႕ မိတ္ေဆြၾကီးမစၥတာပါရဂူတို႕ တိုင္ပင္ၿပီး ကိုေနာရဲ႕ လက္ယားအဘိဓာန္ထဲက က်ဳပ္ကို ထုတ္ယူဖန္တီးၿပီး ငါ့ရွင္နဲ႕မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ အကြက္ခ်စီမံ ေစတမန္လႊတ္လိုက္တဲ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္မိတ္ကား (Dialogue maker) လက္သစ္တစ္ပါးေပပဲဗ်။

“ အနို႕ ငါ့ရွင္က ”
“ေမရာ နာမ္ ဓမၼေမာ္ဒန္”
ထိုရဟန္းေတာ္၏ ဘြဲ႕အမည္မွာ ဓမၼေမာ္ဒန္ျဖစ္ေလသတတ္။ ပို၍ ထူးျခားသည္မွာ ေသျခာေစငုၾကည့္ရႈေလမွ သူႏွင့္ အပိုအလိုမရွိ ကြက္တိတူေနျခင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ပံုတူမ်ိဳးပြားထားေသာ နိမၼိတရုပ္မ်ိဳး ပင္ျဖစ္ေပလိမ့္ မည္။ ေအာ္ ဓမၼဂဂၤါကလုန္း(CLONE)ေပေလာ။

08 May, 2010

ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္(၄)

ဓမၼရကၡိတ “ အဘိဓါန္သံုးအုပ္ မ်က္ေျချပတ္သြားတယ္။ ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ ငါ့ရွင္ရဲ႕၊”

ဓမၼဂဂၤါ “ အင္း အဘိဓါန္သံုးအုပ္မွာ အထူဆံုး Websters New World Dictionary စာအုပ္ၾကီးကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ သြားေလရာပါတုန္းဗ်။ အဟမ္း သယ္ရတာ ေလးေလးပင္ပင္ ရွိသကုိးဗ်။ ေရွ႕ေဆာင္ အဂၤလိပ္ျမန္မာအဘိဓာန္ၾကီးကိုေတာ့ နယ္မွာ ေက်ာင္းထိုင္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးက အလွဴခံသြားပါေလေရာဗ်။

ဓမၼရကၡိတ “ အဲဒီ ေမာင္ရွင္က ဘာလုပ္ဖို႕လဲဗ်၊ ေခါင္းအံုးလုပ္ဖို႕လား။ ဒီေန႕ေခတ္ သိရသေလာက္ေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းအခ်ိဳ႕မွာ ေရွးအစဥ္အဆက္ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဖတ္ရႈေလ့လာခဲ့တဲ့ သားေရဖံုးစာအုပ္ၾကီးေတြနဲ႕ စာပုေလြေတြကို ဥပုသ္သည္ေတြ ေခါင္းအံုးအိပ္ေနၾကဆိုပါေရာလား။

ဓမၼဂဂၤါ “ အိမ္း ေနရာတိုင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးငါ့ရွင္ရယ္၊ ေက်းလက္ေတာရြာေတြမွာ ရြက္ပုန္းသီး ပိဋကတ္သူရဲေကာင္းေတြ ရွိပါေသးတယ္ဗ်။ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ သာသနာ့ရန္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ ေရွာက္ေနၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြ ေက်းလက္သာသနာ့မ်က္ႏွာစာမွာ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရွိေနပါေသးတယ္ ငါ့ရွင္ရယ္။

ဓမၼရကၡိတ “ အင္း ဘာပဲေျပာေျပာ ေယဘုယ်သေဘာဆိုရင္ေတာ့ ေက်းလက္သာသနာဟာ အားနည္းလာတာ အေသအခ်ာပဲ။ အဲဒီစာအုပ္ထူထူၾကီးေတြ ဖတ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပညာတတ္အရွင္ျမတ္ေလးေတြကလည္း ရြာမျပန္ခ်င္ၾကရွာဘူးမဟုတ္လား။ နန္းေတာ္ေရွ႕ၾကီးရဲ႕ ေက်းရြာ၀ါဒ သီခ်င္းထဲကလို “ ႏြားခ်ီး(ေနွာက္ခ်ီး )နဲ႔ အိုင္ဗြက္အလယ္မွာ က်မတို႕ စတိုင္လ္ပ်က္ပါတယ္ဆိုလို႕ ငိုေတာ့မလို ေနတာမ်ား ”ဆိုတဲ့ အပိုဒ္ေလးကို ၾကားတိုင္း “ ေအာ္ ေမာင္ဖုန္းလည္း စတိုင္လ္ပ်က္မွာကို စိုးမိေသးသကိုးလို႕ ျပံဳးမဲ့မဲ့ျဖစ္ရသဗ်။ ေအာ္ တကယ္ျပန္မယ္ဆိုျပန္ေတာ့လည္း ရြာက လက္မခံၾကျပန္ဘူးဗ်။ ခက္ေတာ့ ခက္သားလား။

ဓမၼဂဂၤါ “ ဆိုလိုတာက ပညာတတ္တဲ့အခါ ေက်းလက္ကို မျပန္ခ်င္တဲ့ အုပ္စုနဲ႕ ျပန္ခ်င္ေပမယ့္ ျပန္ခြင့္မသာတဲ့ အုပ္စုေပါ့ဟုတ္လား။ ပထမအုပ္စုက ၿမိဳ႕မွာ သီတင္သံုးရတဲ့ အေျခအေနကို မစြန္႕လႊတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ (ၿမိဳ႕မွာလည္း မယ္မယ္ရရ အလုပ္မရွိဘဲ) ေက်းလက္ေခၚသံကို မၾကားေယာင္ျပဳတဲ့ အုပ္စု။ ေနာက္အုပ္စုကေတာ့ “အရွင္ဘုရားရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြဟာ ေတာရပ္ေက်းလက္မွာ အေရာင္မတက္၊ အခက္မေ၀ႏိုင္ပါဘူးဘုရား”ဆိုၿပီး ဆရာသမားနဲ႕ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ သံေယာဇဥ္ႏႊယ္တဲ့ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းမႈေၾကာင့္ ေက်းလက္တံခါးပိတ္ခံလိုက္ရတဲ့ သာသနာ့လိုအပ္ခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ရ တဲ့အုပ္စု။ ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္ေတာ္အရွင္ေလးေတြခမ်ာ ၿမိဳ႕မွာလည္း အလုပ္မရွိ၊ ရြာကိုလည္း မျပန္ႏိုင္၊ ဟိုေက်ာင္းေျပာင္းလိုက္၊ ဒီေက်ာင္းေျပာင္းလိုက္နဲ႕ အဟမ္း ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္အေတြ႕အၾကံဳအရ ဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားထိေရာက္လာေတာ့တာကိုးဗ်။

ဓမၼရကၡိတ “ အင္း Brain Drain ဆို ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ ။ ပညာသင္ေစလႊတ္တဲ့ ေရွးေခတ္ေက်းလက္သားေတြရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားနဲ႕ စာသင္သားရွင္ရဟန္းေတြရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြက ဒီေန႕ေခတ္အေျခအေနနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ေတာ့ ကြာျခားၿပီးေပါ့ေလ၊ ။ ေရွးေခတ္ကေတာ့ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကေနၿပီး အဆင့္ျမင့္ ပိဋကတ္စာေပသင္ယူဖို႕ မင္းေနျပည္ၿမိဳ႕ျပက စာသင္တိုက္ၾကီးေတြဆီ ထြက္ခြာမယ့္ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္ေတြကို “ ပညာေတြတတ္ပြန္တဲ့အခါ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာ ကိုယ့္သာသနာကို ျပန္လည္ျမွင့္တင္ဖို႕” ဆရာကေရာ ဒကာကပါ အမွာစကားတစ္ခါတည္းပါးလိုက္တာဗ်၊

ဓမၼဂဂၤါ “ ဟုတ္ေပရဲ႕ ငါ့ရွင္ ။ အဲဒီရဟန္းငယ္ေတြကလည္း မင္းေနျပည္မွာ ပိဋကတ္စာေပတတ္ပြန္လို႕ မင္းမိဖုရား မွဴးၾကီးမတ္ရာ သူေဌးသူၾကြယ္ အကိုးအကြယ္ခံဘ၀ကို မတတ္သာလို႕ အခ်ိဳ႕လက္ခံလိုက္ရေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်းလက္ကို ျပန္လည္ၾကြၿပီး သာသနာျပဳခဲ့ၾကတာေပပဲေလ။ အင္း ခုေတာ့ စာတတ္ေပတတ္ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ရြာလည္း မျပန္ႏိုင္၊ ျမိဳ႕မွာလည္း အလုပ္ေပးမယ့္သူမရွိ။ ေရႊျပည္ၾကီးမွာက လူေတြတင္ အလုပ္လက္မဲ့မဟုတ္ဘဲ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေလးေတြပါ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနၾကတာ ထင္ပါရဲ႕ ငါ့ရွင္ရယ္။

ဓမၼရကၡိတ “ ဆိုလိုတာက ငါ့ရွင္လည္း ခု ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနပံုေထာက္ေတာ့ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ အလုပ္လက္မဲ့ပဲထင္တယ္။

ဓမၼဂဂၤါ “ အာ ေမးခြန္းျပင္လိုက္ပါ ငါ့ရွင္၊ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတာကိုက ေရႊျပည္ၾကီးမွာ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္လို႕ ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္မ်ိဳးသက္ေရာက္သြားႏိုင္သဗ်။ ကိုယ့္အေတြ႕အၾကံဳအရ ေျပာတာက ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရြာမျပန္တဲ့ အုပ္စုႏွစ္ခုမွာ တစ္ခုခုနဲ႕ ၿငိေနေလေတာ့ ၿမိဳ႕ျပမွာ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕ စာေတြ ဆက္ၾကိဳးစားရင္း တကၠသိုလ္ေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုတက္ရင္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားပညာေရးျမည္းစမ္းခြင့္ထိ ရလာတယ္လို႕ ဆိုရမွာဗ်။ အရႈံးထဲက အျမတ္လို႕ဆိုရမွာပ၊ အဟမ္း အဲဒီအျမတ္ကို ဘယ္ေနရာမွာ အသံုးခ်ခြင့္ရမလဲဆိုတာလည္း ေခါင္းေတာ့ ခဲသဗ်ာ။

ဓမၼရကၡိတ “ အင္း ေလာသြားတယ္ ငါ့ရွင္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သၾကၤန္တြင္း ဗာရာဏသီကို ၾကြလာတဲ့ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ကလည္း ႏိုင္ငံရပ္ျခားတကၠသိုလ္အသီးသီးမွာ( အိႏၵိယ ၄၀၀ခန္႕၊ သီရိလကၤာ ၃၀၀ခန္႔၊ ထိုင္း ၁၀၀ ခန္႕နဲ႕ အျခားအဂၤလန္စသည္မွာ ဒါဇင္ခန္႕မွ်) ပညာသင္ယူေနၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ရည္ေတြနဲ႕ အနာဂတ္အလားအလာကို အားကိုးတၾကီး မိန္႕ေတာ္မူခဲ့တာ ၾကားခဲ့ရေသးတာပဲ။

ဓမၼဂဂၤါ “ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးကေတာ့ ဒီသာသနာ့အင္အားစုၾကီးဆီက ဘယ္လိုလုပ္အားေတြ ထြက္လာမလဲ ေမွ်ာ္တာပဲဗ်၊ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာနဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ၾကဖို႕ေလ။ (ယူထားေတြက မ်ားေနၿပီးကိုးဗ်) ။ “ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ မရွာၾကပါနဲ႕” ဆိုတဲ့ ၾသ၀ါဒကိုေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ ေျပာသြားတာဗ်၊

ဓမၼရကၡိတ “အင္း ငါ့ရွင္ေျပာေတာ့လည္း အဟုတ္သားေပပဲ။ ဒါနဲ႕ ခုနေမးခြန္းထဲက ငါ့ရွင္လည္း အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ခဲ့ပံုေလး ေျပာပါဦးဗ်။

ဓမၼဂဂၤါ “အလုပ္လက္မဲ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးဗ်၊ အလုပ္လက္မဲ့ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ကပ္တဲ့အလုပ္ေတြ လုပ္ခြင့္ရဖို႕ေတာ့ တိုးတိုးေ၀ွ႕ေ၀ွ႕ပဲဗ်ိဳ႕။ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ “အသစ္ ” ဆိုတာ အာရံုခံစားမႈနယ္ပယ္အတြက္ပဲ လက္ခံခ်င္တာကလား၊ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္မွာ အိုင္ဒီယိုေလာ္ဂ်ီအသစ္တစ္ခု ခ်ခင္းျပတဲ့အခါ လက္ခုပ္တီးမယ့္သူထက္ ၀ိုင္းညွပ္တိုက္ခိုက္မယ့္သူေတြက ပိုမ်ားေလသေကာ။

ဓမၼရကၡိတ“ ငါ့ရွင္ ပထမဆံုးဘြဲ႕ကို ရၿပီးစအခ်ိန္ ရဟန္းငယ္ဘ၀မွာ အလြန္တက္ၾကြခဲ့ပံုပဲ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေတြ႕သမွ် ဘုတ္အုပ္စာေတြဖတ္ၿပီး “ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတို႕၊ ဘက္စံုေခတ္မီေရးတို႕ ဆိုတဲ့ အရွင္အာဒိစၥ၀ံသတို႕ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသတို႕ရဲ႕ ေခတ္ျပင္စကားလံုးေတြနဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ၾကီးပ်င္းလာခဲ့ေပတာကိုး။ တကယ္လက္ေတြ႕လုပ္ငန္းနယ္ပယ္မွာေတာ့ ေရွ႕ေျခတစ္လွမ္း တိုးခြင့္ေတာင္ မလြယ္ဘူးဆိုတာ သိသြားတယ္မဟုတ္လား၊


05 May, 2010

ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္(၃)

ဓမၼရကၡိတ “ေအာ္ ေဟာ ငါ့ရွင္က ဒိြ်ဳက္ခ်္ဘာသာစကားလည္း ရေပသကိုး၊ ကြ်နု္ပ္ကေတာ့ ဇာမဏီျပည္မွာ သာသနာတစ္ေခတ္လင္းေနတဲ့ ျမတ္ေရာင္နီအရွင္ရဲ႕ ပထမဆံုးကြန္ျပဴတာပဌာန္းပြဲက ျပန္လာစမို႕ ႏႈတ္တက္ရ ေနတဲ့ ဒြိဳက္ခ်္စကားလံုးေလးေတြ ငါ့ရွင္ကို ေတြ႕တာနဲ႕ အလိုလိုထြက္က် ႏႈတ္ဆက္မိတာကလား၊ က်န္တာေတာ့ ဘာမွတတ္ဘူးဆရာ။ ”

ဓမၼဂဂၤါ “ အဟမ္း အဟမ္း အခ်င္းခ်င္းေတြပဲလို႕ မွတ္ပိမ့္ ငါ့ရွင္။ ဒြိ်ဳက္ခ်္စကားေလးတစ္လံုးစႏွစ္လံုးစ တတ္ပံုက ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္ ''မဟာ၀ိဇၨာတန္းပထမႏွစ္သင္တန္းသားမ်ားအေနနဲ႕ အဂၤလိပ္ဘာသာအျပင္ ႏိုင္ငံျခား ဘာသာစကားတစ္ခု အပိုသင္ယူရမယ္'' ဆိုလို႕ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ဒြိဳက္ခ်္မည္ေသာ ဂ်ာမန္ဘာသာအုပ္စုထဲ ၀င္ေရာက္ထိုင္မိပါေရာလား ငါ့ရွင္။ '' ဥေရာပသာသနာ့အေရး စိတ္မေအးေသာ ငါသည္ ဥေရာပဘာသာစကားတစ္ခုကုိ မုခ်ဆတ္ဆတ္ တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ယူအံ့'' စသည္ ဘာညာေပါ့ဗ်ာ။ ပထမေတာ့ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ၿပီးေတာ့ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ဆိုတဲ့ ေရႊျပည္သားေတြရဲ႕ ထံုးတမ္းစဥ္လာထဲမွာ ရဟန္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း ပါရိုးပါၿမဲမို႕ သင္တန္းသားဆယ္ဂဏန္းမျပည့္တဲ့ သင္တန္းခန္းမေလးထဲမွာ ဂ်ာမန္သင္တဲ့ဆရာမေလးရယ္ ေက်ာက္သင္ပုန္းၾကီးနဲ႕ ေျမျဖဴခဲရယ္သာ က်န္ခဲ့ပါေရာလားဗ်ာ။

ဓမၼရကၡိတ “ သင္တန္းတစ္ခုရဲ႕ အနိစၥေပပဲကိုးဗ်၊ အင္း သိရသေလာက္ ငါ့ရွင္ သင္ခဲ့တဲ့ ဘာသာစကားေတြ မနည္းဘူး မွတ္တယ္ဗ်။”

ဓမၼဂဂၤါ “ ေဟးေဟး သင္တာမဟုတ္ဘူး၊ ေယာင္တာဗ်၊ ေရႊျပည္ၾကီးမွာေနတုန္းက “ ဘာသာမ်ိဳးျခား၊ စာစကား ၊သင္ၾကားရမည္မွတ္” တို႕၊ “လူမဲ လူျဖဴ အဆူဆူတို႕၏ တိုင္းျခားစကား သင္မထားပါက လူၾကားမ၀င္ အင္တာေနရွင္နယ္ မျဖစ္” ဆိုသဟာမ်ိဳးေတြ နား၀င္တာေရာ၊ ၿပီးေတာ့ သူေတာင္းစားေတြေရာ ႏြားေက်ာင္းသားေတြေရာ ဘာသာေပါင္းစံုေျပာၾကဆိုၾကတဲ့ ၀တၳဳဘုတ္အုပ္ေတြ ဖတ္မိတာေရာ၊ ရွိေသးသဗ် “ေဒါက္တာရာဟုလာသံကစၥည္းလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးပင္ ဘာသာစကားေပါင္း ၃၄ မ်ိဳးကို ကြ်မ္းက်င္ေအာင္ တတ္ေလ မင့္ဟာ ငါ့လို ေကာင္းကင္တမြတ္ ၾကယ္ကုိဆြတ္ၾကီးက ဘယ္မွာလွ်င္ ၃၄၀ ေသာ ဘာသာစကား မတတ္ခံႏိုင္ရိုးလား” ဆိုၿပီး တကယ့္ပါရမီရွင္ ဂ်ီးနီးယတ္စ္(Genius)ၾကီးကို တုပကပ္ေျမွာင္ၿပီး မာန္လက္တစ္ ဆစ္ေလး တက္ခ်င္ေယာင္ျပဳမိတာေရာ (တကယ္မာန္ တက္တာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ဘူးဗ်)။ အဲသဟာနဲ႕ ဟိုဟာတတ္ခ်င္ ဟိုဟာသင္ ၊ဒီဟာတတ္ခ်င္ ဒီဟာသင္နဲ႕ ဘယ္ဟာမွ မကုန္စင္ခဲ့ေပဘူး ငါ့ရွင္။”

ဓမၼရကၡိတ “ငါ့ရွင္ မႏၱေလး သာသနာ့တကၠသိုလ္မွာတုန္းကေတာ့ ငါ့ရွင္အခန္းထဲမွာ ျမန္မာဘုတ္အုပ္မွန္သမွ် မရွိရဆိုပါကလား။ ဂ်ပန္ဘာသာသင္စာအုပ္ေတြ၊ အဂၤလိပ္အဘိဓါန္အထူၾကီးေတြ၊ ၿပီးေတာ့ သကၠတ ဘုတ္အုပ္ ေတြနဲ႕ တစ္ခန္းလံုးမပြပြေအာင္ ဖြထားဆိုပဲ။”

ဓမၼဂဂၤါ “ အဟဲ ဒါေတာ့ ေျပာတဲ့လူက ဖြလြန္းတာပါပဲ ငါ့ရွင္ရယ္၊၊ သာသနာ့တကၠသိုလ္မွာတုန္းက ၀ယ္ထားတဲ့အဂၤလိပ္အဘိဓာန္က သံုးအုပ္ေလာက္ရွိတယ္ဗ်၊ ေရွ႕ေဆာင္အဂၤလိပ္အဘိဓါန္ စာအုပ္ထူ ထူၾကီးရယ္၊(အဲဒီစာအုပ္ၾကီးကို ဘုရားၾကီးအေရွ႕ဘက္မုခ္က ကိုသိန္းထိုက္ မတင္ရီ စာအုပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္မွာ သားေရ ဖံုးၿပီး ေရႊစာလံုးေတြနဲ႕ ကမၺည္းထိုးထားတာဗ်)၊ ၿပီးေတာ့ Collin Cobuild English Dictionary စာအုပ္ေလးရယ္၊ ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ Websters New World Dictionary စာအုပ္ၾကီးရယ္၊

ဓမၼရကၡိတ “ငါ့ရွင္ စာအုပ္စင္မွာ အဂၤလိပ္ဘုတ္အုပ္ေတြကလည္း မ်ားပါဘိသနဲ႕။”

ဓမၼဂဂၤါ “ အိမ္းအိမ္း မ်က္ႏွာလည္း ပူမိပါရဲ႕ ။ ႏုစဥ္ကကိုး ။ကိုယ္ပိုင္အဘိဓာန္ေတြအျပင္ တကၠသိုလ္ပိဋကတ္ တိုက္က ႏွစ္ေပါက္ငွါးလို႕ရတဲ့ အဂၤလိပ္ဘုတ္အုပ္ထူထူေတြၾကီးလည္း အခန္းစာအုပ္စင္ျပည့္ေအာင္ ေထာင္ထားမိေသးတာကိုးေလ။ အဲဒီစာအုပ္ၾကီးေတြ ဘယ္မွာဖတ္ႏိုင္လို႕လဲဗ်၊ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဓါတ္ယူတဲ့သေဘာပါ၊ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ အဲဒီစာအုပ္ၾကီးေတြ လွန္ေလွာၿပီး မာတိကာေလး ဖတ္လိုက္၊ စကားခ်ီး ဆိုတာေလး ၾကံဆအနက္ေဖာ္လိုက္နဲ႕ တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ အကုန္ဖတ္ႏိုင္ရမယ္ေပါ့ေလ။

ဓမၼရကၡိတ “သိရသေလာက္ေတာ့ ငါ့ရွင္တို႕ သာသနာ့တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္သားရဟန္းၾကိးေတြဟာ ပထမႏွစ္မွာမွ အဂၤလိပ္စာသင္ပုန္းၾကီး စၿပီးသင္ၾကရတာပါ၊ ငါ့ရွင္က တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္မွာပဲ ျမန္မာအလင္း အဂၤလိပ္သတင္းစာၾကီးယူၿပီးဖတ္ေသးဆိုဗ်၊

ဓမၼဂဂၤါ “ အဟမ္း ေလ့က်င့္ခန္းဆင္းတာပါဗ်ာ။ သာသနာ့တကၠသိုလ္မ၀င္ခင္ကပဲ အဂၤလိပ္စာေထာ့နဲ႕ေထာ့နဲ႕ ဖတ္ေနၿပီဗ်၊ ၿပီးေတာ့ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ရဟန္းႏွစ္၀ါသံုး၀ါမွ အဂၤလိပ္စာ သင္ရေပမယ့္ ပိဋကတ္စာေပ အသြားအလာနားလည္ၿပီးသား ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအတြက္ အဂၤလိပ္စာရဲ႕သေဘာကို သိျမင္ဖို႕က သိပ္မခက္ လွဘူး ငါ့ရွင္ရဲ႕။ အဓိကကေတာ့ စကားလံုးဆင္းရဲတာဗ်၊ ဒီေတာ့ သတင္းစာတစ္ေစာင္ယူၿပီး စကားလံုးစု တာပါဗ်ာ။

ဓမၼရကၡိတ “ေကာင္းတာတစ္ခုက ျမန္မာအလင္းသတင္းစာက လူေရွ႕သူေရွ႕အသံထြက္ဖတ္လို႕ အဆင္ေျပမယ္ ထင္တယ္ေနာ္။ သတင္းအျခင္းအရာေတြထက္ ရာထူးအေဆာင္ေယာင္ေတြကို ေဖာ္ျပတာကိုက တစ္မ်က္ႏွာမကဘူးေလ။ တစ္ရက္ေလာက္မွတ္ထားလိုက္ရင္ ေနာက္ေန႕လည္း ဒီလူေတြနဲ႕ ဒီရာထူးဒီ အေဆာင္ အေယာင္ေတြပဲဆိုေတာ့ ေဒါင္းေဒါင္းေျပးျဖစ္ေနေတာ့မွာပါပဲ။

ဓမၼဂဂၤါ “ဟုတ္ေပ၏ ငါ့ရွင္ ။အဲဒီသတင္းစာဖတ္တာကို အေဆာင္အတူေန ရင္းႏွီးတဲ့မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးက “မဖတ္တတ္ေသာ အဂၤလိပ္စာအုပ္ၾကီးမ်ားကို လူျမင္သူျမင္ စာအုပ္စင္မွာ ေထာင္ထားျခင္း၊ အဂၤလိပ္သတင္း စာတစ္ေစာင္ကို လေပးယူကာ အခန္းေရွ႕ထြက္၍ ဖတ္ခ်င္ေယာင္ျပဳျခင္းမ်ားသည္ စတုတၳပါရာဇိကႏွင့္ ၿငိစြန္းေစႏိုင္ပါေၾကာင္း ”ဆိုၿပီး က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေလွာင္ေလ့ရွိေသးကိုး ငါ့ရွင္ရယ္။

ဓမၼရကၡိတ“ လူအထင္ၾကီးေအာင္ မိမိမွာ မရွိတဲ့ စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္အက်င့္ျမတ္ေတြကို ၾကြား၀ါေျပာဆိုရင္ေတာ့ စတုတၳပါရာဇိကေပပဲပ။ အခုေခတ္ရဟန္းေတာ္မ်ားေလာကမွာ အဂၤလိပ္စာနဲ႕ အျခားဘာသႏၱရစာေပအရပ္ရပ္ တတ္ေျမာက္ျခင္းဟာလည္း လူျမင္သူျမင္ဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခုမို႕ မရွိကို အရွိလုပ္ရင္ေတာ့ ဥတၱရိမႏႆဓမၼကို ျဖီးျဖန္းျခင္းမဟုတ္လို႕ စတုတၳပါရာဇိကပုဒ္မနဲ႕ မျငိစြန္းေသာ္လည္း အဟမ္း အဟမ္း။ ငါ့ရွင္ေရ ရိုးသားၾကဖို႕ပါပဲ။”

04 May, 2010

ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္(၂)

ဓမၼရကၡိတဆိုေသာ ရဟန္းေတာ္ကား ႏွယ္ႏွယ္ရရ ဟူးဟူးျငားျငား အင္တာဗ်ဴး၀ါး(Interviewer) မဟုတ္ပါေခ်ခဲ့။

ေခတ္သစ္သာသနာ့ႏြယ္အစဥ္တြင္ စံ၀င္ေတာ္၀င္ အေျမာ္အျမင္သစ္မ်ားျဖင့္ ကြန္ဆာေဗးတစ္ လမ္းညစ္ကို ဖ်က္ကာ လစ္ဗရယ္လ္လမ္းသစ္ကို ေဖာက္၍ သာသနာဟူေသာ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာ လမ္းကိုသာ ေလွ်ာက္ခဲ့ ေလသည့္ ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာေတာ္ဟု တဖံု၊ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဟုတစ္သြင္၊ အရွင္ ဇနကာဘိ၀ံသ ဟု တစ္မင္း ထြန္းထြန္းပပလင္းခဲ့ဖူးေလသည့္ ဘာသာဋီကာႏွင့္ အျခားအျခားေသာ ဂႏၳႏၱရ က်မ္းအသြယ္ သြယ္ကို အနာဂတ္သာသနာ့ဆည္ၾကီးတစ္မွ် ကာရံကာ လွခဲ့ဖူးေလသည့္အရွင္ျမတ္ၾကီးကို အင္တာဗ်ဴးခဲ့ဖူး ေလသည့္ အရွင္ဓမၼဂုတၱ၏ အႏြယ္အဆက္ အကိုင္းအခက္ပီပီ အဖုအဆစ္ တစ္ရစ္ရစ္ေသာ ေမးခြန္းတို႕ကို ေမးတတ္ ေလသူတည္း။

ဓမၼဂုတၱဆိုသည္ကား ယေန႕မဇၥ်ိမတြင္ ဓာရ္မ ဂုပ္တာ(Dharma Gupta)ဟု ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး အမည္သညာ မွည့္ေခၚရိုးေ၀ါဟာျဖစ္သည့္နည္းတူ ဓမၼရကၡိတသည္လည္း ဓာရ္မ ရက္ခရွိတာ(Dharma Rakhshita) ဟုပင္ ေပၚျပဴလာျဖစ္ဆဲ ဆာနိမ္း(Sir Name) ခပ္ရွိန္းရွိန္းၾကီးေပတည္း၊ ဓမၼ(ဓာရ္မ)သည္ တရား၊ ဂုတၱ(ဂုပ္တာ) သို႕မဟုတ္ ရကၡိတ(ရက္ခရွိတာ)သည္ ေစာင့္သူဟူရကား အမည္သညာႏွစ္ရပ္လံုးေပါင္းေသာ္ တရားေစာင့္သူ ဟူလိုေသာ္။

အရွင္ဓမၼဂုတၱ၏ ေမးခြန္းဆစ္ပိုင္း အျပိဳင္းျပိဳင္းရွိပံုကား စကားလံုးၾကြယ္၀ ဂႏၳႏၱရပါရဂူၾကီးပင္ ၾကပ္ၾကပ္တည္း တည္း မၿဖီးမျဖန္း အဟုတ္တမ္းေျဖရေလေအာင္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့သည္ကို အကဲခတ္ႏိုင္ပါေပ၏။ ထိုအရွင္၏ ေမးခြန္းမ်ားေၾကာင့္ပင္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ “တစ္ဘ၀သံသရာ”ကို ေသခ်ာေစ့ငု ဖတ္ရႈရေလတိုင္း စိတ္၀ယ္ျဖဴဆြတ္ ကိုင္းညႊတ္ၾကည္ညိဳမိရေလသည္ခ်ည္းသာတည္း။

ယခုလည္း သူရွိရာ ဓမၼဂဂၤါ မည္သာနာမ ၀ိေသသထူးလွေသာ ေမာ္ဒန္ေတာရသို႕ အင္တာဗ်ဴးရန္ စိတ္အၾကံ ေပါက္ကာ ေရာက္ရွိလာေသာ ဓမၼရကၡိတအရွင္ကား ဓမၼဂုတၱအရွင္၏ ဂိုဏ္းတူ ညီအကိုပီပီ စီအင္အင္(CNN)မွ လာရီကင္းင္ၾကီးပမာ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ေမးတတ္ပါေလသည္တကား။

ိထိုဓမၼရကၡိတအရွင္ေရာက္လာေသာ အခ်ိန္ကား မိဂဒါ၀ုန္၏ လွပစိမ္းလန္းေသာ ေႏြနံနက္ခင္းျဖစ္ေလ၏။ သူသည္ ဧည့္သည္အာဂႏၱဳကတို႕အား ခ်စ္တတ္သူပီပီ တံခါးေခါက္သံၾကားသည္ႏွင့္ ဖြင့္ေပးတတ္ၿမဲျဖစ္ေလရာ အရွင္ဓမၼရကၡိတသည္ ပီသၾကည္ျမလွေသာ ဒိြဳက္ခ်္(ဂ်ာမန္)ဘာသာစကားျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ေလေတာ့သည္တည့္။

“Hallo
Guten Morgen

သူသည္လည္း ေရာေယာင္ကာ “ဂုတင္ ေမာ္ဂန္န္” လုပ္မိပါေခ်၏။ မဇၥ်ိမ၏ မိဂဒါ၀ုန္နံနက္ခင္းတြင္ ဒြိဳက္ခ်္ ဘာသာစကားျဖင့္ မဂၤလာယူရေလသည္တကား။ ေအာ္ ယာဂု(တ္) ယာဂု(တ္)။ ေကာင္းလင့္ေတး ေကာင္းလင့္ေတး။

(ဗာရာဏသီ၏ မီးအခက္အခဲႏွင့္ အင္တာနက္ေကာ္နက္ရွင္းေႏွးေကြးမႈကိုသာ ေစာေၾကာ ေ၀ဘန္ၾကေစ လိုေၾကာင္း၊ ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္မ်ားကား ဆက္လက္စီးဆင္းရန္ ၾကိဳးစားပါဦးမည္၊)

03 May, 2010

ဓမၼဂဂၤါဒိုင္ယာလက္တစ္ခ္(၁)

(၁)
သူသည္ ထိုင္ေနရသည္ကို အလြန္ေက်နပ္ေနသည္။ ဆက္ထိုင္သည္၊ ဆက္ထိုင္ရသည္ကိုလည္း သူက အလြန္ၾကည္ႏူးေနျပန္ေလသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေပစြ။ သို႕ေသာ္ သူ႕ကို ဆက္ထိုင္ခြင့္မေပးပါ။ သူထိုင္ေနရင္းမွ ထရျပန္ေလသည္။ သူ ဘေလာ့ေရးျခင္းသည္ ပုဂၢလိကဆန္သည္ဟု မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕က စြပ္စြဲၾကသည္။ “ခံစားမႈ၀ါဒီ၊ ေ၀ဒနာကၡႏၶာဦးစားေပးသမားၾကီးလို႕ ခပ္တည္တည္နာမည္တပ္ဦးမွ” ဟုလည္း သူ႕ေရွ႕မွာပင္ ဲၿပံဳးရႊင္ၾကည္ျမစြာ တံဆိပ္ကပ္ၾကေသးသည္။ “ငါ့ရွင္က ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ လႈပ္ေနေသးသည္၊ ငါတို႕က ေဘးထိုင္းဘုေျပာထဲ မပါေသာ္ သင့္ေပရာအံ့ေလာ”တဲ့။

အမွန္စင္စစ္ သူ႔ဘေလာ့တြင္ ဖန္တီးမိသမွ်သည္ ေရွးေရွးေသာဘုရားရဟႏၱာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းၾကီးမ်ား ကဲ့သို႕ ေတာင္းပန္သူရွိမွ တရားေဒသနာကို တသြင္သြင္ ေခြ်ရသည္မ်ိဳးလည္း မဟုတ္၊ က်မ္းစာေပဘုတ္အုပ္ကို တကုတ္ကုတ္ ေရးထုတ္ရသည္မ်ိဳးလည္း မဟုတ္ေပတကား။ စိတ္ကူးေပါက္ရာ ဖတ္မိသမွ်ကို ပိဋကတ္ စာမ်က္ႏွာမ်ားႏွင့္ မတူတူေအာင္ ညွိႏိုင္း ကာ ဘေလာ့ဂါမည္ရံုမတၱ ေရးခ်မိျခင္းပါေပ။

အမွန္စင္စစ္ အျခားအျခားေသာေလာကီထုပၸါဒ္ လူတို႕ဇာတ္(ရန္ကုန္သၾကၤန္တြင္ မုန္႕ဟင္းခါးတ၀တၿပဲစားျခင္း၊ မေတာ္တေရာ္ ေထာ္ေလာ္ကန္႕လန္႕ ေရပက္ခံမ႑ပ္ဗုံးအေသအခ်ာကြဲျခင္း၊ သၾကၤန္ၿပီးေနာက္ ဦးထုတ္ျပဳတ္ က်ျခင္းစသည္)ကို အစမွ အဆံုးဖြဲ႕ႏြဲ႕ၾကေလသည့္ဘေလာ့ဂါတို႕ႏွင့္ မႏိႈင္းယွဥ္အပ္ဖြယ္ သူ႕ ဘေလာ့သည္ လူစည္ကားသည္လည္းမဟုတ္။ ဖတ္သူလည္း ထူးထူးကဲကဲ မရွိ၊ ေ၀ဘန္သူလည္း မပါ၊ တရားေထာက္သူလည္း နတၳိမို႕ ဓမၼကထိကညဥ္ရွိေသာ သူ႕အတြက္ အခက္ၾကီးခက္ကာ အိပ္ေရးသာ ၀ေအာင္ အိပ္ခဲ့ပါေလ၏။

ဤသည္ပင္ ဓမၼဂဂၤါအမွား၊ ဓမၼဂဂၤါအမိုက္၊ ဓမၼဂဂၤါစရိုက္၊ ဓမၼဂဂၤါအေၾကာ၊ ဓမၼဂဂၤါမေနာဟု ေျပာလည္း ေျပာ၊ ေစာလည္းေစာေၾကာၾကေပေသာ ပုဂၢိဳလ္သူျမတ္တို႕သည္ကား သူပုန္းေအာင္းရာ၊ သူ႕အင္တာနက္ပဋိပတ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ေမြ႕အပ္ရာ ေတာရ၀ိဟာရ္သို႕ ရွင္ဓမၼရကၡိတကို သာသနာအသိုင္းအ၀ိုင္းဟန္ျဖင့္ စပယ္ရွယ္အင္ဗြိဳင္း (Special Envoy)တမန္ေစလႊတ္ျခင္း အေၾကာင္းျဖစ္သတည္း။

(၂)

ရွင္ဓမၼရကၡိတဆိုသူကား