“ကြန္မင့္ပါ မက်န္ ဖတ္သြားသည္။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ရယ္ရသည္။ ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္သည္။” တဲ့။
ဘာပဲေျပာေျပာ ဓမၼဂဂၤါကို ကြန္မင့္ေပးတဲ့ သူေတြထဲမွာ ဒီဒကာေလးေတာ့ သေဘာအက်ဆံုးပဲ။ ကိုယ္က အေျမွာက္ၾကိဳက္ၾကီးကိုး။ ေက်ဇူးပါ ျမတ္ေရာင္နီဆရာေတာ္။
- tayza said...
ဘာလိုလို ...ဆိုတာၾကီးကို မေရးသင့္ပါဘူးဘုရား။
အဲဒီစာသားက တိုေပမဲ့ အေတာ္တာပါတယ္...အဲဒါၾကီးဖတ္ရတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာရရင္
အရွင္ဘုရားကို ၾကည္ညိဳေနတာေလးေတာင္အေတာ္ေလ်ာ့သြားပါတယ္ဘုရား။
မိမိရဲ႔ ကေလာင္အစြမ္းၿပမႈေၾကာင့္ ဒါယကာေတြ အကုသိုလ္မပြားရေအာင္ ကီးဘုတ္ေစာင့္ထိမ္းေတာ္မူပါဘုရား။
public မွာ ရဟန္းတစ္ပါးအေနနဲ႔ ဘာလိုလို ဆိုတာ ၾကီးကို မေရးသင့္ေၾကာင့္ သာသနာ့အက်ဳိးေမွ်ာ္ကာ ရိုေသစြာနဲ႔
ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါတယ္ ဘုရား။- July 7, 2010 5:16 AM
ဘာလိုလိုကို ဘာလိုလိုပဲ ေရးမွ သင့္မည္ထင္၍ ေရးလိုက္ပါသည္။ မေရးလွ်င္ ညာ၀ါးျခင္းျဖစ္မည္။ ရဟန္းဘ၀ဆိုသည္ကိုက ဘာလိုလိုေတြကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားႏိုင္ျခင္းျ
ဖစ္သည္။
မာရဗႏၶန ဟုေခၚေသာ မာရ္နတ္၏ ေက်ာ့ကြင္းမ်ားထဲ တြင္ ခပ္ရဲရဲေလွ်ာက္ကာ ေက်ာ္လႊားသြားေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဘုရားရွင္ခ်ီးမႊမ္းေလ့ရွိပါသည္။
ဓမၼပဒတြင္ မဟာကာဠႏွင့္ စူဠကာဠညီေနာင္ရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးအေၾကာင္းဖတ္ရဖူးသည္။ ေခါင္ကို လံုေအာင္ မိုးမထားရင္ေတာ့ မိုးစိုတာပဲ ဟူေသာ ေဒသနာကို ေဟာသည္။
ပုထုဇဥ္ရဟန္းဘ၀ဆိုသည္က မိုးရြာထဲ ေလွ်ာက္ေနရျခင္း ျဖစ္သည္။
“ဘာလိုလို” မိုးစက္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ကာကြယ္ႏိုင္မလဲဆိုသည္က ရဟန္းတစ္ပါး၏ သတၱိျဖစ္သည္။
ဓမၼဂဂၤါကို အၾကည္ညိဳေလ်ာ့ျခင္း တိုးျခင္းသည္ Tayza ၏ ပုဂၢလိကအေရးျဖစ္သည္။(ဓမၼဂဂၤါႏွင့္မဆိုင္)
သို႕ေသာ္ သာဓုေခၚပါသည္။ ဆဲတာႏွင့္စာလွ်င္ အၾကည္ညိဳေလ်ာ့တာက နည္းနည္းသက္သာေသးသည္။(အဟမ္း အဟမ္း)- July 7, 2010 7:20 PM
