ၾသစေတးလ်ပလပ္စ္ ဥေရာပခရီး (၅)

ၾသစေတးလ်ပလပ္စ္ ဥေရာပခရီး (၅)
========================
နယူးေဆာ့သ္ေ၀းလ္ျပည္နယ္၊ ဆစ္ဒနီျမိဳ႕ ေအာခ်တ္ေလးလမ္း၊အမွတ္ (၆၅) ယင္နိုရာျမန္မာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတြင္ ႏွစ္ညက်ိန္းစက္ၿပီးကာမွ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေဒါက္တာအရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသႏွင့္ အရုဏ္ဆြမ္းဘုန္းေပးခြင့္ရခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ၾကီး၏ လက္ေထာက္ျဖစ္သူ အရွင္ပညိႏၵက သူ႕ဘြဲ႕အမည္ကို ေလွ်ာက္ထား မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ျပံဳခ်ိဳစြာ အသိအမွတ္ျပဳေတာ္မူ၏။ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း က်န္းမာေရးက အထုူးေကာင္းမြန္ဆဲပင္..။

ရဟန္းငယ္တစ္ပါးအတြက္ ပရိယတၱိနယ္ပယ္က ျဖစ္ေစ၊ ပဋိပတ္ရပ္၀န္းကျဖစ္ေစ အားက်ဖြယ္ရာဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ပံုရိပ္အခ်ိဳ႕ ရွိေနခဲ့ပါသည္။ ေဒါက္တာအရွင္ဇာဂရ၏ ကိုယ္ပိုင္ပဋိပတ္က သိုသိပ္အပ္ေသာအရာျဖစ္၍ မွန္းဆမျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း ေျပာင္ေျပာင္၀င္း၀င္းရွိလွေသာ ပရိယတၱိစြမ္းရည္ကေတာ့ ေမာ့ၾကည့္ထိုက္ေအာင္ ျမင့္ျမင့္မားမားရွိေနခဲ့ပါသည္။

တိဘက္တကၠသိုလ္တြင္ ပါဠိစာေပဆိုင္ရာဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့သည့္အခါ ဆရာေတာ္ၾကီးအရွင္ဇာဂရ၏ တပည့္ျဖစ္သူ ပါေမာကၡ ဆူရိႏၵရာကူးမားရ္ႏွင့္ တြဲဖက္လုပ္ရသည့္အတြက္ ဆရာေတာ္ၾကီးအေၾကာင္း ပိုမိုသိရသည္။ မစၥတာဆူရိႏၵရာက နာလႏၵတကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္းျဖစ္ၿပီး ဆရာေတာ္ၾကီးအရွင္ဇာဂရ၏ ၾကီးၾကပ္မႈျဖင့္ ပါရဂူဘြဲ႕ရခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို သက္ရွိလမ္းေလွ်ာက္အဘိဓာန္ၾကီး(Living Walking Dictionary)ဟု တင္စားေခၚေ၀ၚသည္။ ပိဋကတ္ဆိုင္ရာေ၀ါဟာရတစ္ခု သို႕မဟုတ္ ဗုဒၶဓမၼဆိုင္ရာသုတတစ္ခု မရွင္းလင္းသည့္အခါ ဆရာေတာ့္အခန္းတံခါးေခါက္လိုက္လ်င္ အဘိဓာန္ႏွင့္ စြယ္စံုက်မ္းမ်ား လွန္ေလွာဖြယ္မလိုဘဲ သိႏိုင္သည္ တဲ့..။

ကမၻာ့သာသနာျပဳျမန္မာဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားတြင္ ပညာေရာင္ျဖင့္ ကမၻာ့စာမ်က္ႏွာတြင္ ထြန္းပႏိုင္သည့္ ဦးေသ႒ိလ၊ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼတို႕ႏွင့္ တြဲဖက္၍ ေဒါက္တာအရွင္ဇာဂရကို သိကြ်မ္းခဲ့ရ၏။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ အေျခခ်လ်က္ ဗုဒၶအဘိဓမၼာႏွင့္ ပါဠိပိဋကတ္ျပန္႕ပြားေရးကို တစိုက္မတ္မတ္ရြက္ေဆာင္ေတာ္မူသည့္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကို ငယ္စဥ္ကပင္ ၾကည္ညိဳေလးျမတ္ခဲ့ပါသည္။

 

အမွန္တကယ္ပင္ ထိုဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ပညာအရည္အေသြးက ေရႊျပည္ၾကီးမွာသာ သီတင္းသံုးမည္ဆိုလ်င္ ျမင့္မားျပည့္စံုေသာေရႊေက်ာင္းၾကီးမ်ားျဖင့္ ခမ္းနား၀င့္ထယ္ေစႏိုင္ေလာက္သည္.။ သို႕ေသာ္ ထိုအခြင့္အေရးမ်ားကို လႊတ္ခ်ကာ ဘာသာျခားလူမ်ိဳးျခားမ်ားအလယ္တြင္ စြန္႕ဦးတည္ထြင္ရေသာ သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္းကို ေရြးေတာ္မူခဲ့ၾကသည္။

ဆရာေတာ္ၾကီးအရွင္ေသဌိလကိုလည္း ရွင္ငယ္ဘ၀က ခပ္ေ၀းေ၀းမွ လွမ္းေမွ်ာ္ဖူးခြင့္ရခဲ့သည္။ ေဒါက္တာအရွင္ေရ၀တဓမၼ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ပို႕ခ်ေသာ ၀ိပႆနာတရားကိုလည္း ကိုယ္တိုင္နာခဲ့ဖူးၿပီ။ ယခုေတာ့ သူသည္ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲပါဠိဧည့္ပါေမာကၡငယ္ဘ၀ျဖင့္ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ပါဠိပါေမာကၡေဟာင္းဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ဇာဂရႏွင့္ အတူ ဆစ္ဒနီအရုဏ္ဆြမ္းကို ဘုန္းေပးခြင့္ရေလၿပီ။

အရွင္ဇာဂရက သာယာ၀တီခရိုင္၊မင္းလွျမိဳအပိုင္ အိုးသည္ကုန္းနယ္ က်ည္းျဖဴရြာဇာတိျဖစ္သည္။
၁၉၂၅ ခု၊ ၾသဂုတ္လ (၁၀) ရက္တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူသည့္အတြက္ သက္ေတာ္ကိုးဆယ္နီးပါးရွိေလၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အဆင့္ျမင့္ပရိယတိၱစာေမးပြဲမ်ားျဖစ္သည့္ သက်သီဟ၊ ေစတီယဂၤဏႏွင့္ အစိုးဓမၼာစရိယတန္းမ်ားကို ထိပ္တန္းမွ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။
အစိုးရဓမၼာစရိယတန္းတြင္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္က်မ္းမ်ားႏွင့္တကြ တစ္ႏိုင္ငံလံုးပထမစြဲကာ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူသည့္အတြက္ အဂၢမဟာအေက်ာ္ဘြဲ႕ႏွင္းအပ္ခံရသည္။ ဓမၼာစရိယဆရာတစ္ဆူျဖစ္ေသာ္လည္း ပညာမေရာင့္ရဲတတ္သည့္ အရွင္ဇာဂရက ပခုကၠဴဆရာအဆူဆူထံတြင္ အထက္တန္းပိဋကတ္စာေပမ်ားကို အလြတ္သေဘာေလ့လာေတာ္မူခဲ့သည္။

ထိုမွ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ ေျခာက္ႏွစ္တာ ဘာသာစကားႏွင့္ သာသနာႏွင့္ ကမၻာ့ဗဟုသုတအေထြေထြကို ဆည္းပူးခဲ့၏။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ဗုဒၶဂယာသို႕ ဘုရားဖူးသြားးေရာက္သည့္အခါမွာေတာ့ အရွင္ဇာဂရဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းသြားေတာ့သည္။ အသစ္ဖြင့္လွစ္တည္ေထာင္လ်က္ရွိေသာ နာလႏၵတကၠသို္လ္အသစ္က အရွင္ဇာဂရကို အနာဂတ္ပါဠိဂုရုေလာင္းလ်ာအျဖစ္ ၾကိဳဆိုေနခဲ့သည္။
ထိုတကၠသိုလ္မွာပင္ ၀ိဇၨာတန္း၊ မဟာ၀ိဇၨာတန္းႏွင့္ ပါရဂူဘြဲ႕တို႕ကို ေအာင္ျမင္ဆြတ္ခူးခဲ့သည္။
ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားတြင္ ပထမဆံုးေဒါက္တာဘြဲ႕ရရဟန္းေတာ္မ်ားအျဖစ္ အရွင္ေရ၀တဓမၼႏွင့္အတူ ထင္ရွားလာပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ထို႕ေနာက္တြင္ တကၠသိုလ္စာသင္ခန္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာညီလာခံမ်ား၊ ဓမၼစင္ျမင့္မ်ား။ ယခု ဆစ္ဒနီျမန္မာေက်ာင္းတြင္ ေအးခ်မ္းစြာ သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္အထိ ကာလမ်ား...။

ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တည္ျငိမ္းေအးခ်မ္းလွေသာ မ်က္ႏွာေတာ္ဖူးရင္း အိပ္မက္ေတြ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာတာပဲ ဟု သူေက်နပ္မိသြားသည္။ ကိုယ္မိတၱဴကူးလုိသည့္ မူရင္းၾကီးကို ေတြ႕ေနရသည္မဟုတ္လား...။ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳ၊ ဘာသာစကား၊ တကၠသိုလ္ဆရာ၊ ေဒါက္တာဘြဲ႕ စေသာ ေ၀ါဟာရအခ်ိဳ႕ကို သူ တစ္စြန္းတစ္စ မိတၱဴပြားထားႏိုင္ၿပီ။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ သီလသမာဓိပညာ သိကၡာသံုးရပ္ကေတာ့ ဆိုက္ဒ္ၾကီးလြန္းေနေသးသည္။ မိတၱဴကူးဖို႕ ဖိုလ္ဒါ(Folder)အသစ္ဖြဲ႕ရဦးမည္။

ၾသစေၾတးလ်ပလပ္စ္ဥေရာပခရီး (၄)

ၾသစေၾတးလ်ပလပ္စ္ဥေရာပခရီး (၄)
====================
ကမၻာေက်ာ္ဆိပ္ကမ္းတံတား(Harbour Bridge)ဆီ စၾကာေလွဆိပ္စၾကၤန္လမ္းအတိုင္း သူ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ဆစ္ဒနီညေနခင္းက ဆိပ္ကမ္းေငးသူမ်ားျဖင့္ ပိုမိုသိပ္သည္းလာခဲ့၏။ တစ္ေနရာမွာေတာ့ အေဘာရီဂ်င္းဂီတလုလင္တစ္ဦးက ထူးဆန္းေသာ ေလမႈတ္တူရိယာတစ္ခုကို မႈတ္ကာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ေဖ်ာ္ေျဖေနသည္။ ၀ိုင္းအံုစူးစမ္းေနေသာ လူစုလူေ၀းထဲ သူတိုး၀င္လိုက္၏။ 

 

ရွည္လ်ားေထြျပားလွေသာ တူရိယာၾကီးကို သူ စိတ္၀င္စားသြားသည္။ ဒီဂ်ီးရီဒူး (didgeridoo) ဟုေခၚေသာ အေဘာရီဂ်န္းရိုးရာတူရိယာ၏ သက္တမ္းက ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္ၿပီ တဲ့..။ 

ပစိဖိတ္ေဆာင္းကို ဥေပကၡာျပဳႏိုင္စြမ္းသည့္ အေဘာရီဂ်န္းၾကီး၏ ရင္ဘတ္ေပၚတြင္ ေရးျခယ္ထားေသာအေၾကာင္အက်ားမ်ားက အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းေပၚက ခႏၶာကိုယ္ကို ျပာသုတ္ကာ ၀စ္လစ္စလစ္က်င့္ၾကံေနၾကသည့္ ဆားဒူးၾကီးမ်ားႏွင့္ ရိုးမွားဖြယ္ျဖစ္သည္။ ဆံင္ရွည္ႏွင့္ ထိုအေဘာရီးဂ်န္းၾကီးကို ရုတ္တရက္ျမင္လိုက္စဥ္က အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးဟု ထင္မိေသာ္လည္း ဒီဂ်ီရီဒူးကို အမ်ိဳးသားမ်ားသာ မႈတ္ရသည္ တဲ့..။ 

မႈတ္လိုက္တိုင္းတုန္ခါေနေသာ အေဘာရီးဂ်န္းၾကီး၏ ႏႈတ္ခမ္းလႊာအလႈပ္သည္ပင္ အႏုပညာအားထုတ္မႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အသက္ရႈရိႈက္ျခင္းသာ မကြ်မ္းက်င္ပါက ဤတူရိယာကို အသံုးျပဳႏိုင္လိမ့္မထင္ပါ..။ ရိုးရာေတးသြားတစ္ပုဒ္၏ နိဂံုးသို႕ ၀ိဥာဥ္မ်ားစြာက တြန္းပို႕ေနရသည္ ဟု ထင္ရေလာက္ေအာင္ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ဂီတကို အားလံုးက မင္သက္ေနၾကသည္။

သိုု႕ေသာ္ သူက တရားခန္းမတစ္ခုုဆီ အခ်ိန္မီေရာက္ရန္ စိတ္ေစာေနျပန္သည္။ အေဘာရီဂ်န္းလုုလင္၏ လႈပ္ရွားမႈမွန္သမ ွ်ကိုု ဂီတေဖ်ာ္ေျဖမႈသေဘာထက္ သုုတစုုေဆာင္းမႈအျဖစ္ပင္ ေငးေနခ်ိန္မရွိေတာ့ပါ။ သိုု႕ႏွင့္ ဆိပ္ကမ္းတံတားၾကီးကိုု အေ၀းမွ ဓါတ္ပံုုတစ္ပုုဒ္ရိုုက္ယူသည္..။

 

ေနာက္တစ္ေခါက္ ေရာက္ဖိုု႕ဆိုုတာ လြယ္ခ်င္မွလြယ္မည္..။
အရာရာကန္႕သတ္ခံထားရေသာ ေရႊျပည္ၾကီးသားတစ္ဦးအတြက္ ကမၻာ့မ်က္ႏွာကိုု
စိတ္ရွိတိုုင္း ျမင္ရဖိုု႕ဆိုုသည္မွာ ဒုုလႅဘတစ္ပါးျဖစ္ေနဆဲပင္...။ လူခ်င္းတူတူ ခြဲျခားဆက္ဆံေနၾကေသာ အလံုုပိတ္တံခါးမ်ား ရွိေနၾကဆဲပင္..။

ဆစ္ဒနီဗဟိုမီးရထားဘူတာရံုုၾကီးဆီ ဘတ္စ္ကားျဖင့္ ျပန္လာရ၏။ ထိုု႕ေနာက္ အဓိပၺါယ္ အသီးသီးျဖင့္ ေႏွးလိုုက္ ျမန္လိုက္ေျခေထာက္မ်ားစြာႏွင့္ ၀င္ေရာက္ေရာေနွာကာ ဘူတာ ရံုုၾကီးထဲ ေလ ွ်ာက္ရသည့္အရသာကိုု သေဘာက်ေနေသးသည္။
စင္ကာပူကိုု မၾကာခဏေရာက္ေနက်မိုု႕ ရထားမ်ားကိုု စာမဖြဲ႕ခ်င္ေတာ့ပါ..။ 

သက္ေသာင့္သက္သာရွိျခင္းႏွင့္ လူ႕ဂုုဏ္သိကၡာကိုု အေရာင္ထြက္ေစႏိုုင္ေသာ ပိုု႕ေဆာင္ေရးစနစ္ကိုုသာ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ မိတၱဴပြားထားလိုုက္ခ်င္သည္။ ေရႊျပည္ၾကီး၏ နံနက္ခင္း အလုုပ္သြားခ်ိန္မ်ားႏွင့္ ညေနခင္းအိမ္ျပန္ခ်ိန္မ်ားတြင္ လူပီသခြင့္၊ စာနာခြင့္ေပ်ာက္ဆံုုးေနၾကေသာအမ်ိဳးအရင္းၾကီးမ်ားကိုု ျမင္ေယာင္ကာ စိတ္မသက္သာေတာ့ ျဖစ္ရ၏။ အက္ဖ္တာယူ (After You) မရွိေသာ ႏွစ္ကာလမ်ားစြာ နာက်င္စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကီးၿပီပဲ...။
 

ေဒၚသီတာေဆြ၏ ကားေလးရပ္ထားရာဘူတာရံုုတြင္ ဆင္းလိုုက္ၾက၏။

ပါရမီဟု အမည္ေပးထားေသာ ဓမၼရိပ္သာတစ္ခုုတြင္ တရားနာယူရန္ အသင့္ေစာင့္ေနၾကသူမ်ားကိုု ေတြ႕ရသည္။ ဆစ္ဒနီျမိဳ႕ျပထဲက ဆိတ္ျငိ္မ္ေသာဓမၼရိပ္သာေလးကိုု သူ ေက်နပ္သြားသည္။ ျမန္မာျပည္ပြားဆရာ၀န္ၾကီးဇနီးေမာင္ႏွံက မည္သူမည္၀ါအတြက္ဟူေသာပုုဂၢလိကအဓိ႒ာန္ျဖင့္ မဟုုတ္ဘဲ သာသနာႏွင့္ စပ္ေသာ တရားဓမၼ၀န္ေဆာင္မႈအားလံုုးအတြက္ လွဴဒါန္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ကြ်န္းျဖင့္ ျပဳလုုပ္ထားေသာတရားေဟာပလႅင္က ခရီးသြား 

 ဟန္လြဲဓမၼကထိကကိုု ဆီးၾကိဳေနပါသည္။  

ဤပလႅင္ေပၚတြင္ ဓမၼကထိကအေက်ာ္အေမာ္မ်ား၊ တိပိဋကဆရာေတာ္မ်ား၊ ပရိယတ္ႏွင့္ ပဋိပတ္၀န္ေဆာင္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား တရားဓမၼခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကဖူးသည္။
ျမန္မာႏိုုင္ငံက ဓမၼာရံုုၾကီးမ်ားလိုု မၾကီးမားေသာ္လည္း ဖိတ္ၾကားထားသည့္တရားနာပရိသတ္အတြက္ လံုုေလာက္ေသာအက်ယ္အ၀န္းရွိသည္။
ဓမၼကထိကႏွင့္ ေထရ္ၾကီး၀ါၾကီးဆရာေတာ္မ်ား နားေနရန္ အခန္းမ်ား ရွိသည္။
တရားဓမၼကိုု အသံဖမ္းယူရန္ ၊ တစ္ကမၻာလံုုးက အြန္လိုုင္းတရားနာယူလိုုသူမ်ားကိုု ျဖန္႕ေ၀ရန္ နည္းပညာအကူကိရိယာမ်ားလည္း ရွိေနေလသည္။

သူက “ ျမတ္ဗုုဒၶ၏ ပထမဆံုုးဓမၼခရီး” အမည္ျဖင့္ တရားတစ္ပုုဒ္ေဟာျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ခရီးသြားျခင္းကိုု ခံုုမင္သူဓမၼကထိကက ဗုုဒၶအရွင္၏ မိဂဒါ၀ုုန္သာသနာျပဳလမ္းညႊန္စကားကိုု ကိုုးကားကာ ခရီးသြားလုုပ္ငန္း (Tourism)ကိုု ဗုုဒၶအရွင္ကိုုယ္တိုုင္အားေပးေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း သက္ေသျပကာ ဗုုဒၶအရွင္ပထမဆံုုးၾကြေတာ္မူရေသာ သာသနာျပဳခရီး၏ ေလးနက္မႈကိုု မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဗုုဒၶအရွင္က “စရထ ဘိကၡေ၀ စာရိကံ၊ ေဒေသထ ဓမၼံ (ရဟန္းတိုု႕ ခရီးထြက္ၾက..။ တရားဓမၼကိုု ေဟာေျပာၾကေလ ”တဲ့..။

(ဆက္ရန္)

ဓမၼဂဂဂၤါ
၂၃-၄-၂၀၁၄

ၾသစေၾတးလ်ပလပ္စ္ဥေရာပခရီး(၃)

(ဆစ္ဒနီကဇာတ္ရံုု)

===========

ၾသစေၾတးလ်ပလပ္စ္ဥေရာပခရီး(၃)
===================
၂၆-၀၅-၂၀၁၂
ညေန ၅း၀၀ နာရီ
ဆစ္ဒနီကဇာတ္ရံု
ဆစ္ဒနီျမိဳ႕၊ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ

ဂ်ပ္ဇ္ေတးဂီတျဖင့္ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနေသာ ဆစ္ဒနီဆိပ္ကမ္းသည္
ရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ အကြ်မ္း၀င္အပ္ေသာရပ္၀န္းတစ္ခု ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ႏိုင္ပါ..။ သို႕ေသာ္ တရုတ္ခရီးသြားရဟန္းဖာဟီယန္ႏွင့္ ဟူယင္ဆန္တို႕ ကို အားက်ဖူးသည့္ ငယ္စိတ္ငယ္ေသြးက စၾကာေလွဆိပ္(Circular Quay)ရွိ စၾကၤန္လမ္းေပၚတြင္ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ ဆိပ္ကမ္းေငးသူျဖစ္လာေစပါသည္။ စက္၀ိုင္းသ႑ာန္ေလွဆိပ္က ဆစ္ဒနီႏွစ္ကူးညမ်ားႏွင့္ ရာသီအလိုုက္ေပ်ာ္ပြဲမ်ား
ႏႊဲၾကသည့္ သာယာပြင့္လင္းေသာ ညီမူရာတစ္ခုျဖစ္သည္။
စင္ကာပူမာရီနာေဘးသည္ စၾကာေလွဆိပ္ကို ပံုတူကူးထားဟန္တူသည္။
ဆစ္ဒနီက လိေမၼာသီးျခမ္း...။
စင္ကာပူက ဒူးရင္းသီးျခမ္း......။

(စၾကာေလွဆိပ္(Circular Quay))

အမွန္တကယ္ပင္ လိေမၼာသီျခမ္း(၁၄)စိပ္ကို ဆက္စပ္ပံုေဖာ္ထားေသာ ေခတ္သစ္ကဇာတ္ရံုသည္ အခ်ိန္တိုတြင္းမွာပင္ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္အျဖစ္ ယူနက္စကို၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ခံရေလသည္ တဲ့..။
အေျခ၊ အခြံႏွင့္ အတြင္းအလွဆင္ျခင္း ဟု သံုးဆင့္တည္ေဆာက္ရေသာ ကဇာတ္ရံုသည္
ခန္႕မွန္းတည္ေဆာက္ကာလ (၇)ႏွစ္သတ္မွတ္ခဲ့သည့္တိုင္ (၁၇)ႏွစ္ၾကာျမင့္ခဲ့သလို ခန္႕မွန္းကုန္က်စရိတ္(၇)သန္းမွ်ဟု တြက္ခ်က္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဆယ့္ေလးဆမွ်ပိုမိုခဲ့သည္။
ေအာ္ လွေပမွာေပါ့...
ဆန္းေပမွာေပါ့...
အံၾသဖြယ္ေကာင္းေပမွာေပါ့....။
ေဒၚလာ(၁၀၃)သန္းမွ် ကုန္က်ခဲ့ေပသကိုး....။ႏွစ္ဆယ္ရာစု၏ အထင္ရွားဆံုး..။ အႏုပညာေဖ်ာ္ေျဖမႈအားအေကာင္းဆံုးဗိမာန္ၾကီးတစ္ခုေရွ႕တြင္ သူ႔ရပ္ေနခဲ့တာပါပဲလား...။

ဖြင့္ပြဲက်င္းပေတာ့ ဒုတိယေျမာက္အယ္လီဇဘက္ဘုရင္မၾကီးကိုယ္တိုင္ၾကြေရာက္ကာ ရုပ္သံမ်ားက မွတ္တမ္းရိုက္ကူးၾက၊ မီးရႈးမီးပန္းေတြ ပစ္ေဖာက္ၾက၊ တက္ေရာက္ၾကသည့္ လူထု ပရိသတ္က ၀က္၀က္ကြဲ......။ ဘီသိုဗင္ရဲ႕ န၀မေျမာက္ဆင္ဖိုနီက ကဇာတ္ရံုအဖြင့္ေတးသြားျဖစ္ေလသတဲ့....။
ပစိဖိတ္သမုဒၵရာထဲမွာလည္း ကိုးန၀င္းနိမိတ္ျဖင့္ ေအာင္အတိတ္ယူေလသည္ထင္ရဲ႕...။

ကဇာတ္ရံုဖိုင္တြဲကို သူေစာေၾကာမိေတာ့ စိတ္၀င္စားဖြယ္ အခန္းကိုမွ ကလစ္ႏွိပ္မိသြားသည္။
အႏုပညာႏွင့္ အာဏာ....။ ကဇာတ္ရံုၾကီးကို တည္ေဆာက္ဖို႕ ေတာင္ေ၀လျပည္နယ္သစ္(New Southwales)အစိုးရက အိပ္မက္မက္ခဲ့တာ ၁၉၄၀ သကၠရာဇ္မ်ားဆီကပင္ျဖစ္သည္။ ဆစ္ဒနီအႏုပညာေက်ာင္းက က်င္းပေနသည့္ သမားရိုးက်ကပြဲအတြက္ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမႏွင့္ လံုေလာက္ေသာ္လည္း မဟာဂီတေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ားအတြက္ ၾကီးက်ယ္ေသာခန္းမတစ္ခုအမွန္တကယ္လိုအပ္ေနၿပီ..။ သို႕ႏွင့္ ကမၻာ့ဗိသုကာပညာရွင္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚကာ ဒီဇိုင္းျပိဳင္ပြဲၾကီးက်င္းပခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေပါင္း (၃၂)ႏိုင္ငံ၊ လက္ရာေပါင္း (၂၃၃)ခုထဲမွာ ေရြးခ်ယ္ခံရသည္က ဒိန္းမတ္ဗိသုကာ ယြန္းအိုဘာဂ္အုဒ္ဆန္ (Jørn Oberg Utzon)ျဖစ္သည္။

နက္နဲရႈပ္ေထြးလွၿပီး တန္ဖိုုးျမင့္မုုိရ္ျဖစ္ေနသည့္ ဗိသုုကာလက္ရာအတြက္ အာဏာပိုုင္အဖြဲ႕အတြင္း အျငင္းပြားဖြယ္မ်ားစြာ ၾကံဳခဲ့ရသည္။ မကြ်မ္းက်င္ေသာအင္ဂ်င္နီယာမ်ားက ေရးဆြဲမၿပီးေသးေသာ ဒီဇိုုင္းမ်ားကိုု လက္ကိုုင္ျပဳကာ တည္ေဆာက္ေရးလုုပ္ငန္းစၾကသည္။ အေျခခိုုင္ခံ့မႈမရွိသည့္အတြက္ ျပန္လည္ျဖိဳဖ်က္တည္ေဆာက္ရသည္ထိ အေလအလြင့္ျဖစ္ခဲ့၏။

ကဇာတ္ရံုုၾကီးတည္ေဆာက္ေရး မူလအဆိုုျပဳခဲ့သည့္ ျပည္နယ္အစိုုးရ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ကြယ္လြန္သြားသည့္အခါ ေနာက္တက္လာသည့္ျပည္နယ္အစိုုးရက အားမေပးခ်င္...။ သည္စီမံကိန္းၾကီးကိုု ေ၀ဘန္တိုုက္ခိုုက္ရင္း မဲအႏိုုင္ရလာသည္ဟုုပင္ ဆိုုစမွတ္ရွိသည္..။ ပိုုဆိုုးသည္က တာ၀န္ခံရသည့္ျပည္သူပိုုင္လုုပ္ငန္းဆိုုင္ရာ၀န္ၾကီးျဖစ္သူ မစၥတာဟူးစ္(Davis Hughes)က အႏုုပညာ၊ဂီတ၊ဗိသုုကာႏွင့္ အလွတရားဆိုုသည္မ်ားကိုု နည္းနည္းေလးမ ွ စိတ္မ၀င္စား...။ ၿပီးေတာ့ ဘြဲ႕ဒီဂရီအတုုျဖင့္ လူစြာ လုုပ္ခဲ့ဖူးသည့္ နာမည္ပ်က္ရွိသူ...။

အာဏာကိုု ဆုုပ္ကိုုင္ထားေသာ ပညာမဲ့၀န္ၾကီးက ဗိသုုကာပညာရွင္၏ အႏုုပညာလက္ရာမ်ားကိုု ေမးခြန္းထုုတ္သည္၊ သေရာ္သည္။ ျပႆနာလုုပ္သည္။ ေဆာက္လက္စလုုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ေငြေၾကးထုုတ္ေပးရန္ ျငင္းပယ္သည္အထိ အေျခအေနဆိုုး၀ါးလာသည္။

ေနာက္ဆံုုးေတာ့
အာဏာလိႈင္းတံပိုုးေအာက္တြင္ စိတ္ေလွေမွာက္ျခင္းဒဏ္မခံႏိုုင္ေသာ ပညာရွင္က ဆစ္ဒနီကိုု တစ္သက္တာထာ၀ရေက်ာခိုုင္းၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာအဓိ႒ာန္ျပဳကာ မိခင္ႏိုုင္ငံသိုု႕ ျပန္သြားခဲ့ေတာ့သည္။ မည္သိုု႕ဆိုုေစ ၁၉၅၈ မွ စတင္ကာ ဘ႑ာေငြေၾကးမ်ားစြာ စိုုက္ထုုတ္ကုုန္က်ခဲ့ၿပီးသည့္ ေအာ္ပရာပေရာဂ်က္ၾကီးကိုု ၁၉ ၇၃ ခုုႏွစ္တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ အၿပီးသတ္ႏိုုင္ခဲ့သည္။ သတ္မွတ္ကာလႏွင့္ ခန္႕မွန္းကုုန္က်စရိတ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္သြားရသည္။

တစ္ကမၻာလံုုးက စိတ္၀င္စားေသာ ခမ္းနားလွသည့္ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားတြင္ ဗိသုုကာၾကီးကိုုယ္တိုုင္ ဆင္ႏႊဲခြင့္မရခဲ့..။ နယူးေဆာ့သ္ေ၀းလ္သားတိုု႕ ပူဇာစ မဂၤလာခ်ဳိဳ႕တဲ့ခဲ့ၾကသည္ ..။
ဂုုဏ္ျပဳထိုုက္သည့္ ဗိသုုကာပညာရွင္ၾကီးကိုု မဖိတ္ၾကားခဲ့သလိုု အမည္ကိုုပင္ မေၾကျငာခဲ့ၾက..။
အာဏာလက္ကိုုင္ရွိေနေသးသည့္ ၀န္ၾကီး၏ တမင္ညစ္ထားျခင္းျဖစ္မည္..။
မစၥတာဟူးစ္က ၁၉ ၇၃ အထိ ဗ်ဴရိုုကရက္တစ္ဦးအျဖစ္ တည္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။
အာဏာ၏ သေဘာက ေတြးေခၚဆင္ျခင္မႈပညာကိုု ဆန္႕က်င္လိုုၿပီး သနားၾကင္နာမႈကရုုဏာႏွင့္ ဂုုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မႈမုုဒိတာကိုု အေမွာင္ခ်ကာ မနာလိုုမႈဣႆာႏွင့္ ၀န္တိုုမႈမစၦရိယမ်ားကို မီးေမႊးတတ္ၾကျမဲျဖစ္သည္။ ပညာနယ္ပယ္တြင္ အာဏာျဖင့္ လူတြင္က်ယ္လုုပ္ခ်င္ၾကေသးသည္မဟုုတ္လား...။
သိုု႕ျဖင့္ မစၥတာဟူးစ္ႏွင့္ အူဒ္ဆန္တိုု႕ ၾကား လူမႈေရးတံတားထိုုးႏိုုင္ခဲ့ၾကဟန္မတူ...။

မစၥတာဟူးစ္လြန္ကာလမ်ားမွာေတာ့ ကဇာတ္ရံုုၾကီးမြမ္းမံေရးလုုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ဗိသုုကာၾကီးကိုု ျပန္လည္ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါသည္။ ၂၀၀၄ ခုုႏွစ္မွာေတာ့ အူဒ္ဆန္ခန္းမၾကီးတစ္ခုု ဖြင့္လွစ္ကာ ဗိသုုကာၾကီးအား ဂုုဏ္ျပဳခဲ့ၾက၏..။ ေအာ္ ေကာင္းေလစြ...။


သူ ဆစ္ဒနီဆိပ္ကမ္းကိုု ေငးေနမိဆဲျဖစ္သည္..။ ဆိပ္ကမ္းစၾကၤန္ေပၚတြင္ ႏိုင္ငံတကာခရီးသြားမ်ား၊ အပန္းေျဖလမ္းေလ ွ်ာက္ၾကသူမ်ား၊ ဗ်စ္ရည္မြတ္သူမ်ားျဖင့္ စည္းကားေနသည္။ ေျမေအာက္စၾကၤန္ဆည္ဆာဘားဆီက ဂ်ဇ္ေတးသြားမ်ား လြင့္ပ်ံလာသည့္အတြက္ ဓမၼဂီတေ၀့စည္လွေသာ ေရႊျပည္ၾကီးဆီက ဆည္းလည္းခတ္သံမ်ားကိုု လြမ္းဆြတ္မိေသးေတာ့သည္..။

(ဆစ္ဒနီဆြမ္းေကြ်းအလွဴ)

အမွန္တကယ္ေတာ့ မစၥတာအူဒ္ဆ္၏ အႏုုသုုခုုမဗိသုုကာလက္ရာကိုု ျမည္းစမ္းရန္
သူတည္းခိုုရာယူႏိုုရာျမန္မာဘုုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွ
အခ်ိန္လုုကာ အေရာက္လာခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္..။
မနက္ခင္းကတည္းက သူနားရသည္မရွိ...။ ေရႊျပည္ၾကီးသားသံဃာေတာ္တိုု႕ ၾကြေရာက္လာခိုုက္ ကုုသိုုလ္စိုုက္ခင္းပ်ိဳးလိုုၾကသည့္ ေရႊျပည္ၾကီးႏြယ္၀င္အမ်ိဳးေကာင္းသား အမ်ိဳးေကာင္းသမီးတိုု႕ ပင့္ဖိတ္ရာအိမ္ေဂဟာမ်ားသိုု႕
အရုုဏ္ဆြမ္းႏွင့္ ေန႕ဆြမ္းမ်ား ဘုုန္းေပးရန္ ၾကြေရာက္ခဲ့ရသည္..။

ေထရ္ၾကီး၀ါၾကီးဆရာေတာ္တစ္ပါးဦးေဆာင္ရာေနာက္သိုု႕ လိုုက္ရ၏။

ရာသီက ခ်မ္းလွသမိုု႕ အေႏြးထည္အထပ္ထပ္ေအာက္ခံထားကာ သကၤန္းကိုု အ၀န္းညီစြာ ၀တ္ရံုုရ၏။

သိုု႕ေသာ္ ပြေယာင္းေယာင္း...။

ထိုုကုုသိုုလ္ပြဲမ်ားၿပီးကာမွ ေလာကီထုုပၺါတ္တိုု႕ကိုု ေဖာ္ညြန္းရာ ဆစ္ဒနီကဇာတ္ရံုုသိုု႕....။

ေဒၚသီတာေဆြက အိမ္က ကားကိုု ထုုတ္ယူကာ ရထားဘူတာရံုုေလးတစ္ခုုဆီ ေမာင္းပိုု႕သည္။

“ ကဇာတ္ရံုုကိုုေတာ့ ရထားစီးသြားမယ္ဘုုရာ့...။ ဒီမွာက ကိုုယ္ပိုုင္ကားဆိုုတာ ဖိနပ္တစ္ရံလိုုပါပဲ ...။ ဘူတာရံုုနဲ႕ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေတြဆီ သြားဖိုု႕ အသံုုးျပဳၾကတာပဲ...။ ေနရာလြတ္တစ္ခုုမွာ

ကားကိုု ထိုုးထားၿပီး လိုုရာခရီးကိုု ရထား သိုု႕မဟုုတ္ ဘတ္စ္ကားစီးသြားၾကရံုုပဲ..”




(ဆက္ရန္)

ဓမၼဂဂၤါ

ဆစ္ဒနီျမန္မာဘုုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းႏွင့္ ေက်ာင္းကမၺည္း

ၾသစေတးလ်ပလပ္စ္ဥေရာပခရီး (၂)

 

၂၅-၀၅-၂၀၁၂

ညေန ၄း၀၀ နာရီ

ဘလူးေမာင္တိန္းစ္၊ညီအမသံုးေဖာ္ေက်ာက္ေဆာင္၊

ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံ၊ဆစ္ဒနီျမိဳ႕

ၾကည့္ေလရာရာေတာင္ျပာျပာမ်ားကို အ့ံၾသမင္သက္စြာ ေငးေမာေနမိသည္။ ထင္းရႈးေတာမ်ားကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္ေသာ ေလက ထက္ထက္ရွရွရွိသည္။ တုန္ခုိက္ေန၏။  အတူပါလာေသာ ၾသစေတးလ်ရဟန္းေတာ္ရွင္ဒမိတက သူ႕ကို ၾကည့္ကာ ရယ္ေမာေနသည္။

အရွင္္ဒမိတက သူႏွင့္အတူ ရန္ကုန္၊အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္တြင္ ဓမၼ၀ိဇၨာတန္းအတူတူတက္ခဲ့ၾကဖူးသည္။

ဆစ္ဒနီတြင္ ၀ိပႆနာသုေတသနဌာနတစ္ခုဖြင့္ထားသည္။ ဘလူးေမာင္တိ္န္းစ္ သို႕ မလာမီ ရွင္ဒမိတ၏ ေက်ာင္းေလးသို႕ ၀င္လည္ၾကည့္ရႈရင္း အပါေခၚလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ဗာရာဏသီႏွင့္ ရန္ကုန္အပူဇုန္ကို ျဖတ္သန္းလာရေသာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္သည့္ ဆစ္ဒနီေဆာင္းႏွင့္ အသားမက်..။ ဓမၼစစၥတာေဒၚသီတာေဆြ အသင့္စီမံေပးထားေသာ သိုးေမႊးေစာင္ ထူထူတစ္ထည္ေၾကာင့္သာ ေတာင္ၾကားေလကို ခုခံႏိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။

ကမၻာ့အေမြအႏွစ္တစ္ခုအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳထားေသာ ညီအမသံုးေဖာ္အမည္ရွိ သဘာ၀ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားဆီ သူ ေရာက္ရွိေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သြားလိုရာရာ(သို႕) သြားသင့္ရာရာသို႕ ေဒၚသီတာေဆြက ကားေမာင္းကာ လိုက္ပို႕ေပးသည္။

ညီအမသံုးေဖာ္ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားက ဘလူးေမာင္တိန္းစ္ေတာင္ျပာျပာေနာက္ခံထားကာ ပဲ့တင့္သံပြိဳင့္( Echo Point)တြင္ ထီးတည္းလြမ္းေမာဖြယ္ တည္ရွိေနသည္။ ႏွစ္စဥ္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကေသာ ဤေနရာတြင္ ယေန႕ေတာ့ ရာသီဥတုေၾကာင့္ ပရိသတ္ထူထူထဲထဲ ရွိမေနခဲ့ပါ။

အရွင္ဒမိတက ညီအမသံုးေဖာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ  ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံ၏

မူလလူမ်ိဳးစုျဖစ္ေသာ အေဘာရီဂ်င္းဒ႑ာရီကို  ရွင္းျပသည္။

ဂ်မီဆင္ေတာင္ၾကားတြင္ ကတူးမ္ဘလူမ်ိဳးစု၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ မီးနီ၊ ၀င္းလ ႏွင့္ ဂုေနဒူး ညီအမသံုးေဖာ္ေနထိုင္ၾကေလသည္။ လွပေသာ ညီအမသံုးေဖာ္သည္ ေနပီယင္လူမ်ိးစု၀င္ ညီေနာင္သံုးေဖာ္ႏွင့္ ခ်စ္ကြ်မ္း၀င္ခဲ့ၾကသည္။ သုိ႕ေသာ္ လူမိ်ဳးစုဥပေဒက ေမာင္ႏွံသံုးစံုကို လက္ထပ္ခြင့္မေပးခဲ့ပါ။  ညီေနာင္သံုးေဖာ္က ခ်စ္ေသာသူႏွင့္ ေကြကြင္းရမည့္ ထိုဥပေဒကို လက္မခံလိုၾက။ ထို႕ေၾကာင့္ လူမ်ိဳးစုစစ္ပြဲဆင္ႏႊဲကာ ညီအမသံုးေဖာ္ကုိ လုယူရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

အႏၱရာယ္ကို ၾကိဳတင္ျမင္ေသာ ကတူးမ္ဘမ်ိဳးႏြယ္စုေမွာ္ဆရာက ညီအမသံုးေဖာ္ကို ကယ္တင္ရန္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားအျဖစ္ ဖန္ဆင္းခဲ့သည္။ စစ္ပြဲၿပီးသြားလွ်င္ မူလပကတိအတိုင္း ေျပာင္းလဲရန္ ၾကံရြယ္ခ်က္ရွိေသာ ေမွာ္ဆရာသည္  တိုက္ပြဲတြင္ က်ဆံုးသြားခဲ့၏။ ေမွာ္ဆရာက ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္တြင္ ညီအမသံုးေဖာ္၏ လွပေသာအသြင္သ႑ာန္မွ်ကိုသာ ျပန္လည္ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ၿပီး လူသားအျဖစ္ မေျပာင္းလဲႏိုင္မီမွာ ေသဆံုးသြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ 

ဒ႑ာရီကို ၾကားနားျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားက သက္၀င္ယိမ္းထိုးလာသလို ခံစားရသည္။ သို႕မဟုတ္ ေလတ၀ူး၀ူးတိုးတိုက္သံသည္ပင္ ညီအမသံုးေဖာ္၏ ေၾကကြဲေတးျဖစ္ေနမလား နားစြင့္မိ၏။ အျခားေသာမူကြဲပံုျပင္မ်ားလည္း ရွိေသးသည္ ဟု မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္က ဆိုေသာ္လည္း သူ႕ေ၀ဒနာကၡႏၶာနံရံတြင္ ယခုနားေထာင္ခဲ့ရၿပီးေသာ ညီအမသံုးေဖာ္ဒ႑ာရီတစ္ခုတည္းျဖင့္ လံုေလာက္ေနပါၿပီ။

ထို႕ေနာက္ ဘလူးေမာင္တိန္းစ္မွာပင္ တဆက္တည္း တည္ရွိေသာ Senic World သို႕ ကားျဖင့္ ဆက္သြားၾကသည္။ အရွင္ဒမိတက ဦးေဆာင္လိုက္ပို႕ရင္ ရွင္းျပသည္။ အဖိုးခမ်ားလွေသာ ၀င္ခြင့္လက္မွတ္ကို ေကာင္တာတစ္ခုတြင္ ေဒၚသီတာေဆြက ၀ယ္ယူေနသည္။

တစ္ၾကိမ္တစ္ခါဆီက ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းေဟာင္းမ်ားဆီသို႕ အထူးစီမံထားေသာ ရထားျဖင့္ ဆင္းရသည္။ 

ရထားျဖင့္ မဆင္းမီမွာ အမွတ္တရဓါတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္က အသင့္ေစာင့္ေနသည္။ ဆင္းၿပီး ျပန္တက္္လာလ်င္ ဓါတ္ပံုရမည္ တဲ့.။ ရိုက္ေပါ့..။

 မတ္ေစာက္ေသာအဆင္းလမ္းက အသည္း ထိတ္စရာေကာင္းသည္။ ေတာင္ေအာက္ေျခသုိ႕ေရာက္ေသာအခါ   ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းေဟာင္းမ်ား ေတြ႕ရသည္။ သို႕ေသာ္ ေမွာင္စပ်ိဳးၿပီမို႕ ၾကည့္ရန္ အခ်ိန္မရွိေတာ့။  ၾကီးမားေသာသစ္ပင္မ်ားၾကားရွိ လူသြားသစ္သားတံတားေလးအတိုင္း မိနစ္အနည္းငယ္ေလွ်ာက္ၾကရသည္။ တံတားအဆံုးမွာေတာ့ ေကာင္းကင္ၾကိဳးရထားက အသင့္ေစာင့္ေနေလသည္။ ေကာင္းကင္ၾကိဳးတံတားစီးရင္း ေတာင္တန္းျပျပာမ်ားကို ရႈေမွ်ာ္မဆံုး ေငးရသည္။

 ၾသစေတးလ်လူမ်ိဳး၀န္းထမ္းမ်ား၏ ၀န္ေဆာင္မႈက ေဖာ္ေရြမႈရွိလွသည္။ ကိုယ္က ထိုက္တန္ေသာ ေငြးေၾကးေပးရေသာ ဧည့္သည္ျဖစ္ေနမွကိုး.. ။ သည္တစ္ေန႕တာအတြက္ သူတို႕အဖြဲ႕က ေနာက္ဆံုးျဖစ္သည္။ မၾကာမီမွာ တံခါးမ်ားပိတ္ေတာ့မည္။

တစ္ေန႕ခင္းလံုး သူဆစ္ဒနီ၏ စိမ္းလန္းေသာ ေတာေတာင္ေရေျမကို သူ ျမည္စမ္းၾကည့္ခြင့္ရသည္မွာ မ်က္လံုးခ်မ္းခ်မ္းရွိလွ၏။ 

ယေန႕ နံနက္ခင္းဆီက ဆစ္ဒနီေလဆိပ္တြင္ ေယာင္နနျဖစ္ေနရေသးသည္ကို ေတြးကာ ျပံဳးမိသြားသည္။ 

ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ၆း၄၀ နာရီတြင္ ေလယာဥ္ဆိုက္ေရာက္ခဲ့သျဖင့္႕ ပံုမမွန္ေလယာဥ္ဆိုက္ေရာက္ခ်ိန္ ၇း၂၀ ထက္ေစာခဲ့ျခင္းပင္။ သူ၏ ဓမၼစစၥတာျဖစ္သူ ေဒၚသီတာေဆြ အၾကိဳေရာက္မလာေသး၍  ဗိုဒါဖုန္းေကာင္တာတြင္ ဖုန္းကဒ္တစ္ခုကို ေဒၚလာသံုးဆယ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူလိုက္သည္။ အင္တာနက္ပါ အသံုးျပဳလို႕ ရသည္တဲ့..။ တကယ္ဆက္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းကဒ္ပြင့္ရန္ မိနစ္အနည္းငယ္ေစာင့္ရဦးမည္ တဲ့။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ေဒၚသီတာေဆြေရာက္လာခဲ့ပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္ ပါဠိသင္တန္းဖြင့္လွစ္ကာ သင္ခန္းစာမ်ားကို အြန္လိုင္းမွ တဆင့္ျဖန္႕ေ၀ျဖစ္သည္တြင္ ေဒၚသီတာေဆြက အြန္လိုင္းပါဠိသင္တန္းသူအျဖစ္တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ျပည္တြင္းရွိ သာသနာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေရးအရာမ်ားအတြက္ လွဴဒါန္းေလ့ရွိေသာ ဥပါသိကာမသည္ ျပည္ပေရာက္ပညာသင္ရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းတတ္ပါသည္။ ယခုလဆန္းပိုင္းကပင္ သီရိလကၤာသုိ႕ ဘုရားဖူးသြားရင္း ပညာသင္ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဆက္ကပ္သည္ကို မုဒိတာပြားရေလသည္။ ဓမၼေဆြမ်ိဳး၊ဓမၼသင္တန္းသူအျဖစ္  ခံယူထားေသာ ေဒၚသီတာေဆြက ၾသစေတးလ်သို႕ ၾကြေရာက္လည္ပတ္ရန္ သူ႕ကို ပင့္ဖိတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေလယာဥ္ေပၚမွာကတည္းက အသင့္ပါလာေသာ ဆြယ္တာႏွင့္ ရွဴးဘိနပ္ကို အသင့္ထုတ္၀တ္ခဲ့မိ၍ ဆစ္ဒနီေဆာင္းထဲ ရဲရဲတိုး၀င္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေလဆိပ္အထြက္တြင္ အမွတ္တရဓါတ္ပံုတစ္ပံုရိုက္ကာ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မိတ္ေဆြမ်ားဆီ မက္ေဆ့ခ်္ပို႕လိုက္သည္။  ဆစ္ဒနီေန႕လည္စာကိုေတာ့ ေဒၚသီတာေဆြ၏ အိမ္မွာပင္ သံုးေဆာင္ရေလသည္။ စံေတာ္ခ်ိန္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျဖတ္သန္းေနရသည္မို႕ ဆာေလာင္မႈက အခ်ိန္ကိုက္ျဖစ္မေနတတ္ေသးပါ..။ ေဒၚသီတာေဆြ၏ ဓမၼမိတ္ေဆြ ေဒၚနီနီဘြင့္ႏွင့္ ေဒၚေခ်ာတို႕က ေ၀ယ်ာ၀စၥကုသိုလ္ယူခဲ့ၾကသည္။

ညပိုင္းမွာေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ပါဠိပညာရွင္ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသသီတင္းသံုးရာ ယူႏိုရာျမန္မာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းရွိ ေႏြးေထြးလွေသာ အခန္းေလးတြင္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္စက္ရေလသည္။

ဓမၼဂဂၤါ

ၾသစေတးလ်ပလပ္စ္ ဥေရာပခရီး(၁)

၂၃-၀၅-၂၀၁၂ နံနက္ ၁၀း၃၀ နာရီ

အီတလီသံရံုး၊အင္းယားျမိဳင္လမ္း၊ရန္ကုန္

သူ၏ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္တြင္ စေတကာတစ္ရြက္အပိုကပ္လိုက္ျခင္းျဖင့္  Schengen ဧရိယာအတြင္း ဥေရာပတိုက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႕ သြားေရာက္ႏိုင္ေသာ  ဗီဇာရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသြားေတာ့သည္။ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံ၀င္ခြင့္ကိုေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာေသာၾကာေန႕က သူရရွိထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံတြင္ ႏွစ္ပတ္ခန္႕သာ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို လတ္တေလာစီစဥ္ရပါလိမ့္မည္။ တရားေဟာၾကြမည့္ အျခားအျခားေသာဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကို သုံးလဗီဇာထုတ္ေပးေသာ္လည္း ေလ့လာေရးခရီးဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ေလွ်ာက္ထားလိုက္ေသာ သူ႕ကိုေတာ့ ႏွစ္ပတ္ခန္႕သာ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳေလသည္။ ႏွစ္ပတ္ခန္႕ျဖင့္ သူ႕ခရီးစဥ္ကို တန္ဖိုးရွိေအာင္ စပြန္ဆာအလွဴရွင္ေဒၚသီတာေဆြက စီစဥ္ေပးပါလိမ့္မည္။

သုိ႕ႏွင့္ ညေန ၃း၀၀ နာရီတြင္ ေဒၚသီတာေဆြ၏ ညီမျဖစ္သူ ေဒၚနီနီႏိုင္( ေနရီရီစာအုပ္တိုက္)က ရန္ကုန္-ဗန္ေကာက္-ဆစ္ဒနီ-ဗန္ေကာက္-နယူးေဒလီခရီးစဥ္အတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္မ်ား စီစဥ္ေပးခဲ့သည္။ ဥေရာပခရီးစဥ္ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္၀ယ္ယူရျခင္းျဖစ္သည္။ နယူးေဒလီမွ အီတလီသို႕ ျပင္သစ္ေလေၾကာင္း (Air France) ျဖင့္ ဆက္လက္ထြက္ရမည္ျဖစ္သည္။

တကယ္ေတာ့ ထိုေန႕က သူသည္  အေျပးအလႊားနာရီမ်ားကို ျဖတ္သန္းရျခင္းျဖစ္သည္။ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္ အရွင္ဥာဏိႏၵသာ အေဖာ္အကူမပါလွ်င္ ပို၍ ပန္းကာ ႏြမ္းေပလိမ့္မည္။

သူ႕တစ္ေန႕တာ အခ်ိန္ဇယားကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္သည္။

နံနက္ ၉း၀၀ နာရီတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္လမ္းရိွ ဓမၼဥယ်ာဥ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံု။

၁၀း၀၀  အီတလီသံရံုးမွ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ထုတ္ယူ..

၁၀း၃၀  ကေမၻာဇလမ္း။ ေကာင္းမႈေတာ္သကၤန္းတြင္ ေန႕လည္စာ..

၁၁-၃၀ သိမ္ၾကီးေစ်းကုန္ေစ်းတန္းမွ Daimond Luck ခရီးသြားလုပ္ငန္းတြင္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ႏွင့္ ျပည္ပထြက္ခြာခြင့္ေလွ်ာက္လႊာတင္ .. (ညေန ၀၃း၀၀နာရီခ်ိန္း)

၁၂း ၄၀  ေနရီရီစာအုပ္တိုက္တြင္ စာအုပ္အခ်ိဳ႕ အလွဴခံ..

၀၁း၃၀  ပန္ထူးသာသကၤန္းတိုက္...

၀၂း၀၀ ေလယာဥ္လက္မွတ္ႏွင့္ ဒီေဖာင္ရယူ...။........

၂၄-၀၅-၂၀၁၂ ညေန ၇း၂၀ နာရီ

သု၀ဏၰဘူမိေလဆိပ္၊ထိုင္းႏိုင္ငံ ဗန္ေကာက္ျမိဳ႕

ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံဆစ္ဒနီျမိဳ႕သို႕ ထြက္ခြာမည့္  ထိုင္းေလေၾကာင္းပိုင္ ဘိုးအင္း ၇၄၇  TG 745 ေလယာဥ္ေပၚတြင္ သူတိတ္ဆိတ္စြာ ထိုင္ေနခဲ့ေလသည္။ ၾကီးမားက်ယ္ျပန္လွေသာ ႏွစ္ထပ္ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးေပၚတြင္  သူႏွင့္ တူေသာ အသြင္ဆိုလို႕ သူတစ္ဦးတည္းသာ ရွိေနေလသည္။ သူထိုင္လ်က္ရွိေသာ ခုံအမွတ္ ေက ၅၂ ႏွင့္ ကပ္လ်က္အလယ္ထိုင္ခံုသို႕ စီးနင္းသူ ေရာက္မလာေသာေၾကာင့္ ေခ်ာေခ်ာင္ခ်ိခ်ိရွိသည္။ တတိယထိုင္ခံုတြင္ ၾသစေတးလ်သူ ဟု မိတ္ဆက္လာေသာ အမ်ိဳးသမီးၾကီးက ၈ နာရီၾကာမည့္ ခရီးစဥ္တေလ်ာက္ မည ္သို႕ အိပ္စက္ရမည္ကို အစမ္းေလ့က်င့္ေနေလသည္။

ေလယာဥ္ပ်ံၾကီး ေျမျပင္မွ ထြက္ခြာလိုက္သည္ႏွင့္ မီးပံုၾကီးႏွင့္ တူေသာ ဗန္ေကာက္ညရႈခင္းကို လွပစြာ ျဖတ္သန္းရေလသည္။ သူက ျပတင္းတံခါးထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ခြင့္ရသည္မို႕ လွ်ပ္စစ္ပန္းမ်ားပန္ဆင္ထားသည့္ ဗန္ေကာက္ျမဳ႕ၾကီး၏ လက္လက္ထ ပ်ိဳရည္ပ်ိဳေသြးကို ေငးရင္း ေရြႊျပည္အိုအိုဆီက ဖေယာင္တိုင္မီးမွိန္မွိန္ညိဳညိဳမ်ားဆီ ကရုဏာျဗဟၼစိုရ္အေတြးမ်ား ပို႕လြႊတ္မိေတာ့သည္။ ေအာ္ လင္းေစ လက္ေစ.......

ယေန႕နံနက္ပိုင္းက ရန္ကုန္ ဗန္ေကာက္ခရီးစဥ္အတြက္ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕က တကၠစီအငွါးယာဥ္ျဖင့္ လိုက္ပို႕ၾကသည္။

ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္နည္းျပ အရွင္အာစိဏၰ၊ ဓမၼဒူတ ေဒါက္တာအရွင္ကဥၥန၊ အဘိဓာန္က်မ္းျပဳ အရွင္ဥာဏိႏၵႏွင့္ အေသာကေဖာင္ေဒးရွင္းမွ အရွင္ေ၀ပုလႅ၊ အရွင္သီလာနႏၵႏွင့္ အရွင္ရာဇိႏၵတို႕ကို ေက်းဇူးစကား ဆိုလိုက္ပါမည္။ မည္သူ႕ကိုမွ အလုပ္မမ်ားေစလိုေသာ္လည္း မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ား၏ စိတ္လိုလက္ရကူညီမႈကိုေတာ့ ၾကည္ႏူးမိေလသည္။

၀န္စည္စလြယ္နည္းပါးႏိုင္သမွ် နည္းပါးစြာျဖင့္ ခရီးသြားတတ္ေသာ သူ႕အတြက္ မည္သည့္ခရီးမွ် ေလးေလးပင္ပင္ျဖစ္မေနခဲ့ပါ.။

(ပိုင္ဆုိင္မႈနည္းပါတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။)

အညိဳေရာင္လြယ္အိတ္ႏွင့္ အနီေရာင္လက္ဆြဲေသတၱာတစ္လံုးကေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ဗန္ေကာက္၊ စကၤာပူခရီးစဥ္ကတည္းက သူႏွင့္ တစ္ပါတည္း ရွိေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အျခားေသာ ပိုင္ဆိုင္သမွ် ကြန္ျပဴတာႏွင့္ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းမ်ားကိုေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕ သံုးစြဲေနၾကေပေတာ့မည္။ လိုရမယ္ရ တယ္လီဖုန္းေလးတစ္လံုးသာ သူေကာက္ထည့္လာခဲ့သည္။

ေလယာဥ္ထြက္ခြာခ်ိန္နီးသည္အထိ သူ ဖုန္းက အသံမည္ေနဆဲျဖစ္သည္။

နံနက္ ၉း၅၀ တြင္ ထြက္ခြာမည့္ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးသည္ ေျပးလမ္းေၾကာင္းနည္းပါးလွေသာ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ၾကီး၏  ႏြမ္းပါးမႈကို စာနာစြာ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ေျပးလမ္းေၾကာင္းရွင္းသည္ထိ ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့ရေသးသည္။ ေအာ္.... ဘယ္ေသာအခါမွ......။

ေလယာဥ္ပ်ံ ေကာင္းကင္လမ္းေၾကာင္းပၚ တည့္မတ္စြာေ ရာက္သည္ႏွင့္ သူ႕အတြက္ ေန႕လည္စာက ပထမဦးစားေပးအျဖစ္ ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ ထိုင္းေလေၾကာင္းက ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဦးစားေပးေလ့ရွိပါသည္။

သူက ထိုသို႕ ဦးစားေပးသည္ကို မၾကိဳက္တတ္၍ မ်ားေသာအားျဖင့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ထဲက အတိုင္းသာ နာမည္ကို ရိုးရွင္းစြာေပးေလ့ရွိပါသည္။ အျခားျခားေသာဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားၾကားတြင္ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအျဖစ္ ပထမဆံုးတန္းစီရသည္က ဂုဏ္ယူဖြယ္ျဖစ္သည့္တိုင္ မ်က္ႏွာပူစရာေကာင္းသည္ဟု ျမင္မိတတ္ျခင္းျဖစ္သည္။  ခရီးသြားသည့္အခါ သာမန္ခရီးသည္တစ္ဦးအခြင့္အေရးထက္ ပိုျပီး မယူလို...။

ဗန္ေကာက္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ၁၂း၀၀ နာရီ၀န္းက်င္သာ ရွိေသးသည္။ ၾသစေတးလ်သို႕ ထြက္ခြာမည့္ ေလယာဥ္က ညေန ၇း၂၀ နာရီမို႕ က်န္ရွိေနေသးေသာ အခ်ိန္ကို ျဖိဳခြဲရန္ သု၀ဏၰဘူမိေလဆိပ္ထဲတြင္ လက္ဆြဲေသတၱာကို ဆြဲကာ ေယာင္ခ်ာခ်ာ ေလွ်ာက္ေငးသည္။

ေရဆာသည့္အခါ ေရ၀ယ္ေသာက္သည္။ ေငြလဲေကာင္တာတြင္ လဲစရာမလိုဘဲ မည္သည့္ေငြေၾကးႏွင့္ မဆို ေစ်း၀ယ္ႏိုင္သည္ကို သူ သေဘာက်သည္။  ေနရာအႏွံ႕ ရွိေနသည့္ အခမဲ့အင္တာနက္ကို ၀င္ေရာက္သံုးစြဲသည္။  ၾကာေတာ့ ေခါင္းေတြ မူးေနာက္လာသည္။ ေရာင္စံုထက္ ပိုေသာ အာရံုမ်ားၾကားတြင္ ေညာင္းညာကိုက္ခဲစြာပင္

ထရန္ဇစ္ဧည့္သည္မ်ားနားခိုရာ ဆိုဖာမွီခံုတစ္ခုတြင္ အနားယူရသည္။ သို႕ႏွင့္ သူ႕ေလယာဥ္ခ်ိန္နီးကပ္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

(ဆက္ရန္)

ဓမၼဂဂၤါ