Showing posts with label အၿငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား. Show all posts
Showing posts with label အၿငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား. Show all posts

12 August, 2012

ဗုဒၶေခတ္အြန္လိုင္းေပးစာတစ္ေစာင္

ျငိမ္းေပးမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား(၇)

မွ
အာယသၼာဂဂၤါေမာဒေႏၱာ
ရြာဦးေက်ာင္း
၀ါသဘရြာ
ကာသိဇနပုဒ္
ရက္စြဲ မဟာသကၠရာဇ္(---------)
 
သို႕
ဆက္ကပ္ပါရန္ 
အာယသၼာေယာဟနေပါလကုသုေမာ
ေက်ာင္းေဆာင္အမွတ္(၄၉၉)
ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္
သာ၀တၳိျမိဳ႕ေတာ္
ေကာသလတိုင္းေဒသၾကီး

ေလက တိုက္လိုက္၊ ေနက ျမိွဳက္လိုက္၊ မိုးကျပိဳက္လိုက္နဲ႕ ကာသိရဲ႕ ကေမာက္ကမရာသီၾကားမွာ လူးလြန္႕ေလွာင္ပိတ္စြာ ျဖတ္သန္းရင္း သာ၀တၳိေဇတ၀န္ညဦးယံကာလေတြမွာ ဓမၼဂီတနဲ႕ ခ်မ္းခ်မ္းျမျမ ရွိေနမယ့္ အရွင္ဘုရားဆီ ဒီသ၀ဏ္လႊာေလး ေရးျခစ္ေနမိပါရဲ႕..။ တရားဘာ၀နာေလး ပြားေနေပါ့ ငါ့ရွင္ရယ္ လို႕မ်ား ေျပာခ်င္ေနၿပီလား..။ ေလွ်ာက္ထားရရင္ေတာ့ တရားဓမၼ မပြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ တပည့္ေတာ္တို႕မွာ သံေ၀ဂအပူမီးေတြနဲ႕ ေလာင္ျမိဳက္ေနၾကပါေပါ့ အရွင္ရယ္..။
ဒီလို အရွင္ဘုရားရဲ႕..။
ခုဆို အရွင္ဘုရားလည္း သိမွာပါ..။  ေလာကသရဖူအျမတ္ဆံုးအရွင္နဲ႕ တပည့္သာ၀ကေတြရဲ႕ သကၤန္းအေရာင္ေတြဟာ မဇၥ်ိမေဒသၾကီးတစ္ခုလံုးလႊမ္းျခံဳမိျပီဆိုတာေလ..။ မဂဓတိုင္းဧကရာဇ္ ဗိမၺိသာရမင္းျမတ္ ဗုဒၶသာ၀ကအျဖစ္ခံယူလိုက္ခ်ိန္က စၿပီး အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္က ပေဒသရာဇ္၊ ဧကရာဇ္ေတြ။ ပညာရွိပေရာဟိတ္ ဒိသာပါေမာကၡၾကီးေတြ၊ သူေဌးသူၾကြယ္ လူကုန္ထံေတြ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သစၥာဓမၼကို စိတ္ညြတ္လာခဲ့ၾကတာေလ။  ခုေတာ့ လူထုလူတန္းစား ေပါင္းစံု သာသနာေတာ္ရဲ႕ အရိပ္ကို ခိုလႈံခဲ့ၾကတာ..။

ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ ဘာသာကူးေျပာင္းပြဲၾကီးေတြနဲ႕ အတူ ရဟန္းသံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးဟာလည္း တစ္ေန႕တစ္ျခား ၾကီးထြားလာခဲ့ေတာ့တာပဲကိုး..။ မဇၥ်ိမရဲ႕ ေက်းလက္လမ္းေလးေတြေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ။ ျမိဳ႕ျပရဲ႕ မင္းလမ္းမၾကီးေတြေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စီတန္းၾကြခ်ီေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို ဖူးျမင္ၾကေနၾကျပီပဲ မဟုတ္လား.။ အံမခန္းဖြယ္ ဇမၺဴဒိပ္ရဲ႕ သဒၶါတရားက ရာေထာင္ခ်ီတဲ့ သံဃာ့အစုအေ၀းၾကီးအတြက္ ပိ႑ပါတ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနခဲ့တာပါပဲ..။
သာသနာေတာ္ဟာ ေလာက၀န္ထမ္းဖို႕သာျဖစ္ရမယ္၊ ေလာက၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ေစရ ဆိုတဲ့ မူကို ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ဟာ
သစ္တစ္ပင္ရင္း ၀ါးတစ္ပင္ရင္းမွာ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ စံျပက်င့္သံုးျပခဲ့သလို သာ၀ကပါရမီျပည့္၀ေနတဲ့ တပည့္ရဟန္းျမတ္ေတြကလည္း သစ္ပင္ေတာေတာင္ အရိပ္အာ၀ါသေတြေအာက္မွာ ျခိဳးျခံစြာ သီတင္းသံုးခဲ့ၾကတာ ဘယ္ေလာက္ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလဲ..။
ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဓမၼအရည္ရႊမ္းေနတဲ့ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာျခိဳးျခံမႈက ရာဇျဂိဳဟ္သူေဌးၾကီးရဲ႕ ရင္မွာ သဒၶါပန္းေတြ ပြင့္ေ၀ေစခဲ့ၿပီး ဗုဒၶသာသနာေတာ္ရဲ႕ ပထမဆံုးေက်ာင္း၀ိဟာတြကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့တာ မဂဓတိုင္းတစ္ခုလံုး ဟိုးဟိုးေက်ာ္ပဲေလ..။
တပည့္ေတာ္တို႕ကေတာ့ ခုမွ ျဖစ္တဲ့ ရဟန္းသစ္ေတြမို႕ ေက်ာင္းလႊတ္ပူေဇာ္ပြဲၾကီးကို ကိုယ္တိုင္မတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
အဲဒီအခမ္းအနားမွာ ဗုဒၶအရွင္ေဟာတဲ့ အႏုေမာဒနာတရားကေတာ့ ပစၥဳပၸန္သာသနာျမွင့္တင္ေရးနဲ႕ အနာဂတ္သာသနာထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအတြက္ ေျမာ္ေခၚသံုးသပ္ၿပီး ေဟာထားတဲ့ တရားျဖစ္ေၾကာင္း သံဃာေတာ္ေတြအခ်င္းခ်င္းလက္ဆင့္ကမ္းၾကလို႕ တပည့္ေတာ္တို႕လည္း သုတပြားကာ မွတ္သားရေပတာကိုး အရွင္ဘုရားရယ္.။

ေက်ာင္း၀ိဟာတစ္ခုရဲ႕ အေျခခံကိုဓဥပေဒတစ္ခုကို ဗုဒၶအရွင္က အခိုင္အမာခ်မွတ္ေပးခဲ့တယ္ လို႕ တပည့္ေတာ္ နားလည္မိတာပါပဲ..။
ဒီကိုဓဥပေဒက်ိဳးပ်က္သြားတဲ့အခ်ိန္ဟာ သာသနာလည္း ဆိတ္သုဥ္းတဲ့အခ်ိန္ပဲ ထင္ပါတယ္..။

အရွင္ဘုရား လတ္တေလာသီတင္းသံုးေနတဲ့ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို အနာထပိ႑ိကလို႕ ထင္ရွားတဲ့ သုဒတၱသူေဌးၾကီးက ေက်ာင္းလႊတ္ပူေဇာ္ပြဲက်င္းပၿပီး လွဴဒါန္းေတာ့လည္း ဗုဒၶအရွင္က ဒီအႏုေမာဒနာတရားကိုပဲ ေဟာေတာ္မူျပန္တာပဲ တဲ့။
ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ေက်ာင္း၀ိဟာဆိုင္ရာ အႏုေမာဒနာတရားမွတ္စုေလး ျပန္သိမ္းထားလို႕ရေအာင္ အရွင္ဘုရား အတြက္ အတက္ခ်္ဖိုင္(Attached File) ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အသံဖိုင္ကေတာ့ သိကၡာ၀ါၾကီးတဲ့ မေထရ္ၾကီးေတြဆီမွာမ်ား ရွိေလမလား..။ (သာ၀တၳိမွာဆိုေတာ့ သံဃာေတြ စံုပါတယ္..။ အရွင္ဘုရားစံုစမ္းလို႕ ရရင္လည္း တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ကာသိမုခေပါတၳကကြန္ယက္ (www.kasi-facebok.com)ဆီကိုသာ တိုက္ရိုက္ပို႕လိုက္ပါ.. :D)

 သီတံ ဥဏွံ ပဋိဟႏၲိ ၊ တေတာ ဝါဠမိဂါနိ စ။
သရီသေပ စ မကေသ၊ သိသိေရ စာပိ ဝု႒ိေယာ။
 ''တေတာ ဝါတာတေပါ ေဃာေရ၊ သၪၨာေတာ ပဋိဟညတိ။
 ေလဏတၳၪၥ သုခတၳၪၥ၊ စ်ာယိတုၪၥ ဝိပႆိတုံ။
 ''ဝိဟာရဒါနံ သံဃႆ၊ အဂၢံ ဗုေဒၶန  ဝဏၰိတံ။
 တသၼာ ဟိ ပ႑ိေတာ၊ ေပါေသာ သမၸႆံ အတၳမတၱေနာ။

 ''(ေက်ာင္းသည္) အေအးကိုလည္းေကာင္း၊ အပူကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုမွတစ္ပါး သားရဲတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေႁမြကင္းသန္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျခင္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေလေအးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ မိုးေပါက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္၏။
ထို႔ျပင္ ျဖစ္လာေသာ ျပင္းေသာေလ ျပင္းေသာ အပူကိုလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္၏၊ ကိန္း ေအာင္းျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ စ်ာန္ဝင္စားျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ဝိပႆနာ႐ႈျခင္းငွါ လည္းေကာင္း သံဃာအား ေက်ာင္းလွဴရျခင္းကို ျမတ္၏ဟု ျမတ္စြာဘုရား ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူ၏။


''ဝိဟာေရ ကာရေယ ရေမၼ၊ ဝါသေယတၳ ဗဟုႆုေတ။
 ေတသံ အႏၷၪၥ ပါနၪၥ၊ ဝတၳေသနာသနာနိ စ။
 ဒေဒယ် ဥဇုဘူေတသု၊ ဝိပၸသေႏၷန ေစတသာ။
 ''ေတ တႆ ဓမၼံ ေဒေသႏၲိ၊ သဗၺဒုကၡာပႏူဒနံ။
 ယံ ေသာ ဓမၼံ ဣဓညာယ၊ ပရိနိဗၺာတိ အနာသေဝါ''တိ။


 ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ၏အက်ဳိးကို ျမင္ေသာ ပညာရွိသူသည္ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ေက်ာင္းတို႔ကို ေဆာက္လုပ္ေစရာ၏၊ ဤေက်ာင္းတို႔၌ အၾကားအျမင္မ်ားေသာ ရဟန္းတို႔ကို ေနေစရာ၏၊ ထို ေျဖာင့္မတ္ေသာ ရဟန္းတို႔အား ေလ်ာ္ေသာ စားဖြယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေသာက္ဖြယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သကၤန္း အိပ္ရာ ေနရာတို႔ကိုလည္းေကာင္း ၾကည္ညိဳေသာ စိတ္ျဖင့္ လွဴရာ၏။
ထိုရဟန္းတို႔သည္ ထိုေက်ာင္းဒါယကာအား ဆင္းရဲအလံုးစံုကို ပယ္ေဖ်ာက္တတ္ေသာ တရားကို ေဟာကုန္၏၊ ဤသာသနာေတာ္၌ ထိုေက်ာင္းဒါယကာသည္ ထိုတရားကို သိ၍ အာသေဝါ တရားမရွိဘဲ ၿငိမ္းေအးရေလ၏''ဟု (အႏုေမာဒနာျပဳေတာ္မူ၏)။ ''
(စူဠ၀ါပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္၊ ေသနာသနကၡႏၶက)

ပထမအႏုေမာဒနာဂါထာမွာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရဲ႕ တန္ဖိုးနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ၀န္ေတြကို လင္းျပေတာ္မူထားတာပါပဲ။ အရာရာကို စြန္႕လြႊတ္ျပီိးတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ သစ္တစ္ပင္ရင္း ၀ါးတစ္ပင္ရင္းမွာ ေနထိုင္သီတင္းသံုးနို္္င္တယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ မလြယ္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ အရွင္ဘုရားရယ္.။။ ရာသီဥတုအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတဲ့ နိုင္ငံနယ္နိမိတ္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီးသာသနာျပဳၾကမယ့္ ရဟန္းေတာ္ေတြအတြက္ အေမွ်ာ္အျမင္ၾကီးစြာ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့တယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ ေက်ာင္း၀ိဟာဆိုတာ အပူအေအး၊ ေလျပင္းနဲ႕ မိုးသက္မုန္တိုင္းလို  သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ႕ သားရဲတိရိစၦာန္ေတြရဲ႕ ရန္က ကာကြယ္ႏိုင္မယ္..။

ၿပီးေတာ့ ေအးေအးလူလူသီတင္းသံုးကိန္းေအာင္းဖို႕၊ ၀ိပႆနာတရားဘာ၀နာပြားမ်ားဖို႕၊ စ်ာန္၀င္စားဖို႕ အေကာင္းဆံုးေနရာတစ္ခုမို႕ ေက်ာင္းလွဴဒါန္းျခင္းဟာ မြန္ျမတ္တယ္ လို႕ ဗုဒၶအရွင္က ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူပါသတဲ့..။
တပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ခ်င္တာက ဒုတိယအႏုေမာဒနာဂါထာရဲ႕ ေက်ာင္း၀ိဟာဆိုင္ရာ လမ္းညႊန္ခ်က္ပါပဲ။

 ၁)ေက်ာင္းလွဴဒါန္းျခင္းရဲ႕ မြန္ျမတ္တဲ့ အက်ိဳးကို သိတဲ့ ပညာရွိအမ်ိဳးေကာင္းသား အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေတြဟာ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ရမယ္။
၂)အၾကားအျမင္မ်ားတဲ့ ရဟန္းေတြကို ေက်ာင္းထိုင္တင္ေျမွာက္ရမယ္။
၃) သီတင္းသံုးေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြအတြက္ သာသနာနဲ႕ ေလ်ာ္တဲ့ စား၀တ္ေနေရးဆိုင္ရာ ပစၥည္း၀တၳဳမ်ား ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၾကရမယ္။
၄)ရဟန္းသံဃာေတြကလည္း ေက်ာင္းဒကာ ေက်ာင္းဒကာမေတြကို ဆင္းရဲကင္းေၾကာင္း တရားဓမၼမ်ားကို ေဟာေျပာပို႕ခ်ေပးၾကရမယ္။ တဲ့.။

 ေက်ာင္းထိုင္ပုဂၢိဳလ္ဟာ အၾကားအျမင္မ်ားရမယ္ တဲ့။ ၿပီးေတာ့လည္း ေဟာေျပာပို႕ခ် ဓမၼပညာကို ျဖန္႕ေ၀ရမယ္ တဲ့။
ဗုဒၶအရွင္ဟာ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးကို ပညာအဖြဲ႕အစည္းၾကီးျဖစ္ေစခ်င္တာ ထင္ရွားတယ္ေနာ္ဘုရာ့။
အဲဒီအၾကားအျမင္မ်ားတဲ့ ရဟန္းဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ လို႕ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ဥပဇၥ်ာယ္မဟာေထရ္ကို ေမးေလွ်ာက္မိေတာ့ အၾကားအျမင္လည္း မ်ား (ဗဟုႆုတ) သီလလည္း ရွိ( သီလဝႏၱ) ေကာင္းေသာတရားကိုလည္း က်င့္သံုး ( ကလ်ာဏဓမၼ) တဲ့ ရဟန္းမ်ိဳးလို႕ ထပ္ဆင့္ဖြင့္ျပတာ မွတ္သားရေသးတယ္ ဘုရား..။

ဒီလမ္းညႊန္ခ်က္ကို အေျခခံၿပီး ေပၚထြန္းလာခဲ့တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ့ေက်ာင္း၀ိဟာေတြဟာ မဇၥ်ိမရဲ႕ ဓမၼအလင္းျဖန္႕ေ၀ရာ ပညာေရးဌာနၾကီးေတြ အျဖစ္ တစ္ေန႕တစ္ျခား စည္ပင္လာတာ အရွင္ဘုရားလည္းအျမင္ပါပဲ..။
ဓမၼပညာကို ေလ့လာက်င့္သံုးခြင့္ရတဲ့ေဒသေတြ တစ္ေန႕တစ္ျခား ျငိမ္းခ်မ္းယဥ္ေက်းလာၾကတာ တကယ့္အေသခ်ာပါပဲ..။

 ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားရယ္ ဗုဒၶအရွင္က ဘယ္လိုပဲ ေဟာေဟာပါ...။ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတာ္ကို ေသြဖီၿပီး  ဆရာစြဲ၊ ဂိုဏ္းစြဲ ၊ပုဂၢိဳလ္စြဲေတြနဲ႕ အရည္အေသြးမရွိ ၊ ပညာမတတ္တဲ့ ရဟန္းေတြကို ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးတင္ေျမွာက္ၾကလို႕ ျပႆနာေတြ အဖံုဖံုတက္ၾကတာလည္း သတင္းေတြ ၾကားရပါရဲ႕..။ ကီဋာဂိရိဇနပုဒ္က လာတဲ့ သတင္းေတြက မေကာင္းဘူး..။ အရွင္ဘုရားလည္း ၾကားမယ္ထင္တယ္..။

တပည့္ေတာ္တို႕ကိုယ္တိုင္လည္း  ခုေရာက္ေနတဲ့ ၀ါသဘရြာမွာ ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္နဲ႕  ျပႆနာၾကံဳေနရတယ္ဘုရာ့။.. အဟဲ ဒီကိစၥကေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႕ဘက္ကအလြန္ပါ..။ အဲဒါေလး ေနာက္စာတစ္ေစာင္က်မွ ေလွ်ာက္ထားေတာ့မယ္..။
ရြာမွာဆိုေတာ့ အြန္လိုင္းက ေကာ္နက္ရွင္းမေကာာင္းဘူးအရွင္ဘုရားေရ..။

 အရွင္ဘုရားတို႕ သာ၀တၳိကေတာ့ မင္းေနျပည္ေတာ္ၾကီးဆိုေတာ့ ေကာ္နက္ရွင္း သိပ္ေကာင္းမွာေပါ့။ ေကာသလတိုင္းသူေတြလည္း သတိထားကိုယ္ေတာ္ေရ..။ သူတို႕က နိဂ႑နာဋပုတၱ(ဂ်ိန္း)ကိုယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕ တပည့္ေတြဆိုလည္း ကိုးကြယ္လိုက္တာပဲ.။ ပုရာဏကႆပကိုယ္ေတာ္ၾကီိးေတြဆိုလည္း ဆည္းကပ္လိုက္တာပဲ..။

တပည့္ေတာ္ေတာ့ သာ၀တၳိေရာက္တုန္းက အဲဒီကိုယ္ေတာ္ၾကီးေတြနဲ႕ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမၾကီး အိမ္ဘက္ကို ဆြမ္းခံအၾကြ လမ္းမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆံုတာ မ်က္ႏွာပူလိုက္တာဘုရား..။ (သူတို႕ကေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္တယ္.. ဘာဆိုဘာမွ ပါ၀ူး.... :D.။ )
ဆြမ္းေလာင္းတဲ့ မာတုဂါမေလးေတြကေတာ့ ရိုးေနၿပီးလားမသိဘူး။ တပည့္ေတာ္ကို ေတာက တက္လာတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေလးဆိုၿပီး ျပံဳးစစနဲ႕..။
အရွင္ဘုရားေက်ာင္းက အမွတ္ (၄၉၉) ဆိုေတာ့ ေခ်ာင္က်က်ေက်ာင္းမို႕ အြန္လိုင္ခ်ည္းလည္း ထိုင္မေနနဲ႕ဦး။
ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶအရွင္ ေဒသစာရီၾကြေနတယ္ဆိုၿပီး ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးထဲ ေလွ်ာက္လည္ၿပီး တစ္ေက်ာင္း၀င္တစ္ေက်ာင္းထြက္ ဓမၼသာကစၦာေယာင္ေယာင္ ဘာေယာင္ေယာင္ ေလပြမေနနဲ႕ဦး..။ သာရိပုတၱရာကိုယ္ေတာ္ၾကီးဆို ျပႆနာမရွိဘူး..။မဟာေမာဂၢလာန္ကိုယ္ေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းစဥ္လွည့္စစ္္တာနဲ႕ ၾကံဳလို႕ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနဦးမယ္။
ဒါနဲ႕ မဟာ၀ုန္၀က္ဘ္ဆိုဒ္က တင္တဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ မဟာသမယသုတ္ေဟာၾကားခ်က္ထဲက နတ္ေတြအေၾကာင္း လင့္ခ္ေလး ရွိရင္ ပို႕ေပးပါဦးဘုရား။။

 မုဒိတာျဖင့္
အာယသၼာဂဂၤါေမာဒေႏၱာ
ေခတၱ
၀ါသဘရြာ
modanto@kasi.mail.com

 (ဆက္ရန္)
ဓမၼဂဂၤါ
(၁၁-၈-၂၀၁၂)

ယခင္ေဆာင္းပါးအဆက္ေတြ ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေလဘယ္လ္ကိုသာ ကလစ္ေတာ္မူၾကေလကုန္....

01 May, 2011

ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌး၏ ပုရပုိဒ္စာမွတ္တမ္း......

ျငိမ္းေပမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား(၆)

'' တစ္ေန႕သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ဥယ်ာဥ္ျခံရွိရာသို႕ ေ၀ဠဳ၀န္ေတာလမ္းအတိုင္း တစ္ကိုယ္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့လာေလသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ထြက္လာေသာ အခ်ိန္သည္ ရာဇၿဂိဳဟ္စံေတာ္ခ်ိန္အားျဖင့္ နံနက္ခင္းေ၀လီေ၀လင္းကာလမွ်သာ ျဖစ္ေလရာ လြန္စြာမွ ေအးခ်မ္းသာယာလွေပသည္။ နံနက္ခင္းတိုင္း ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ကမ္းပါးကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခတ္လာေသာ ေလညင္းကို ရွဴရွိက္ရင္း လမ္းေလွ်ာက္ရသည္မွာ နန္းတြင္းသမားေတာ္ၾကီး၏ အဆိုအရ အာယုဒီဃေဆးကို မွီ၀ဲရသည္ႏွင့္ တူေလသည္။

ထိုသုိ႕ ေလွ်ာက္လာသည့္အခိုက္ ေ၀ဠဳ၀န္ေတာလမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုး ဟုိနားတစ္စု၊ သည္နားတစ္စု စၾကၤန္ၾကြရင္း တရားဘာ၀နာရႈမွတ္ေနၾကသည့္ ဗုဒၶအရွင္၏ သာ၀ကရဟန္းမ်ားကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ဖူးေတြ႕ရေလေတာ့၏။ ထိုရဟန္းတို႕၏ ဦးျပည္းစိမ္းစိမ္းနွင့္ အရဟတၱဓဇသကၤန္းလြင္လြင္သည္ ဥဒည္ေတာင္စြန္းမွ ထြန္းလာေသာ တက္သစ္စေနေရာင္ျခည္တြင္ ရႊင္ရႊင္ေတာက္ပေနေလသည္။

ထို႕အျပင္ ထိုရဟန္းတို႕၏ ပကတိအသြင္အျပင္ႏွင့္ စၾကၤန္ၾကြလွမ္းပုံအမူအရာတို႕သည္ လြန္စြာမွ ၿငိမ္သက္တည္ၾကသည္ျဖစ္ေလရာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ အဇၥ်တၱေကာင္းကင္အၾကည္သားတြင္ သဒၶါမိုးသားတိမ္လိပ္တို႕ တရိပ္ရိပ္တက္လာခဲ့သည္ႏွင့္အမွ် ထိုရဟန္းတို႕၏ လိုအပ္ခ်က္ကို သြန္းေလာင္းျဖည့္ဆည္းလိုသည့္ ဆႏၵသည္လည္း တဖြားဖြား ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ေလေတာ့၏။


ထိုရဟန္းတို႕အေနျဖင့္ ညကိ်န္းစက္ အနားယူရန္ သီးျခားေနရာမရွိေသးေၾကာင္း ကြ်ႏ္ုပ္သိပါသည္။ ေန႕အခါ၌ ဘ၀ရွင္ ဧကရာဇ္မင္းတရားၾကီးလွဴဒါန္းထားသည့္ ေ၀ဠဳ၀န္၀ါးေတာကိုသာ ေက်ာင္းအမွတ္ျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္အတူ သာ၀ကရဟန္းမ်ား စုေပါင္းသီတင္းသံုးေနၾကရေလသည္။ ညဥ့္အခါ၌မူ ေတာ၊ေတာင္၊ လုိဏ္ဂူ၊ သစ္ပင္ ၊ ေကာက္ရိုးပံုႏွင့္ သုသာန္စသည္ ဆိတ္ၿငိမ္သည့္ေနရာမ်ားသို႕ ကပ္မွီကာ ဘာ၀နာစီးျဖန္းရင္း ညဥ့္သံုးယာမ္ကို ကုန္လြန္ေစၾကရသည္ ဟု ကြ်ႏ္ုပ္ၾကားသိထားေလသည္။

ေ၀ဠဳ၀န္ေတာေက်ာင္းတြင္လည္း မည္သည့္ အေဆာက္အဦမွ မတည္ေဆာက္ရေသးသည္ျဖစ္ရာ ဗုဒၶအရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပင္ သစ္ပင္၀ါးရိပ္ကို မီွခိုလ်က္ ျခိဳးျခံမွ်တစြာ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေ၀ဠဳ၀န္ဥယ်ာဥ္သည္ ဗုဒၶအရွင္ထံမွ မဂဓျပည္သူတို႕ တရားဓမၼ နာယူရန္၊ ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာတို႕အား ဖူးေမွ်ာ္ရန္၊ တရားဓမၼေဆြးေႏြးေလွ်ာက္ထားရန္၊ ဘာ၀နာကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းနည္း နိႆ်ည္းခံယူရန္ စေသာ ယာယီကိစၥမ်ားအတြက္ သင့္ေလ်ာ္သည့္တိုင္ အၿမဲတေစ သီတင္းသံုး၍ ေအးေအးလူလူ ကမၼ႒ာန္းဘာ၀နာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္ရန္ သီးသန္႕ေက်ာင္းသခၤန္းမ်ားလိုအပ္သည္ ဟု ကြ်ႏ္ုပ္ထင္ျမင္မိေပသည္။

မည္သို႕ဆိုေစ ေ၀ဠဳ၀န္သည္ ဗုဒၶအရွင္ေၾကာင့္ ေန႕ခ်င္းညခ်င္း နာမည္ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ေခတ္၏ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ဘာသာေရးဂုရုၾကီး တစ္ဆူျဖစ္သည့္ ဥရုေ၀လကႆပ သခင္ ရေသ့ၾကီးသည္ပင္ ထိုဗုဒၶအရွင္ထံမွ တရားဓမၼနာယူခြင့္ ရခဲ့သည့္အတြက္ ဖန္ေရစြန္းသကၤန္းကို ၀တ္ရံု၍ ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို ခံယူခဲ့ေပသည္။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း ဘုရင္ဧကရာဇ္မင္းျမတ္ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့သည့္ မဂဓႏိုင္ငံေတာ္၏ အထူးျမတ္ဆံုး ဘာသာကူးေျပာင္းပြဲ အခမ္းအနားၾကီးတြင္ မိရုိးဖလာဘာသာေရးကို စြန္႕ပယ္ကာ ဗုဒၶ၀ါဒီ တစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ ေဆြးေႏြးေလ့ရွိသည့္ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္၏ သစၥာဓမၼႏွင့္ မဂၢင္အက်င့္အျမတ္ကို အစြဲျပဳကာ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ားကို မဇၥ်ိမပဋိပဒါ ဂုိဏ္းသားမ်ားဟု ယေန႔ ရာဇၿဂိဳဟ္စကား၀ိုင္းမ်ားတြင္ ေခၚေ၀ၚသံုးႏႈံးလ်က္ရွိေပသည္။

ဘာသာတရားအသစ္ကို ကူးေျပာင္းသူတို႕၏ ထံုးစံအတိုင္း မိမိကိုးကြယ္ေသာဗုဒၶသာသနာ၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ သတင္းစကားတို႕ကို တစ္ေန႕တစ္ျခား ၾကားေနရသည္မွာ ကြ်ႏ္ုပ္ကဲ့သို႕ေသာ ဗုဒၶသာ၀ကသစ္တစ္ဦးအတြက္ အားတက္ဖြယ္ ခံစားမိေၾကာင္း ပြင့္လင္းစြာ ၀န္ခံရေပမည္။ လြန္ခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္က ေခတ္ပညာတ္ ထိပ္တန္းလူရြယ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဥပတိႆႏွင့္ ေကာလိတတို႕ ဗုဒၶ၏ သာ၀ကမ်ားအျဖစ္ ခံယူလိုက္ၿပီဆိုေသာအခါ ရာဇၿဂိဳဟ္မီဒီယာသမားမ်ားစိတ္ၾကိဳက္ သတင္းထူးတစ္ခုျဖစ္သြားခဲ့ေလသည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႕ မဇၥ်ိမပဋိပဒါဂိုဏ္သားမ်ားအတြက္မူ ဆိုဖြယ္ရာမရွိေတာ့ၿပီ။

ဥပတိႆႏွင့္ ေကာလိတဆိုသည္က မဂဓႏိုင္ငံေတာ္၏ ျဗဟၼဏဘာသာေရးေလာကႏွင့္ လူကုန္ထံ အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ အေရးေပးခံရေသာ လူရြယ္ႏွစ္ဦးျဖစ္ေလသည္။ နယ္ေက်းလက္တြင္ ေမြးဖြား ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဥစၥာဓနၾကြယ္၀မႈႏွင့္ ပညာေရးထူးခြ်န္ထက္ျမက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ျပတြင္လည္း ၀င္ဆန္႕ၾကေပသည္။ ကျခင္း၊ သီဆိုျခင္းစေသာ ကလာအတတ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၌ ႏွ႕ံစပ္ျခင္း၊ မဂဓပ်ိဳျဖဴတို႕၏ စိတ္ႏွလံုးကို ဖမ္းစားႏိုင္သည့္ ခန္႕ညားေခ်ာေမာေသာ ရုပ္ရည္ကို ပိုင္ဆိုင္ျခင္း၊ စကားအသံုးအႏံႈးခ်ိဳသာစြာ ၿမိဳ႕ၾကီးသူတို႕အၾကိဳက္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ မြန္မြန္ရည္ရည္ေျပာတတ္ျခင္း စေသာ အရည္အေသြးတို႕ေၾကာင့္လည္း ရာဇၿဂိဳဟ္ကပြဲမ်ားတြင္ ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခိုင္မ်ားျဖစ္ေနၾကျပန္သည္။

ပညာေရးေလာကတြင္ ေ၀ဒက်မ္းဂန္တတ္ပါရဂူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္သာမက စီးပြားေရးနယ္ပယ္တြင္လည္း စြန္႕စြန္႕ခြ်ံခြ်ံ စီမံေဆာင္ရြက္တတ္သူမ်ားျဖစ္ၾကရာ ျဗဟၼဏလူငယ္မ်ားအတြက္ အဖက္ဖက္က အားက်စံထားစရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအျဖစ္ မ်က္ႏွာပြင့္ ၾကပါေပသည္။

ကြ်ႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပင္ ထိုလူရြယ္ႏွစ္ဦးႏွင့္ ႏွစ္ၾကိမ္သံုးၾကိမ္ခန္႕မွ် မင္းေရးစိုးခြင္ သဘင္ပြဲမ်ား၌ စကားလက္ဆံုၾကခဲ့ဖူးေလရာ ဥပတိႆ၏ က်မ္းဂန္စာေပႏွံ႕စပ္မႈႏွင့္ ႏႈတ္မႈေရးရာလိမၼာပါးနပ္မႈကို အကဲခတ္မိသည္ေသာခါ '' ဤသူငယ္ကား အနာဂတ္မဂဓႏိုင္ငံေတာ္၏ အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပေရာဟိတ္ၾကီးေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ထိုက္ပါေပသည္ '' ဟု မွတ္ခ်က္ခ်မိသည္ႏွင့္အမွ် ေကာလိတ၏ တည္ၾကည္ရဲရင့္ေသာအသြင္အျပင္ႏွင့္ လက္ေ၀ွ႕လက္ပန္းကစားျခင္း၊ ဓါးခုတ္လွံထိုး အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အားကစားတို႕၌ အကြ်မ္းတ၀င္ရွိလွျခင္း၊ ကာကြယ္ေရး စစ္ေရးမဟာဗ်ဴဟာတို႕ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အျမင္စူးရွျခင္းတို႕ကို အားရမိေလရာ '' ဤသူငယ္မွာမူ ဥပတိႆနည္းတူ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ စစ္ေသနာပတိၾကီးတစ္ဦးအျဖစ္ အလားအလာေကာင္းသူတည္း'' ဟုပင္ အမွတ္ေပးခဲ့ဖူးေလသည္။

ထိုကဲ့သို႕ လိုတိုင္းရ၊ တတိုင္းျဖစ္ေနၾကေသာ လူရြယ္ႏွစ္ဦး ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္၏ ေတာင္ထိပ္ကပြဲည တစ္ညတြင္ ရုတ္တရက္ ေလာကီနယ္ပယ္ကို စြန္႕ခြာသြားခဲ့ၿပီ ဟူေသာ သတင္းက ကြ်ႏု္ပ္အပါအ၀င္ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္သားတို႕စကား၀ိုင္းတြင္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေအာင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ရသည့္ ဘာသာရပ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ ထိုေနာက္တြင္ ဥပတိႆႏွင့္ ေကာလိတတို႕ႏွစ္ဦးသား တိုင္းဌာနီအသီးသီး၊ ေတာေတာင္အသီးသီးရွိ ဆရာအဆူဆူထံတြင္ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ တရားရွာေဖြက်င့္ၾကံေနၾကေၾကာင္း၊ ထို႕ေနာက္ မဂဓတိုင္းသို႕ ျပန္ေရာက္လာကာ သၪၥယဂိုဏ္းဆရာၾကီးထံတြင္ ဂိုဏ္အုပ္တပည့္ၾကီးမ်ားအျဖစ္ က်င့္ၾကံေနေၾကာင္း စေသာ သတင္းမ်ားကိုလည္း အဆက္မျပတ္ၾကားခဲ့ရေလသည္။

ယခုအခါ၌မူ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ မဂဓတိုင္း၏ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ၾကီးႏွစ္ဦး ဗုဒၶသာ၀ကရဟန္းမ်ား အျဖစ္ခံယူလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၊ဗုဒၶအရွင္ကလည္း ထိုလူရြယ္ႏွစ္ဦးအား အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးမ်ား အျဖစ္ ျမင့္ျမတ္ေသာသာသနာ့ရာထူးမ်ားခန္႕အပ္လ်က္ ထိုက္တန္စြာ ေနရာေပးခ်ီးေျမာက္ေတာ္မူေၾကာင္း သတင္းစကားမ်ားကို ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ၾကားခဲ့ရေလသည္။ ထိုသတင္းစကားမ်ား၏ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ မဂဓတိုင္းရွိ လူကုန္ထံအသိုင္းအ၀ိုင္းမွ လူၾကီးလူေကာင္းမ်ားႏွင့္ ပညာတတ္လူငယ္လူရြယ္မ်ား ဗုဒၶသာ၀ကမ်ားအျဖစ္ခံယူကာ ရဟန္းေဘာင္သို႕ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကေလသည္။

သို႕အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဆြမ္းခံလမ္းတြင္ ''ရဟန္းႀကီးေဂါတမသည္ ေတာင္ငါးလံုး ျခံရံအပ္ေသာ မဂဓတိုင္း ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ႀကီးသို႔ လာေခ်ၿပီ၊ အလံုးစံုေသာ သိၪၥည္း၏ တပည့္တို႔ကို ယူေဆာင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခု အဘယ္သူကို ယူေဆာင္လတံၱ႕နည္း'' ဟူေသာ ဂါထာသံခ်ပ္ျဖင့္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သူတို႕ ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္ကို စိတ္မေကာင္းဖြယ္ ကြ်ႏ္ုပ္ ၾကားသိရေလသည္။

မည္သို႕ဆိုေစ ေ၀ဠဳ၀န္သံဃသမိတိ(သံဃာ့အဖြဲ႕)၏
''ႀကီးေသာ လုံ႔လရွိကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္
စင္စစ္ သူေတာ္ေကာင္း တရားျဖင့္ ေဆာင္ယူကုန္၏၊
တရားသျဖင့္ ေဆာင္ယူေသာ ပညာရွိတို႔ကို
ျငဴစူ ေစာင္း ေျမာင္းျခင္းျဖင့္
အဘယ္ျပဳအံ့နည္း''

ဟူေသာ တရား၀င္ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္က ဆႏၵျပသူမ်ား၏ သံသယကို ပယ္ဖ်က္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။
''ရဟန္းေတာ္တို႕၏ သေဘာထားအမွန္ကို နားလည္သေဘာေပါက္သြားၾကၿပီးေနာက္ ဆႏၵျပမႈမ်ား ၿငိမ္းသြားခဲ့သည္မွာ လြန္စြာမွ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္အတိျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။

ယခုအခါ မဂဓႏိုင္ငံေတာ္၏ ဗုဒၶသာသနာသည္ ျမဴတိမ္ကင္းေသာ လကဲ့သို႕ ၀င္းပေနေလၿပီ၊ တစ္ေန႕တစ္ျခားတိုးတက္မ်ားျပားလာေသာ အရိယာအရွင္ေကာင္းတို႕အတြက္ ကြ်ႏ္ုပ္အေနျဖင့္ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းလိုေသာ ေစတနာသည္ ေ၀ဘာရေတာင္ထိပ္မွ စီးက်လာေသာ ေရအလ်ဥ္ကဲ့သို႕ အားေကာင္းလ်က္ ရွိေခ်ၿပီ..။ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ကသာ ခြင့္ျပဳေတာ္မူလ်င္ ဤဘဒၵကမၻာ၏ ေဂါတမသာသနာတြင္ ပထမဆံုးေက်ာင္းဒကာအျဖစ္ ဥဒါန္းတြင္ရစ္ေပေတာ့မည္..။ ကြ်ႏု္ပ္ကား မလွဴရေသးမီကပင္ ပီတိလႊမ္း၍ ပုဗၺေစတနာတည္းဟူေသာ ဂႏၶမာဒနပန္းရနံ႕ကို ရႈိက္နမ္းမိေခ်ၿပီတည္း..။

ဓမၼဂဂၤါ စာၿပီးခ်ိန္ (၂၇-၄-၂၀၁၁) နံနက္ ၄း၃၀ နာရီ


18 October, 2010

ေဂါတမဗုဒၶႏွင့္ တပည့္ရဟန္းမ်ား ဆႏၵအျပခံရ

ျငိမ္းေပမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား (၅)

လူတို႔သည္ ရဟန္းတို႕ကို ျမင္ေသာအခါ- ''ရဟန္းႀကီးေဂါတမသည္ ေတာင္ငါးလံုး ျခံရံအပ္ေသာ မဂဓတိုင္း ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ႀကီးသို႔ လာေခ်ၿပီ၊ အလံုးစံုေသာ သိၪၥည္း၏ တပည့္တို႔ကို ေဆာင္ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခု အဘယ္သူကို ေဆာင္ယူလတၱံ႕နည္း''ဟု ဂါထာျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ၾကကုန္၏။
(၀ိနည္းမဟာ၀ါျမန္မာျပန္)


ရာဇၿဂိဳဟ္ရုပ္သံ(RTV)စင္တာမွ
ထုတ္လႊင့္ခ်က္.....
(မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊ တပိုတြဲလျပည့္ေက်ာ္........)
Breaking News
ေဂါတမဗုဒၶႏွင့္ တပည့္ရဟန္းမ်ား ဆႏၵအျပခံရ
လြန္ခဲ့တဲ့ လအနည္းငယ္က မဂဓတိုင္းႏိုင္ငံေတာ္၊ရာဇၿဂိဳဟ္စီတီးကို ၾကြေရာက္လာခဲ့ၿပီး ေ၀ဠဳ၀န္ဥယ်ာဥ္မွာ သီတင္းသံုေနတဲ့ ေဂါတမဗုဒၶအရွင္နဲ႕ တပည့္ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္လမ္းမေတြေပၚမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵျပမႈကို ခံေနရပါတယ္။ အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ေဂါတမဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ တရားဓမၼအသစ္ကို ႏွစ္သက္လက္ခံသူအမ်ိဳးသားေတြက အိမ္ရာကို စြန္႕ခြာၿပီး ရဟန္းျပဳကုန္ၾကတာေၾကာင့္ လို႕ သိရပါတယ္။ သတင္းအၿပည့္အစံုကို ရာဇၿဂိဳဟ္ရုပ္သံရဲ႕ ေ၀ဘာရသတင္းေထာက္က တိုက္ရိုက္တင္ျပေပးပါ့မယ္။

ေ၀ဘာရသတင္းေထာက္ထံမွ တိုက္ရိုက္အသံ...
ေဂါတမဗုဒၶအရွင္ဟာ သက်မ်ိဳးႏြယ္စုရဲ႕ ဘုရင္တစ္ပါးအျဖစ္ ကပိလနန္းကို ၾကင္ယာေတာ္ယေသာ္ဓရာနဲ႕အတူ စံေတာ္မူခဲ့ၿပီး သက္ေတာ္၂၉ ႏွစ္မွာ ဇနီး၊ ေမြးဖြားစသားငယ္နဲ႕ နန္းစည္းစိမ္အရပ္ရပ္ကို စြန္႕ခြာၿပီး ရဟန္းျပဳခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဥရုေ၀လေတာေတာင္အရိပ္ကို ခိုၿပီး သစၥာတရားကို ေျခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ျဗဟၼဏ၊ တပသီ၊ ေယာဂီဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးဆီ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ရွာေဖြခဲ့ေပမယ့္ ေဂါတမဗုဒၶအရွင္လိုခ်င္တဲ့ အေျဖနဲ႕ ရိုးရာသြန္သင္ခ်က္၊ အက်င့္တရားေတြဟာ အလွမ္းေ၀းခဲ့တယ္ လို႕ သိရပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ညမွာေတာ့ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ သြန္သင္လမ္းျပမႈမွ မရွိဘဲ ေဗာဓိဥာဏ္ေတာ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳနိုင္ခဲ့ၿပီလို႕ ေၾကၿငာခဲ့ပါတယ္။

အရွင္ျမတ္ရဲ႕ အသစ္ေတြ႕ရွိခ်က္ျဖစ္တဲ့ မဇၥ်ိပဋိပဒါတရားျမတ္ကို ကာသိရြာအနီးက မိဂဒါ၀ုန္သမင္ေတာမွာ ပထမဆံုး မိတ္ဆက္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ပြဲမွာ ေ၀ဒပါေမာကၡေဟာင္းမ်ားျဖစ္တဲ့ ရေသ့ၾကီးငါးဦးဟာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သာ၀ကရဟန္းမ်ားအျဖစ္ ခံယူခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ယသသူေဌးသားနဲ႕ မိတ္ေဆြစီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီး(၅၅)ေယာက္၊ ေကာသလတိုင္းက ဘဒၵ၀ဂၢီမင္းညီမင္းသား သံုးက်ိပ္တို႕ အဆင့္ဆင့္ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သာ၀ကမ်ားျဖစ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

မဂဓတိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဘာသာေရးဥေသွ်ာင္ျဖစ္တဲ့ ဥရုေ၀လရေသ့ၾကီးနဲ႕ ညီေနာင္ႏွစ္ပါးအပါအ၀င္ ရေသ့အပါး တစ္ေထာင္လံုးကို ဗုဒၶအရွင္ျမတ္စည္းရုံးႏိုင္ခဲ့တဲ့ သတင္းဟာ မဂဓႏိုင္ငံေတာ္၊ ဧကရာဇ္ဘုရင္မင္းျမတ္နဲ႕ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္၀န္ၾကီးေတြ၊ ပါေမာကၡပညာရွင္ၾကီးေတြနဲ႕ လူကုံထံအသိုင္းအ၀ိုင္းကို စြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဗုဒၶအရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ တရားနာယူၿပီး ေဂါတမဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ တပည့္သာ၀ကမ်ားအျဖစ္ ခံယူလိုက္ၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရင္မင္းျမတ္ရဲ႕ မဂဓေတာ္၀င္သတင္းဌာနက အတိအလင္း ေၾကၿငာၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ခုဆို ဗုဒၶသာသနာဟာ မဂဓတိုင္းမွာ ေရပန္းအစားဆံုးေပၚျပဴလာဘာသာတရားအသစ္အျဖစ္ တစ္ေန႕တစ္ျခား ထင္ရွားလာတယ္ လို႕ စစ္တမ္းမ်ားက ဆိုပါတယ္။

စင္တာမွ ေမးျမန္းခ်က္...
ခု ရာဇၿဂိဳဟ္စီးတီးမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြက ဘယ္လို စတင္ခဲ့တာလဲ ေျပာျပေပးပါဦး။

ေ၀ဘာရသတင္းေထာက္....
လြန္ခဲ့တဲ့ လက သိဥၨည္းဆရာၾကီးရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ တပည့္ၾကီးႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဥပတိႆနဲ႕ ေကာလိတအပါအ၀င္ ပရိဗိုဇ္ဂိုဏ္း၀င္ (၂၅၀) ဗုဒၶအရွင္ထံမွာ သာ၀ကအျဖစ္ခံယူၿပီး ရဟန္းျပဳသြားတာက စတာပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ တပိုတြဲလျပည့္ေန႕က က်င္းပျပီးစီးသြားတဲ့ သာ၀ကသႏၷိပါတလို႕ေခၚတဲ့ ပထမအၾကိမ္ဗုဒၶသာ၀ကမ်ား ညီလာခံမွာ ဗုဒၶအရွင္က သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးကို ေအာင္ျမင္စြာ ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီညီလာခံၾကီးမွာပဲ ဥပတိႆနဲ႕ ေကာလိတတို႕ကို လက်္ာေတာ္ရံနဲ႕ လက္၀ဲေတာ္ရံရာထူးမ်ား ခန္႕အပ္ၿပီး တာ၀န္အသီးသီး ခြဲေ၀ေပးခဲ့တဲ့ အတြက္ သဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးဟာ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ က်စ္လ်စ္ခိုင္မာ စုစည္းမႈရွိတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းၾကီး တစ္ရပ္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ တစ္ျခားဘာသာတရားမ်ားထက္ ဓမၼအင္အားၾကီးမားလာၿပီ လို႕ ဘာသာေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူေတြက ဆိုပါတယ္။

အဲဒီညီလာခံၾကီးၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ရာဇၿဂိဳဟ္စီးတီးရဲ႕ လူကံုထံေလာကမွာ ရဟန္းျပဳသူေတြ၊ ရဟန္းျပဳလိုသူေတြ တစ္ေန႕ တစ္ျခား မ်ားျပားလာခဲ့တယ္ လို႕ သိရတယ္။ အဲဒီအတြက္ ရာဇၿဂိဳဟ္စီးတီးက လင္သားအစြန္႕အပစ္ခံရတဲ့ အိမ္ရွင္မေတြ၊ အေမြဆက္ခံသူသားသမီးကင္းမဲ့သြားမွာကို စိုးရိမ္တဲ့ မိဘေတြ၊ ေမာင္ဘြားအကိုေတြနဲ႕ မခြဲႏိုင္တဲ့ အမႏွမေတြက ေဂါတမဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ တပည့္သာ၀ကေတြ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့လမ္းမွာ ဆႏၵျပေနၾကတာပါ။

စင္တာမွ ေမးျမန္းခ်က္...
ဆႏၵျပသူေတြက ဘယ္လို ေၾကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႕ ဆႏၵျပၾကတာလဲ ေက်းဇူးျပဳၿပီး...

ေ၀ဘာရသတင္းေထာက္..
ဆႏၵျပသူေတြက
"ရဟန္းၾကီး ေဂါတမေရာက္လို႕လာ
သဥၨည္းဆရာေတြ အကုန္ပါသြား၊
ေတာင္ငါးလံုးရံတဲ့ ရာဇၿဂိဳဟ္
ခုဆို ဘယ္သူ႕ကို သူေခၚမတုန္း "ဆိုၿပီး ဂါထာသံခ်ပ္ထိုးၿပီး ေၾကြးေၾကာ္ၾကတာပါ။ ဆႏၵျပသူေတြရဲ႕ သေဘာထားအမွန္ကို သိဖို႕တဲ့ အတြက္ ေ၀ပုလႅရပ္ကြက္က အိမ္ရွင္မတစ္ဦးကို ေမးျမန္းၾကည့္တဲ့အခါ....
'" ဘယ္လို ေျပာရမလဲ ေပါ့ေနာ္၊ ရဟန္းၾကီးေဂါတမ က်မတို႕ ရာဇၿဂိဳဟ္စီးတီးကို ေရာက္လာေတာ့ ဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ အေနနဲ႕ ၾကည့္ရင္ ဘာမွ ကန္႕ကြက္စရာ မရွိဘူးေပါ့ေနာ္..။ ဘာသာတရားလြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာ မဇၥ်ိမရဲ႕ အစဥ္အလာပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုေျပာမလဲေပါ့ေနာ္ (ေပါ့ေနာ္ေတြအမ်ားသား)။ က်မတို႕ လင္ေတြ၊ သားေတြ ရဟန္းျပဳကုန္ၾကတာေတာ့ က်မတို႕ ဘယ္ေက်နပ္မလဲေနာ္။ ခုဆို က်မတို႕ ရာဇၿဂိဳဟ္က အိမ္ရွင္မေတြ တစ္ခုလပ္ေတြ ၊လင္ပစ္မေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ မိသားစုအသိုက္အအံုေလးေတြ ၿပိဳကြဲကုန္ၿပီ။ တစ္ခ်ိဳ႕မိသားစုေတြဆိုရင္ အေမြခံသားေလး တစ္ေယာက္တည္း ရွိတာမ်ိဳး ရဟန္း၀တ္သြားေတာ့ မ်ိဳးဆက္ျပတ္ၿပီေပါ့ေနာ္ ။ သတို႕သားေပ်ာက္သြားရွာတဲ့ သတို႕သမီးေလာင္း ေလးေတြဆို အိပ္မက္တန္းလန္းနဲ႕ မ်က္ရည္စက္လက္ျဖစ္ၾကရတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်မတို႕က ဆႏၵျပရတာပါ။"

စင္တာမွ ထုတ္လႊင့္ခ်က္...
ရာဇၿဂိဳဟ္စီးတီးက ဆႏၵျပပြဲနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဘာရသတင္းေထာက္ေပးပို႕တဲ့ သတင္းပါ။

14 October, 2010

မိဂဒါ၀ုန္သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္


ျငိမ္းေပမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား (၄) 

မိဂဒါ၀ုန္သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္
(မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခုႏွစ္ သတင္းကြ်တ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႕)

'ရဟန္းတို႔
ငါဘုရားသည္ လူ နတ္တို႔၌ ျဖစ္ေသာ (ကိေလသာ) ေက်ာ့ကြင္း အားလုံးတို႔မွ လြတ္ေတာ္မူၿပီ။
ရဟန္းတို႔
သင္တို႔သည္လည္း လူ နတ္တို႔၌ ျဖစ္ေသာ (ကိေလသာ) ေက်ာ့ကြင္းတို႔မွ လြတ္ၾကကုန္ၿပီ။
ရဟန္းတို႔
မ်ားစြာေသာ လူတို႔၏ အစီးအပြါးျဖစ္ျခင္းငွါ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ေလာကကို ေစာင့္ ေရွာက္ရန္အလို႔ငွါ နတ္ လူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြါး ျဖစ္ျခင္း ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ကုန္ ေလာ့၊
ခရီးတစ္ေၾကာင္းလွ်င္ ႏွစ္ပါးမသြားၾကကုန္လင့္။

ရဟန္းတို႔
အစ၏ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ေကာင္းျခင္း႐ိွေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ျပည့္စံုေသာ တရားကို ေဟာကုန္ေလာ့၊ အလံုးစံုျပည္႕စံုေသာ ထက္ဝန္းက်င္ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပကုန္ေလာ့။
ပညာမ်က္စိ၌ ကိေလသာ ျမဴနည္းေသာ သေဘာ႐ိွကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏၊ တရားေတာ္ကို မၾကားနာရသျဖင့္ ဆုတ္ယုတ္ၾကရကုန္၏၊ တရားေတာ္ကို သိလြယ္ေသာ သူတို႔ ႐ိွကုန္လတံၱ႕။

ရဟန္းတို႔
ငါဘုရားသည္လည္း ဥ႐ုေဝလမွ ေသနနိဂံုးသို႔ တရားေဟာရန္ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူေပအံ့''

(၀ိနည္းမဟာ၀ါျမန္မာျပန္)

ေနာက္ခံစကားေျပာ.....

ေအာ္ဒီယို(၅)

ဗုဒၶအရွင္က ပထမ၀ါေတာ္မွာပဲ စြမ္းရည္ျမင့္သာသနာျပဳရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ အပါးေျခာက္ဆယ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္ခဲ့တာပါ။ သာသနာ့တပ္ဦးမွာ အရဟတၱဓဇလို႕ေခၚတဲ့ အရိယာအလံေတာ္ေတြ တလူလူလႊင့္ႏိုင္ခဲ့တာ အားတက္စရာပါပဲ။ သီတင္း၀ါလကြ်တ္တာနဲ႕ မိဂဒါ၀ုန္ျပန္တမ္းလို႕ ေခၚဆိုႏိုင္တဲ့ သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္ကို ထုတ္ျပန္ၿပီး မဇၥ်ိမနယ္ပယ္အရပ္ရပ္ဆီ သာသနာျပဳေစလႊတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သာသနာျပဳအင္အား မျပဳန္းတီးဖို႕ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို တစ္ပါးတည္းသာ ၾကြၾကေလ တဲ့။

ဗုဒၶအရွင္က မိဂဒါ၀ုန္ သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္လည္း လိုက္နာက်င့္သံုးခဲ့တာပါ။ " ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္လည္း ဥ႐ုေဝလမွ ေသနနိဂံုးသို႔ တရားေဟာရန္ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ ေပအံ့'' တဲ့။ အေဖာ္မမီွး ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတည္း ၾကြေတာ္မူတဲ့ သာသနာျပဳခရီးဟာ မိုးေျမသိမ့္တုန္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘဒၵ၀ဂၢီညီေနာင္ သံုးက်ိပ္။ ဥရုေ၀လညီေနာင္သံုးပါးအပါအ၀င္ ရေသ့ျမတ္ ရွင္တစ္ေထာင္ကို သာသနာအင္အားစု အရိယာ အရွင္ျမတ္ မ်ားအျဖစ္ ခ်ီးေျမွာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာ္ဒီယို (၃) နဲ႕ (၄)မွာ တင္ျပခဲ့တဲ့အတိုင္း မဂဓတိုင္းႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးမွာလည္း ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဓမၼတံခြန္ေတာ္ လႊင့္ထူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေအာ္ဒီယို (၆)

သာသနာျပဳရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ အပါးေျခာက္ဆယ္ရဲ႕ သာသနာျပဳခရီးလမ္းေၾကာင္းေတြကို ပိဋကတ္မွာ အျပည့္အစံု မွတ္တမ္းမတင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သစၥာဓမၼကို ႏွစ္ျခိဳက္စြာ က်င့္သံုးလိုသူေတြကို ရဟန္းျပဳေပးဖို႕ အခြင့္အာဏာတစ္ရပ္ကို ႏွင္းအပ္ခဲ့ေၾကာင္းေတာ့ မွတ္သားရပါတယ္။

သာသနာေတာ္ရဲ႕ စဦးမ်က္ႏွာအဖြင့္မွာ ဗုဒၶအရွင့္ပါးကို ခ်ဥ္းကပ္ေရာက္လာသူမွန္သမွ်ဟာ သံသရာကို တကယ္ၿငီးေငြ႕ေနသူ (ထြင္ၿပီး ၿငီးေငြ႕သူမ်ား မဟုတ္) အရင့္အမာပါရမီရွင္ၾကီးေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဆိုသူမ်ား တစ္ဦးတစ္ေလမွ ပါ၀င္မလာေလေတာ့ ဗုဒၶအရွင္ကလည္း " လာကြဲ႕ ရဟန္း " ဆိုၿပီး ရဲ၀ံ့စြာ ေနရာေပးခ်ီးေျမွာက္ခဲ့တာပါ။ ၀င္ခြင့္စာေမးပြဲ ေျဖစရာမလိုတဲ့ အျမတ္ဆံုးပါရမီရွင္အုပ္စုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္မွာ ဧဟိ ဘိကၡဳရဟန္းမ်ား လို႕ ထင္ရွားတဲ့ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြပါပဲ။

ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ တိုက္ရိုက္မေတြ႕ရဘဲ သာသနာျပဳရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ၾကီးေတြနဲ႕ ဆံုၿပီး သာသနာ့အေရေတာ္ကို ၿခံဳခြင့္ရသူေတြပါ။ သူတို႕ကေတာ့ သရဏဂံုသံုးပါးလို႕ ထင္ရွားတဲ့ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏ လို႕ အဓိ႒ာန္ျပဳရံုနဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ရဟန္းဘ၀ကို ရရွိၾကသူေတြပါပဲ။
(အေစာပိုင္းကာလမွာေတာ့ သာသနာျပဳရဟႏၱာကိုယ္ေတာ္ၾကီးေတြဟာ ရဟန္းျပဳေရးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အခက္ အခဲၾကံဳခဲ့ၾကရတယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။ သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ရဟန္းဘ၀ကို ေတာင္းဆိုၾကတဲ့ ေ၀ေနယ်မွန္သမွ်ကို ဗုဒၶအရွင္ဆီ ျပန္ၿပီး ပို႕၊ ဗုဒၶအရွင္က "လာကြဲ႕ ရဟန္း" လို႕ေခၚ၊ ရဟန္းျဖစ္။ ဒီခရီးမတြင္လွတဲ့ ျဖစ္စဥ္ကို ေက်ာ္လႊားဖို႕ ဗုဒၶအရွင္က သရဏဂံုသံုးပါးနဲ႕ ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးေတာ္မူခဲ့ရပါသတတ္။) ဗုဒၶအရွင္ဟာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေနာက္ကို လိုက္ၿပီး ရဟန္းျပဳခြင့္ေတာင္းရတဲ့ ရဟန္းေလာင္းေတြနဲ႕ သာသနာျပဳအရွင္ျမတ္ေတြရဲ႕ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈကို မဟာကရုဏာၾကီးစြာ သာသနာျပဳ အထူးအခြင့္ အာဏာတစ္ရပ္ကို အပ္ႏွင္းခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶအရွင္ဆိုတာကလည္း (၀ါဆို၀ါကပ္ခ်ိန္ကလြဲရင္) ဘ၀သက္တမ္းေတာ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီေန႕ဂလိုဘယ္လ္ေခတ္္မွာ ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ေျပာေနၾကတဲ့ ေရြ႕လ်ားပညာေရး(Mobile Education) ရဲ႕ လမ္းျပလို႕ ဆိုရမယ့္ မိုဘိုင္းလ္ဓမၼတကၠသုိလ္ေတြကို မဇၥ်ိမေဒသအႏွံ႕အျပားမွာ ဖြင့္လွစ္ေဟာၾကားၿပီး ဓမၼပါေမာကၡေတြကို ေမြးထုတ္ေပးေနခဲ့တာပါ။ ဗုဒၶေခတ္မဇၥ်ိမပညာေရးဟာ သစၥာဓမၼကို ဗဟိုျပဳၿပီး နက္နဲက်ယ္ျပန္႕စြာ ထြန္းကားခဲ့တာ ၿငင္းလို႕ ရမယ္မထင္ဘူး။

အရွင္သာရိပုၾတာနဲ႕ အရွင္ေမာဂၢလာန္ရယ္လို႕ ၾကီးျမင့္ ထင္ရွားလာမယ့္ ဥပတိႆနဲ႕ ေကာလိတဆိုတဲ့ သစၥာရွာေဖြၾကသူ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းႏွစ္ဦးဟာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးထဲမွာ အငယ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ အရွင္အႆဇိရဲ႕ သာသနာျပဳစိုက္ခင္းထဲက သိကၡာသံုးရပ္အရည္ရႊမ္းလွတဲ့ ဓမၼအသီးအပြင့္ၾကီးမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗာရာဏသီေအာ္ဒီယို

ျငိမ္းေပမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား(၃)

ေအာ္ဒီယုိ(၃)

ဗုဒၶအရွင္က သာသနာ့အေရးနဲ႕ သံဃာ့တာ၀န္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ဖို႕ အရည္အခ်င္းျပည့္ရဟန္းေတြကို ေနရာေပးရမယ္ဆိုတာ ဥာဏ္ေတာ္စူးရွစြာ သိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အရွင္သာရိပုၾတာနဲ႕ အရွင္ ေမာဂၢလာန္တို႕ကို တိတိက်က်ေနရာေပးခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းမျဖစ္မီ အရွင္ျမတ္ထံေတာ္ကို လွမ္း၀င္လာကတည္းက ေယာက်္ားျမတ္တစ္စံုေတာ့ ေရာက္လာၿပီ၊ ငါ့ရဲ႕ လက္က်္ာ၊ လက္၀ဲေနရာေပးရမယ့္ သူေတြပဲ လို႕ အတိအလင္းေၾကၿငာခဲ့တာပါ။ တကယ္လည္း ေနရာေပးခဲ့ပါတယ္။

မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႕မွာ ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ အရွင္ဟာ အဲဒီႏွစ္ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕မွာ ပထမဆံုး တရားဦးေဒသနာကို အဲဒီေခတ္မဇၥ်ိမရဲ႕ ဒႆနပညာရွင္နဲ႕ တပဂုရုၾကီးမ်ား အလယ္မွာ ေၾကၿငာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးလို႕အသိမ်ားတဲ့ ေလးစားဖြယ္ေ၀ဒပါေမာကၡၾကီးေတြ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သာ၀ကၾကီးေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာပါ။

ဗာရာဏသီဆိုတာက ယခင္က ကာသိႏိုင္ငံေဟာင္းပါ၊ ဗုဒၶေခတ္မွာေတာ့ စူပါပါ၀ါႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္တဲ့ မဂဓနဲ႕ ေကာသလၾကားက အျငင္းပြားဖြယ္ေဒသတစ္ခု ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဗုဒၶေခတ္မတိုင္မီကေတာ့ ေကာသလနဲ႕ ကာသိဆိုတာက စစ္ျပိဳင္ႏိုင္ငံၾကီးေတြပါပဲ။ တစ္ဘက္စီ ႏိုင္လိုက္ရႈံးလိုက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ ဗုဒၶအရွင္ လက္ထက္ ေတာ္မွာေတာ့ ကာသိဆိုတာ ေကာသလတိုင္း လက္ေအာက္ခံလံုးလံုး ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱရားေတြ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒႆနပညာရွင္ေတြနဲ႕ အယူသည္းျဗဟၼဏေတြ ၾကီးစိုးရာ ၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးအရ ပိုးထည္လုပ္ငန္းထြန္းကားရာ ကာသိရြာၾကီးျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ကာသိတိုင္းျဖစ္ အဖိုးတစ္သိန္းထိုက္တန္ေသာ ၀တ္လဲေတာ္ဆိုတာမ်ိဳး ဖတ္ဖူးၾကမွာပါ။ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့တဲ့ ေရွးသေရာခါ ျပည္ဗာရာ၀ယ္ဆိုတာနဲ႕ ျဗဟၼဒတ္မင္းၾကီးဆိုတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ေကာသလတိုင္းဘုရင္ ပေႆနဒီေကာသလက မဂဓတိုင္းဘုရင္ဗိမၺိသာရနဲ႕ လက္ဆက္ခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ႏွမေတာ္ေ၀ေဒဟီ( အဇာတသတ္၏ မယ္ေတာ္) အတြက္ ကာသိရြာကို မဂၤလာလက္ဖြဲ႕အျဖစ္ အပ္ႏွင္းခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မဂဓႏိုင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈ (အဇာတသတ္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕စစ္တပ္က ဖခင္အရင္းဆီက အာဏာသိမ္းခဲ့မႈ) ေတြေၾကာင့္ ေကာသလတိုင္းက ကာသိကို ျပန္လိုခ်င္တဲ့အတြက္ ေရတိုစစ္ပြဲေလးေတြ ႏႊဲခဲ့တာမ်ိဳးရွိခဲ့လို႕ မၿငိမ္မသက္ကာလေတြ ၾကံဳခဲ့ရပါေသးတယ္။

ေအာ္ဒီယို (၄)

ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းျမတ္ေတြ အရိယာအျဖစ္ လြတ္ေျမာက္မႈကို ခံစားရၿပီးတဲ့အခ်ိန္ မိဂဒါ၀ုန္ညခ်မ္းတစ္ခုမွာ ယသလို လူကုံတန္တစ္ေယာက္ကို ဓမၼအရိပ္ေအာက္ ေရာက္ေအာင္ စည္းရံုးႏိုင္ခဲ့တာက အစ ယသရဲ႕ မိတ္ေဆြ ကုန္သည္ပြဲစား သူေဌးသူၾကြယ္ေတြ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးေတြ (၅၄) ဦးဟာလည္း ရဟန္းဘ၀ကို ခိုလႈံလာခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဗာရာဏသီမိုးရာသီမွာ သာသနာျပဳႏိုင္တဲ့ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ အပါး(၆၀)ကို စည္းရံုးႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ျမင့့္ျမတ္တဲ့ အရိယာသံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးရဲ႕ ရဲေဘာ္ေျခာက္က်ိပ္လို႕မ်ား ကမၸည္းထိုးရ ေလမလား။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပထမ၀ါေတာ္အတြင္းမွာ တင္းျပည့္အရိယာမဟာသာ၀ကၾကီးအပါး(၆၀)နဲ႕ သာသနာ့ စာမ်က္ႏွာကို ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တာဟာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ စည္းရံုးေရးစြမ္းရည္ျမင့္မားမႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သီတင္း၀ါလ ကြ်တ္တာနဲ႕ ရဟႏၱာျမတ္အပါးေျခာက္ဆယ္ကို သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေပးၿပီး ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ သံသရာ ေအးေၾကာင္းလမ္းကို ျပဖို႕ ေစလႊတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္မွာပါတဲ့ ခရီးလမ္းေၾကာင္း တစ္ခုကို ႏွစ္ပါးမသြားၾကေလနဲ႕ဆိုတဲ့ ၾသ၀ါဒေတာ္ကို ကိုယ္ေတာ္လည္း လိုက္နာၿပီး တစ္ပါးတည္း သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္း ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္ (ၿပီးေတာ့ ငါဘုရားဆိုၿပီး ခုိ၀င္လာသမွ် တပည့္ေတြ ျခံရံၿပီး ဟန္ေရးမျပဘဲ ေနရာေပးခဲ့တာ၊ သစၥာတရားကို နားလည္ၿပီးတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ကိုယ္ေတာ္နဲ႕ ထပ္တူျပဳၿပီး သာသနာျပဳခြင့္ေပးခဲ့တာ အံ့ၾသၾကည္ညိဳ စရာျဖစ္ ေနပါေတာ့တယ္)

ပထမ၀ါေတာ္ဆိုၿပီး ဒုတိယ၀ါေတာ္မတိုင္မီကာလမွာ ဗာရာဏသီ၊ မိဂဒါ၀ုန္ကေန ဥရုေ၀လေတာကို ျပန္ၾကြခဲ့ပါတယ္။ (အိႏၵိယမေရာက္ခင္ကေတာ့ ဘုရားရွင္ၾကြခဲ့တဲ့ ခရီးက နီးနီးေလးပဲ ထင္ရေပမယ့္ ဒီေန႕ေခတ္ ကားနဲ႕ အျပင္းႏွင္ရင္ ငါးနာရီခရီး ရွိပါတယ္)။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေတြကို အခိုင္အမာ အုတ္ျမစ္ခ်ဖို႕ မဂဓႏိုင္ငံဘက္ကို ျပန္ကူးလာတာပါ။ လမ္းခရီးမွာ မိန္းမေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ (ေကာသလဘုရင္ရဲ႕ သားေတြျဖစ္တဲ့) ဘဒၵ၀ဂၢီညီေနာင္သံုးက်ိပ္နဲ႕ေတြ႕လို႕ သစၥာအလင္းျပလို႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ရဟန္းဘ၀ကို ေရာက္ေစခဲ့ပါေသးတယ္။

ဥရုေ၀လေတာကို ေရာက္ေတာ့လည္း မဂဓႏိုင္ငံရဲ႕ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးတစ္ဆူျဖစ္တဲ့ ဥရုေ၀လကႆပ ရေသ့ၾကီးကို ခဲခဲကတ္ကတ္ သာသနာျပဳေတာ္မူခဲ့ရပါတယ္။ ဗုဒၶ၀င္စာမ်က္ႏွာမွာ ဖတ္ရႈရသမွ် သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ဥရုေ၀လရေသ့ၾကီးအတြက္ အခ်ိန္ေပးရတာက အမ်ားဆံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (ျပန္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။ အက်ယ္ေရးရင္ လက္ေညာင္းလို႕)။ ပင္ပန္းရက်ိဳးလည္း နပ္ပါတယ္။ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးနဲ႕ အတူ သူ႕ေနာက္မွာရွိတဲ့ ညီေတာ္ႏွစ္ပါးနဲ႕ တပည့္ပရိသတ္တစ္ေထာင္လံုးက ရဟန္းဘ၀ကို ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာပါ။ ဒုတိယ၀ါမဆိုမီ ခိုင္မာတဲ့ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးကို တည္ေထာင္မိပါၿပီ။

ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးကို ၾကည္ညိဳေနတဲ့ မဂဓဘုရင္ဗိမၺိသာရနဲ႕ မွဴးမတ္ပညာရွိ သူေဌးသူၾကြယ္ေတြ၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္ကို ခိုလႈံလာၾကတာပါ။ ဥရုေ၀လကႆပၾကီးရဲ႕ အရွိန္အ၀ါၾကီးပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ သာသနာျပဳမစ္ရွင္ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အစိုးရမင္းနဲ႕ မွဴးမတ္ပညာရွိ၊ သူေဌးသူၾကြယ္၊ တိုင္းသားျပည္သူေတြ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ပါ၀င္လာတဲ့ အထိ လူထုလူတန္းစား ေပါင္းစံုကို ထိုးေဖာက္ႏိုင္ခဲ့တာဟာ အံ့ၾသစရာၾကီးပါပဲ။

ၿပီးေတာ့ မိဂဒါ၀ုန္ သာသနာျပဳမစ္ရွင္အျဖစ္ ေစလႊတ္လိုက္တဲ့ ရဟႏၱာအပါးေျခာက္ဆယ္ကလည္း မဇၥ်ိမေဒသၾကီးတစ္ခုလံုးဆီ ဓမၼတံခြန္လြႊင့္ထူဖို႕ တေရြ႕ေရြ႕ၾကြခ်ီေနၾကပါၿပီ။

13 October, 2010

ဓမၼေခတ္ေအာ္ဒီယို

ျငိမ္းေပးမယ့္ အျငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား(၂)


ႏွလံုးသားျဖင့္ နားေထာင္ႏိုင္သည့္ ေနာက္ခံစကားေျပာ......

ေအာ္ဒီယို (၁)

ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးႏွစ္ပါးတို႕ရဲ႕ စကား၀ိုင္းဟာ ပစၥကၡသာသနာ့အေရးနဲ႕ အနာဂတ္သာသနာ့ ၀န္ေဆာင္မႈတာ၀န္မ်ားအတြက္ ဓမၼပရိယာယ္ပါ၀င္တဲ့ အခ်က္ျပ မက္ေဆ့ခ်္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္...။ အရိယာအရွင္ျမတ္တို႕ရဲ႕ ေ၀ါဟာရမွာ အဓိပၸါယ္ေတြအမ်ားၾကီး က်ယ္ျပန္႕နက္ရႈိင္းေနတာကို နမ္းရႈိက္လိုက္မိပါတယ္။

အရွင္သာရိပုၾတာရဲ႕ စကားကို ဗုဒၶအရွင္တုန္႕ျပန္ပံုက ဘုရားျမတ္တို႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈဆန္တဲ့ ႏႈတ္ေရးၾကြယ္၀မႈ ဂုဏ္တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ပိဋကတ္စာေပမွာေတာ့ ေပါရီလို႕ ဖြင့္ဆိုပါတယ္။ မဂ္ခ်မ္းသာ ဖိုလ္ခ်မ္းသာနဲ႕ ေအးေအးလူလူပဲ ေနေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ လက်္ာရံကိုယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕ စကားကို မွားတယ္၊ မွန္တယ္၊ ေကာင္းတယ္။ မေကာင္းဘူး လို႕ မွတ္ခ်က္မေပးဘဲ "ေနပါဦးကြယ္ "တဲ့။

မွားတယ္၊မွန္တယ္၊ ေကာင္းတယ္၊ မေကာင္းဘူး လို႕ မွတ္ခ်က္ေပးလိုက္ရင္ အရွင္ျမတ္ေတာ္တိုင္ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူတဲ့ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ မဂ္ဖိုလ္ခ်မ္းသာနဲ႕ အၿမိဳက္နိဗၺာန္ ၀င္ေပါက္ကို ပိတ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားေပလိမ့္မယ္။ ေလာကဓမၼသဘာ၀ကို ကြဲျပားေအာင္ နားမလည္သူေတြအတြက္ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ျဖစ္ေပလိမ့္မယ္၊ ဒီေတာ့'' ေနပါဦးကြယ္ " တဲ့။


ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အစြန္းလြတ္ ႏႈတ္ေရးၾကြယ္မႈကို ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ လာေရာက္ ေတြ႕ဆံုသူေတြက ဗုဒၶအရွင္ကို ျပန္ေတာ့မယ္ ဘုရား လို႕ ႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့ အခါ "သင္တို႕အခ်ိန္အခါကို သင္တို႕ သိၾကကုန္ေလာ့" တဲ့။ ျပန္လို႕လည္း မႏွင္၊ မျပန္ပါနဲ႕ လို႕လည္း မတား။ အရိယာသာ၀ကၾကီးေတြ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ခါနီး ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ခြင့္ပန္ၾကတဲ့ အခါ "ဘယ္မွာ ပရိနိဗၺာန္ စံမွာလဲကြယ္ရို႕ " လို႕ပဲ ေမးေတာ္မူေလ့ရွိပါသတဲ့။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့လို႕ ခြင့္ေပးလိုက္ရင္ ေသျခင္းတရားကို ခ်ီးမြမ္းရာေရာက္ၿပီး မျပဳပါနဲ႕ဦးလို႕ တားရင္လည္း သံသရာကို အားေပးရာ ေရာက္ေလသတဲ့။

ေအာ္ဒီယို (၂)

ဒီစာတုမရြာဒိုင္ယာေလာ့ခ္မွာ အရွင္သာရိပုၾတာကလည္း သူ႕အတြက္ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ ေမးခြန္းကို ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ရဲ႕ အလိုေတာ္က် ေျဖဆိုေလွ်ာက္ထားခဲ့တယ္ လို႕ပဲ ထင္ပါတယ္။ "အၿငိမ္းပဲ ေနေတာ့မယ္ ဘုရား" တဲ့။ ဗုဒၶအရွင္ကလည္း "ေနပါဦးကြယ္၊ အၿငိမ္းေနခ်င္တာေလး ေစာင့္ပါဦး" တဲ့။

အရွင္ေမာဂၢလာန္ကိုယ္ေတာ္ၾကီးကေတာ့ ''ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ေအးေအးလူလူေနမယ္ ဆိုရင္ သံဃာေတြကို အရွင္သာရိပုၾတာနဲ႕ တြဲၿပီး ဦးေဆာင္မယ္ ဘုရား "တဲ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဗုဒၶအရွင္က သိပ္ေကာင္းတယ္ သိပ္ကို ေကာင္းတာပဲ၊ ငါတို႕သံုးပါးေပါင္းၿပီး သံဃာေတြကို အတူတူ ဦးေဆာင္ၾကမယ္ တဲ့။

အၿငိမ္းအေနဘဲ သံဃာေတြကို ဦးေဆာင္မယ္ဘုရားဆိုတဲ့ လက္၀ဲေတာ္ရံၾကီးရဲ႕ စကားကိုေတာ့ သိပ္ေကာင္းတာပဲ လို႕ ထပ္တလဲ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူၿပီး သာသနာေတာ္ေရးအတြက္ ေသြးေႏြးၾကဖို႕ ဗုဒၶအရွင္က ေဆာ္ေအာလိုက္ပါတယ္။ အၿငိမ္းေနလိုသူေတြ ေစာင့္ၾကဦး။

ၿပီးေတာ့လည္း အတူတူ ဦးေဆာင္ၾကမယ္ေလ တဲ့။ ဒီေန႕ေခတ္မွာ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ၾကားေနရတဲ့ Team Work ကို ဗုဒၶအရွင္က လမ္းျပလိုက္တာပါ။ ပုဂၢိဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈနဲ႕ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းက ဦးေဆာင္ကြပ္ကဲမႈသေဘာတရားကို ေတာ္လွန္လိုက္တာပါ။


တကယ္လည္း ဗုဒၶအရွင္ က်င့္သံုးခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယ၀ါေတာ္မွာပဲ အရွင္ျမတ္ထံေတာ္ပါးကို ခ်ဥ္းကပ္လာတဲ့ ဥပတိႆနဲ႕ ေကာလိတဆိုတဲ့ ျဗဟဏလူရြယ္ အမ်ိဳးေကာင္းသားႏွစ္ဦးကို အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးႏွစ္ပါးရယ္လို႕ ေနရာေပးၿပီး ပုခံုးအနားမွာ ထားခဲ့တာပါ၊ လက်ာ္ေတာ္ရံ အရွင္မဟာသာရိပုၾတာ၊ လက္၀ဲေတာ္ရံ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တဲ့။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပုခံုးနဲ႕ နီးလိုက္ပါသလဲ....။ ေရႊျပည္ၾကီးက ပရိယတ္ ပဋိပတ္ေက်ာင္းတိုက္ၾကီးေတြ၊သာသနာေရးဆိုင္ရာလုပ္ငန္းေဆာင္တာၾကီးေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ၿပိဳလဲသြားေတာ့" ေအာ္ ပခုံးနားမွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မထားခဲ့ၾကတာပဲ " လို႕ ျမင္ေနမိပါတယ္။

11 October, 2010

ပိဋကတ္ရႈေမွ်ာ္ခင္းေပၚက စိတ္ကင္မရာ

ၿငိမ္းေပမယ့္ အၿငိမ္းမေနႏိုင္သူမ်ား (၁)


“ေမာဂၢလာန္၊ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ။ ေမာဂၢလာန္၊ ငါသည္လည္းေကာင္း သာရိပုၾတာ၊ ေမာဂၢလာန္တုိ႔သည္လည္းေကာင္း ရဟန္းအေပါင္းကုိ ဦးေဆာင္ၾကကုန္အ႔ံ။ (မဇၥ်ိမပဏၰာသျမန္မာျပန္-၁၃၂)

ပိဋကတ္ရႈေမွ်ာ္ခင္းေပၚ စိတ္ကင္မရာမီးပြင့္မ်ား တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္သြား.......

ျပကြက္(၁)

စာတုမရြာက သွ်စ္သွ်ားေတာေက်ာင္းေလးမွာ ဗုဒၶအရွင္က ရဟန္းေတာ္အခ်ိဳ႕နဲ႕ အတူ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ သီတင္းသံုးေနခဲ့ပါတယ္ ။ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဓမၼဂီတ၊ ရဟန္းျမတ္တို႕ရဲ႕ ဘာ၀နာမယနဲ႕ စာတုမရြာခံေတာ ေက်ာင္းေလးက စိမ္းလန္းၿငိမ္းေအးလို႕ပါပဲ..။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေတာေက်ာင္းေလးရဲ႕ အရိပ္ရသစ္ပင္ေတြမွာ ခိုနားေနတဲ့ ေရာင္စံုေတးဆိုငွက္ေတြ တအုပ္တမၾကီး ရုတ္တရက္ ထပ်ံသြားၾကေလရဲ႕။ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို တခြ်တ္ခြ်တ္ဖိနင္းလိုက္တဲ့ ေျခသံမ်ား...။ ေအာ္ဟစ္ႏႈတ္ဆက္သံမ်ား......။ ဆိတ္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေတာေက်ာင္းေလးရဲ႕ ၀ိေ၀ကၾကမ္းခင္းေလး က်ိဳးပဲ့သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အရွင္သာရိပုၾတာနဲ႕ အရွင္ေမာဂၢလာန္တို႕ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး အေရအတြက္ ငါးရာရွိတဲ့ ရဟန္းေတြ အုပ္စုလိုက္ၾကီး ေတာေက်ာင္းေလးဆီ ေရာက္လာခဲ့ၾကတာပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘုရားဖူးဖို႕ ျဖစ္ေပမယ့္ ဘုရားအလိုေတာ္နဲ႕ ကိုက္ညီတဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးကိုေတာ့ မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။

ဗုဒၶအရွင္က ဆူဆူေ၀ေ၀ အသံေတြကို ႏွစ္ျခိဳက္ေတာ္မမူဘဲ ၀ိေ၀ကရပ္၀န္းကိုသာ ဂုဏ္တင္ေလ့ရွိတာပါ။
ဧည့္သည္ရဟန္းေတြက စာတုမရြာေတာေက်ာင္းေလးကို ေရာက္တာနဲ႕ ေက်ာင္းခံရဟန္းေတြကို ေအာ္ဟစ္ႏႈတ္ဆက္ၾက၊ ေနရာထိုင္ခင္း ျပင္ဆင္ၾက၊ သပိတ္ သကၤန္းေတြ သိမ္းဆည္းၾကနဲ႕ ခုေတာ့ ေတာေက်ာင္းေလးရဲ႕ မူလအေရာင္ေတြ ပ်ယ္လြင့္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ဆူညံပူေလာင္မႈေတြသာ တံလွ်ပ္ ထေနပါေတာ့တယ္။
ျပကြက္ (၂)

'' အာနႏၵာ တံငါရြာက ငါးစိမ္းသည္ေတြလို ဆူညံသံေတြက ဘာသံေတြလဲ''။''အရွင္သာရိပုၾတာနဲ႕ အရွင္ေမာဂၢလာန္တို႕ ဦးေဆာင္လာတဲ့ ဘုရားဖူးရဟန္းေတြပါ ဘုရား ''။

ဗုဒၶအရွင္က အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးႏွစ္ပါးကို ေခၚၿပီး ေတာေက်ာင္းေလးက ႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
''ရဟန္းတို႕ သင္တို႕အဖြဲ႕ကို ငါႏွင္ထုတ္ၿပီ၊ သင္တို႕ ငါနဲ႕ ေနဖို႕ မထိုက္တန္ေပဘူး " တဲ့။

အဂၢမဟာသာ၀ကၾကီးႏွစ္ပါးက အမိန္႕နာခံတဲ့ ေနရာမွာ စံျပျဖစ္ေလေတာ့ ဘုရားရွင္ကို ႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ ဘုရားဖူးရဟန္းေတြနဲ႕အတူ စာတုမရြာေလးက ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ စာတုမရြာ အစည္းအေ၀းခန္းမမွာ ရပ္ရြာေကာ္မတီအစည္းအေ၀းထိုင္ေနတဲ့ သာကီ၀င္မင္းေတြက ရဟန္းေတာ္ေတြ တျပံဳၾကီးျပန္ထြက္လာတာ ျမင္သြားခဲ့ၾကတယ္။ အေၾကာင္းစံုသိသြားေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ ကိုယ္စား ဘုရားရွင္ကို ေတာင္းပန္ေပးၾကလို႕ ဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္ေတြကို ျပန္လက္ခံပါတယ္။ (သဟမၸတိျဗဟၼာၾကီးလည္း လာၿပီး ေတာင္းပန္ေပးတယ္လို႕ က်မ္းစာမွာ ဆိုေပမယ့္ စာတုမရြာသားေတြနဲ႕ လံုေလာက္ေနၿပီမို႕ ဒီမွာ ခ်န္လွပ္ခဲ့ပါတယ္။ )


ျပကြက္ (၃)

ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ (၁)
"သာရိပုၾတာ၊ ရဟန္းအေပါင္းကုိ ငါဘုရားႏွင္ထုတ္စဥ္ သင္႔အား အဘယ္သုိ႔ေသာ စိတ္အၾကံ ျဖစ္ေလသနည္း"
“ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းအေပါင္းကုိ ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူျပီ၊ ယခုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ေၾကာင္႔ၾကမဲ႔စြာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနျခင္းကုိ အားထုတ္ေတာ္မူလ်က္ ေနေတာ္မူလတၱံ႔။ ယခုအခါ ငါတုိ႔သည္လည္း မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ေၾကာင္႔ၾကမဲ႔စြာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနထုိင္မႈကုိ အားထုတ္ကုန္လ်က္ ေနၾကကုန္ေတာ႔အံ႔” ဟူေသာ အၾကံျဖစ္ပါ၏ ဘုရား''

“သာရိပုၾတာ ဆုိင္းငံ႔ဦးေလာ႔၊ သာရိပုၾတာ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ခ်မ္းသာစြာေနျခင္းကုိ ဆုိင္းငံ႔ဦးေလာ႔ ''။ (မဇၥ်ိမပဏၰာသျမန္မာျပန္-၁၃၂)

ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ (၂)

''ေမာဂၢလာန္ ရဟန္းအေပါင္းကုိ ငါဘုရားႏွင္ထုတ္စဥ္ သင္႔အား အဘယ္သုိ႔ေသာ စိတ္အၾကံ ျဖစ္ေလသနည္း"
“ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းအေပါင္းကုိ ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူျပီ။ ယခုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ေၾကာင္႔ၾကမဲ႔စြာ ေနေတာ္မူျခင္းကုိ အားထုတ္လ်က္ ေနေတာ္မူလတၱ႔ံ။ ယခုအခါ ငါသည္လည္းေကာင္း၊ အရွင္သာရိပုၾတာသည္ လည္းေကာင္း ရဟန္းအေပါင္းကုိ ဦးေဆာင္ၾကကုန္ေတာ႔အံ႔” ဟူေသာအၾကံ ျဖစ္ပါ၏ဘုရား''
“ေမာဂၢလာန္၊ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ။ ေမာဂၢလာန္၊ ငါသည္လည္းေကာင္း သာရိပုၾတာ၊ ေမာဂၢလာန္ တုိ႔သည္လည္းေကာင္း ရဟန္းအေပါင္းကုိ ဦးေဆာင္ၾကကုန္အ႔ံ။" (မဇၥ်ိမပဏၰာသျမန္မာျပန္-၁၃၂)