ဗုဒၶ၏အၿမဲတမ္းလျပည့္ညမ်ား

(၁)

လျပည့္ညကို ဘယ္လိုလႈိင္းပုတ္သံေတြနဲ႕ ၾကိဳဆိုရမွာပါလိမ့္။ ဗုဒၶေျခေတာ္ရာထင္းထင္းရွိေလသည့္ ခ်စ္စြာေသာ လျပည့္ညမ်ားစြာထဲက တစ္ည၊ ေအာ္ ယေန႕ညသည္ ကဆုန္လျပည့္ည...။
ဗုဒၶအရွင္၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္သည္ “အၿမဲတမ္းလျပည့္ညမ်ား”ျဖင့္ ထူးျခားစြာ လွပ၀ိုင္းစက္ေနတတ္ေလသည္ပဲ။

၀ါဆိုလျပည့္
(မဟာပဋိသေႏၶဓါတ ္ ကိန္း၀ပ္ေသာေန႕)

ကဆုန္လျပည့္
(ဖြားျမင္ေသာေန႕)

၀ါဆိုလျပည့္
(ေတာထြက္ေသာေန႕)

ကဆုန္လျပည့္
(သစၥာသိျမင္ တဏွာစင္ေသာေန႕)

၀ါဆိုလျပည့္
(ဓမၼစၾကာတရားဦးေဒသနာေဟာၾကားေသာေန႕)


ကဆုန္လျပည့္
(မဟာပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေသာေန႕)

(၂)
ဓမၼဂဂၤါေမာ္ဒန္ေတာရဟု သင္းပ်ံ႕ေလသည့္ ပန္းစံုေတာေလး၏ နံနက္ခင္းေလျပည္ေမႊးကို သူရႈိက္သည္။ သည္ရက္ပိုင္းမ်ားတြင္ မိဂဒါ၀ုန္ေနထြက္ခ်ိန္က တင္းမာရဲရင့္လြန္းလွသည္။ ဒီဂရီျမင့္မားသည့္ အပူခ်ိန္ကို ထမ္းပိုးလာရသည့္ ေနေရာင္ျခည္သည္ ၿငင္သာမႈမရွိစြာ အေဆာတလွ်င္ပင္ သူ႕အခန္းျပတင္းတံခါးေလးေပၚ က်ဆင္းလာတတ္သည္။

မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးသည္ႏွင့္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားထဲ ျဖတ္သန္းကာ ဗုဒၶအရွင့္ဂုဏ္သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားထဲ ၀င္ေရာက္ျဖစ္သည္။ ထူးျခားေသာ ေန႕ျမတ္သမယတြင္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားေပးပို႕သည့္ ဗုဒၶအရွင္၏ ပံုရိပ္ေတာ္ ေမးလ္မ်ားကို ဖူးေမွ်ာ္ရသည္က ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းသည္။

ထိုမိတ္ေဆြမ်ားေပးပို႕ေသာ ဗုဒၶအရွင္၏ လျပည့္ညပံုရိပ္မ်ားႏွင့္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာေန႕ရက္မ်ားဆီ ေမွ်ာ္ေငးေနမိ ေသးေတာ့၏။

(၃)
လျပည့္ညကို ဘယ္လိုလႈိင္းပုတ္သံမ်ားႏွင့္ ၾကိဳရမွာပါလဲ တဲ့။ ကမ္းကို ျမင္ေနေလၿပီပဲ။

အင္ၾကင္းပန္းရနံ႕ကို လြမ္းျခင္း

အင္ၾကင္းပန္းဆိုတာ ဗုဒၶ၀င္စာအုပ္ထဲက ဒ႑ာရီဆန္လြန္းတဲ့ ပန္းအျဖစ္သာ ျမတ္နိုးခဲ့ဖူးတာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေနတုန္းက ေအာက္ရပ္ညာေၾက ေဒသစံုေအာင္ ပရိယတ္ဆရာအဆူဆူရဲ႕ ေျခမႈံေတြကိုပဲ ရန႔ံအျဖစ္ ခံစားခဲ့ရေလေတာ့ အင္ၾကင္းပန္းဆိုတာ အေ၀းၾကီးပါ။ ပိေတာက္ပန္းပြင့္ခ်ိန္ေတြကုိေတာင္ လြဲလြဲေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖစ္ခဲ့ရသူပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဇၥ်ိမကိုျပန္ေလွ်ာက္ခြင့္ရတဲ့အခါမွ အင္ၾကင္းပန္းေတြက ေ၀လို႕လွလို႕ ေၾကလို႕မြလို႔ပါပဲ။
ဘုရားရွင္ဖြားေတာ္မူရာ လုမၺိနီမွာလည္း အင္ၾကင္းေတြက ေ၀လို႕။
ဘုရားရွင္ေနာက္ဆံုးျမတ္ေသာထြက္သက္ေတာ္၀န္းက်င္မွာလည္း အင္ၾကင္ပန္းေတြက ေၾကလို႕မြလို႕ေပါ့။
ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ စဦးေန႕ရက္ကို အင္ၾကင္ပန္းရန႔ံေတြက သင္းပ်ံ႕ခဲ့သလို ေနာက္ဆံုးေန႕ရက္ေတြမွာလည္း အင္ၾကင္းေတြက ေ၀ခဲ့ပါသတဲ့။ ကုသိနာရံုမွာ ဗုဒၶကို လြမ္းဆြတ္တသသူတိုင္း အင္ၾကင္းေတာထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြ ေ၀့၀ဲလြင့္ေၾကြခဲ့ၾကရတာခ်ည္း။ တကယ္လြမ္းဖို႔ေကာင္းခဲ့တာပါ။
ဘုရားရွင္က ေမြးဖြားတုန္းကလည္း အင္ၾကင္းပင္ေအာက္မွာ။ မဟာပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေတာ့လည္း ဒီအင္ၾကင္းပင္ေအာက္မွာပဲတဲ့။

ဗုဒၶစာေပေတြမွာ အင္ၾကင္းနဲ႕ပတ္သက္လို႕ရွားရွားပါးပါး ေၾကကြဲစရာဇာတ္လမ္းေလးေတာ့ ရွိခဲ့ဖူးတာပါပဲ။
“ေရြသံုးရံျခယ္ ၾကာရိပ္လယ္မွာ ရယ္ကာေမာကာ မ်က္ႏွာေငြလ ရႊင္ပပနဲ႕ ခင္မ ၀မ္းေျမာက္ပါေလေတာ့” ဆိုတဲ့ စာဆိုေတာ္ ဦးပုညရဲ႕ စာသားေလးက အမွတ္ထင္ထင္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇာတ္မွာ အင္ၾကင္းပန္းတစ္ခိုင္နဲ႕ အသည္းကြဲခဲ့ရတဲ့ စူဠသုဘဒၵါနဲ႕ သူမရဲ႕ အာဃာတေတြၾကားဘ၀စေတးခဲ့ရတဲ့ အေလာင္းေတာ္အတြက္ မ်က္ရည္သီသီေ၀့ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အင္ၾကင္းပန္းေတြကေတာ့ ပြင့္ေနၾကဦးမွာပါ။
ေၾကကြဲစရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အံ့ခ်ီးဖြယ္ရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အင္ၾကင္းပန္းရနံ႕ကို ရွဴရႈိုက္သူရဲ႕ ေ၀ဒနကၡႏၶာေပၚမွာပဲ ထင္က်န္ေနပါလိမ့္မယ္။

တစ္ဆက္တည္း ေတြးမိတာက လျပည့္ေန႔ေတြ အေၾကာင္းပါ။
ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အေရးၾကီးတဲ့ လျပည့္ေန႔ေတြဟာ လႏွစ္လနဲ႕ သက္ဆိုင္ေနတာပါ။
၀ါဆိုလျပည့္နဲ႕ ကဆုန္လျပည့္ေတြပါပဲ။
ဒီမွတ္တမ္းေလးၾကည့္ရင္ ထင္ရွားပါတယ္။

၀ါဆိုလျပည့္- ပဋိသေႏၶတည္ေနေတာ္မူပါတယ္။
ကဆုန္လျပည့္- ေမြးဖြားေတာ္မူပါတယ္။


၀ါဆိုလျပည့္- ေတာထြက္ေတာ္မူပါတယ္။
ကဆုန္လျပည့္- ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ရွိေတာ္မူပါတယ္။

၀ါဆိုလျပည့္-ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူပါတယ္။
ကဆုန္လျပည့္-မဟာပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပါတယ္။

ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္လို႕ ေျပာရမယ့္ အင္ၾကင္းပင္နဲ႕ လျမတ္ႏွစ္ပါးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ရုကၡေဗဒပညာရွင္ေတြနဲ႕ နကၡတၱေဗဒပညာရွင္ေတြ ဆက္ေတြးၾကဖို႕ပါ။

ဒါေပမယ့္ အေရးၾကီးဆံုး သဗၺညဳတအသိျမတ္ကို ရေတာ္မူတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေအးရိပ္ေပးခဲ့တဲ့ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ျမတ္ကိုလည္း စဥ္းစားရမွာပါ။
ဒါကေတာ့ ဆက္ၿပီးေဆြးေႏြးခ်င္စရာပါပဲ။

အၿမိဳက္လမ္းညြန္

စက္တင္ဘာလက ေတာ္ေတာ္ေလးနီးေနပါၿပီ။ ၾသဂုတ္လမွာေတာ့ မိုးၾကြင္းမိုးက်န္ေတြ ရွိေနေသးသလို ဘုရားရွင္ေနာက္ဆံုးစံေတာ္မူရာ အရပ္မွာ ေရလႊမ္းမိုးမႈ အခ်က္ေပးသံေတြက ဆူညံေနတုန္းပါ။ ေနာက္လဆိုရင္ေတာ့ ရာသီဥတုကလည္း မိုးသားတိမ္တိုက္ေတြ ကင္းစင္သြားၿပီမို႕ ခရီးတစ္ခုကို စတင္မယ္ဆိုရင္ မွန္းသေလာက္ ေပါက္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားကို ေရာက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အိႏၵိယႏိုင္ငံက ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ေျခရာေနာက္လိုက္ၿပီး ပရမတၱအေရာင္ေတြ တလက္လက္ ေတာက္ပခဲ့ရာေနရာေတြကို ျမတ္ႏိုးၾကည္ညိဳစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းလိုသူတိုင္းအတြက္ ဘုရားဖူးခရီးစတင္သင့္တဲ့ အခ်ိန္ေကာင္းပါပဲ။(တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ဒီလိုစိတ္ထားရွိၾကတာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ ဂုရုေကြးၾကီးေျပာသလို ဖြတ္ကလိဒဂၤါး ေငြယားေလးသာရိွရင္ ဘုရားဖက္တရားဖက္ေရာက္ၾကတဲ့ က်ဳပ္တို႕အမိ်ဳးရင္းၾကီးေတြအတြက္ေတာ့ အထူးေျပာဖြယ္မလိုဘူးေပါ့။)

ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူရာ ဗုဒၶဂယာအနီးမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္မြန္ျမတ္စြာနဲ႕ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ ဂယာေလဆိပ္ဟာလည္း နိဗၺာန္ဆိပ္ကူးတံတားထိုးေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂယာေလဆိပ္က ဘုရာဖူးရာသီေတြမွာပဲ ဖြင့္လွစ္တတ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံကလာၾကမယ့္ ဘုရားဖူးခရီးသည္ေတြ အတြက္ေတာ့ ဘုရားဖူးခရီးသြားေအဂ်င္စီေတြရဲ႕ တခုတ္တရ၀န္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အစီအစဥ္တက် ဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံတကာမွာ ေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတာ္စင္ေတြအတြက္ေတာ့ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္တစ္ခုျဖစ္လာဖို႕ အဆက္အသြယ္ေကာင္းေလးေတြ လိုအပ္လွပါတယ္။

ဥေရာပလို အေမရိကလို ယုတ္စြအဆံုး အဖရိကတိုက္ထဲက ေတာနက္ၾကီးေတြထဲပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပိုက္ဆံေငြေၾကးရွိရင္ လမ္းျပေကာင္းတစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အလြယ္တကူ သြားလာျဖတ္သန္း ႏိုင္ေပမယ့္ အိႏိၵယႏိုင္ငံဆီကို ဦးတည္လာတဲ့ သံေ၀ဇနိယဘုရားဖူးခရီးကေတာ့ ဘာသာရပ္အသစ္တစ္ခုပါ။

ေနရာလမ္းညႊန္ထက္ အျမိဳက္လမ္းညႊန္က ပိုအေရးၾကီးပါတယ္။ အၿမိဳက္ဆိုတာ အမရိတ(amrita) ဆိုတဲ့ သကၠတစကားကုိ ေမြးစားထားတာပါ။ ပါဠိလိုေတာ့ “အမတ” ပါပဲ။ အမတဆိုတာ မေသျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရသလို နိဗၺာန္ကို ရည္ညႊန္းေၾကာင္းလည္း သိၾကမွာပါ။ ဘုရားရွင့္သာသနာ ထြန္းကားပြင့္လန္းရာ အထိမ္းအမွတ္ေနရာေတြအတြက္ ေနရာအႏံွ႕ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြ ရွိေလေတာ့ လက္ညွိဳးတစ္ေခ်ာင္းညႊန္ျပလိုက္ရံုနဲ႕ ျပည့္စံုသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာက ဘာလို႕ လြယ္လြယ္ေျပာလိုက္ရင္ ၿပီးသြားႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ကေတာ့ သမိုင္းပညာရွင္ေတြလို လကမၻာစူးစမ္းသူေတြလို ေကာက္ခ်က္အမိ်ဳးမ်ိဳးခ်ၿပီး ဘာတရားမွလည္းမရ ဘာသံေ၀ဂကိုမွလည္း မဆည္းပူးျဖစ္တဲ့ ဘုရားဖူးေတြကိုေတာ့ သံေ၀ဇနိယေလးဌာနတရားကို ေဟာလိုခဲ့မွာ မဟုတ္ေၾကာင္းေသခ်ာလွပါတယ္။
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းမွာ ကိုယ္ေတာ္အရွင္ဘာေတြ ေဟာခဲ့သလဲ။ ဘယ္လို က်င့္ၾကံေစလိုခဲ့သလဲ စတဲ့ ဓမၼႏႊယ္တဲ့ အေတြးေတြနဲ႕ ဘုရားဖူးျခင္းကိုသာ ခ်ီးမႊမ္းအားရေတာ္မူေပလိမ့္မယ္။

''HE WHO SEES THE DHAMMA, SEES ME,
HE WHO SEES ME, SEES THE DHAMMA.''

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္က အေမရိကတိုက္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ သာသနာ့မိခင္မိသားစုရဲ႕ အေဖၾကီး အေမၾကီးႏွစ္ေယာက္အတြက္ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္တစ္ခုကို ေရးွဆြဲၿပီး အၿမိဳက္ခရီးသြားေဖာ္ အျဖစ္ ပါရမီျဖည့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

သူတို႕အတြက္ ေရးဆြဲျဖစ္တဲ့ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ေလးကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ လိုအပ္ရင္ နည္းမွီစဥ္းစားႏိုင္ေအာင္ပါ။ ခရီးစဥ္ထဲမွာ ဗုဒၶဂယာကို ပိုပိုသာသာေလး ရက္သတ္မွတ္ေပးထားပါတယ္။ ဘုရားပြင့္ရာ ေျမျမတ္မဟာမွာ ေအးေအးလူလူ ဘာ၀နာတစ္ခုခုကို ပြားမ်ားႏိုင္တာေပါ့။
တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။၊ အိႏၵိယေရာက္မွေတာ့ ကမၻာ့အံဖြယ္တစ္ပါးလို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ တပ္ခ္်မဟာလ္ကိုလည္း ခရီးစဥ္ထဲ ထည့္ေပးရတာပါ။ ကေလးေတြက သူတို႕သိတာက စေမးရင္ ေျဖႏိုင္ရမယ္ေလ။ ၿပီးမွ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္အေၾကာင္းနဲ႔ ဗုဒၶ၀င္ကို ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့။.

Dear Religious Brother & Sister

This is the itinerary for the Buddhist Circuits

(18/19-10.2008 ) (from US to India)

(20.10.2008) (New Delhi Sight-Seeing)and (at 6:00 pm we take train to Varanasi)
နယူးေဒလီၿမိဳ႕ေတာ္ လည္ပတ္ျခင္း

(21.10.2008)(Varanasi where the Buddha delivered his first Dhamma)

(22.10.2008) (Varanasi Sightseeing)
ဗာရာဏသီ ( ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာရာႏွင့္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းပါးရႈခင္း)

(23.10.2008) from this day early morning, we begin to go by car to (Savatthi where the Buddha stayed for 25 years)
ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သီတင္းသံုးခဲ့ရာ သာ၀တၳိျပည္မြန္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာႏွင့္ ေကာသလမင္း၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း

(24.10.2008) (Lumbini where there the Buddha was born ) Noted that it is situated in Nepal
ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဖြားျမင္ရာ လုမၺိနီသာေမာ အင္ၾကင္းေတာ

(25.10.2008) ( Kusinagara where the Buddha passed away)
ဘုရားရွင္ေနာက္ဆံုးေလ်ာင္းစက္ရာ ကုသိနာရံု အင္ၾကင္းစံု

(26.10.2008) (Vasali and Pattana the kindom of Asoka)
ဗုဒၶသာသနာၿပဳမင္းဧကရာဇ္အေသာက၏ နန္းေတာ္ရာျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ ယေန႕ေခတ္ ဘီဟာျပည္နယ္ျမိဳ႕ေတာ္ ပတၱနားႏွင့္ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ရာ ေ၀သာလီ

(27.10.2008 ) (Rajagriha the Kindom of Bimbisara ) (Nalanda University)
ဗိမၺိသာရမင္း၏ မဂဓတိုင္းၿမိဳ႕ေတာ္ ရာဇၿဂိဳဟ္မွ ဗုဒၶ၀င္ေနရာမ်ားႏွင့္ နာလႏၵာတကၠသိုလ္

(28.10.2008) to (2.11.2008)(Bodh Gaya where the Buddha attained the Enlightenment)
ဗုဒၶအရွင္ သဗၺညုတေရႊဥာဏ္ေတာ္ကုိရရွိရာ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္၊ ေနရဥၨရာျမစ္ကမ္းပါးႏွင့္ ဥရုေ၀လေတာ

(2.11.2008) (from Boodh Gaya to Delhi by train)
ဂယာမွသည္ ေဒလီၿမိဳ႕ေတာ္သို႕

(4.11.2008) ( Taj Mahar the world wonder)
တပ္ခ်္မဟာလ္သို႕

At that night my Dagagyi and Dagamagyi will take the flight to US( 5.11.2008 12:30 am)that is Midnight of (4.11.2008)

With Metta

UZIN

Noted

Four Samvejaniya places are ;

1)Lubini(23.10.2008) (Phwar)

2)Bodh Gaya(25.10.2008) (Pwint)

3)Varanasi(21.10.2008) (Haw)

4)Kusinagara(23.10.2008) (San)

ဆုေတာင္း။ ဘုရားရွင္ႏွင့္ေတြ႔ပါေစေသာ္

Man-made ကမၼႆကာ

မွတ္စု (၃)

သြာကၡာေတာ ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ၊
စရထ ျဗဟၼစရိယံ
သမၼာ ဒုကၡႆ အႏၱကိရိယာယ။

တရားဓမၼကို ေကာင္းစြာ ေဟာျပအပ္ၿပီ။
ဆင္းရဲျခင္းကို အဆံုးသတ္ဖို႕ အက်င့္ျမတ္ကို မွန္ကန္စြာ က်င့္သံုးၾက။

ဗုဒၶ


ဒီေန႕ရက္ေတြမွာ ဗာရာဏသီဟာ ေရႊျပည္ေတာ္ဆီက အညာေက်းလက္လို မိုးေလးတစ္ေျဖာက္ေျဖာက္က်ေနတတ္ပါတယ္။
(အမ်ားၾကီးလည္း ရြာေလ့မရွိဘူး)
ခုေတာ့ ရြာသမွ်ေလးနဲ႕ပဲ
ေအးစိမ့္ၾကည္ျမေနသမို႕ ဘယ္မွ မသြားဘဲ စာအုပ္ေတြနဲ႕တိတ္တိတ္ေလး ၿငိမ္ကုတ္ေနျဖစ္ပါတယ္ ။
အတူေန သီတင္းသံုးေဖာ္ႏွစ္ပါးကလည္း စာဂ်ပိုး(ၾကမ္းပိုး) ေတြမို႕ စာဖတ္ရတာ တြင္က်ယ္ရံုမကဘဲ လြန္ထြက္သြားလို႕ ျမန္မာျပည္က ၀ယ္လာတဲ့ စာအုပ္ေတြ ေၾကာင္ပုဇြန္စားျဖစ္သြားပါတယ္။
(အမွန္က စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳ စာေပက ထုတ္ေ၀တဲ့ ျမန္မာ၀တၳဳတို ၂၀၀၆-၇-၈ ေပါင္းခ်ဳပ္ သံုးအုပ္တည္းပါ) ျမန္မာ၀တၳဳတိုေကာင္းေတြ ငတ္ေနတာ ၾကာၿပီမို႕ ဖတ္ၿပီးသားကိုပဲ ထပ္ထပ္၀ါးမိပါရဲ႕။

သေရာ္တာေလးေတြ ဖတ္ရတဲ့အခါ အနည္းငယ္မွ် ၿပံဳးခြင့္ရေပမယ့္ တကယ့္မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေရးထားတဲ့ စကားလံုးေတြကေတာ့ ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ ႏွလံုးသားကိုေတာင္ ၿမိျမစြာ ပြတ္သပ္နိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ လက္သမားဆရာတစ္ေယာက္က သစ္သားအၾကမ္းထည္ကို ေကာ္ပတ္နဲ႕ တိုက္စားေနသလိုမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ ပန္းရံဆရာတစ္ေယာက္က အဂၤေတၾကမ္းၾကမ္းကို သံလ်က္နဲ႔ ရွပ္တိုက္ဆြဲလိုက္သလိုမ်ိဳးေပါ့။

ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ သုတနယ္နိမိတ္အလြန္က လူေတြ တကယ့္ လူစစ္စစ္ေတြရဲ႕ ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ ေသာကငရဲခန္းေတြထဲမွာ အနာဂတ္ကလည္း မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနပါေရာလား။
“သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ။” ဆိုတဲ့ နိယာမၾကီးထဲမွာ ကူကယ္ရာမဲ့ ပိတ္္မိေနၾကေတာ့တာပဲ ထင္ပါရဲ႕။
လူေတြကိုယ္တိုင္ စနစ္တက် လုပ္ထားတဲ့ man-made ကမၼႆကာအမဲစက္ၾကီးေတြက ဆင္းရဲမြဲေတမႈ နံရံေတြေပၚမွာ ညစ္ေထးေပက်ံလို႕ပါပဲ။

ဗုဒၶအရွင္ကေတာ့ မိန္႕လိုက္ပါၿပီီ။
“ဆင္းရဲျခင္းကို အဆံုးသတ္ဖို႕ အက်င့္ျမတ္ကို မွန္ကန္စြာ က်င့္သံုးၾက။” တဲ့။

ေလာကုတၱရာနယ္တစ္ခုတည္းရည္ညႊန္းတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ေလာကဟိတ ေလာကသုခအသံေတြ
ၾကည္ၾကည္ျမျမရွိေနခဲ့ပါတယ္။ လူတိုင္းကိုယ္စီ အက်င့္ျမတ္ျဗဟၼစိုရ္တရားေတြနဲ႕ man-made ကမၼႆကာေတြကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ၾကရင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ဂရပ္မ်ဥ္းေတြ ထုိးဆင္းက်သြားႏိုင္ပါတယ္။

ခုေတာ့
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႕လည္း စာေရးဆရာၾကီးေအေဂ် ခရိုနင္ရဲ႕
ရဲတိုက္၀တၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ အင္ဒရူးေမဆင္ရဲ႕ မိတ္ေဆြခြဲစိတ္ဆရာ၀န္လို
“ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္အတိုင္းပါပဲဗ်ာ ” လို႕
သူတတ္ေယာင္ကား ခြဲစိတ္လိုက္လို႕ ေသသြားတဲ့ လူနာရဲ႕ ဇနီးသည္ကို ခပ္တည္တည္ေျပာလိုက္သလိုမ်ိဳး “သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ” လုပ္ေနရဦးမွာ စိတ္မသက္သာစရာပါပဲ။

မိဂဒါ၀ုုန္ဂ်န္းရွင္း

မွတ္စု (၂)

ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႔သည္ အေ၀းမွ ၾကြေတာ္မူလာေသာျမတ္စြာဘုရားကို ျမင္ၾက၍ “ ငါ့သွ်င္တို႔ လာဘ္မ်ားျခင္းငွါက်င့္၍ ကမၼဌာန္းလုပ္ငန္းမွ ထြက္ေသာ လာဘ္မ်ားျခင္းငွါ လွည့္လည္ေသာ ဤရဟန္းေဂါတမသည္ ၾကြလာ၏။ ထိုရဟန္းေဂါတမကို ရွိမခိုးရ၊ ခရီးဦးမၾကိဳရ၊ ထုိရဟန္းေဂါတမ၏ သပိတ္သကၤန္းကို လွမ္းမယူရ၊
(သို႕ရာတြင္ )ေနရာကိုကား ထားထုိက္၏။ ရဟန္းေဂါတမသည္ အကယ္၍ အလိုရွိလွ်င္ ထုိင္လိမ့္မည္။” ဟု အခ်င္းခ်င္းကတိက၀တ္ျပဳကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ထံ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူေသာ္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕သည္ မိမိတို႕ ကတိက၀တ္ျဖင့္မတည္နိုင္ကုန္ပဲ........

၀ိ၊ျမန္၊၃၊၁၃။)

(က)

မိဂဒါ၀ုန္ေတာအစပ္ကို ခ်ဥ္းကပ္လာတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ကို အေ၀းက ျမင္တဲ့အခါ ပဥၥ၀ဂၢီေတြ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ရဟန္းေဂါတမကို ရွိမခိုးၾကနဲ႔၊ မၾကိဳဆိုၾကနဲ႔၊ သပိတ္သကၤန္းေတြ လွမ္းမယူၾကနဲ႔၊ ဒါေပမယ့္ ေနရာေလးေတာ့ ခင္းေပးထားလိုက္ပါ၊ သူထိုင္ခ်င္လည္း ထိုင္လိမ့္မေပါ့တဲ့၊
အဲဒီ “ဒါေပမယ့္”ထဲမွာ ေမတၱာအရိပ္ေအးေအးေလးကို လွမ္းၿပီး ခိုလိုက္မိပါတယ္။

သူတို႕အျမင္မရွင္းျဖစ္ေနတာက ရဟန္းေဂါတမပါ။ လာဘ္လာဘေပါမ်ားေအာင္ လွည့္လည္ေနတယ္လို႕ သူတို႕ထင္ေနတဲ့ ရဟန္းေဂါတမကို သူတို႕ၾကည့္မရၾကပါဘူး၊ သူတို႕ေခတ္စံခ်ိန္စံညႊန္းအရ အဆင့္ျမင့္ဆံုး တပအက်င့္ (ဒုကၠရစရိယာ) အက်င့္ကို ေျခာက္ႏွစ္ေျခာက္မိုးအက်င့္ၾကီး က်င့္ခဲ့ၿပီးခါမွ ေက်ာခိုင္းကာ အက်င့္တစ္ပါးကို ေမြးစားယူလိုက္တဲ့ ရဟန္းေဂါတမကို သူတို႕စိတ္ကုန္သြားခဲ့ၾကပါၿပီ။
ဒါေၾကာင့္လည္း
ဥရုေ၀လမွာ ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲခဲ့ၾကတာပါ၊
ကတၱီပါလမ္းခြဲ သို႕မဟုတ္ သံမဏိလမ္းခြဲပါ။

ဒါေပမယ့္ သူတို႕မ်က္စိေအာက္မွာ လူလားေျမာက္ခဲ့တဲ့ တစ္ေျမတည္းေန တစ္ေရတည္းေသာက္ ခတၱိယမင္းသားေလး သိဒၶတၳကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းေနၾကတုန္းပါ။
“ေနရာေလးေတာ့ ခင္းထားလိုက္ပါ၊ သူထိုင္ရင္လည္း ထိုင္လိမ့္မေပါ့ ” တဲ့။
ကပိလ၀တ္ေသြးက ေႏြးေနၾကတုန္းပါ။

ဗာရာဏသီရဲ႕ ညေနခ်မ္းေတြမွာ မဂဒါ၀ုန္ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၿပီး ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတြက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ၾကိဳဆိုရာအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တည္ထားကိုးကြယ္တဲ့ ေခ်ာက္ခႏၵီေစတီပရိ၀ုဏ္ထဲ ထိုင္မိတဲ့အခါတိုင္း ဒီျမင္ကြင္းေလးကို ျမင္ေယာင္ကာ လြမ္းလည္း လြမ္းမိ၊ ၿပံဳးလည္း ျပံဳးမိ၊ မ်က္ရည္လည္း စို႕ခဲ့မိပါတယ္။

ပါရမီရွင္ၾကီးေတြရဲ႕ စိတ္လွဳပ္ရွားဖြယ္ရာ ေနာက္ဆံုးပုထုဇဥ္ဇာတ္သိမ္းခန္းထဲ ေမ်ာပါေနခဲ့မိတာပါ၊
ဘုရားရွင္ကိုေတာင္ စိတ္ေကာက္ခြင့္ရေအာင္ ပါရမီထူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြကိုလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ဦးညြတ္မိပါေသးတယ္။

(ခ)

ဗုဒၶအရွင္တကယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း သူတို႕မေနနိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ရွိမခိုးၾကနဲ႕။ မၾကိဳဆိုၾကနဲ႕ ။ သပိတ္သကၤန္းေတြ လွမ္းမယူၾကနဲ႕ ဆိုတဲ့ ကတိက၀တ္ေတြ အကုန္ပ်က္ယြင္းသြားေတာ့တာပါပဲ။ သူတို႕ အထင္အျမင္လြဲမွားေနသလို ဗုဒၶအရွင္က လာဘ္လာဘေပါမ်ားေအာင္ လွည့္လည္ေနတဲ့ ကမၼဌာန္းလူထြက္တစ္ေယာက္မွ တကယ္မဟုတ္ခဲ့ေလပဲ။

ဒုကၠရစရိယာေျခာက္ႏွစ္ေျခာက္မိုးက်င့္လို႕ အက်ဳိုးမျဖစ္ထြန္းမွန္းသိတဲ့အခါ အက်င့္ေဟာင္းကို စြန္႕ခြာလို႕ ကိုယ္ကာယက်န္းမာေရးမွ်တေအာင္ နီးစပ္ရာရြာေလးေတြမွာ ဆြမ္းခံစားရင္း ပဋိပဒါအမွန္ကို ခံယူက်င့္သံုးခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ၾကားထဲမွာ ခိုင္လံုေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။


ဘုရားရွင္ရဲ႕ အေတြးစိတ္အစဥ္ကို ၾကည္ညိဳၾကည့္လိုက္စမ္းပါဦး။
“ငါးေယာက္အစုရွိကုန္းေသာ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕သည္ ငါ့အား ေက်းဇူးမ်ားကုန္၏။ ယင္းပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးတို႕သည္ ပဓာနအလုပ္ကို အားထုတ္ေနေသာငါ့ကို လုပ္ေကြ်းဘူးကုန္၏။
ငါသည္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕အား တရားဦးကို ေရွးဦးစြာ ေဟာရမူေကာင္းေလစြ ” ဟု အၾကံျဖစ္ေတာ္မူျပန္၏။ တဲ့။

ဓမၼစၾကာတရားနဲ႕ အနတၱေဒသနာေတာ္ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္လာျခင္းရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေတြ အေၾကာင္းေျပာၾကတဲ့အခါ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ရဲ႕ ေက်းဇူးသစၥာနဲ႔ ေမတၱာတရားကိုလည္း သိပ္သည္းစြာ တို႕ထိၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

(ဂ)

မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးပါပဲ။
စာေပဖတ္ရႈေလ့လာမႈ။ ပရိယတ္သုေတသနျပဳျခင္းနဲ႕ ပိဋကတ္အိုး ကြဲေအာင္ စာအုပ္ပံုေတြၾကားထဲ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးတစ္ေကာင္လို ေခါင္းေရာ ရင္ဘတ္ေရာ တိုး၀င္ျမွဳတ္ႏွံထားတဲ့ကိုယ္ေတာ္ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္စား အားနာပါတယ္။ သူဖတ္ေနတဲ့ ပိဋကတ္စာေပကိုသာ တြယ္ဖက္တတ္သူမို႕ ဓမၼကထိကေတြရဲ႕ တရားကို နာယူခဲပါတယ္ ။

ဒါေပမယ့္ တစ္ရြာေန ငယ္ေပါင္းမိတ္ေဆြရဟန္းက နိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိကျဖစ္လာပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အထင္တၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ဇာတိစြဲ ပုဂၢိဳလ္စြဲေလးေၾကာင့္ သူ႕မိတ္ေဆြရဲ႕ တရားကို နာယူျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီတရားနာၿပီးတာနဲ႕ သူရြာျပန္ေျပးျဖစ္တာပါပဲတဲ့ ၊ အေမ့ကို သတိရလို႕တဲ့ ။
သူ႕မိတ္ေဆြေဟာတဲ့တရားက မိဘေက်းဇူးကို လင္းပေစတဲ့ တရားပါ။
သူနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ “ ငါ့ရွင္လည္း စာေတြ ဖတ္ေနတာ မိဘေက်းဇူးေတြ သိေနတာပဲ။ ဒီတရားနာရမွ ထူးထူးုျခားျခား ”ဆိုေတာ့ “သူေဟာတာက ပိုလြမ္းစရာေကာင္းသကြာ” တဲ့။ အထင္အျမင္လြဲမွားမႈနဲ႕ အထင္အျမင္ေ၀းကြာမႈေတြကို ေမတၱာတရားက ဆက္ေပးနိုင္ပါတယ္။

ခုလည္း ပုဂၢိဳလ္ခင္လို႕တရားမင္တာပါ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ လြဲသြားနိုင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း မိဂဒါ၀ုန္ကို ပိုပိုလြမ္းတာပါ ။
မနက္ျဖန္မနက္မွာ မိဂဒါ၀ုန္ဂ်န္းရွင္းကို သြားၿပီး ပူတီႏွစ္ခ်ပ္နဲ႕ ၾကာေရတစ္ခြက္ေသာက္ၿပီး လြမ္းျဖစ္ဦးမွာပါ။

ဟုေပယ်လြဲေခ်ာ္မႈ

''ငါ့သွ်င္ သင္၀န္ခံသည့္အတိုင္း အဆံုးမရွိေသာ ဥာဏ္ႏွင့္ျပည့္စံု ေသာ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ေသာ ဘုရားျဖစ္ထိုက္ပါသေလာ" ဟု (ေမးရာ )
"ဥပက အာသေ၀ါတရားကုန္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ ငါကဲ့သို႕ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ စင္စစ္ဇိနမည္ကုန္၏။ ငါသည္ ယုတ္မာေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ေအာင္အပ္ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဇိန မည္၏" ဟု (မိန္႕ေတာ္မူ၏)။
ဤသို႔မိန္႕ေတာ္မူေသာ ဥပကတကၠတြန္းသည္ " င့ါရွင္ ဟုတ္ ေပရာ၏" ဟုဆိုကာ ဦးေခါင္းကို ညိတ္လ်က္ လမ္းဖယ္၍ သြား ေလ၏။
(၀ိ၊ၿမန္။၃၊၁၃၊)



(က)

သစၥာေလးပါးတရားျမတ္ကို ထိုးထြင္းသိျမင္ၿပီး သဗၺညုတဉာဏ္ေတာ္ဆိပ္ကမ္းကို တက္လွမ္းေတာ္မူၿပီးစ ဗုဒၶအရွင္ဟာ ပို္င္ဆိုင္ၿပီးျဖစ္တဲ့ အရဟတၱဖိုလ္ခ်မ္းသာကို ၀င္စားၿပီး ဥရုေ၀လေတာျမိုင္ေျခမွာ (၄၉)ရက္ၾကာ သံသရာအေမာေျဖေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ေလးသေခ်ၤနဲ႕ ကမၻာတစ္သိန္းပါရမီစြန္႕စားခန္းေတြနဲ႕ ႏြမ္းေတာ္မူခဲ့ၿပီး ေလးဆယ့္ငါး၀ါပတ္လံုး ဓမၼ၀န္ထမ္းၿပီး ပန္းေတာ္မူရဦးမယ့္ အရွင္ျမတ္အတြက္ အဲဒီေလးဆယ့္ကိုးရက္သာ ကိုယ္ပုိင္အခ်ိန္ရွိေတာ္မူခဲ့ရွာပါတယ္။

(ဒီေန႕ရက္ေတြမွာလည္း ဓမၼသံုးသပ္မႈအခ်ိန္ေတြ ဖဲ့ၿပီး တပုႆ ဘလႅိကာညီေနာင္။ ဟုံဟုကၤပုဏၰားနဲ႕ သဟမၸတိျဗဟၼာတို႕ကို စကားအနည္းငယ္ေျပာခဲ့ရရွာပါေသးတယ္)။ ဥရုေ၀လ (၄၉)ရက္ အပန္းေျဖစခန္းက ခြာလို႔ ဓမၼစၾကာတရားနဲ႕ အနတၱေဒသနာအသစ္ကို ေၾကၿငာဖို႔ တေရြ႕ေရြ႕ၾကြလွမ္းေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲဲ႕ မိဂဒါ၀ုန္ခရီးလမ္းတစ္ေထာက္မွာ တကၠဒြန္းၾကီးဥပကနဲ႕ ဆံုေတြ႕ခဲ့တာပါ။

ပရမတၳအလင္းျပန္႕ေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ခမ္းနားတဲ့ မ်က္နွာေတာ္နဲ႕ ထည္၀ါတဲ့ ဘုရားအသေရေတာ္မွန္သမွ်ဟာ တကၠဒြန္းၾကီးဥပကရဲ႕ အဇၥ်တၱကို ထိထိရွရွျဖစ္ေစခဲ့တာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ဒါေပမယ့္ အတၱဒိဌိနဲ႕ ေခတ္အယူ ၀ါဒအေဟာင္းေတြ စူးနစ္စြန္းေပေနတဲ့ ဥပကရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲကို ႏုပ်ိဳငယ္ရြယ္လြန္းလွတဲ့ဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕"ငါဟာ ဆရာမရွိ၊ အတုမရွိ၊ ျပိဳင္ဘက္မရွိတဲ့ ရဟႏၱာ၊ နတ္လူတို႔ရဲ႕ ဆရာ၊ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရား" ဆိုတဲ့ မိတ္ဆက္ စကားေတြကေတာ့ တုိး၀င္ႏိုင္ခဲ့ဟန္မရွိပါဘူး၊ သူ႕ႏွလုံးသားနံရံဟာ ထုူထဲလြန္းေနခဲ့ပါတယ္။

ခါေတာ္မီွဘုရားေတြ ပြက္ပြက္ထေနတဲ့ ဘီစီေျခာက္ရာစု မဇၥ်ိမအေျခအေနကလည္း ဘုရားလို႔ ၀န္ခံသူတိုင္းကုိ မယံုၾကည္တတ္ေအာင္ တြန္းအားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနေပလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဘုရားရယ္လို႔ ခပ္တည္တည္ေျပာခြင့္ရွိေနတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ရဟန္းေလး တစ္ပါးအျဖစ္သာ သူျမင္ေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္က '' တစ္ဆူတည္းေသာအႏိွုင္းမဲ့ဘုရား(အနႏၱဇိန)'' လို႕ ရဲ၀ံ့ျပတ္ သားစြာ ၀န္ခံမိတ္ဆက္ေနေပမယ့္ ယုံၾကည္ဖို႕ တြန္႕ဆုတ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ''ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ကိုယ့္လူရယ္ '' လို႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ '' ဟုေပယ် အာ၀ုေသာ'' ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုသာ ခပ္လြယ္လြယ္ေျပာၿပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လည္တခါခါ ထြက္ခြာသြားခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။

''ဟုတ္မွ လုပ္ပါ ကုိယ့္လူရာ'' လို႕သာ ဘာသာျပန္လိုက္ရရင္ ပိုၿပီး ျမင္ကြင္း ၾကြလာေလမလား။ အာဝုေသာ ဆိုတဲ့ ပါဠိေဝါဟာရဟာ ကိုယ္နဲ႔အဆင့္တူ သို႔မဟုတ္ နိမ့္က်သူ ဂ်ဴနီယာတစ္ေယာက္ကို ရည္ညြန္းပါတယ္။ ဒီေန႔သုံးေနတဲ့ ''ကိုယ့္လူ'' စကားလံုးန႕ဲ ထပ္တူပါပဲ။

(ခ)

ဒီျမင္ကြင္းေလးကို အမွတ္ရတိုင္း မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးကို သတိရတတ္ပါတယ္။ သူက သီဟိုဠ္ကြ်န္း ကိုသြားၿပီး မဟာဝိဇၨာဘြဲ႕ယူၿပီး ျပန္လာစ ေျခတၾကြၾကြျဖစ္ေနခ်ိန္ ရြာအျပန္ခရီး ဟိုက္ေဝးကားတစ္စီးေပၚမွာ ခရီးသြားေဖာ္ ဒကာတစ္ဦးနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါသတဲ့။

ဘယ္ကလာသလဲ ဘယ္ကိုသြားမလဲ ေမးခြန္းေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနသူပီပီ သီရိလကၤာႏိုင္ငံက မဟာဝိဇၨာ ဘြဲ႕ယူၿပီးျပန္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခု ေမြးရပ္ေျမ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားထံ ျပန္ၾကြမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီ ပါရဂူဘြဲ႕အတြက္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ၾကြေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိုင္းသိုင္းဝိုင္းဝိုင္း ေျပာျပျဖစ္ခဲ့ပါသတဲ့။

ဒါေပမယ့္ ခရီးသြားေဖာ္ဒကာရဲ႕ ဥပကဟန္အၾကည့္နဲ႔ တုန္႔ျပန္စကားက မိတ္ေဆြရဟန္းကို ခပ္ရွိန္းရွိန္း ျဖစ္သြားေစခဲ့ပါတယ္။
“ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ေတာ္က သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္ေတြ ရၿပီေပါ့” တဲ့။
မိတ္ေဆြရဲ႕ ခရီးသြားေဖာ္ဒကာအေနနဲ႔ အမ္ေအ ပီအိတ္ခ်္ဒီ ဆိုတဲ့ စကားလုံးေတြကို နားမဆန္႔တာလား။
ရဟန္းတစ္ပါးကို အမ္ေအ ပီအိတ္ခ်္ဒီဘြဲ႕ေတြနဲ႔ မတြဲမိတာလား။
သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္ကလြဲရင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးပညာေရးေလာကကို လက္လွမ္းမမီတာလား။
ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း အတုအပေတြ စားသုံးဖူးတဲ့ စားသုံးသူတစ္ေယာက္လိုမ်ဳိး စိစစ္ေနတာပဲလား။ မျဖစ္ႏို္င္ ေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ဳိးကိုလည္း သူခံစားလိုက္ရတယ္လို႔ မိတ္ေဆြရဟန္းက ေျပာပါေသးတယ္။

ကဲ ခုေတာ့ သာမန္စာသင္တိုက္ေလးက ခပ္ရြယ္ရြယ္ ကိုရင္ေလးေတြကိုသာ ေမးရမယ့္ေမးခြန္းကို ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ အဆင့္ျမင့္ပိဋကတ္စာေပေတြ သင္ယူတတ္ပြန္ၿပီးကာမွ ႏိုင္ငံျခားက အမ္ေအဘြဲ႕ယူၿပီး ျပန္လာတဲ့ ပီအိတ္ခ်္ဒီေလာင္းလ်ာတစ္ပါးကို ေမးခံလိုက္ရတာက “ ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ေတာ္က သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္ေတြ ရၿပီေပါ့” တဲ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိတ္ေဆြရဟန္းကေတာ့ ဥပကရဲ႕အသံကို ကိုယ္တိုင္ၾကားလိုက္ရတာပါ။ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လည္တခါခါနဲ႔ ဥပကတစ္ဦးကို အညာသြား ဟိုက္ေဝကားတစ္စီးေပၚမွာ တကယ္ေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာခြင့္ရွိေပမယ့္ စကားနဲ႕နား အံဝင္မယ့္ ေနရာမ်ဳိးမွာပဲ ေျပာရမယ္ဆိုတဲ့ မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခုေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းရဲ႕ ဒိုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာမွာ ရွိုေနႏိုင္ေကာင္းပါတယ္။

ခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းက ဘြဲ႕အမည္ေတြ အျပည့္အစုံရုိက္ႏွိပ္ထားတဲ့ လိပ္စာကဒ္ေလးေတြကို တစ္ပါတည္းေဆာင္ယူေလ့ရွိပါသတဲ့။

(ဂ)
ဘုရားရွင္အတြက္ကေတာ့ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဝကၤဟာရေက်းရြာသူ ေတာလိုက္မုဆိုးႀကီးသမီး မဆာဝါနဲ႔ အေၾကာင္းပါၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္တဲ့အခါမွ “ အနႏၱဇိန” ဆိုတဲ့ မိဂဒါ ဝုန္လမ္းမေပၚက မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းႀကီးကို မွတ္မွတ္ရရ ရွာေဖြေရာက္လာမယ့္ တကၠတြန္း လူထြက္ႀကီးဥပကရဲ႕ အနာဂတ္ေန႔ရက္မ်ားအထိ ႀကိဳတင္သိျမင္ခဲ့တာပါ။

ဒါေၾကာင့္လည္း ဘုရားဂုဏ္ပုဒ္မွန္သမွ်ကို တခုတ္တရထုတ္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။(အခု ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္မွာ ေတြးေတာ္မူခဲ့ေပမယ့္ အနာဂတ္ကိုပဲ ေမွ်ာ္ၾကည့္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။)

မနက္ျဖန္မွာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေတာင္ မခန္႕မွန္းႏိုင္တဲ့ သူလိုကိုယ့္လို ပုထုဇဥ္ တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အေျခအေန အခါအခြင့္သင့္လို႕ တကယ္လိုအပ္မွသာ နားလည္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိသူတစ္ေယာက္ကိုသာ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ ေဖာ္ထုတ္ေျပာၾက ဆိုၾကပါစို႔လား။

ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ “ ဟုတ္မွလုပ္ပါ ကိုယ့္လူရယ္ ” ဆိုတဲ့ “ ဟုေပယ် အာဝုေသာ” ေတြ ရင္ဘတ္ေပၚက်ိန္း စပ္စပ္ က်လာမွျဖင့္။