ဓမၼဂဂၤါ: ရဟန္း

Showing posts with label ရဟန္း. Show all posts

24 January, 2014

ရဟန္းႏွင့္ ရတီ

ရဟန္းႏွင့္ ရတီ
========

“ငါ့ရွင္အာနႏၵာ သင္သည္ မာတုဂါမတို႕ကို ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္ကို ေရွးဦးစြာ ရွိခိုးေစ၏။ ငိုေသာ ထိုမာတုဂါမတို႕၏ မ်က္ရည္သည္ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္ကို လိမ္းက်ံ၏။ ဤသည္လည္း သင္၏ မေကာင္းေသာ အျပဳအမူတည္း။ ထိုမေကာင္းေသာ အျပဳအမူကို ေဒသနာၾကားေလာ့..။”
--------------------
(စူဠ၀ဂၢပါဠိေတာ္)
--------------------
(၁)

ႏိုင္ငံရပ္ျခား တိုင္းတစ္ပါးဟူေသာ ပင္လယ္တြင္ ႏွစ္အတန္ၾကာ ရြက္လႊင့္ေနမိရာမွ ေရ႔ႊျပည္ၾကီး၏ မုဒိတာဆိပ္ကမ္းမ်ားဆီ ျပန္လည္ဆိုက္ကပ္ခ်ိန္ ေခတ္မီပရိယတၱိ ပညာေရးစီမံကိန္းႏွင့္ ဓမၼအသိျဖန္႕ေ၀ေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ဓမၼဂဂၤါဗုဒၶဘာသာ ပါဠိေကာလိပ္ပေရာဂ်က္ကို အစပ်ဳိးခဲ့ေလသည္။

အမွန္တကယ္ေတာ့ သူက ပညာေရးစဦးတည္ထြင္သူ၊ ေကာလိပ္ပေရာဂ်က္ေဖာ္ေဆာင္သူစေသာ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားထက္ အသင့္ရွိၿပီးစာသင္ခန္းမ်ားတြင္သာ ေအးေအးလူလူ ျဖတ္သန္းခ်င္ခဲ့မိသည္။
သို႕ေသာ္ အသင့္ရွိေနၿပီးေသာ စာသင္ခန္းအေဟာင္းမ်ားက ပညာေရးအိုင္ဒီယိုေလာ္ဂ်ီအသစ္တစ္ခုကို မိတ္ဆက္ေပးရန္ အသင့္ျဖစ္မေနခဲ့ၾကျပန္ပါ..။ သို႕ႏွင့္ စိတ္မပါလွေသာ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္ထဲ သကၤန္းတစ္လႊားလႊားျဖင့္ ျဖတ္သြားကူးသန္း စိတ္အလန္းဇယားမက်ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ့ရသည္။

မိတ္ေဆြဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကေတာ့ “အရွင္ဘုရားအေနနဲ႕ ပညာေရးအ၀န္းအ၀ိုင္းထဲမွာ ပူပူေႏြးေႏြးထမ္းပိုးလာတဲ့ အေတြးေတြကို ခ်ျပရမွာဘုရား..ခုေတာ့ အုတ္သဲေက်ာက္ေတြထဲမွာ အရွင္ဘုရားရဲ႕ အေတြးေတြ မိႈတက္ေရစိုကုန္ေတာ့မွာပဲ ”တဲ့..။

စာသင္ခန္းေပ်ာက္ေနေသာ ပရိယတၱိ၀န္ေဆာင္ရဟန္းတစ္ပါး၏ ေန႕ရက္မ်ားကို ကုစားရန္ ကမၻာေအးဘုရားလမ္းေပၚက ေက်ာင္းထိုင္ေလာင္းလ်ာေလးမ်ားအတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ သင္တန္းေက်ာင္းတံခါးထဲ စြပ္၀င္သြားခဲ့သည္။ သင္တန္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဒုတိယဘာသာစကားတစ္ခုသင္ၾကားေပးရန္ ကမ္းလွမ္းျခင္းခံခဲ့ရသည္။

ကိုယ့္လမ္းစရိတ္ကိုယ္စိုက္ထုတ္ကာ ပညာေရးကို ဒါနျပဳခြင့္ရေသာ အနစ္နာခံျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ဆရာတစ္ပါးျဖစ္ရျခင္း ပီတိကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားသံုးႏိုင္ခဲ့သည္။ လက္ခံရရွိေသာ ပညာပူေဇာ္ေၾကးက စာသင္ခ်ိန္ဆယ္ရက္ထက္မကပိုေသာ သူ႕အတြက္ အငွားယဥ္စီးခႏွစ္ရက္စာမွ်ကိုပင္ မကာမိ..။
သို႕ေသာ္ သူ႕စာသင္ခ်ိန္မ်ားကို ေမွ်ာ္ေနပါသည္ ဟူေသာ သာ၀ကမ်ား၏ စကားျဖင့္ပင္
အေပ်ာ္လိႈင္းမိေနေတာ့သည္။

အရွိန္ျပင္းလွေသာ နည္းပညာယုဂေခတ္ႏွင့္ ရာစုသစ္ၾကီးကို တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေန ရေသာ ရဟန္းတစ္ပါးအေနျဖင့္ သမာဓိက်ဲပါးလွေသာ ေန႕ရက္တို႕ကို ေက်ာ္လႊားရန္ စာအုပ္မ်ား၊ သို႕မဟုတ္ အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ စိတ္ကို သတိေက်ာပိုးအိတ္ျဖင့္ ေက်ာင္းတက္ေစခဲ့သည္။

၂၀၁၃ ၾသဂုတ္လမွစ၍ ရတီမဂၢဇင္း၏ စာမ်က္ႏွာ (၁၇ )တြင္ သူ႕အေတြးမ်ား ၀ါဆိုခြင့္ရသြားခဲ့ျခင္းကလည္း အမွတ္တရျဖစ္ထိုက္၏။ ရတီသည္ သူ႕အေတြးမ်ား၏ ၀ါဆိုေက်ာင္းတစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။

(၂)

ရတီဟူေသာ ေ၀ါဟာရႏွင့္ပတ္သက္၍ သူသိထားႏွင့္ေသာ အဓိပၸါယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲမွ မည္သည့္ဖြင့္ဆိုခ်က္ပါလိမ့္ ဟု အယ္ဒီတာဒကာမေလးကို ေမးမိသည္။
စိန္ကို တန္ဖိုးခ်င့္တြက္ေသာ စံယူနစ္အျဖစ္ ဖြင့္ဆိုလိုပါသတဲ့...။
ခရီးအကြာအေ၀းကို မိုင္ယူဇနာျဖင့္ တြက္ရသလို စိန္တန္ဖိုးကိုလည္း ရတီျဖင့္ ျဖတ္ရျုခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေပမည္။ သို႕ေသာ္ သူက ဗဟိဒၶရတနာမ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းလွသျဖင့္ အေတြးအျမင္မရွင္းလွ..။ စိန္ကဲထက္ စိတ္အကဲသိဖို႕သာ သင္ယူခဲ့သည္မဟုတ္လား..။

ေလာကီက်မ္းဂန္၊အဘိဓာန္ႏွင့္ ပိဋကတ္အဆူဆူမွာေတာ့ ရတီက ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္ျခင္းအဓိပၸါယ္ရွိသည့္ ရတိဟူေသာ စကားလံုးကို အေျခခံသည္။ ရတိႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ဖြင့္ဆိုခ်က္စာမ်က္ႏွာမ်ားကို တေမ့တေမာဖတ္ရ၏။ ဓမၼအေရးတြင္ သမထ၀ိပႆနာႏွင့္ ယွဥ္ေသာပီတိသုခ၊ စ်ာန္သမာပတ္ခ်မ္းသာတြင္ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းႏွင့္ ရဟန္းတစ္ပါး၏ သာသနာေတာ္၌ ေပ်ာ္ပိုက္မႈစိတ္အေပ်ာ့ထည္ စေသာအဓိပၸါယ္မ်ားကို ေကာက္ယူႏိုင္သည္။

ေလာကအေရးမွာေတာ့ ရတိက လြတ္လပ္က်ယ္ေပ်ာသည္။ ၁)ဒကၡပဇာပတိနတ္မင္းၾကီး၏ သမီးေတာ္၊ ကာမေဒ၀နတ္မင္း၏ ၾကင္ယာ ရတိမည္ေသာ နတ္သမီး၊ ၂)စြဲလမ္းတပ္မက္မႈအခ်စ္၊ ၃)ကာမဂုဏ္ခံစားျခင္း၊ ၄) အလွတရား ၅) လွ်ိဳ႕၀ွက္ျခင္း ၆) ႏွစ္သက္ရႊင္လန္းျခင္းႏွင့္ ၇)ရတိဌာယီဘာ၀အလကၤာစေသာ အနက္မ်ားစြာကို ေပးသည္။ ထိုရတိ(ေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္း) ရွိေသာ သူကို ရတီ ဟု ဆိုသည္။

သို႕ဆိုလ်င္ ရတီမဂၢဇင္းသည္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ အလွတရား၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာႏွင့္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေသာ ဖက္ရွင္နတ္သမီးတို႕၏ စံေပ်ာ္ရာ ျဖစ္လိမ့္မည္..။ စာဖတ္ပရိသတ္အျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးထုကို စြဲေဆာင္ထားႏိုင္သည္။

ရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ ဖက္ရွင္ေလာကသည္ အလွမ္းေ၀းသေယာင္ရွိေသာ္လည္း ဗုဒၶ၏ သမီးပ်ိဳ ဖက္ရွင္မ်ိဳးဆက္၏ အဇၥ်တၱတြင္ ဆင္ျမန္းရန္ တရားဓမၼ၏ အလွကို
ပံုစံအသစ္ျဖင့္ မိတ္ဆက္ေပးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

သို႕နွင့္ ရဟန္းႏွင့္ ေအာ္စလို၊ ရဟန္းႏွင့္ ပင္လယ္၊ ရဟန္းနွင့္ အျပံဳးေတာအုပ္..။
ရဟန္းႏွင့္ ဗယ္လင္တိုင္၀ဋ္......။ ယခု ရဟန္းႏွင့္ ရတီ...။

(၃)

သူကိုယ္တိုင္ေရးေသာ ဓမၼအေတြးေဆာင္းပါးအခ်ိဳ႕က ရတီ၏ ေခတ္မီမီ ကမၻာၾကည့္ၾကည့္ႏိုင္ေသာ ျမန္မာ့အလွ၊ ျမန္မာဣေျႏၵစာမ်က္ႏွာမ်ား၊ အျခားသုတရသစာ၊ ကဗ်ာမ်ားၾကားတြင္ သရုပ္ေဖာ္ပံုေလးမ်ားႏွင့္ သစ္လြင္ေ၀ဆာေနသည္။ ေက်းလက္က မိခင္ၾကီးထံ လစဥ္ပံုမွန္ ပို႕ေပးျဖစ္သည္။ မ်က္စိမံႈေသာ အေမက သားရဟန္း၏ စာကို ဖက္ရွင္ ရုပ္ပံုမ်ားၾကိဳက္ႏွစ္

သက္ေသာ ေျမးမေလးမ်ားကို ဖတ္ေစသည္။
တရားစာအုပ္ၾကီးသက္သက္ဆိုလ်င္ သူ႕တူမေလးမ်ားက ေယာင္လို႕ေတာင္ မကိုင္..။ ခုေတာ့ ဖက္ရွင္မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေပၚက ဓမၼအေတြးမ်ား...။
ဖက္ရွင္ကို စိတ္မ၀င္ေတာ့ေသာအေမႏွင့္ တရားနံ႕မခံႏိုင္ေသာ ေျမးမေလးမ်ား ေပါင္းစည္းသြားသည္။
အမွန္တကယ္ေတာ့ သူက ေပးခ်င္သည့္ ဓမၼမက္ေဆ့ခ်္ကို ေခ်ာကလက္လုပ္ကာ ေကြ်းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာ့အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလးတို႕၏ ဗဟိဒၶအသြင္အျပင္၊ ရႈတိုင္းယဥ္ၾကေစသလို အဇၥ်တၱအလွတရားအဆင့္ျမင့္မားဖို႕လည္း ဓမၼပညာေရးလိုအပ္ေနတာပဲ မဟုတ္လား...။

(၄)

ဗုဒၶအရွင္၏ တရားဘ႑ာေတာ္ထိန္းျဖစ္သူ ရွင္အာနႏၵာကိုယ္ေတာ္ၾကီးသည္လည္း အမ်ိဳးသမီးတို႕၏ ဓမၼပညာေရးႏွင့္ ေလာကုတၱရာအခြင့္အေရးအတြက္ အေလးထားရြက္ေဆာင္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ေကာသလတိုင္း၊ သာ၀တၳိျမိဳ႕ေတာ္က ဘုရင့္ေရႊနန္းေဆာင္ကို ၾကြေရာက္ကာ မိဖုရားႏွင့္ ေမာင္းမမိႆံမ်ားအတြက္ ပရိုက္ဗိတ္ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္ ဓမၼပညာကို ပို႕ခ်ေပးေတာ္မူခဲ့ရသည္။ မိဖုရားမ်ားက တရားဓမၼပို႕ခ်ေပးႏိုင္သည့္ ရဟန္းတစ္ပါးေစလႊတ္ဖို႕ ဘုရားရွင္ကို ေလွ်ာက္ထားေပးရန္ ေကာသလဘုရင္ၾကီးကို ပူဆာၾကသည္ တဲ့..။

မည္သည့္ရဟန္းအား ပင့္ေလွ်ာက္ရမည္ကို မယ္မင္းတို႕ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ၾကပါဘိ ဟု ဘုရင္ၾကီးက ဆိုေလေသာ္ မိဖုရားမ်ားက
ရွင္အာနႏၵာ ဟု သံျပိဳင္ ဆိုမိၾကသည္အထ္ိ ရွင္အာနႏၵာက ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစကာ အမိ်ဳးသမီးမ်ားအတြက္ ဓမၼပညာေရးလမ္းပြင့္သြားသည္။ ေကာသမၺီနန္းတြင္းမွာလည္း ဥေတနမင္း၏ မိဖုရားမ်ား၏ ပရိုက္ဗိတ္ဓမၼကထိကအျဖစ္ ပင့္ဖိတ္ျခင္းခံေတာ္မူခဲ့ရသည္။

ရွင္အာနၵာက ဗုဒၶေခတ္မဇၥ်ိမေဒသ ဣတၳိယကမၻာတြင္ ေက်ာ္ၾကားထင္ရွားသည္။
အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ကိုးစားမႈကို ရရွိခဲ့သည္။
အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ တန္းတူ သာသနာ့ေဘာင္တြင္ ရဟန္းျပဳခြင့္ရရွိရန္ ေရွ႕တန္းမွ ဗုဒၶအရွင္အား အေရးဆိုခဲ့၏။ သို႕နွင့္ မိေထြးေတာ္ မဟာပဇာပတိေဂါတမီအစျပဳေသာ ဘိကၡဳနီသံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးေပၚလာသည္။

ဗုဒၶအရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူလုဆဲဆဲ ကာလမွာပင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဆက္ဆံေရးအတြက္ တခုတ္တရေမးျမန္းခဲ့သည္။
အရွင္ဘုရား အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေပၚ မည္သို႕ ျပဳမူဆက္ဆံရပါမည္နည္း ဘုရား..။
မေတြ႕နဲ႕ အာနႏၵာ..။
မျဖစ္မေန ေတြ႕ရမယ္ဆိုရင္ဘုရာ့...။
စကားမေျပာနဲ႕ အာနႏၵာ..။
မျဖစ္မေနေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဘုရာ့..။
အမိရင္း၊ အမႏွမရင္းမ်ားလုိ အမွတ္သတိထားဆက္ဆံပါေလ အာနႏၵာ...။

အမ်ိဳးအခြင့္အေရးကို ေဆာင္ရြက္သျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီးေနာက္ က်င္းပေသာ သံဃညီလာခံတြင္ မေထရ္ၾကီးအခ်ိဳ႕၏ ကဲ့ရဲ႕မႈကို ခံယူခဲ့ရေသး၏။

“ငါ့ရွင္အာနႏၵာ သင္သည္ မာတုဂါမတို႕ကို ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္ကို ေရွးဦးစြာ ရွိခိုးေစ၏။ ငိုေသာ ထိုမာတုဂါမတို႕၏ မ်က္ရည္သည္ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္ကို လိမ္းက်ံ၏။ ဤသည္လည္း သင္၏ မေကာင္းေသာ အျပဳအမူတည္း။ ထိုမေကာင္းေသာ အျပဳအမူကို ေဒသနာၾကားေလာ့..။”

ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္တြင္ အမ်ိဳးသမီးထုအား ပထမဆံုးဖူးျမင္ခြင့္ ေပးျခင္းေၾကာင့္ ပစ္တင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ရွင္အာနႏၵာက အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ဦးစားေပးက်င့္သံုးမႈအတြက္ အျပစ္ရွိသည္ ဟု မခံယူခဲ့ပါ။ သိုးေဆာင္းလူမ်ိဳးတို႕၏ အမ်ိဳးသမီးပထမ (Lady First)က်င့္၀တ္ကို ရွင္အာနႏၵာက ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာစုအလြန္က က်င့္သံုးႏွင့္ၿပီးၿဖစ္ေနသည္။

ရွင္အာနႏၵာက ဤသို႕ ေလွ်ာက္ထား၏။
“အရွင္ဘုရားတို႕ အကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဤမာတုဂါမတို႕အား အခ်ိန္မဲ့၌ သြားျခင္းသည္ မျဖစ္ပါေစကုန္လင့္ ဟု ေအာက္ေမ့လ်က္ မာတုဂါမတို႕အား ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္ကို ေရွးဦးစြာ ရွိခိုးေစပါ၏။ အကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုအမႈကို မေကာင္းေသာအျပဳအမူဟု မျမင္ပါ။ သို႕ေသာ္လည္း အရွင္တို႕အား ယံုၾကည္သျဖင့္ ထိုမေကာင္းေသာ အျပဳအမူဟူသည္ကို ေဒသနာၾကားပါ၏” တဲ့..။

တပည့္ေတာ္ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အခ်ိန္အခါလင့္သြားတာမ်ိဳး ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ပထမဆံုးခြင့္ေပးလိုက္တာပါ၊ မေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူလို႕ေတာ့ မျမင္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အရွင္ဘုရားတို႕ကို ေလးစာ းလို႕ မေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူဆိုတာၾကီးကို ေဒသနာၾကားပါတယ္ ...တဲ့..။ ..။

သာသနာေတာ္တြင္းသို႕ အမ်ဳိးသမီးမ်ားရဟန္းျပဳခြင့္ရျခင္းအတြက္လည္း ရွင္အာနႏၵာက မေထရ္ၾကီးတို႕၏ ျပစ္တင္မႈကို ၾကံ့ၾကံံ့ခံေတာ္မူခဲ့သည္။ မိန္းမျမတ္တို႕၏ သံသရာအခြင့္အလမ္းႏွင့္ ေလာကုတၱရာဆုဆြတ္ခူးႏိုင္ခြင့္ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈအတြက္ ေနာင္တတဖန္ စိတ္ပူပန္မႈျဖစ္ေတာ္မမူခဲ့..။

“ငါ့ရွင္အာနႏၵာ သင္သည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူေသာ သာသနာေတာ္ ဓမၼ၀ိနယ၌ မာတုဂါမ၏ ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ကို လံု႕လျပဳ၏။ ဤသည္လည္း သင္၏ မေကာင္းေသာ အျပဳအမူတည္း..။ ထိုမေကာင္းေသာ အျပဳအမူကို ေဒသနာၾကားေလာ့..။”

“အရွင္ဘုရားတို႕ ဤမဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မိေထြးေတာ္တည္း။ ၾကီးပြားေအာင္ ျပဳစုသူတည္း၊ ေမြးျမဴသူတည္း၊ ႏို႕ရည္ေပးေသာသူတည္း၊ မယ္ေတာ္နတ္ရြာစံျပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားကို ႏို႕တိုက္ခဲ့၏ ဟု ေအာက္ေမ့လ်က္အကြ်ႏ္ုပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူေသာ သာသနာေတာ္ဓမၼ၀ိနယ၌ မာတုဂါမ၏ ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ကို လံု႕လျပဳမိပါ၏။ အကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုအမႈကို မေကာင္းေသာအျပဳအမူဟု မျမင္ပါ..။ သို႕ေသာ္လည္း အရွင္တို႕အား ယံုၾကည္သျဖင့္ ထိုမေကာင္းေသာအျပဳအမူဟူသည္ကို ေဒသနာၾကားပါ၏။”

သို႕ဆိုလ်င္သာမန္ရဟန္းတစ္ပါးမွ်သာျဖစ္ေသာ သူသည္လည္း ရတီမဂၢဇင္း၏ ျပတင္းတံခါးကိုဖြင့္ကာ ရွင္အာနႏၵာေလွ်ာက္ခဲ့ေသာ မုဒိတာလမ္းဖံုဖံုတြင္ မံႈေနေအာင္ ေလွ်ာက္ေနပါဦးမည္..။

ဓမၼဂဂၤါ
(၂၅-၁-၂၀၁၄)
=============================
ရတီမဂၢဇင္း မတ္လအတြက္ ေရးသားၿပီးစီး၏။
ပုဒိအာႏွင့္ ျပည့္စံုရပါလို၏။

16 August, 2013

ရဟန္းႏွင့္ အက္ဖ္အိုုစီ

ရဟန္းႏွင့္ အက္ဖ္အိုုစီ
--------------
(၁)
လြန္ခဲ့ေသာ ၀ါဆိုုလဆန္းက သူ႕ ခႏၶာတစ္ကိုုယ္လံုုး တုုန္ခိုုက္ေနသည့္အတြက္ အေရးေပၚေဆးခန္းေလးတစ္ခုုဆီ သူ ေျပး၀င္လာခဲ့သည္။ ေျမာက္ဥကၠလာကုုန္းေက်ာ္တံတားအဆင္းက ျမျမင့္မိုုရ္ ဆိုုေသာေဆးခန္းေလး...။
ခ်မ္းပါတယ္ဆိုုမွ ရန္ကုုန္မိုုးက အနတၱျဖစ္စြာ ထီးတစ္ေခ်ာင္းကိုု ေတာင္းဆိုုေနေသးသည္။
သူႏွင့္ အတူ ကပၺိယတစ္ဥိးကိုု အပါေခၚလာခဲ့၏။ လူနာငါးေယာက္ခန္႕ ေစာင့္ရဦးမည္ျဖစ္၍ ကပၺိယကိုုယ္တိုုင္ေမာင္းလာေသာအငွားယာဥ္ထဲမွာပဲ ထိုုင္ေနခဲ့သည္။ လူနာတစ္ဦးစီအတြက္ ၁၅ မိနစ္ခန္႕ ထက္ အခ်ိန္ပိုုယူေသာ ဆရာ၀န္ကိုု သူ စိတ္ရွည္ရပါမည္။ ေနာက္ထပ္ ေဆးခန္းတစ္ခုုခုု ဆက္ရွာမည္ဆိုုလ်င္ ဒကာမ်ိဳးၾကီး၏ ေက်ာက္စာကိုု ျပန္ဖတ္ေနရေတာ့မည္။ ဒီက ေစာင့္ေနသူ...။

သူ႕ အလွည့္က်၍ ေဆးခန္းေလးထဲ ၀င္သြားေတာ့မွ “အကူသူနာျပဳဆရာမေလး ၀ါဆိုုပြဲအမီ မိဘအိမ္ျပန္သြားလိုု႕ တပည့္ေတာ္မတစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနလိုု႕ ၾကာေနရတာ ” ဟုု ရွင္းျပေသာ ဆရာ၀န္မေလး၏ အခ်ိန္ပိုုျခင္းကိုု နားလည္သြားပါသည္။ လူနာကိုုလည္း စမ္းသပ္ရ၊ ေဆးထိုုးေပးရေသာ ဆရာ၀န္၏ လုုပ္ငန္းစဥ္အျပင္
ေန႕ေန႕ညညေသာက္ရမည့္ ေဆးမ်ားကိုု စိတ္ရွည္စြာ ေရြးခ်ယ္ထုုပ္ပိုုးေပးေနေသာ ဆရာ၀န္အမ်ိဳးသမီးငယ္သည္
သူ ေမ ွ်ာ္လင့္ထားသလိုုပင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ့မည့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ႕ေနရသည္။
ေရာဂါအေျခအေနက ေဆးတစ္လံုုးထိုုးရံုုမ ွ်ျဖင့္ ေပ်ာက္ကင္းႏိုုင္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေဆးပတ္လည္ေအာင္ ေသာက္ဖိုု႕ ေသခ်ာစြာ မွာေနေလသည္။ ၿပီးေတာ့ သူက ေသြး အနည္းငယ္လည္း တိုုးေနျပန္ေသးသတဲ့..။
ဆရာ၀န္မေလးက ေဆးမ်ားကိုု ထုုပ္ပိုုးကာ ကပၺိယလက္ထဲသိုု႕ ေပးအပ္ေနစဥ္မွာပင္ သူ ခပ္သြက္သြက္ ထြက္လာခဲ့သည္။
ကပၺိယကိုု အာဏာကုုန္လႊဲအပ္ခဲ့ၿပီပဲ..။
ကပၺိယက ကားကိုု စက္ ႏႈိးလုုိက္ရင္း “အက္ဖ္အိုုစီ တဲ့ ဘုုရား” ဟုု ေလ ွ်ာက္ေတာ့ သူ႕ ထင္ျမင္ခ်က္မွန္ကန္သြားခဲ့ပါသည္။

ယခုုႏွစ္တစ္ခုုလံုုး သူ႕ က်န္းမာေရးက ခ်ဴခ်ဴခ်ာခ်ာမဟုုတ္သည့္တိုုင္ မာမာခ်ာခ်ာဟုုလည္း ေျပာလိုု႕ မရပါ..။ ရုုတ္တရက္ျဖစ္ေပၚတတ္ေသာ ေရာဂါမ်ားက အက္ဖ္အိုုစီခလုုပ္မ်ားစြာကို ႏွိပ္မိလ်က္သားျဖစ္ေနတတ္ပါသည္။
မ်က္စိနာေရာဂါစြဲကပ္ေတာ့ ေရႊလမင္းေဆးခန္းမွာ ထိုုင္သည့္ ဆရာ၀န္မေလးကလည္း အက္ဖ္အိုုစီ..။
ေက်ာက္ကပ္ႏွင့္ ပန္ကရိယအတြင္းရန္သူမ်ား ႏွိပ္စက္၍ မ်က္ႏွာရႈံ႕မဲေနသည့္ၾကား စမ္းသပ္းေပးသည့္ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးကလည္း အက္ဖ္အိုုစီ...။
အစာအိမ္နံရံေတြေပၚက အဓိပၺါယ္ေတြကိုု ရွာေဖြေပးသည့္ ဆရာ၀န္ၾကီးကလည္း အက္ဖ္အိုုစီ...။
ေရႊျပည္ၾကီး၏ ကရုုဏာရႊန္းစိုုလွေသာအက္ဖ္အိုုစီစာမ်က္ႏွာတိုု႕က မ်ားလွပါပေကာ...။

(၂)

Free of Charge အခမဲ့ ဟုုအဓိပၺါယ္ရေသာ အက္ဖ္အိုုစီ (FOC)သည္ သူ႕လိုု ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အျမဲတမ္းဆက္ႏြယ္ေနရေသာေ၀ါဟာရတစ္ခုုျဖစ္ပါသည္။
စၾကၤန္လမ္းေပၚ ခပ္သုုတ္သုုတ္ လမ္းေလ ွ်ာက္ေနေသာ သူ႕အနားသုုိ႕ ကားတစ္စီးထိုုးဆိုုက္ကာ “အေရးၾကီးေနလားဘုုရား...။တပည့္ေတာ္ကုုသုုိလ္ယူပါရေစ” ဟူေသာ ၾကာဖူးလက္အုုပ္ကိုု ၾကံဳရဖူးသည္။ “သံဃာေတာ္မ်ား အခမဲ့” တဲ့..။
မသြားဘူးဗ် လမ္းခပ္သြက္သြက္ေလ ွ်ာက္တတ္လိုု႕ .......။

န၀ေဒးရုုပ္ရွင္ရံုု လမ္း၀မွတ္တိုုင္က ေရႊမဂၤလာဆိုုင္ကေတာ့ မနက္ခင္းပထမဆံုုးၾကြလာေသာသံဃာေတာ္ငါးပါးကိုု ဒါနျပဳေလ့ရွိသတဲ့..။
သူက ၾကံၾကံဖန္ဖန္ သံုုးပါးေျမာက္ေလာက္ ျဖစ္ေနတတ္ျပန္သည္။ န၀ကမၼခ်ိဳ႕တဲ့ေသာစာသင္သားဘ၀ကဆိုုလ်င္ေတာ့
သူ႕ လိပ္ျပာလံုုမည္မထင္..။ တစ္မနက္ခင္းမွာေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက အရုုဏ္ဆြမ္းကပ္ခ်င္သည္ ဆိုုကာ ထိုုဆိုုင္ေလးကိုု ပင့္ျပန္သည္။ ပထမဆံုုးသံဃာေတာ္ငါးပါးကိုု လွဴသတဲ့င့ါရွင္ ဟုု အျခားမိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးက သတင္းေပးသည္။ ဟုုတ္ပ အခ်ိန္က ေစာေနေသးသည္။ တစ္ပါးပါးေတာ့ ျငိမွာ ေသခ်ာေနသည္။ လိုုက္ခဲ့ပါ ဟုု ဆိုု၍သာ လိုုက္သြားရသည္။ သူ ေျဖရွင္းပံုုက မဆိုုးလွ..။ မထိုုင္မီ ေငြရွင္းေကာင္တာကိုု သြားသည္။ “ ဦးဇင္းတိုု႕ ကိုု ဒီေန႕ အရုုဏ္ကပ္မယ့္သူက ၀တၳဳေငြလွဴလိုုက္လိုု႕ ေနာ္ ..။ ငါးပါးစာရင္းထဲ မထည့္ပါနဲ႕ ” တဲ့..။

တစ္ခါတရံေတာ့ သေျပရိပ္လိုု..။ ကံေကာင္းခြန္ႏွစ္(Lucky 7)လိုု..။ ေ၀ဒနာ(Feel)၊ အေရွ႕အိမ္ ( Oriental House )ဆိုုင္မ်ိဳးေတြမွာ
စိတ္ၾကိဳက္အလုုပ္အေလြးျပဳရန္ ေရာက္ေနခိုုက္ “ ကာလဒါနပါ ဘုုရား” ဆိုုတာမ်ိဳးလည္း ၾကံဳရျပန္ေသးသည္။
လက္စသိမ္း ၾသနီတပတၱပါဏိျဖစ္သြားခ်ိန္မွ လွဴဒါန္းသြားလ်င္ေတာ့ ကိစၥမရွိ..။ တ၀က္တပ်က္ႏႈတ္ခမ္းဆီမစိုမီ စားပြဲထိုုးလူငယ္တစ္ေယာက္က ဘုုန္းဘုုန္းတိုု႕ ၀ိုုင္းအလွဴရွင္ရွိပါသည္ ဘုုရား ဆိုုတာမ်ိဳး (သိုု႕မဟုုတ္) အလွဴရွင္ကိုုယ္တိုုင္က တပည့္ေတာ္တိုု႕ ရွင္းခဲ့ပါၿပီဘုုရား ဆိုတာမ်ိဳး ၾကံဳခဲ့လ်င္ေတာ့ မိုုးကုုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေလသံေတာ္အတိုုင္း “ ဒီေန႕ေတာ့ ေတာ္ၾကဦးစုုိ႕” လုုပ္ခဲ့ၾကရျပန္သည္။

သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အက္ဖ္အိုုစီအတိအက် က်င့္သံုုးေသာ ေအာင္သုုခထမင္းဆိုုင္ကိုုလည္း သံရံုုးတစ္ခုုတြင္ ဗီဇာအတြက္ တန္းစီရင္း ဆြမ္းခ်ိန္မမီ၍ ေရာက္သြားခဲ့ရဖူးသည္။ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာဟင္းလ်ာမ်ားကိုု ပ်ဴပ်ဴငွါငွါေမးျမန္း ဆက္ကပ္ၿပီးကာမွ “ ဆိုုင္က လွဴဒါန္းတာပါဘုုရား” ဟုု ရိုုရိုုေသေသေလ ွ်ာက္ထားသည္။ ကာလဒါနအလွဴခံဖိုု႕ မျဖစ္မေနလိုုအပ္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ား ရွိေနမည္မိုု႕ မၾကြျဖစ္ေတာ့..။

(၃)
အက္ဖ္အိုုကိစၥက ဗုုဒၶအရွင္လက္ထက္ မဂဓတိုုင္းတြင္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။
မဟာဘိသကၠေဆးပညာေက်ာ္ နန္းတြင္းသမားေတာ္ၾကီးဆရာဇီ၀က၏ အက္ဖ္အိုုစီကိုု ဗုုဒၶအရွင္ႏွင့္ စတုုဒၵိသာရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား တံခါးမရွိ ဓါးမရွိ ခံစားခြင့္ရွိသည္။
သာသနာထြန္းကားလွေသာ အခ်ိန္္မိုု႕ ဆရာဇီ၀က၏ တိကိစၦာလယေဆးရံုုတြင္ ဂိလာနသံဃာမ်ားျဖင့္သာ ျပည့္ေနတတ္သည္။ ရာဇျဂိဳဟ္သားတိုု႕အတြက္ ဆရာဇီ၀က၏ အမည္နာမဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ားေရးထားသည့္ ေရႊေရာင္၀င္းပေသာ ဆိုုင္းဘုုတ္ေတာ္ၾကီးကိုု ေမ ွ်ာ္ေငးဖတ္ရန္မွတပါး ေဆးနံ႕ခံခြင့္မရွိၿပီ..။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ရာဇျဂိဳဟ္မွာက ေရာဂါေတြ ထူေျပာလာသည္။ဆရာဇီ၀က၏ ေဆးရံုုကိုု တက္ေရာက္ကုုသမ ွသာ ေပ်ာက္ကင္းႏိုုင္မည္။ ဆရာဇီ၀ကအေနျဖင့္ ဗုုဒၶအရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ား၏ က်န္းမာေရးအတြက္သာမက ဘုုရင္ဗိမၺိသာရအပါအ၀င္နန္းတြင္းသူနန္းတြင္းသားတိုု႕၏ က်န္းမာေရးအတြက္ လည္း ေတာ္၀င္သမားေတာ္ၾကီးပီပီ အမႈေတာ္ထမ္းရေသးသည္။ သည္ေတာ့ ရာဇျဂိဳဟ္ေရာဂါသည္တိုု႕ ေမ ွ်ာ္တလင့္လင့္ျဖစ္ခြင့္ပင္ မရွိၿပီ။
သည္ေတာ့လည္း ေရာင္တစ္ထံုုး အဆံုုးခံကာ သာသနာ့ေဘာင္ထဲ၀င္ေရာက္ကာ ပဇင္းလက္သစ္ၾကီးေတြ ေဆးကုုသမႈခံယူဖိုု႕ တန္းစီၾကေလၿပီ။
အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ေဆးစြမ္းသည့္ အံ့မခန္းသမားေတာ္၏ လက္တြင္ ရာဇျဂိဳဟ္သားတိုု႕ နာလံထၾကသည္။
ဆရာဇီ၀ကခမ်ာမွာေတာ့ သာသနာ၀န္ထမ္းတိုု႕အေရးေပမိုု႕ ေခြ်းဒီးဒီးက်ေပမင့္ စိတ္ထားျမင့္ကာ ပီတိျဖာရေပသည္။

သိုု႕ေသာ္ ရာဇျဂိဳဟ္လမ္းေပၚမွာ နာလံထရဟန္းလူထြက္မ်ားကိုု ဟုုိနားတေကြ႕...ဒီနားတေကြ႕ ဆရာဇီ၀ကေတြ႕ရသည့္အခါ ဇေ၀ဇ၀ါ..။ ေသခ်ာစံုုစမ္းၾကည့္ေတာ့ အက္ဖ္အိုုစီတန္းစီသူမ်ား...။
သံသရာျငီးေငြ႕သူမ်ား ..သံသရာထြက္ရပ္လမ္းရွာသူမ်ား မဟုုတ္ေခ်ၿပီ..။
ေအာ္ ပါရမီၾကီးရင့္သူမိုု႕ သည္းခံႏိုုင္ေသာ္ျငား သဒၶါမပြားႏိုုင္သူတိုု႕အတြက္ ခက္ရခ်ည့္..။

သိုု႕ႏွင့္ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေသာရဟန္းသစ္မ်ားကိုု စိစစ္လက္ခံရန္ ဗုုဒၶအရွင္
ဥပေဒေတာ္ထုုတ္ျပန္ရေတာ့သည္။
ငါ့ရွင္ရဟန္းေလာင္း....
ကုု႒ႏူနာလက္ပရိုုစီေရာဂါ ကင္းရွင္းသူ ဟုုတ္ပါ၏ေလာ...
ေခ်ာင္းဆိုုးေရာဂါ တီဘီနာကင္းရွင္းသူ ဟုုတ္ပါ၏ေလာ
ျမင္းဖုုအနာ အိုုင္းအမာေရာဂါ ကင္းရွင္သူ ဟုုတ္ပါ၏ေလာ..
ေပြး၀ဲညွင္းခရုုသင္း ေရာဂါ ကင္းရွင္းသူ ဟုုတ္ပါ၏ေလာ
ရူးသြပ္အနာ စိတၱဇေရာဂါ ကင္းရွင္းသူ ဟုုတ္ပါ၏ေလာ...။

ေအာ္ အက္ဖ္အိုုစီတန္းစီသူမ်ားေပတကား..။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၆-၈-၂၀၁၃)
------------------------------
ရွင္ငယ္ပဇင္းငယ္ဘ၀က စာသင္သားအခ်င္းခ်င္း တခုုတ္တရျပန္လည္ ေဖာက္သည္ခ်ၾကည္ႏူးရေသာ အေတြ႕အၾကံဳျဖစ္ပါသည္--အမွန္တကယ္ကေတာ့ အက္ဖ္အိုုစီကိုု အလွဴခံရသည့္အတြက္ ရဟန္းတစ္ပါးအေနျဖင့္ သဒၶါတရားကိုု ခ်ီးေျမာက္ရာေရာက္ေပသည္။

18 July, 2013

ရဟန္းနွင့္ ေအာ္စလို

ရဟန္းနွင့္ ေအာ္စလို
===========
ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္းသည္ ပိဋကတ္စာေပျပတင္းေပါက္က လွမ္းျမင္ခြင့္ရေသာ ဥတၱရကုရုေျမာက္ကြ်န္းမျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း စဥ္းစားမိသည့္တိုင္ ေနာ္ေ၀မင္းေနျပည္၏
ေအာ္စလိုသည္ ေနေပ်ာ္ဖြယ္ရာလူ႕ျပည္နတ္ဘံုတစ္ခုအျဖစ္ တန္ဖိုးနည္း ရိုင္ယန္ေလေၾကာင္း(Ryanair) ျဖင့္ ရစ္ဂ်ီ(Ryggy)ေလဆိပ္ကို ထိုးဆင္းလိုက္သည္ႏွင့္ ေသခ်ာသြားပါသည္။

ေလဆိပ္ႏွင့္ ကီလိုမီတာေျခာက္ဆယ္ခန္႕ေ၀းကြာသည့္ ေအာ္စလိုျမိဳ႕ေတာ္သြား ဘတ္စ္ကားခရီးသည္ စိမ္းလန္းေတာက္ပေသာ သဘာ၀ႏွင့္ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ျမင္ကြင္းမ်ားေၾကာင့္ ရင္သပ္ရႈေမာဖို႕ ေကာင္းလွသည္။

ေအာ္စလိုဘတ္စ္တာမီနယ္သည္ ေရႊျပည္ၾကီး၏ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ထက္ ပိုၾကီးေနသလား ထင္ရသည္။
လာၾကိဳမည့္႕မိတ္ေဆြေရာက္မလာေသးသည့္အတြက္ နာရီ၀က္ခန္႕ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ရေသာ္လည္း ေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္မေနေအာင္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ အခမဲ့ေျမပံုအညႊန္းမ်ားက အဆင္သင့္ရွိေနခဲ့သည္။
ေခတ္မီအခေပးအိမ္သာစနစ္ကို စတင္ၾကံဳရ၏။
ခရိုနာေငြအေၾကြေစ့တစ္ေစ့သာ လက္၀ယ္မရွိလ်င္ ၾကီးေလးေသာ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးျဖစ္သြားႏိုင္သည္။
သူ႕အခက္အခဲကို ခ်က္ကနဲသိျမင္ေသာ စကင္ဒီေနဗီးယန္းအမ်ိဳးေကာင္းသမီးၾကီးက
သူ႕လက္ထဲသို႕ ေနာ္ေ၀သံုးဒဂၤါးျပားငယ္တစ္ခု ထည့္ေပးလိုက္သည္။

ထိုအမ်ိဳးသမီးၾကီးက ေနာက္တစ္ရက္တြင္ ကမၻာ့လက္ခုပ္သံမ်ားကို ဆြတ္ခူးမည့္ ျမန္မာအမ်ိဳးေကာင္းသမီးၾကီး၏ နာမည္ကို တဖြဖြ
ရြတ္ဆိုေနေသးသည္။ ေရႊျပည္ၾကီး၏ တစ္ေန႕ေရႊ တစ္ေန႕ေငြစိတ္ခံစားမႈႏွင့္ တုန္႕ျပန္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႕ သံမဏိစိတ္ဓါတ္ႏွင့္ ခႏၱီတရား မျဖစ္မေန လိုအပ္ေၾကာင္း ယခု၀ါက်ကို ေရးေနခိုက္ သူႏွလံုးေသြး စစ္ကနဲ တိုးသြားေလသည္။ နိႏၵံႏွင့္ ပသံသာျဖစ္စဥ္တြင္
ေပါ့ပါးစြာ ျဖတ္သန္းရတာ မလြယ္ေၾကာင္း သိၾကပါလိမ့္မည္..။ ယေန႕ သူရဲေကာင္း မနက္ျဖန္ဗီလိန္...ယေန႕ ေက်းဇူးရွင္ မနက္ျဖန္ သစၥာေဖာက္ဟူေသာ လက္ခုပ္သံႏွင့္ လက္ညွိဳးမ်ားအေၾကာင္း ေရႊျပည္ၾကီး၏ မွတ္တမ္းက သၾကၤန္ခဏ ခဏ က်ေနသည္။ ေခြးေရပုရပိုဒ္လား ေရႊသားပုရပိုဒ္လား....။

ေအာ္စလို၏ တကၠသိုလ္ႏွင့္ စာၾကည့္တိုက္မ်ား..အႏုပညာရင္ျပင္မ်ားတြင္ သူလွည့္လွည္ျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႕ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ရာ ပါလီမန္ေရွ႕တြင္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ သူထိုင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆႏၵျပသူမ်ားကို လက္နက္မကိုင္ေသာျပည္သူ႕ရဲမ်ားက ဆန္႕က်င္ဘက္အင္အားစုတို႕မေႏွာက္ယွက္ႏိုင္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးသတဲ့..။
နာရီပိုင္းျငိမ္သက္စြာ ရပ္ေနေသာ ျမင္းစီးရဲေမႏွင့္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္တို႕ တြဲကာ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကသည္။

ေအာ္စလိုတြင္ အျပံဳးစက္ရံုမ်ား ေနရာအႏွံ႕ တည္ေဆာက္ထားဟန္ပင္ လူတိုင္း၏ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားဆီမွ အျပံဳးမ်ားကို အလြယ္တကူ ထြန္းညွိသြားႏိုင္သည္။ သူ႕ ျမန္မာမိတ္ေဆြက ''အရွင္ဘုရားရယ္ ဒီမွာက ၾကည့္ေလရာရာ သက္မြန္ျမင့္ေတြခ်ည္းပဲ..။ သက္မြန္ျမင္တို႕ကမွ ေၾကာ္ျငာရိုက္မွ ျပဳံးၾကတာဘုရာ့" တဲ့..။ အကူအညီလိုအပ္၍ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဟလို လုပ္လိုက္လ်င္ ျပံဳးလက္စထက္ ပိုမိုေတာက္ပသြားတတ္ကာ စိတ္လိုလက္ရ ကူညီတတ္ၾကသည့္ စကင္ဒီေနဗီယန္းစိတ္ဓါတ္မ်ားကို ဘယ္လိုမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ပါလိမ့္..။ လူသတ္သမားၾကီးဘရီဗစ္ခ္ (Anders Behring Breivik)ကိုပင္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္စြမ္းေသာ စိတ္ကို
ဘယ္လိုမ်ား ေပါင္းသင္ခဲ့ပါလိမ့္...။

ရခိုင္အမ်ိဳးသမီေလးမသီတာေထြးႏွင့္ ဥတုိယ (Utøya) ကြ်န္းေလးေပၚက ေအာ္စလိုအညြန္႕အေညွာက္မ်ား၏ ျဖစ္ရပ္သည္ အၾကမ္းဖက္ခံရျခင္းတူညီၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ေနာက္ဆက္တြဲ ေျဖရွင္းခ်ဥ္းကပ္ပံုျခင္း မတူၾက...။
ေရႊျပည္ၾကီးက မသီတာေထြး၏ ပူေဆြးက်န္ရစ္ေသာမိသားစုအသိုက္အအံုေလးကို ေရေလာင္းဖို႕ထက္
က်ဴးလြန္သူမ်ားဘက္ကို အာဃာတျဖင့္ ခြ်န္ျမအဆိပ္ျပင္းေသာျမားဦးကို လွည့္ခ်ိန္သည္။ ကတၱား(Subject)ကို မီးရွိဳ႕ၾက၏။
ေအာ္စလိုသားတို႕ကေတာ့ ရက္စက္ေလသူၾကီးထက္ ''ဘယ္လိုမ်ား နာက်င္စြာ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကမွာပါလိမ့္ ''အေတြးျဖင့္ ေသာက၀န္ပိုး ေလးလံေသာ ခံၾကရေလသူမ်ားဆီ ပု၀ါကမ္းေပးၾက၏။
မ်က္ရည္သုတ္ေပးၾက၏။ ကံ (Object)ကို ေရသြန္းၾကသည္။

အျပံဳးမ်ားျဖင့္ လင္းေနေသာ ေအာ္စလိုသည္ လွ်ပ္စစ္မီးလည္း မပ်က္တတ္..။ ည ၁၁ နာရီထိုးသည္အထိ ေနမ၀င္ေသာ ေနာ္ေ၀သန္းေကာင္ယံအလင္းေအးေအးလမ္းမမ်ားကို သူက လံုျခံဳေႏြးေထြးေသာ အခန္းျပတင္း၀မွ ၾကည္ႏူးခ်မ္းျမစြာ ေငးေနခဲ့ပါသည္။
နံနက္ ၂ နာရီ ေအာ္စလိုေနထြက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူက ငိုက္ျမည္းေနခဲ့ၿပီ။

သူ႕အတြက္ ေနာ္ေ၀သားတို႕၏ အမွတ္တရေအာက္ေမ့ဖြယ္ စိတ္အခင္းအက်င္းတစ္ခုကိုေတာ့ ႏုိဘယ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုခ်ီးျမွင့္ေပးအပ္ရာ ေအာ္စလိုျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတံခါး၀တြင္
ျမတ္ႏိုးစြာ ထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းခြင့္ရခဲ့သည္။ ဤအခမ္းအနားၾကီးကို တက္ေရာက္လိုသူတို႕အေနျဖင့္ တစ္လၾကိဳတင္အမည္စာရင္းၾကိဳတင္ေပးအပ္ရသည္။ သို႕ဆိုေတာ့ မေန႕တစ္ေန႕ကမွ ေရာက္လာေသာ သူ႕အတြက္ တက္ေရာက္ခြင့္ရဖို႕ မလြယ္ကူေၾကာင္း ၾကိဳတင္သိေနခဲ့ပါသည္။ ဒါက ေရႊျပည္ၾကီးရဲ႕ ၾကိဳးနီၾကိဳးျပာစနစ္ေတြနဲ႕ အသားက်ေနတဲ့ အေတြးတစ္ခုပါပဲ။

ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအျပင္ဘက္ရွိ အစီအစဥ္တိုက္ရိုက္ၾကည့္ရႈႏိုင္မည့္ ပိတ္ကားၾကီးေရွ႕တြင္ သူ ရပ္ေငးေနခဲ့သည္။
ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ဒိန္းမတ္သူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ႏႈတ္ဆက္လာခဲ့သည္။ သူမ လက္ထဲမွာ တီတာခြန္းဖြဲ႕တတ္ေသာ အရြယ္ ခ်စ္စဖြယ္ သမီးငယ္ေလးကိုေပြ႕လို႕...။
ဒီပြဲတက္ဖို႕ လာတာလား...။
မေန႕ကမွ ေရာက္တာမို႕ တက္ခြင့္မရေတာ့ဘူး...။
သြားေျပာၾကမယ္ေလ...။ အစီအစဥ္မွ မစေသးတာ...။ ကိုယ့္မွာ ေျပာခြင့္ရွိေနတာပဲ..။
အို မလုပ္ပါနဲ႕ ..အလုပ္မမ်ားေစခ်င္ပါဘူး...ရမယ္လည္း မထင္ပါဘူး..။
ရတာ မရတာက သူတို႕ တာ၀န္ပါ...။ ကိုယ့္တာ၀န္က ေျပာရမယ္္ေလ...။

သို႕နွင့္ ကေလးငယ္ေလးေပြ႕ထားေသာ ဒိန္းမတ္မိခင္ေနာက္သို႕ သူ လိုက္သြားရသည္။
ဂိတ္တံခါးကို ေစာင့္ေသာ ၀န္ထမ္းငယ္သည္ ျပံဳးခ်ိဳေနသည္။
ကူညီပါရေစ ခင္ဗ်ာ...။
ထို၀န္ထမ္း၏ ကူညီပါရေစက အစစ္ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္က အခြင့္အာဏာမရွိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အထက္က အရာရွိကို ေျပာေပးပါ့မယ္.။ လိုက္ခဲ့ပါ..။

ဒုတိယအရာရွိကလည္း အျပံဳးခ်ိဳျမစြာ
ကူညီပါရေစ ခင္ဗ်ာ..။
ကြ်န္ေတာ္က အခြင့္အာဏာမရွိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အထက္က အရာရွိကို ေျပာေပးပါ့မယ္.။ လိုက္ခဲ့ပါ..။

ကူညီပါရေစ..ေလးၾကိမ္ေျမာက္သြားေသာအခါ သူသည္ ေအာ္စလိုျမိဳ႕ေတာ္ ညီမူရာခန္းမၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးတန္းက
အေရးေပၚခ်န္ထားေသာ ထိုင္ခံုအလြတ္တစ္ခုတြင္ အခန္႕သားထိုင္မိလ်က္သားျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။
အရွင္ဘုရားကေတာ့ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအျပင္ဘက္မွာ ေနခဲ့ေတာ့ ဟု စိတ္မေကာင္းစြာ ခ်န္ထားခဲ့ေသာ သူ႕မိတ္ေဆြဒကာသည္
သူ႕ကို ျမင္သည္ႏွင့္ အံ့ၾသ၀မ္းသာစြာ ေျပးလာသည္။
ကဲ အဲဒါသာ ၾကည့္ေတာ့ အရွင္ဘုရားေရ...
တပည္ေတာ္တို႕ဆီမွာသာ ဆိုရင္ အေပါက္၀မွ ေမာင္းထုတ္ခံရမွာေပါ့ တဲ့..။

အခမ္းအနားမစေသး...။ ေက်ာက္သားနံရံမ်ားေပၚက ပန္းခ်ီကားၾကီးမ်ားက စုိလက္ေတာက္ပလြန္းလွသည္။
သူ ခန္းမထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္မိစဥ္ ရိုးရွင္းေသာအျဖဴေရာင္ကုတ္အက်ီ၀တ္ဆင္ထားသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၀င္လာသည္။
ျမင္ဖူးသလိုပဲ...။
ငါက ျမန္မာျပည္ကပါ...။
အိုး သိပ္သိတာေပါ့..။
သူ႕အသြင္အျပင္ကို ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္စြာ တံု႕ျပန္သည္။ ကင္မရာမီးပြင့္မ်ား လက္သြား၏။
ရဟန္းႏွင့္ ေဟာလီ၀ုဒ္မင္းသမီးမီရွဲယို ဟူေသာေခါင္းစဥ္တစ္ခု ထပ္တိုးလာဖို႕အထိေတာ့ အျဖစ္အပ်က္က မၾကာေညာင္း..။
ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံမ်ား ၾကားရေလေတာ့သည္..။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၈-၇-၂၀၁၃)

17 July, 2013

ရဟန္းႏွင့္ ေရာမ

ရဟန္းႏွင့္ ေရာမ
=========
ပုပ္ရဟန္းမင္း၏ ဗာတီကန္နန္းေတာ္ပရိ၀ုဏ္အတြင္းရွိ ၀တ္ျပဳရာစိန္႕ပီတာဘုရားေက်ာင္းအရိပ္ထဲသုိ႕ သူ၀င္ခိုလိုက္ခ်ိန္တြင္ ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္လိုေသာ အၾကည့္မ်ား ရွိေနမခဲ့ပါ..။

သူကသာ တေမ့တေမာ .ေကာင္ကင္ဘံုအ၀င္လမ္းမ်ားကို ရွာေနခဲ့ေလသည္။

အမွန္တကယ္ပင္ ဘာသာတရားတစ္ခုကို အျပန္အလွန္မေလးစားလိုသူတို႕ရပ္၀န္းတြင္ ဘာသာတရားတစ္ခု၏ အသြင္အျပင္အဆင္အေသြးသည္ ေျပာင္ေလွာင္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေနတတ္ေလသည္။

ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ပင္ ဦးျပည္းယုတ္ (မု႑က)ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ကရုဏာၾကီးစြာ သည္းခံေတာ္မူခဲ့ေသးသည္ပဲ..။
သူကေတာ့ ထိုအေရာင္အေသြးပါေသာ အၾကည့္စူးစူမ်ိဳးကို ပညာအလင္းမွိန္ေဖ်ာ့ေသာ လူမ်ားၾကားတြင္ ၾကံဳခဲ့ရဖူးသည္.။ ဦးျပည္းတံုးထားကာ ပခံုးတစ္ဘက္ေဖာ္၀တ္ဆင္ထားေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ေရာမသားတို႔အလယ္တြင္ ထီးတည္းၾကီးရွိေနသည့္တိုင္ စိတ္ႏွလံုးလံုျခံဳမႈရွိေနခဲ့ပါသည္။

ေကာ္ဖီဆိုင္ညိဳညိဳေလးမ်ားတြင္ ထိုင္ရသည္က ႏွစ္ျခိဳက္ဖြယ္ျဖစ္သည္။

ေရာမတြင္ သီျခားေရအိမ္ရွာဖို႕ မလို..။

ေကာ္ဖီဆိုင္ညိဳညိဳေလးသို႕ ခပ္သုတ္သုတ္၀င္ခိုရင္း ႏွစ္ယူရိုမ်ွျဖင့္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ႏွင့္ ေရအိမ္၀င္ျခင္းကိစၥကို ေဆာင္ရြက္ၾကရသည္။

ေဂ်လာတိုေရခဲမုန္႕(Gelato)ခ်စ္သူမ်ားၾကား စိတ္ေအးလက္ေအး ေရာေႏွာစီတန္းရသည့္ အေတြ႕အၾကံဳက ေရႊျပည္ၾကီး၏ အရာရာ တိုးေ၀ွ႕ၾကသူမ်ားကို မၾကာခဏ သတိရေစသည္။

အီတလီမုန္႕ျပားသလက္ (Pizza) ႏွင့္ မုန္႕တီ (Spegatti) ေန႕လည္စာခ်ိန္က သူ႕အတြက္ အျမဲတမ္း ခက္ေနတတ္သည္။ ေရာမသားတို႕၏ ေန႕လည္စာသည္ မြန္းတိမ္း (၁) နာရီေက်ာ္မွ စေလသည္။
သို႕နွင့္ ဂ်ပန္ဆူရွီဆိုင္ေလးမ်ား၊ ယိုးဒယားထမင္းဆိုင္ေလးမ်ားကို ရွာေဖြမွတ္သားထားရသည္။
ဗ်စ္ရည္ (သို႕မဟုတ္) ၀ိုင္သည္ ေရာမ၏ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
ပဥၥသီလအေၾကာင္းတြင္ ထိုအရာမ်ားကို ေလွ်ာ့ေပါ့ေဆြးေႏြးရမည့္ဟန္ပင္..။

ေရာမ၏ လီယိုနာဒိုဒါဗင္စီေလဆိပ္သို႕ ပါရီ၏ ခ်ားလ္ဒီေဂါလ္ေလဆိပ္မွတဆင့္ သူေရာက္သြားခဲ့သည္။ ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ သည္ အေနာက္တိုင္း၏ အလွတရားျဖစ္မည္ ။ေရႊျပည္ၾကီးမွာေတာ့ ဦးသန္႕ သို႕မဟုတ္ သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းေလဆိပ္သို႕ သူတို႕ တစ္သက္ဆင္းခြင့္ရဦးမည္မထင္ေသး..။
လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဂိတ္ကို ရွာေဖြရင္း ေရာမျမိဳ႕ၾကီးကို တိုက္မိသြားသည္။ အခြန္လြတ္ေစ်းမွာပင္ ေစ်းခ်ိဳေသာအမွတ္တရပစၥည္းတစ္ခုခု မ၀ယ္လိုက္ရ..။
ေအာ္ သူ႕ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ထဲက ဗီဇာက အီတလီသီးသန္႕ဗီဇာမဟုတ္..။
Schengen Area ဟုေခၚေသာ ဥေရာပ ၂၆ ႏိုင္ငံသို႕ ဒိုးယိုေပါက္ သြားလာကူးသန္းႏိုင္ေသာ ျပည္၀င္ခြင့္တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
ပါရီကို ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးသည့္ သူ႕ကို ေရာမက လွည့္မၾကည့္ေတာ့..။

ေစ်းႏႈံးခ်ိဳသာေသာမိသားစုဟိုစတယ္လ္တစ္ခုတြင္ သူ တည္းခိုသည္။ ဓါးခုတ္လွံထိုးၾကရာ ဂလက္ဒီေယတာတို႕၏ ျခေသၤ့သားရဲတြင္းကေလာ့ဆီယံသည္ ေၾကာက္ရြ႕ံထိတ္လန္႕မႈဘယာနကရသထက္ အံၾသဘနန္းျဖစ္ျခင္းအဗၻဳတရသကို ေပးစြမ္းသည္။ ငယ္ငယ္ရုပ္ရွင္ထဲက ဘရုစ္လီႏွင့္ မုတ္ဆိတ္ မင္းသားၾကီးကို ျမင္ေယာင္လာသည္။ ေၾကာင္တစ္ေကာင္၏ ေအာ္သံကိုပင္ ျပန္ၾကားလာေသး၏။

မူဆုိလိနီေခတ္ေက်ာက္သားအေဆာက္အဦးၾကီးမ်ားကို ပြတ္သပ္ၾကည့္မိသည္။
ထေရဗီေရပန္းတြင္ ယူရိုအေၾကြေစ့တစ္ေစ့ကို ႏွေမ်ာျခင္းၾကီးစြာ ပစ္ထည့္လိုက္သည္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္လာဖို႕ ဆုေတာင္းျခင္းျဖစ္သတဲ့..။ ခမ္းနားထယ္၀ါေသာ ခရစ္ယန္ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းၾကီးမ်ား.
ႏိုင္ငံတကာေမာ္ဒယ္အမ်ိးေကာင္းသား အမ်ိဳးေကာင္းသမီးတို႕ ေျခခ်င္းလိမ္ရာ ေရာမ၏ ဖက္ရွင္လမ္းမမ်ား
လက္လွမ္းေျခလွမ္းမမီေသာ ေစ်းမ်ား...။

ဗုဒၶ၏သာ၀ကရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ အေနာက္တိုင္းေန၀င္ခ်ိန္မ်ားက လိုက္ဖက္မႈမရွိေၾကာင္း ေသခ်ာလာေသာအခါ သူက
arrivederci (ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္) ဟု တီးတုိးရြတ္ဆိုမိေလသည္။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၇-၇-၂၀၁၃)

16 July, 2013

ရဟန္းႏွင့္ ပါရီ

ရဟန္းႏွင့္ ပါရီ
========
မိုးစက္မ်ားေၾကာင့္ အေတြးမ်ား ေရစိုသြားသည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္ ကီလိုမီတာ ရွစ္ေထာင္ေက်ာ္ခန္႕ေ၀းသည့္ ပါရီ၏ အေအးမိေနေသာလမ္းမ်ားေပၚတြင္ သူႏွာေစးေနခဲ့သည္။
အမွတ္အသားနည္းလွေသာ သူသည္ လမ္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်မ္းက်င္လိမ့္မည္မထင္..။ ပါးစပ္ပါ ရြာေရာက္ဥပေဒသႏွင့္ ကမၻာပတ္လည္ ရက္ရွစ္ဆယ္လုပ္ခဲ့သည္က မ်ားသည္။

ခ်ားလ္ဒီေဂါေလဆိပ္သည္ သူ ပထမဆံုးေျခခ်ျဖစ္ေသာ ဥေရာပေျမျဖစ္သည္။ အျဖဴထဲမွာ အမဲေတြ ထူထူထပ္ထပ္ရွိေသာ လူေနမႈအသိုက္အအံုၾကီးကို ဘြားကနဲ ေတြ႕လိုက္ရ၏။ အဖရိကန္ငနဲတို႕၏ လက္ကို မွီႏြဲ႕ခ်ိတ္တြဲထားေသာ ပါရီသူျဖဴျဖဴေလးမ်ားက ေဂါလတို႕၏ အနာဂတ္ကို ျခိမ္းေျခာက္ေနေလသလား..။

မသီတာေထြးဂယက္ႏွင့္ ဘာသာျခားကမၻာတြင္ မထိတ္သာ မလန္႕သာအၾကည့္မ်ား ရွိေနသလို မသိုးမသန္႕ျဖစ္မိေသး၏။ ယခုႏွစ္လိုဆိုလ်င္ေတာ့ အေရွ႕အေနာက္၀ဲယာကမၻာ့နံရံတံခါးမ်ားကို ရဟန္းအသြင္ျဖင့္ ေခါက္ရန္ မ၀ံ့ရဲ..။

ပါရီတြင္ သူ သံုးရက္ၾကာသြားသည္။

အီဖယ္လ္ေမွ်ာ္စင္တက္ဖို႕ သံုးနာရီၾကာေအာင္ ေစာင့္ရသည့္ ၀ဋ္ဒုကၡသည္ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ျဖစ္လာဖို႕ေကာင္းသည္။
သုိ႕ေသာ္ သူက အက္စ္ပရက္ဆိုေကာ္ဖီခါးခါးမ်ားကိုသာ တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္တတ္လာေလသည္။
ပါရွန္းမ်ိဳးႏြယ္မိသားစုႏွင့္အတူ အျပံဳးခ်င္းဖလွယ္ထားကာ ေရအိမ္ေျပး၀င္လိုက္၊ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ျဖင့္ အီဖယ္လ္ကို ေ မာ့ေမာ့ၾကည့္ ရေသာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္း နာရီမ်ားကို ျဖတ္သန္းစဥ္ ေနရာမေပ်ာက္ေအာင္ မိတ္ဖြဲ႕ရသည္။ ဘာသာမတူ၊ လူမ်ိဳးကြဲျပားေသာ ရပ္၀န္းတြင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဂ်ိဳးျဖဴငွက္မ်ား လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းၾကပါေစ..။

အီဖယ္လ္ေမွ်ာ္စင္ထိပ္မွ ပါရီကို ခံစားသည္။

ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးကို သံေ၀ဂယူသည္။

ေမရီအင္တြိဳင္းနက္၏ ကိတ္မုန္႕ကို ျပန္စားသည္။
ဒါးတညံ့တို႕ အဖြဲ႕၏ သူရဲေကာင္း၀တ္စံုကို ၀တ္ၾကည့္သည္။

ေနာ္တာဒမ္ဘုရားေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံကို စိတ္နားစြင့္သည္။

ေရွာင္ေဇးလီေဇးလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ မိုးေတြ သဲေနတဲ့ၾကားက ပါရီမုခ္ဦးဆီ ဦးတည္ကာ ငါးမိနစ္ခန္႕ ေလွ်ာက္ပစ္လုိက္သည္။
စိန္းျမစ္ကမ္းေဘးတြင္ ထိုင္မိေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ပါရီ၏ ဖက္ရွင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။
လူဗေရးျပတိုက္ထဲ မိုနာလီဇာ၏ အျပဳံးကို ဓါတ္ခြဲရႈမွတ္ဖို႕ ခပ္သုတ္သုတ္ေျပး၀င္မိခ်ိန္တြင္
''ဒီေန႕အတြက္ ေနာက္က်သြားပါၿပီ မြန္ဆီေညာ္...။"

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၆-၇-၂၀၁၃)

06 April, 2013

ရဟန္းႏွင့္ အိပ္မက္စတိုုး

အိပ္မက္မ်ားေရာင္းခ်ေနေသာ စတိုုးတစ္ခုုေရွ႕တြင္ သူ၏ လိုုင္စင္မပါေသာရဟန္းစီးဖိနပ္ကိုု ရပ္တန္႕လိုုက္ပါသည္။

သကၤန္းေရာင္လြယ္အိတ္ထဲမွ ကဒ္ဟိုုးလ္ဒါ(Card Holder)သားေရအိတ္ေလးတစ္ခုုကိုု သူ ထုုတ္လိုုက္သည္။ အိပ္မက္တစ္ခုုကိုု အပိုုင္၀ယ္ဖိုု႕ လိုုခ်င္ေသာကဒ္တစ္ခုုကိုု သူရွာေဖြသည္။ သာသနာ၀င္ကဒ္၊ သာသနာျပဳကဒ္၊ ေက်ာင္းသားကဒ္(တစ္ႏွစ္တစ္ကဒ္ႏံႈး)၊ တကၠသိုုလ္ဆရာကဒ္၊ ပန္န္ကဒ္၊ ေလေၾကာင္းတစ္ခုုမွ ေပးထားသည့္ ကဒ္၊ အမ္အာတီကဒ္..။ ဟူး...ကဒ္ေတြကလည္း မ်ားလိုုက္တာ..။

ရာစုုသစ္ၾကီး၏ အေျပာင္းအလဲ(Change)ႏွင့္ အေရြ႕ အမ( Shift)ျဖစ္စဥ္ၾကီးတြင္ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ပင္

ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသမ်ားစြာ လိုုေနပါပေကာ...။

(လိပ္စာကဒ္မ်ားအတြက္ေတာ့ ေသတၱာၾကီးၾကီးတစ္လံုုးေလာက္လိုုမည္..။

ဒါေပမယ့္ သူက အလည္အပတ္သြားရမွာ အားနာသျဖင့္ ထိုုလိပ္စာကဒ္မ်ား သိုုးသြားၾကၿပီထင္သည္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ သူသည္ အိမ္လည္တတ္သူတစ္ဦးမဟုုတ္ပါ..။

အခန္းတစ္ခုုထဲမွာ စာအုုပ္ဖတ္စရာမရွိလ်င္ ေခါင္းျမီးျခံဳစစ္ဆင္ေရးက လံုုျခံဳေသခ်ာသည္ ဟုု ယံုုၾကည္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။)

ေနာက္ဆံုုးေတာ့ အသံုုးျပဳဖန္မ်ား၍ ဥပဓိရုုပ္ႏြမ္းေနၿပီျဖစ္သည့္ ဗီဇာကဒ္တစ္ခုုကိုု သူ ဆြဲယူလိုုက္ႏိုုင္သည္။
ထိုုဗီဇာကဒ္ထဲမွ လက္က်န္စိတ္ကူးစိတ္သန္းအခ်ိဳ႕ျဖင့္ အိပ္မက္တစ္ခုုကိုု ၀ယ္ယူလိုုက္သည္။

အမွန္တရားေတြ ၀ယ္ၾကဦးမလား...။ ၀ယ္ယူမည့္ အိပ္မက္ကိုု လက္ညိွဳးထိုုးေရြးခ်ယ္ေနစဥ္မွာပင္ အမွန္တရားေရာင္းသည့္ ေခါင္းရြက္သည္အေဒၚၾကီး၏ ေအာ္သံကိုု ၾကားမိေသာ္လည္း ထုုိအမွန္တရားက သမုုတိသစၥာလား ပရမတၳသစၥာလား မသဲကြဲသည့္အတြက္ ၀ယ္ယူရန္ စိတ္မပါ..။ သိုု႕တည္းမဟုုတ္ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးေဟာေနက် က်က္စာေဒသနာကိုုပင္ သူက သစၥာေဒသနာအျဖစ္ နားေယာင္ေက်နပ္ကာ ၀အီေနတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏိုုင္သည္။

အမွန္တရားက ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳႏွင့္ ၀ယ္နိုုင္သည့္တိုုင္ စားသုံးသူနည္းသည္။ အရသာက ခါးသက္သက္...။

အိပ္မက္ေကာင္တာမ်ားေပၚက အိပ္မက္မ်ားကိုု လိုုက္ေငးေနမိေသးသည္။ မက္ခဲ့ၿပီးေသာ အိပ္မက္အေဟာင္းမ်ားကိုု ေဘာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကြပ္ကာ ေရာင္းခ်ေနသလိုု မမက္ရေသးေသာ အိပ္မက္အသစ္စက္စက္မ်ားကိုုလည္း အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လိမ္းခ်ယ္ကာ ေရာင္းခ်ေနျခင္းျဖစ္သည္။

အိပ္မက္က မက္သူမ်ားၿပီး မက္ဖိုု႕ ခက္ေလေလ ေစ်းၾကီးေလျဖစ္သည္။

အမည္မသိေရာင္စဥ္တန္းေဘာင္(ေပါင္)ျဖင့္ လက္လက္ထေနေသာ အိပ္မက္တစ္ခုုကိုု သူ အမွတ္မထင္ေတြ႕လိုုက္သည္။

ရွင္သုုေမဓာ၏ အိပ္မက္

ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ဟုု တန္ဖိုုးအတိအက်ေရးထားသည္ကိုု သူ ဖတ္မိသည္။

စၾကာ၀ဠာကမၻာေျမမိုုးအပါအ၀င္သံုုးေလာကအေရးလႈပ္ရွားသူမဟာလူသားၾကီး...။

အဲလ္ဘတ္၏ အိပ္မက္

ကမၻာျမန္ႏႈံးျမင့္အေရြ႕

ေသာမတ္စ္၏ အိပ္မက္...

အလင္းႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ....

ယူသန္႕၏ အိပ္မက္..

တတိယကမၻာအသစ္ ...

ေမာင္ထိန္လင္း၏ အိပ္မက္... ..

............................

......................

ေလာကအေရးလႈပ္ရွားသူၾကီးႏွင့္အတူ ကမၻာ့အေရး၊ႏိုုင္ငံ့အေရးႏွင့္ ဘာသာေရး၊လူမႈေရးစေသာ နယ္ပယ္အသီးသီးက ပုုဂၢိဳလ္ေက်ာ္တိုု႕၏ အိပ္မက္မ်ားကိုု သူ တစ္ခုုခ်င္း တစ္ခုုခ်င္း ေကာက္ထည့္လိုုက္... ျပန္တင္လိုုက္....။

ထိုုမဟာလူသားတိုု႕၏ အိပ္မက္ေတြကိုု အစမ္းေဖာက္ေသာက္ၾကည့္လိုု႕ ရမလား.....။

ဟင့္အင္း....

သိုု႕ေပမယ့္ ေၾကကြဲဖြယ္ရာပင္ ထိုုအိပ္မက္ရွင္ၾကီးမ်ား၏ ေသြးေခြ်းမ်က္ရည္အသေခ်ၤျဖင့္ မက္ခဲ့ေသာအိပ္မက္မ်ားက အိပ္မက္စားသံုုးသူအခ်ိဳ႕၏ ဆင့္ကဲအလြဲအိပ္မက္မ်ားေၾကာင့္ လမ္းေၾကာင္းတိမ္းေစာင္းျခင္း ခံရေသးသည္။

နာဂါစကီျမိဳ႕ပ်က္ၾကီးက သူ႕ ေရွ႕ ေရြ႕လာသည္။

ကင္ဂ်ံုုးအန္းဆိုုေသာ မႏူးမနပ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လက္ထဲက စနက္တံျပဳတ္လုုဆဲဆဲ အိပ္မက္ပူပူတစ္ခုု သူ႕ မ်က္လံုုးအိမ္ထဲ ျဖတ္သြားသည္..။

ေနာက္ဆံုုးေတာ့ သူက မမက္ရေသးေသာ အိပ္မက္တစ္ခုုကိုု ခပ္လြယ္လြယ္ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူလိုုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

၀ယ္ယူၿပီးသည့္အိပ္မက္ကိုု အေရာင္းစာေရးတစ္ေယာက္က ေသခ်ာစြာ ထုုပ္ပိုုးကာ ေကာင္တာေပၚတြင္ တင္ေပးလိုုက္သည္။

သူ႕ ဗီဇာကဒ္က ထစ္အ ထစ္အ ျဖစ္ေနေသး၍ မိနစ္အနည္းငယ္ခန္႕ ခႏၱီစ ေနလိုုက္ရ၏။

ရွည္ေမ်ာေမ်ာေဘာက္ခ်ာစာရြက္ေလးသံုုးရြက္ခန္႕ထြက္လာၿပီး “လက္မွတ္ ” ဆိုုမွ သူ႕ စိတ္က အင္လ်ားလိပ္ခ္ျဖစ္ကာ သူ႕နာမည္တြန္႕တြန္႕ေကြးေကြးမ်ားကိုု ေရးထိုုးေပးလိုုက္သည္။

အဲဒီကဒ္မွ သံုုးမရလ်င္ ၀ယ္ၿပီးသားအိပ္မက္ကိုု ျပန္ေပးရေပမည္..။

ဒါေတာ့ မျဖစ္..။

အိပ္မက္တစ္ခုုပိုုင္ဖိုု႕ ဆိုုတာ လြယ္ကူေသာအရာမဟုုတ္..။

အလွဴခံမ်ား မလာရ ဟူေသာ ဆိုုင္းဘုုတ္ထင္းထင္းၾကီးကိုုလည္း ေတြ႕ၿပီးျဖစ္၍ သပိတ္ကိုုပင္ ခပ္ကြယ္ကြယ္လြယ္ၿပီး အိပ္မက္စတိုုးထဲသိုု႕ ၀င္လာခဲ့သည္ မဟုုတ္လား..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခုု အိပ္မက္တစ္ခုုကိုု သူ ပိုုင္ထားေလၿပီ..။ ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ အိပ္မက္ကိုု ညအိပ္ညေနသိမ္းဆည္းသိုုမွီးခြင့္ရွိပါရဲ႕လား..။ ၀ယ္ၿပီးမွေတာ့ အိပ္မက္ကိုု သယ္ေဆာင္ရေပမည္။

ယေန႕ေခတ္ရဟန္းမ်ားနည္းတူ သူ႕မွာ သယ္ေဆာင္ဖိုု႕ အလိုုပရိကၡရာ၊ အပိုုပရိကၡရာႏွင့္ ဆင့္ပြားပရိကၡရာမ်ားရွိလာသည္။

ကြန္ျပဴတာႏွင့္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္လ္နည္းပညာေတြသာ ထြန္းကားၿပီး သယ္ယူပိုု႕ေဆာင္ေရးနည္းပညာေတြသာ မထြန္းကားခဲ့လ်င္

ခရီးထြက္ခြာမည့္ ရာစုုသစ္ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ဗုုဒၶေခတ္ရဟန္းတစ္ပါးလိုုေတာ့ ေပါ့ပါးလြတ္လပ္လိမ့္မည္မထင္..။

သပိတ္ကိုု လက္ပ္ေတာ့ပ္ကြန္ျပဴတာအိတ္ႏွင့္ တြဲလြယ္၊ ဒုုကုုဋ္ႏွစ္ထပ္သကၤန္းၾကီးကိုု ပခံုုးေပၚတင္၊ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္၊ မိုုဘိုုင္းလ္ဖုုန္း၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္ အျခား၀န္စည္စလယ္မ်ားကိုု အိတ္ၾကီးတစ္လံုုးထဲ စုုျပံဳထည့္...။

ေလယာဥ္မရွိ..ရထားမရွိ...ကားမရွိသာဆိုုလ်င္....။

စိတ္ကူးႏွင့္ အိပ္မက္မ်ားကိုု ေမာင္းႏွင္ၾကည့္ေနရသည္ကပင္ ေခြ်းျပိဳက္ျပိဳက္က်လာသည္..။

လိုုအပ္ခ်က္အရ ခ်ထားရမယ့္ အရာေတြကိုု ျပန္ျပန္ထမ္းေနၾကရတာလည္း ျဖစ္သည္။

သိုု႕မဟုုတ္ အျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုုင္သည္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ရဟန္းေတာ္အမ်ားစုုက သူ႕လိုု နေမာ္နမဲ့ အေၾကာင္းမဲ့ ေနထိုုင္ေတာ္မူတတ္ၾကသည္ေတာ့ မဟုုတ္..။

သူကသာ .....

လိပ္ျပာမ်ား ထျပန္သြားခ်ိန္ အိပ္မက္ကိုု သပိတ္ထဲ သိုု႕ မဟုုတ္ အိတ္ထဲ ထည့္ရမွာလား စဥ္းစားေနမိေသးသည္။

ေနာက္မွ သပိတ္၀င္ အိတ္၀င္ ဆိုုေသာ ေရႊျပည္ၾကီးသံုုးေ၀ါဟာရကိုု ႏွစ္ျခိဳက္စြာ

ၾကိတ္၀ါးမိမွ အိပ္မက္ကိုု မက်ိဳးမေၾကေအာင္

လက္က ဆြဲဲထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။

အိပ္မက္က အသစ္........

ဓမၼဂဂၤါ

(၆-၄-၂၀၁၃)

(ေဆးရံုုေပၚတြင္ နာက်င္မႈကိုု ေက်ာ္လႊားရန္ ေသာက္ေနရေသာ ေဆးမ်ားေၾကာင့္ ႏိုးတစ္၀က္အိပ္ေမာက်ကာလမ်ားတြင္ စိတ္လက္ကြက္ျဖင့္ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ ရိုုက္ေနေသာ၀ါက်မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ ေရႊျပည္ၾကီး၏ ဒဂံုုျမိဳေတာ္ လမ္းဆံုုမဟာေစ်း(ဆူပါမားကက္)တစ္ခုုအ၀င္က ေအတီအမ္ကိုု ျဖတ္ကနဲေစာင္းငဲ့ၾကည့္မိရာ Out of Service ဟူေသာ စာတမ္းျပဴးျပဴးၾကီးကိုု ျမင္လိုုက္ရျခင္းသည္လည္း နီးေသာအေၾကာင္းတစ္ခုုျဖစ္ေပလိမ့္မည္။)

20 February, 2013

ရဟန္းႏွင့္ ေသျခင္းရဲ႕ တံခါးမ်ား..

ရဟန္းႏွင့္ ေသျခင္းရဲ႕ တံခါးမ်ား..
----------------------
ႏွစ္ညတာ တရားပြဲ ေစာ္ဘြားေျမကအျပန္...
အေမ့အိမ္ေလးကိုု ၀င္မည္...။
အေမေကြ်းတဲ့ ေတာဟင္းေတာမုုန္႕ေလးေတြ စားမည္..။
ကားဆရာေလးက အေမ ပါတဲ့ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္သည္..။
ကပၺိယက အေမ့အေၾကာင္းေျပာသည္..။
ခရီးသြားတိုုင္း အေမ့ကိုု ရွိခိုုးဦးခ်ႏႈတ္ဆက္ၿပီးမွ ခရီးထြက္ေလ့ရွိသတဲ့..။
ျပန္လာရင္လည္း အေမ့ကိုု အရင္ ဦးတိုုက္ပါသတဲ့...။
ေကာင္းလိုုက္တာဗ်ာ...။
က်ဳပ္လညး္ ခုု အေမနဲ႕ ေတြ႕ရေတာ့မယ္ ...ဗ်..။

ထိုုစဥ္မွာပင္....
ကားဘီးေပါက္..။ ထိန္းမရ...။ လမ္းက်ဥ္း..
ေခ်ာက္ထဲက်...၊ ဂြ်န္းျပန္.. ကားပက္လက္လန္...။
ေသၿပီ ဟုု တြက္လိုုက္မိ...။
ဘယ္လိုုျဖစ္ပါလိမ့္....။ ငါေသေနၿပီလား....။
ခႏၶာကိုုယ္က ေဇာက္ထိုုး...။ မွန္ကြဲေနေသာ ကားျပတင္းမွ တိုုးထြက္ခဲ့ၾက..။ ဒရိုုင္ဘာ..
နဲ႕ ကပၺိယက ကိုုယ့္ကိုု စိတ္ပူ...။
ကုုိယ္က သူတိုု႕အတြက္ စိတ္ပူ...။
မင္းတိုု႕ ဘာျဖစ္ၾကလဲ..။
ဘာမွမျဖစ္ဘူး..။
ဘုုန္းဘုုန္းဘာျဖစ္လဲ ...
ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဟ...။
ကားၾကီးကိုုလွည္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ..... အားလားလား....
ငါတိုု႕ လူေတြေရာ ဟုုတ္ၾကေသးရဲ႕လား....။
ေျပးထြက္လာေသာ ရြာသားမ်ားအသံၾကား...
ဘုုရား ဘုုရား....
(ေသျခင္းရဲ႕ တံခါးမ်ား ....
ငါ့ည အသက္ရွင္ခြင့္ကိုု ေပး.....)

အေမေစာင့္ေမ ွ်ာ္ေနမည့္ ဆြမ္း၀ိုုင္းေလးဆီေတာ့ အခ်ိန္မမီခဲ့...။
သိုု႕ေသာ္ စိတ္ပူေနတဲ့ အေမ့ကိုု မ်က္ႏွာျပဖိုု႕ ဆိုုင္ကယ္လ္တစ္စီး ေနာက္မွီးမွာ ခိုုလိုု႕ မိနစ္အနည္းငယ္မ ွ် ေရာက္ခဲ့...။
အေမ့ကိုု သတိရတဲ့ စိတ္က ကယ္လိုုက္တာျဖစ္မွာပါ အေမ.....။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၉ -၂-၂၀၁၃)

အျပည့္အ၀ကူညီၾကေလေသာ ေကာလင္းျမိဳ႕၊ ဆိုုင္တူးေက်ာင္းဆရာေတာ္၊ကန္႕ဘလူျမိဳ႕နယ္၊ ၀က္တူးရြာသူရြာသားမ်ားႏွင့္
ထန္းကုုန္း သဟပုုညကာရီအသင္းသားမ်ား၊ ဘာအညီအညီေပးရမလဲ ဟုု ေမးၾကရွာေလေသာ ျဖတ္သြာျဖတ္လာကားမ်ားကို အထူးမွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္..။ ေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီဟုု ေျပာေျပာေနၾကေလသည့္ ကူညီရိုုင္းပင္းတတ္မႈ
ျမန္မာ့စိတ္ရင္း၊ ျမန္မာ့ရႈခင္းေလးကိုု အရင္းပကတိအတိုုင္း
ေတြ႕လိုုက္ရသည့္ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာ...။

ထိုု႕ထက္အလြန္....ခရီးစဥ္တေလ်ာက္လံုုး၏ ေကာင္းက်ိဳးဆိုုးက်ိဳးမ်ားကိုု စီစဥ္ေျဖရွင္းေပးခဲ့သည့္ ပုုလဲပရဟိတေဖာင္ေဒးရွင္းဆရာေတာ္ကိုု ေက်းဇူးစကားမည္သုုိ႕ မည္ပံုုဆိုုရမည္ပင္ မသိေတာ့ၿပီ..။

14 February, 2013

ရဟန္းႏွင့္ ဗယ္လင္တိုုင္း၀ဋ္

by Dhamma Ganga on Thursday, February 14, 2013 at 4:13pm ·

'မာ ပိေယဟိ သမာဂၪၧိ၊ အပၸိေယဟိ ကုဒါစနံ။ပိယာနံ အဒႆနံ ဒုကၡံ၊ အပၸိယာနၪၥ ဒႆနံ။

'တသၼာ ပိယံ န ကယိရာထ၊ ပိယာပါေယာ ဟိ ပါပေကာ။ဂႏၴာ ေတသံ န ဝိဇၨႏၲိ၊ ေယသံ နတၳိ ပိယာပၸိယံ။

ခ်စ္ေသာသူတို႔ႏွင့္လည္း မေပါင္းေဖာ္လင့္၊ မုန္းေသာသူတို႔ႏွင့္လည္း တစ္ရံတစ္ဆစ္မွ် မေပါင္းေဖာ္ပါလင့္၊ ခ်စ္ေသာသူတို႔ကိုလည္း မျမင္ရျခင္းသည္ ဆင္းရဲ၏။ မုန္းေသာသူတို႔ကို ျမင္ရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ (လူကိုျဖစ္ေစ ပစၥည္းဥစၥာကိုျဖစ္ေစ) ခ်စ္ခင္စြဲလမ္းျခင္းကို မျပဳရာ၊ ခ်စ္ခင္စြဲလမ္းဖြယ္ရာတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းသည္ မေကာင္းသည္သာတည္း၊ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း မရွိေသာသူတို႔အား အေႏွာင္အဖြဲ႕ 'ဂႏၴ' တို႔ မရွိၾကကုန္။

ဗုုဒၶ

(ဓမၼပဒပါဠိေတာ္၊ပိယ၀ဂ္၊တေယာဇနပဗၺဇိတဝတၳဳ...မွ...)

နံနက္ခင္းတံခါးခ်ပ္မ်ားကိုု တြန္းဖြင့္လိုုက္သည္ႏွင့္ ႏွင္းဆီပန္းခင္းၾကီးတစ္ခုလံုုးတင္ေဆာင္လာေသာ ေခ်ာကလက္ေလွၾကီးတစ္စီး ျဖတ္ေမာင္းသြားသည္ကိုု ျမင္လိုုက္ရသည္..။ ဂ်က္ခ္စ္ဖီလ္မ္စ္၏ သီခ်င္းအပိုုင္းအစမ်ားက သူ႕အခန္းေလးေရွ႕တြင္ ပဲ့က်န္မြေၾကေနၾက၏။

“If you find yourself alone on Valentine's Day,

No box of chocolates to open, no roses in your vase or vase.

If you find yourself alone on Valentine's Day,Just remember,

Cupid's arrow is on its way.”

“ဗယ္လင္တိုုင္းေန႕မွာ မင္းတစ္ကိုုယ္တည္း အထီးက်န္ေနမယ္ဆိုုရင္...

ေခ်ာကလက္ဗူးလည္း ဖြင့္စရာမရွိျဖစ္ေနမယ္ ဆိုုရင္....

ပန္းအိုုးထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းေတြလည္း ရွိမေနဘူးဆိုုရင္...

သတိရလိုုက္ပါကြယ္..။

က်ဴးပစ္ရဲ႕ ျမားဟာ လမ္းခုုလတ္မွာ ေရာက္ေနပါၿပီကြယ္...။”

ခ်စ္သူမ်ားေန႕ဆိုုပါလား..။

တဏွာေပမျမစ္ဖ်ားမွ စီးလာႏိုုင္သည့္ ရိုုမႏၱိကနာရီမ်ားက ရဟန္းတစ္ပါး၏ ဒိုုင္ယာရီတြင္ ခုုိကပ္ခြင့္မရွိ..။

သိုု႕ဆိုုေသာ္ ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ ျဗဟၼစိုုရ္ေမတၱာအရည္ရႊမ္းေသာခ်စ္သူမ်ားေန႕သည္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၄ ရက္မ ွ် မဟုုတ္ၿပီ...။

၂၄ နာရီခ်စ္သူမ်ား....၁၂ ရာသီခ်စ္သူမ်ား......။

ပြားမ်ားခ်ဲ႕ထြင္ႏိုုင္သေလာက္ က်ယ္ျပန္႕ေစႏိုုင္ေသာ ေမတၱာႏိုုင္ငံေတာ္..ေမတၱာကမၻာ...ေမတၱစၾကာ၀ဠာ......

ျဗဟၼစိုုရ္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖင့္

ကမၻာေျမ စိမ္းလန္းပါေစ..။

ကမၻာေရ စီးဆင္းပါေစ..

ကမၻာေလ လတ္ဆတ္ပါေစ...။

မ်က္ႏွာသစ္ရင္း သူ ေမတၱာပိုု႕လိုုက္သည္..။

ဤသိုု႕ျဖင့္ ရဟန္းတစ္ပါး၏ ေက်ာင္းသခၤန္းပရိ၀ုုဏ္သည္ ျဗဟၼစိုုရ္ေန႔မ်ားစြာျဖင့္ စိမ္းလန္းခဲ့ပါသည္။

အရုုဏ္နံနက္စာၿပီးသည္ႏွင့္ အြန္လိုုင္းစာမ်က္ႏွာအခ်ိဳ႕ကိုု ကလစ္မိသည္..။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖင့္ ကမၻာေျမကိုု ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေရြ႕လ်ားေစသူမ်ားႏွင့္ အမုုန္းေဒါသႏွင့္ အာဃာတလက္ၾကမ္းၾကီးမ်ားျဖင့္ ကမၻာ့နံရံမ်ားကိုု ထုုခြဲတြန္းျဖိဳေနသူမ်ားၾကား သူ စိတ္ေခြ်းထြက္ေနသည္...။

ထိုု႕ေနာက္ အမွတ္မထင္ အိပ္ရာေဘးရွိ ဒိုုင္ယာရီအေဟာင္းေလးကိုု ဖြင့္ဖတ္မိသည္..။

၂၀၀၆ ခုုႏွစ္က ဒီေန႕မွာ ဘာေတြမ်ား ေရးျခစ္မိပါလိမ့္...။

“အတၱဆိုုသည္မွာ ဘာေတြထည့္ထားမွန္းမသိဘဲ လြယ္ပိုုးထားရသည့္ ေက်ာပိုုးအိတ္တစ္လံုုးပဲျဖစ္လိမ့္မည္..။

ဘယ္ေတာ့မွလည္း ဖြင့္ၾကည့္ရန္ စိတ္မ၀င္စားခဲ့ၾက..။ သုုိ႕ေသာ္ တပ္မက္စြာ....။

အရိယာပုုဂၢိဳလ္မြန္မ်ားကေတာ့ ျပတ္သားစြာ ဖြင့္ၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။ အနတၱအမိႈက္မ်ားကိုုသာ ေတြ႕သြားခဲ့ၾကေလသည္ တဲ့..။

ကိုုယ္တိုုင္ကေရာ....။

အတၱထဲမွာ အတၱေတြကိုုပဲ ထိုုးထိုုးေထာင္ေထာင္...။

ငါရွိေနေၾကာင္း ကမၻာေျမၾကီးအသိအမွတ္ျပဳေပးပါ...။

သည္လိုုဥမၼတၱေကာႏွင့္ ႏွစ္သံုုးဆယ္....။

သည္ေန႕ဟာ ကမၻာ့ခ်စ္သူမ်ားေန႕ဆိုုပဲ...။

သည္ေန႕မွမဟုုတ္၊ေန႕တိုုင္း ငါ့ခ်စ္သူမ်ားေန႕ပဲ ျဖစ္ရမယ္ တဲ့..။

ကမၻာေျမဟာ ငါ့ခ်စ္သူေတြရဲ႕ ေနရာ .......

စိုုက္ပ်ိဳးၾကစိုု႕......”

သူ႕အခန္းေရွ႕ကိုု အမွတ္မထင္ေငးၾကည့္မိေတာ့ မနက္ခင္းဆီက ျဖတ္ေမာင္းသြားေသာ ႏွင္းဆီတင္ ေခ်ာကလက္ေလွၾကီး သူ႕ဆီ တည့္တည့္မတ္မတ္ ထိုုးဆိုုက္လာေလသည္..။

ဓမၼဂဂၤါ

(၂၀၁၃ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၄)ရက္)

20 January, 2013

ရဟန္းႏွင့္ အျပံဳးေတာအုပ္

(၁)

ေက်းငွက္ေတးသီသံေတြကို နာေပ်ာ္မႈမရွိေတာ့တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီတဲ့လဲ..။
ဗာရာဏသီေရာက္ ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ ေသြ႕ေျခာက္လွတဲ့ ေန႕ရက္ေတြအတြက္ ေနာင္တရဖို႕ လိုေလမလား...။
သူသည္ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ ထိုင္ကာ ကြန္ျပဴတာကီးဘုတ္ကို တခ်က္ခ်က္ရိုက္ရင္း ၀ါက်အခ်ိဳ႕ စေရးျဖစ္သည္။
မၾကာမီ ေရႊျပည္ၾကီး၏ အျပံဳးေတာအုပ္တြင္ သူ႕စိတ္ႏွလံုးကို ျပန္လည္ေရာေႏွာစိုက္ပ်ိဳးခြင့္ရေတာ့မည္။

အျပံဳးငတ္သူအတြက္ အမဲ့တဒဂၤသည္ ၾကာရွည္၏။
မဇၥိ်မတြင္ ေျခာက္ႏွစ္တာအျပံဳးမဲ့ေန႕ရက္မ်ားကို သူ ျဖတ္သန္းခဲ့ရၿပီးၿပီပဲ..။
ပိဋကတ္စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚ ျဖတ္သန္းရစဥ္က ခံစားျမင္သိခဲ့ရေသာ ဘီစီေျခာက္ရာစုမဇၥ်ိမ၏ ခမ္းနားေသာ အသြင္အျပင္ႏွင့္ သိမ္ေမြ႕ေသာ စိတ္ႏွလံုးပိုင္ရွင္တို႕၏ သိတ၊ဟသိတအျပံဳးမ်ားက ကာလကတၱားျမိဳ႕ေတာ္ ဆူဘတ္ခ်ႏၵရာဘို႕စ္ေလဆိပ္မွ ထြက္သည္ႏွင့္ ေပ်ာက္ရွသြားၿပီးျဖစ္ၾကာင္း ေသခ်ာခဲ့သည္။

မူလပကတိေရႊျပည္ၾကီးသားျမန္မာတစ္ေယာက္၏ စိတ္အေျခခံႏွင့္ တိုက္ဆိုင္မႈမရွိ၊ ကြဲျပားျခားနားလွေသာ ေခတ္သစ္မဇၥ်ိမ၏ ေဖာ္ေရြမႈကင္း၊ ရိုင္းပင္းမႈမရွိသည့္ ယဥ္ေက်းမႈအခင္းအက်င္းကို သူ ဘ၀င္မက်ခဲ့...။
ခုေတာ့ မဇၥ်ိမ၏ မေပ်ာ္ေျခာက္ႏွစ္၊ေပ်ာ္ေျခာက္ႏွစ္ကာလ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ၿပီ..။
Yeah ...Freedom from the Smile-less days! :D

သို႕ေပမင့္ ေရႊျပည္ၾကီး၏ ပစၥကၡအေရးအရာအသိုက္အျမံဳအေျပာင္းအလဲမ်ားက
အဲဒီအျပံဳးေတြကို ခုတ္ထြင္ထားခဲ့လွ်င္ေရာ...။
သိုက္ဆရာေတြက ေလွေပၚမွာ တဲ..။ ေရႊျပည္ၾကီး၏ အေသြးအသားမွန္သမွ်ကို တူးဆြေနၾကသည္။
အျပံဳးငုတ္တိုမ်ားျဖင့္ ျဗဟၼစိုရ္စိမ္းလန္းမႈျပံဳးတီးေနေသာ တရံေရာဆီကအျပံဳးေတာအုပ္ၾကီး..။
သူ နည္းနည္းေတာ့ ပူစပ္စပ္ျဖစ္သြားသည္။ ေ၀ဒနာကၡႏၶာမ်ားလည္း မလံုမျခံဳျဖစ္သြားရ၏။

ေရႊျပည္ၾကီးက ေျပာင္းလဲေနသည္ ႏွင့္ ေျပာင္းလဲေနၿပီၾကားထဲ ခပ္မူးမူးေလွ်ာက္ေနရဟန္တူသည္။
သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားကို ဖတ္ၾကည့္မိေလတိုင္း မနာလို၀န္တိုမႈ၊ ပဋိပကၡ၊ ၀ိေရာဓိႏွင့္ ရန္လိုခ်င္ေသာ စကားလံုးတို႕ျဖင့္ ေရႊျပည္ေတာ္ကို ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။
ေရႊျပည္ေတာ္ရယ္ ေမွ်ာ္ေလတိုင္း ေ၀း........
ဓူ၀ံၾကယ္စင္ ျမင္ေနလည္း ေ၀း........။

ျဗဟၼစိုရ္တန္ဖိုးမ်ားနဲ႕ ဘာျဖစ္လို႕မ်ား အုတ္ျမစ္မခ်ႏိုင္ၾကေသးပါလိမ့္...။
ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ ခြင့္မလႊတ္တတ္ေတာ့ သူတစ္ပါးကိုလည္း ခြင့္မလႊတ္တတ္ေတာ့ေလၿပီလား...။
အိပ္ရာက ႏိုးထေလတိုင္း အၾကိတ္အခဲတစ္ခုက ရင္ဘတ္တိုင္းကို ေဆာင့္တိုးေနၾကဆဲပဲ ထင္သည္..။
အာဃာတတရားဆိုတာ အေႏွာင္အဖြဲ႕တစ္မ်ိဳးပါပဲေလ...။

ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အေကၠာေဓန ဇိေန ေကာဓံ ရန္လိုမႈကို ေမတၱာနဲ႕ အႏိုင္ယူ ေဒသနာဆိုတာ
ဓမၼကထိကႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္က်လာတဲ့အခါသာ သာဓုေခၚေကာင္းရံုပဲ ျဖစ္မယ္ ထင္ရဲ႕...။
တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးေျပာဖူးသလို ငါတို႕ အမ်ိဳးေတြက
စကၠဴေပၚက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ (Buddhists on the paper) တဲ့..။

လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က ေျမာက္၀န္ရိုးစြန္းက စကင္ဒီေနဗီယန္းႏိုင္ငံမ်ားကို ႏွံ႕လုနီးပါးေရာက္သြားခဲ့သည္။
ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ညီညြတ္သည့္ ေနထိုင္မႈအႏုပညာ( The Buddhist Art of Living) ထြန္းကားသီးပြင့္ေနတာ ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ကိုယ္တိုင္ျမင္ခဲ့ရသည္။
ဗုဒၶဘာသာဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးမ်ား မေတြ႕ခဲ့ရ...။

ထိုႏိုင္ငံ၊ ထိုလူမ်ိဳးတို႕က ဗုဒၶအရွင္၏ မဂၤလာတရားေတာ္မ်ားကို လက္ေတြ႕က်င့္သံုးေဆာက္တည္ေနၾကသည္။
မဂၤလာတရားေတာ္မ်ားသည္ ထိုႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လမ္းျပေျမပံု(Road Map) အစစ္
ျဖစ္ေနသည္။ ေအးခ်မ္းလွေသာ စကင္ဒီေနဗီယန္ အျပံဳးမ်ားကို သူ မေမ့..။ After you က်င့္၀တ္ကို သူ ျမတ္ႏိုးခဲ့ရသည္။
ဒီကမၻာေပၚမွာ လူသားတစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး ႏူးညံ့ျခင္းျပိဳင္ပြဲမရွိတာကိုေတာ့ က်ေနာ္က ရယ္သြမ္းေသြးလိုလွပါတယ္ ဟု ေရးဖြဲ႕ခဲ့ေသာကဗ်ာဆရာၾကီး ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ သည္ ေရႊျပည္ၾကီး တစ္ခုတည္း၏ အခင္းအက်င္းကိုသာ စိတ္ေမာစြာ ျမင္သြားတာပဲျဖစ္ေပမမည္။။
(ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ က၀ိၾကီးခမ်ာ က်ားတံဆိပ္တစ္လံုးနဲ႕ ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္းမွာ မုဒိတာ စကားလံုးေ တြ ေရးဖြဲ႕ မသြားရရွာ..။)

ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံသားတို႕၏ စိတ္ရႈခင္းကို ၾကည့္ပါေလဦး..။ ႏိုင္ငံအညြန္႕ အေညွာက္လူငယ္မ်ိဳးဆက္ေလးမ်ားကို အစုအျပံဳလိုက္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည့္ လူသတ္သမားကိုပင္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ၾကေလသည္ တဲ့ ။ ဥပေဒကသာ အျပစ္ကို သုတ္သင္ေပးလိမ့္မည္..ဟူေသာအေတြးအေခၚျဖင့္
တိမ္းပါးသြားၾကရွာသည့္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္ေလးမ်ား၏ က်န္ရစ္သူမိသားစုမ်ားကို ဘယ္လိုႏွစ္သိမ့္ၾကမလဲ ဆိုသည္ကိုသာ ဦးတည္ခဲ့ၾကသည္.။ က်န္ရစ္သူတို႕၏ မ်က္ရည္မ်ားကိုသာ ေသာကစင္ေအာင္ သုတ္ေပးဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကသည္..။

ေနာက္ထပ္ေသနတ္သံမ်ား မၾကားရေလေအာင္ လူသတ္သမား၏ ေနာက္ေၾကာင္း ဘ၀ကို ေျခရာခံၾကသည္။။ ဘယ္လိုစိတ္ဒဏ္ရာေတြနဲ႕မ်ား ၾကီးျပင္း ခဲ့ပါသလဲ...။ ဒီလို စိတ္အနာမ်ိဳး လူဘယ္ႏွစ္ဦးဆီ ကူးစက္ေနခဲ့ၿပီလဲ...။
ၾကိဳတင္ကာကြယ္ဖို႕ ျပင္ဆင္ၾကသည္။

ေရႊျပည္ၾကီးမွာလည္း စိတ္အနာေတြက မ်ားလွပါပေကာ...။
စိတ္အနာေတြေပၚ ဖိဖိမနင္းၾကဖို႕.....။
နာေနသူေတြကိုယ္တိုင္လည္း ေမတၱာေဆး၀ါးေသာက္သံုးကုသၾကဖို႕...။

မလြယ္မွန္းသိေပမယ့္
တစ္ျခားနည္းလမ္းေတြက မိးခိုးေတြ အူလြန္းတယ္..။
ထမင္းအိုးေလးေတြ ေမွာက္လြန္းတယ္...။
စာသင္ခန္းေလးေတြ ေမွာင္လြန္းတယ္...။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ေရႊျပည္ၾကီး၏ ေပ်ာက္ဆံုးေလာင္ကြ်မ္းေနေသာ အျပံဳးေ တာအုပ္ မ်ားကို ျပန္လည္ စိုက္ပ်ိဳးၾကရပါဦးမည္။
သူကိုယ္တုိင္မွာေရာ... အျပံဳးအခက္အလက္ေတြ ေ၀ဆာေနပါေသးရဲ႕လား..။
သစ္ပင္တစ္ပင္၏ ရယ္သံကို ၾကားမိသလိုလို....။

ဓမၼဂဂၤါ
(၂၀-၁-၂၀၁၃)

08 November, 2012

ရဟန္းႏွင့္ ပင္လယ္

၁)

ျပာလြင္စူးလက္ေသာ ပင္လယ္သည္ အေမာတေကာစီးလာသည့္ ျမစ္တစ္ျမစ္ကိုု ဘယ္လိုု ၾကိဳေလ့ရွိသလဲ သူ မသိပါ။ သူကေတာ့ ပင္လယ္၀တြင္ ရပ္ေနမိၿပီ။ လိႈင္းေမာက္ေမာက္ေလးမ်ား သူ႕ေျခဖ၀ါးေအာက္ ေရာက္လာသည့္ ရသကိုု ႏွစ္သက္မိသလိုု မ်က္ႏွာကိုု ဖြဖြပုုတ္ကာ တိုုက္ခတ္ေလေသာ ေလညင္းရွရွကိုုလည္း ခုုံမင္ေနမိသည္။ အျမင္တဆံုုး ပင္လယ္...။ ေကာင္းကင္ႏွင့္ ခ်ဳပ္စပ္ထားေသာ ပင္လယ္...။ အဓိပၺါယ္ေတြ အမ်ားၾကီး ၀ါးျမိဳၿပီးေလေသာ ပင္လယ္...။

အညာေက်းလက္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ သူ႕အတြက္ ပထမဆံုုး ပင္လယ္ေယာင္ေယာင္ေလကိုု ျမင္ဖူးသည္မွာ စင္ကာပူကမ္းေျခတြင္ ျဖစ္သည္။ ထိုု႕ေနာက္တြင္ေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ပင္လယ္နဲ႕ သမုုဒၵရာအခ်ိဳ႕ကိုု ျမည္းစမ္းခြင့္ရခဲ့သည္။ ၾသစေတးလ်တိုုက္၊ မဲလဘုုန္းကမ္းေျခဆီက ပစိဖိတ္သမုုဒၵရာ..။ အီတလီေတာင္ပိုုင္း ေအာ္တရန္တိုုကမ္းေျချမိဳ႕ေလးဆီက ေျမထဲပင္လယ္ႏွင့္ လဗ္ဗီယားႏိုုင္ငံျမိဳ႕ေတာ္ ရိဂ၏ ေဘာ္လတစ္ခ္ပင္လယ္..။ ခုုေတာ့

ေရႊျပည္ၾကီး၏ ပင္လယ္ကိုု သူ ေငးေနမိသည္။

သူသည္ ပင္လယ္ကိုု ျမင္ေနရပါလ်က္ ပင္လယ္ကိုု မေရာက္ေသးေၾကာင္း သိေနခဲ့ျပန္သည္။ သူ မၾကာခဏ ေၾကြးေၾကာ္ေလ့ရွိေသာ ျမစ္ကေတာ့ စီးလာမယ္ ပင္လယ္ေတြ ၾကိဳၾက သည္ အစစ္မွန္စီးဖိုု႕ မွ ဟုုတ္ပါရဲ႕လား..။

(၂)

ဂဂၤါျမစ္ကမ္းပါးတြင္ ဗုုဒၶအရွင္ႏွင့္ တပည့္သာ၀ကရဟန္းတိုု႕၏ ပံုုရိပ္ေပၚလာသည္။ ဂဂၤါျမစ္ေရေၾကာတြင္ ေမ်ာလာေသာ သစ္တုုံုးၾကီးကိုု အရွင္ျမတ္က သာ၀ကတိုု႕အား ညႊန္ျပကာ

ရဟန္းတို႔ ဂဂၤါျမစ္ေရအလ်ဥ္ျဖင့္ ေမ်ာ၍ လာေသာ ႀကီးစြာေသာ သစ္တံုးကို သင္တို႔ ျမင္ၾကကုန္၏ေလာ''ဟု ေမးျမန္းေလသည္။

အသွ်င္ဘုရား ျမင္ၾကပါကုန္၏..။

ရဟန္းတို႔ အကယ္၍ သစ္တံုးသည္ ဤမွာဘက္ကမ္းသို႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းသို႔မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ အလယ္၌ မနစ္ျမဳပ္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ခဲ့ပါလွ်င္၊ လူတို႔ မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ နတ္တို႔ မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ ဝဲမစုပ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မေဆြးမပုပ္ခဲ့ပါလွ်င္ ထိုသစ္တံုးသည္ သမုဒၵရာသို႔ ညြတ္သည္ သမုဒၵရာသို႔ ကိုင္းသည္ သမုဒၵရာသို႔ ႐ႈိင္းသည္ ျဖစ္လတၱံ႕။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဂဂၤါျမစ္၏ ေရအလ်ဥ္သည္ သမုဒၵရာသို႔ ညြတ္သည္ သမုဒၵရာသို႔ ကိုင္းသည္သမုဒၵရာသို႔ ႐ႈိင္းသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူ သင္တို႔သည္လည္း ဤမွာဘက္ကမ္းသို႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းသို႔မကပ္ေရာက္ၾကပါလွ်င္၊ အလယ္၌ မနစ္ျမဳပ္ၾကပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ၾကပါလွ်င္၊ လူတို႔ မဆယ္ယူၾကပါလွ်င္၊ နတ္တို႔ မဆယ္ယူၾကပါလွ်င္၊ ဝဲမစုပ္ယူၾကပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မေဆြးမပုပ္ၾကပါလွ်င္ သင္တို႔သည္ နိဗၺာန္သို႔ ၫြတ္ကုန္သည္ နိဗၺာန္သို႔ ကိုင္းကုန္သည္ နိဗၺာန္သို႔ ႐ႈိင္းကုန္သည္ ျဖစ္လတၱံ႕။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ေကာင္းစြာ ျမင္ျခင္း 'သမၼာဒိ႒ိ'သည္ နိဗၺာန္သို႔ၫြတ္သည္ နိဗၺာန္သို႔ ကိုင္းသည္ နိဗၺာန္သို႔ ႐ႈိင္းသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

ဗုုဒၶအရွင္၏ ေလးနက္လွေသာ ေဒသနာသည္ ပုုထုုဇဥ္တိုု႕ ၏ ထူးပိန္းေသာ နားအတြက္ ရႈပ္ေထြးလွသည့္ ခက္ဆစ္မ်ားျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။

။ သစ္ပင္ သုုိ႕မဟုုတ္ ျမစ္ကမ္းတစ္ခုုသည္ပင္ ဗုုဒၶအရွင္၏ ဓမၼစာသင္ခန္းတစ္ုခုု ျဖစ္ေနသည္။ လြတ္လပ္စြာ ေမးျမန္းခြင့္ ေဆြးေႏြးခြင့္ ရွိေလသည္။ ယေန႕ ကမၻာ႕တကၠသိုုလ္ပရိ၀ုုဏ္မ်ားတြင္ က်င့္သံုုးလ်က္ရွိေသာ နည္းနိသ်မ်ားသည္ ဗုုဒၶသာသနာတြင္ အသစ္အဆန္းမဟုုတ္ၿပီ။ ရဟန္းတစ္ပါးက အရွင္ျမတ္အားေလ ွ်ာက္ထား ေမးျမန္း၏

'ျမတ္စြာ့ဘုရား ဤမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ လူတို႔ ဆယ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ နတ္တို႔ ဆယ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ဝဲစုပ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း '' တဲ့...။

အရွင္ျမတ္က ဤသိုု႕ ေ၀ါဟာရခက္ဆစ္ကိုု ဖြင့္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ရဟန္း '' ဤမွာဘက္ကမ္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ အတြင္းျဖစ္ေသာ တည္ရာ 'အဇၩတၱိကာယတန'ေျခာက္ပါးတို႔၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''ထိုမွာဘက္ကမ္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္အပျဖစ္ေသာတည္ရာ 'ဗာဟိရာယတန' ေျခာက္ပါးတို႔၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ႏွစ္သက္စြဲမက္မႈ 'နႏၵီရာဂ'၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း'' ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈ ''ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ငါဟူေသာ ေထာင္လႊားသည့္ 'မာန'၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''လူတို႔ ဆယ္ယူမႈ ''ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ လူတို႔ႏွင့္ေရာေႏွာသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ အတူတကြ ႏွစ္သက္မႈ႐ိွ၏၊ အတူတကြ စိုးရိမ္မႈ႐ိွ၏၊ လူတို႔ခ်မ္းသာသည္႐ိွေသာ္ ခ်မ္းသာ၏၊ လူတို႔ ဆင္းရဲသည္႐ိွေသာ္ ဆင္းရဲ၏၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥတို႔ ေပၚေပါက္လာကုန္သည္႐ိွေသာ္ မိမိသည္ပင္ ထိုကိစၥတို႔၌ အားထုတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ ရဟန္း ဤသို႔ ျဖစ္မႈကို 'လူတို႔ဆယ္ယူမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္း ''နတ္တို႔ ဆယ္ယူမႈ ''ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာရဟန္းသည္ ''ငါသည္ ဤသီလအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဤၿခိဳးျခံမႈအက်င့္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ ျမတ္အားျဖင့္လည္းေကာင္း ထင္ရွားေသာ နတ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မထင္ရွားေသာနတ္ေသာ္လည္း ေကာင္း ျဖစ္ရလိမ့္မည္''ဟု တစ္ခုခုေသာ နတ္အျဖစ္ကို ေတာင့္တ၍ အက်င့္ျမတ္ကိုက်င့္သံုး၏။ ရဟန္း ဤသို႔ ေတာင့္တမႈကို 'နတ္တို႔ ဆယ္ယူမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္း ''ဝဲစုပ္မႈ'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈ'' ဟူသည္ အဘယ္နည္း။ ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာရဟန္းသည္ သီလမ႐ိွ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ သေဘာ႐ိွ၏၊ မစင္ၾကယ္သည္ ျဖစ္၍ ယံုမွားအပ္ေသာအက်င့္႐ိွ၏၊ ဖံုးလႊမ္းအပ္ေသာ အမႈ႐ိွ၏၊ ရဟန္း မဟုတ္ဘဲလ်က္ ရဟန္းဟု ဝန္ခံ၏၊ အက်င့္ျမတ္ကိုက်င့္သံုးသူ မဟုတ္ဘဲလ်က္ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သံုးသူဟု ဝန္ခံ၏၊ အတြင္းပုပ္၏၊ ကိေလသာျဖင့္စိုစြတ္၏၊ အမႈိက္ သ႐ိုက္ကဲ႕သို႔ ျဖစ္၏။ ရဟန္း ဤသည္ကို 'အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

(၃)

နံနက္ခင္း အိပ္ရာထသည္ႏွင့္ ျမစ္က ေရစီးေရလာ မေကာင္းခ်င္..။ မွန္တစ္ခ်ပ္သည္ ဤမွာဘက္ကမ္း၏ ေက်ာက္ခ်ရာျဖစ္၏။ မွန္တစ္ခ်ပ္ေရွ႕တြင္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာထိုုင္ဖူးသလဲ။ ရပ္ေနခဲ့ဖူးသလဲ..။

မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လ ွ်ာ၊ကိုုယ္ စိတ္ ဟူေသာ ဤမွာဘက္ကမ္းတြင္ အစြဲအလမ္းၾကီးစြာ ဆိုုက္ကပ္ေနမိတတ္ၾကသည္။ အတြင္းခန္း(အဇၥ်တၱိက)ထဲက ေတာ္ရံုုႏွင့္ ရုုန္းမထြက္ႏိုုင္၊မစီးဆင္းႏိုုင္ေတာ့.။

ေလာကုုတၱရာနယ္ထဲက ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ေသာ သူသည္ပင္ ဤမွာဘက္ကမ္းမွာ ရံခါ ကပ္မိတတ္ရေသးသည္ဆိုုလ်င္ ေလာကီနယ္၏ ဤမွာဘက္ကမ္းဆီမွာ ပိတ္မိေနတတ္သူမ်ားကိုု အျပစ္မဆိုုသာ..။ ခရီးတစ္ခုု အတူသြားၾကည့္မိလ်င္ ဤမွာဘက္မွာပင္ ျမဳတ္ေနတတ္ေသာ လူမ်ားစြာကိုု သူေတြ႕ျမင္စိတ္ပ်က္ဖူးသည္။

မျပီးႏိုုင္ မစီးႏိုုင္..။

ဖက္ရွင္ေလာကၾကီး ေခတ္အဆက္ဆက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္မွာ ဤမွာဘက္ကမ္းကပ္လိုုမႈ အားေကာင္းလွေသာေၾကာင့္ပဲ ဟုု မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးက ခပ္ဟဟ မိန္႕ဖူးသည္။

အရုုပ္၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႕ႏွင့္ အေတြးအျမင္နယ္ပယ္ဆိုုသည္က ဟုုိမွာဘက္ကမ္းဟုုဆိုုပါလ်င္ သိပၺံနည္းပညာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေပါက္ကြဲေနေသာ ရာစုုသစ္တြင္ ဟိုုမွာဘက္ကမ္းက ဆိုုက္ကပ္ခ်င္စရာ ဆြဲအားျပင္းလွသည္။ ရာစုုသစ္ၾကီးထဲ ရဟန္းတစ္ပါးလုုပ္ရဲတဲ့ သတၱိကိုုေတာ့ အံ့ၾသမိတယ္ တဲ့..။ မိတ္ေဆြအေနာက္တိုုင္းသားတစ္ဦးက မွတ္ခ်က္ေပးဖူးသည္။ အေရွ႕အလယ္ပိုုင္းသားတစ္ဦးကေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးကိုု ျဗဟၼစရိယအက်င့္က်င့္သံုုးေနျခင္းအတြက္ အံ့ၾသမိေၾကာင္း အထပ္ထပ္ေျပာဖူးသည္ တဲ့.။

ေအာ္ ဆိုုက္ကပ္ခ်င္စရာ ဆိပ္ကမ္းေတြ.....။

အင္တာနက္ကြန္ယက္ကမ္းေျခတြင္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ဆိုုက္ကပ္ေနမိတတ္သည္။ အာရံုုေျခာက္ပါး (ဗာဟိရ)အျပင္သားေတြက ၾကိဳးမ ွ်င္အထပ္ထပ္...။ ကလစ္ခ္ေလးတစ္ခ်က္..။ ကြန္မင့္ေလးတစ္ခုုတြင္ အသက္ဓါတ္ပါေနသလိုု ခံစားတိုုး၀င္ေနတတ္ျမဲပင္..။

ခံစားတိုုး၀င္မိေတာ့ စြဲလမ္းမႈ၊ တြယ္တာမႈမ်ားက မိုုးေရစက္ေတြလိုု စိုုလာၾကျပန္သည္။ သည္လိုုႏွင့္ ေန႕စဥ္ဘ၀၀ဲဂယက္ထဲမွာ သိေပမယ့္လည္း နစ္ျမဳတ္ခ်င္ေနတတ္တာမ်ိဳးပါပဲ..။

ကုုန္းေပၚတင္ေနသည့္ ငါးတစ္ေကာင္၏ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူးေနမႈမ်ိဳးကိုု ျမင္ဖူးၾကလိမ့္မည္။
ဗုုဒၶအရွင္ကေတာ့ မာနတရား၏ ပံုုရိပ္အျဖစ္ ကုုန္းေပၚတင္ျခင္းကိုု ဆိုုသည္။ သစ္တုုံးၾကီး မစီးႏိုုင္ေတာ့ ..။ ပင္လယ္ကိုု ဘယ္လိုု သြားမလဲ...။ ေမာက္ၾကြေသာလူ႕သစ္တံုုးၾကီးမ်ားကိုု ျမင္ေယာင္လာသည္။ ပင္လယ္သီခ်င္းဆိုုခြင့္မရေတာ့ေအာင္ ေျခာက္သေယာင္းထကာ မာနအပူလိႈင္းမိသြားသည္။ ငါ ငါ ငါ ဆိုုတာေတြက ကမ္းတင္ေနတာတဲ့လား...။

ေန႕စဥ္ဘ၀ထဲမွာ ေပါေလာေမ်ာရင္း လူမႈနယ္ပယ္၏ ၀ကၤပါက ဆယ္ယူလိုုက္ျပန္သတဲ့..။ နစ္မြန္းပိတ္ဆိုု႕ခံလိုုက္ရေသာ ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ စီးေၾကာင္း..။ ပစၥည္း၀တၳဳလာဘ(Gain)ဂုုဏ္သကၠာရ(Honour) ေက်ာ္ေစာမႈသိေလာက(Fame)တရားေတြကလည္း တပ္မက္စရာေကာင္းလွသည္။ ပင္လယ္လမ္းကိုု ေမ့သြားေစေတာ့၏။ ျမစ္က်ဥ္းထဲမွာ လြင္လြင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလး စီးေနရတာကိုုပဲ ပန္းတိုုင္အျဖစ္ ထင္မွတ္သြားသည္။ သူ႕ကိုု ဘယ္သူေတြက ဆယ္ယူေနပါလိမ့္..။ဒါမွမဟုုတ္ သူကိုုယ္တိုုင္က အဆယ္ခံခ်င္ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုုင္သည္။

သူဟာ ေမ်ာေနေသာ သစ္တံုုးတဲ့...။

နတ္ေတြ ဆယ္ယူတာကိုု ေမ ွ်ာ္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြရဟန္းမ်ားကိုုလည္း ေတြ႕ဖူးသည္။ သံသရာက မလြတ္ကြ်တ္ေသးလ ွ်င္ သုုဂတိဘ၀တစ္ခုုခုုကိုု တပ္မက္တာ သဘာ၀က်ပါသည္။ နတ္ေတြ ဆယ္ၾက..။

အဓိက ျပႆနာက မနစ္ျမဳတ္ဖိုု႕ ျဖစ္သည္။ သစ္တုုံးၾကီး စီးပါေစ..။ ၿပီးေတာ့ အတြင္းပုုပ္မသြားဖိုု႕ တဲ့..။

ေၾကမြေဆြးေျမ႕သြားလ်င္ ပင္လယ္ဆီ ေရာက္ေတာ့မည္မဟုုတ္..။

နိဗၺာန္သည္ ဗုုဒၶအရွင္ ရည္ညြန္းေတာ္မူေသာ ပင္လယ္ျဖစ္ပါသည္။

(၄)

တကယ္ေတာ့ ရဟန္းဆိုုသည္က က်န္းမာသန္စြမ္းစြာ စီးဆင္းေနရမည့္ သစ္မာတစ္တံုုးျဖစ္သည္။
သိုု႕ေသာ္ သစ္တံုုးအကန္းၾကီးေတာ့ မျဖစ္ေစရ..။ သမၼာဒိ႒ိမ်က္လံုုးစူးစူးမ်ား တပ္ဆင္ထားဖိုု႕ လိုုအပ္ေၾကာင္း ဗုုဒၶအရွင္၏ သတိေပးႏွင္တံ၀င့္သံကိုု ၾကားရ၏။
သူသည္ ပင္လယ္ကိုု ျမင္ေနရပါလ်က္ ပင္လယ္ဆီ မေရာက္ေသးေၾကာင္း သိေနခဲ့ပါသည္။
ပင္လယ္ဆီ သြားမည္ဆိုုလ်င္
စီးရေပလိမ့္မည္။
စီးရံုုသက္သက္ႏွင့္လည္း မလံုုေလာက္...။
သမၼာဒိ႒ိမ်က္လံုုးစူးစူးမ်ားကိုုလည္း သူ ပိုုင္ဆိုုင္ရပါဦးမည္။

မည္သိုု႕ဆိုုေစ
ျမစ္ကေတာ့ စီးလာမယ္..။ ပင္လယ္ေတြ ၾကိဳၾက...။

ဓမၼဂဂၤါ

(၈၊၁၁၊၂၀၁၂)

(ဒါရုုကၡေႏၶာပမသုုတ္ကိုု ဖတ္ရင္း ေတြးမိသည္မ်ား....။)